Acaram Anushtanam Tamizh

தீட்டு இல்லை. ஸ்நானம் மட்டுமே.

அஷ்டகா தர்ப்பணம் என்று கட்டாயம் செய்யவேண்டும். இது மாக மாதத்தில் வரக்கூடிய க்ருஷ்ணபக்ஷ அஷ்டமி (தை அமாவாஸ்யைக்குப் பின் வரும் க்ருஷ்ணபக்ஷ அஷ்டமியாக இருக்கும்). மாக மாதம் என்பது மக நக்ஷத்திரம் வைத்து வந்துள்ளது. மக நக்ஷத்திரத்திற்கு பித்ருகள்தான் தேவதா. அந்த மாக மாதத்தில் பித்ரு ஸம்பந்தம் இருப்பது விசேஷம். அதிலும் க்ருஷ்ணபக்ஷம் என்பது பித்ரு பக்ஷம் என்றாகும். அஷ்டமி என்பது பித்ரு திதி. ஆகையால் மாக மாத க்ருஷ்ணபக்ஷ அஷ்டமி என்பது பித்ருகளுக்கு விசேஷமாக இருக்கிறது. இதைதான் அஷ்டகா என்று சொல்வார்கள். பஞ்சாங்கத்தில் பார்த்து பெரியவர்களிடம் கேட்டு அவசியம் எல்லா வருஷமும் செய்யவேண்டியதாகும்.

ஏகாதசி அன்று துளசியை க்ரஹிக்கலாம் ஆனால் ஏகாதசி அன்று துவாதசி திதி வந்துவிட்டால், திதி ப்ரீதமாகக் க்ரஹிக்கக் கூடாது என்று சில பெரியவர்கள் சொல்லிக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். ஏகாதசி உபவாசம் இருக்கிறவர்கள், ஒருமுறைதான் பெருமாள் தீர்த்தம் எடுத்துக்கொள்ளவேண்டும். துளசி உட்கொள்ளக்கூடாது.

ஆசமனம் செய்வதற்கு உபநயனம் ஆகியிருக்கவேண்டும். அப்போதுதான் யஜ்ஞோபவித்தமோடு செய்யலாம். ஸ்த்ரீகளுக்கு விவாஹம்தான் உபநயனம் என்று சொல்லியிருக்கு அதனால் அவர்கள் ஆசமனம் செய்யலாம்.

அர்ச்சனை சமயத்தில் குழந்தைகள் பெயரைச் சொன்னதால் பெரிய தோஷம் என்றெல்லாம் கிடையாது இது மஹாவிஶ்வாசத்தைப் பாதிக்காது. சிலர் ஆசையோடு சொல்லிகிறார்கள். சொன்னால் சொல்லிவிட்டுப்போகட்டும். பெருமாளிடம் ப்ரார்த்தித்துக்கொண்டால் போதுமானது.

தினமும் ஸந்த்யாவந்தனத்துடன் இந்த மந்திரங்களெல்லாம் ஜபமாக பண்ணவேண்டும். உட்காந்துகொண்டு ப்ராணாயாமத்துடன் சங்கல்பம் பண்ணி ஜபமாகச் செய்தல் வேண்டும். இதை நித்யானுசந்தானமாச் சொல்வதைவிட ஜபமாக பண்ணால் நல்லது. சில சமயம் திருவாராதன சமயம் அர்ச்சனையில் சொல்வார்கள். என்னென்ன மந்திரங்கள் தெரியுமோ அதையெல்லாம் சொல்லலாம். மந்திரங்கள் தெரியாவிட்டால் ஶ்லோகங்கள் சொல்லலாம்.

“ஹரே ராம ஹரே க்ருஷ்ண” மந்திரத்தைத் தாராளமாகச் சொல்லலாம். கைக்கூப்பி வணங்குவதில் தவறில்லை. ஆனால் நம் ஸம்ப்ரதாயத்தை விட்டுக்கொடுக்கக் கூடாது. அவர்களது ஸம்ப்ரதாயம் வேறு. நம் ஸம்ப்ரதாயம் ஶரணாகதி ஸம்ப்ரதாயம் அதை மறந்துவிடக்கூடாது.

வேதம், ஸ்ம்ருதிகள் போன்றவற்றில் ஆசார காண்டம் என்பதில் சில விஷயங்கள் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அதில் சொல்லப்பட்டப்படி ஆசாரமாக இருத்தல்தான் வைதிக சுத்தம் என்பதாகும். அதில் தைத்த துணி என்பது ப்ராசீன காலத்தில் இல்லை, பின்னாளில் வந்ததுதான். அதனால் தைத்த துணி அந்தளவு சுத்தமில்லை. பல துணிகளைச் சேர்த்து ஒட்டுப்போட்டு வருவதினால் அது சுத்தமில்லை.

அதைத் தவிர்ப்பது நல்லது. ஆனால் குழந்தைகள் நிகழ்ச்சி என்பதினால் அவர்களை ப்ரோத்சாகம் பண்ணவேண்டும். தவிர்க்கமுடியாத நிலை இருக்கலாம். அப்படிப்பட்டச் சூழலில் அங்கே போய் நம் மனதளவில் ஸஹஸ்ரநாமமோ அல்லது ஸ்தோத்ரபாடங்களையோ சொல்லிக்கொண்டு குழந்தைகளையும் ஊக்குவிக்கலாம்.

ஸந்த்யாவந்தனம் பண்ணாவிட்டால் பாபம் ஏற்படும். அந்தப் பாபம் போனால்தான் மோக்ஷம் கிட்டும். அந்தப் பாபம் இருக்கும்வரை மோக்ஷ ப்ராப்த்தி ஏற்படாது. பாபம் போவதற்கும் பெருமாளே ஏதாவது வழி பண்ணுவார். அதாவது சிக்ஷா (தண்டணை) கொடுப்பார். அந்த சிக்ஷையை அனுபவிக்க வைத்து மோக்ஷம் கொடுக்கலாம். முக்கிய குறிப்பு: எப்போதுமே எல்லாவற்றிற்கும் மோக்ஷத்தோடு ஸம்பந்தப் படுத்தாதீர்கள். ஸந்தியாவந்தனம் பண்ணாமல் இருந்தால், பொய் சொன்னால், கள்ளு குடித்தால் பாபம் வரும் என்று சொல்லியிருக்கிறது. இவையெல்லாம் பண்ணால் மோக்ஷம் கிடைக்காதா என்று தயவுசெய்து ஒவ்வொன்றிற்கும் மோக்ஷத்தோடு ஸம்பந்தப் படுத்தாதீர்கள். ஶரணாகதி செய்தால் மோக்ஷம் உண்டு என்பது தனி. மனுஷ்யன் மனுஷ்யனாக இருக்க வேண்டும். ப்ராஹ்மணன் ப்ராஹ்மணனாக இருக்கவேண்டும். ஒருத்தன் பொய் சொல்லுவான், மற்றொருவரை ஹிம்சை பண்ணுவான், தப்பு கார்யங்கள் பண்ணுவான், ஸந்த்யாவந்தனம் பண்ணமாட்டான் இருந்தும் மோக்ஷம் கிடைக்குமா என்று கேட்பது ந்யாயமற்றது. ஆகவே இதையும் அதையும் ஸம்பந்தப்படுத்தக் கூடாது. மீண்டும் கூறுகிறோம் முதலில் மனுஷ்யன் மனுஷ்யனாக இருக்கணும். ப்ராஹ்மணன் ப்ராஹ்மணனாக இருக்கவேண்டும். அதை மட்டும் ஸம்பந்தப்படுத்திக் கேளுங்கள். கண்டவற்றையும் மோக்ஷத்தோடு ஸம்பந்தப் படுத்தாதீர்கள். மோக்ஷத்திற்குத் தடை உண்டா என்று கேட்பவர்கள் ஸந்த்யாவந்தனம் பண்ணாமல் தப்பிக்கும் வழியைத் தேடுகிறார்கள். இப்படிப்பட்ட மறைமுகமான குறிக்கோள் ஆபத்தானது ஆகையால் அதைத் தவிர்க்கவும். மனுஷ்யன் நல்லவனாக இருக்கவேண்டும், ஶாஸ்த்ரத்தை மதித்து, ஸ்வதர்மனாக இருக்கவேண்டும் என்பது பொதுவிதி. மோக்ஷம் என்பது விசேஷ விதி. இரண்டையும் குழப்பிக்கொள்ளக் கூடாது. ஸந்த்யாவந்தனம் பண்ணாமல் இருக்கக் காரணம் சொல்லக்கூடாது.

பாகவதர்கள் மேல் எதிர்மறை எண்ணங்கள் தோன்றாமல் இருக்க தேஶிக ஸ்தோத்ரங்களைச் சேவிக்கலாம். திருப்பாவையே நல்ல உதாஹரணம் பாகவதர்கள் மேல் நல்ல எண்ணம் ஏற்படவேண்டும் என்பதைத்தான் திருப்பாவை நமக்குப் போதிக்கிறது. ஆகையால் அதையே சொல்லலாம்.

காயத்ரி ஜபத்திற்கு “ஸம ஸங்க்யா” என்பது திருவஷ்டாக்ஷரத்திற்கு மட்டும்தான். அதாவது காயத்ரி எத்தனை செய்கிறோமோ அத்தனைமுறை திருவஷ்டாக்ஷரம் ஜபிக்கவேண்டும். மற்ற மந்திரங்களெல்லாம் நம்மால் எவ்வளவு முடியுமோ 10, 28 அல்லது 108 என்ற எண்ணிக்கையில் முடிந்தளவு பண்ணலாம் என்று ஸம்ப்ரதாயத்தில் இருக்கிறது.

When someone passes away, you may visit to offer condolences within the first 10 days, excluding the 9th day. Condolences should not be offered on Shubham (13th day). Generally, visits are not made on Tuesdays, Fridays, or Saturdays. Some also avoid Mondays. You may visit on Wednesdays, Thursdays, and Sundays. However, it is best to consult the elders in your family and follow your specific household traditions. 

Those who perform the Shannavathi Shradha (96 ancestral rites) will perform the Ashtaka Anvashtaka Shradha in all 4 months. Others usually perform it in the month of Magha (Masi), specifically on the Krishna Paksha Ashtami falling between the Thai Amavasya and Masi Amavasya...they perform the Ashtaka on that day and the Anvashtaka the following day. This usually occurs in the month of Thai, and occasionally in the month of Masi. 

You may consume the Perumal Theertha 3 times. We sprinkle it on our heads once as a mark of respect.

The worship for the Padukas should be performed after completing the Perumal Tiruvaradhanam. 

Regarding the Paduka Aradhana Theertha, some households have the custom of offering it 3 times, while others offer it once. Because the Acharya Sri Paduka Theertha is considered highly sacred, it is customary to first sprinkle it on the head and then consume it to proclaim its greatness. First, accept the Perumal Theertha, and then consume the Paduka Theertha. 

The practice of adding aromatics (Parimalam) to the Sri Paduka Theertha exists in some households but not in others. 

பெருமாள் விளக்கு என்பது பெருமாள் சந்நிதிக்கு உள்ளே பெருமாள் பாத்திரங்களுடன் சேர்ந்திருக்குமானால் தீர்த்தமாடுவதற்கு முன் ஏற்றக்கூடாது. அப்படியில்லையென்றால் நீங்கள் சொல்வதுபோல் சுத்தமாக இருந்தால் ஏற்றலாம். 

பெருமாளுக்குத் திருவாராதனம் முடித்துவிட்டு பின்பு பாதுகாவிற்குத் திருவாராதனம் பண்ணவேண்டும். 

ஶ்ரீபாதுகா தீர்த்தத்தில் பரிமளம் சேர்ப்பதென்பது சில க்ருஹங்களில் வழக்கமிருக்கிறது, சில க்ருஹங்களில் இல்லை. 

அகத்துப் பெருமாள் தீர்த்தத்தை 3 முறை வாங்கிக்கொள்ளலாம். மரியாதை ரூபமாக ஒரு முறை தலையில் சேர்த்துக்கொள்கிறோம். 

பாதுகாராதன தீர்த்தத்தையும் சில க்ருஹங்களில் 3 முறை கொடுக்கும் வழக்கமிருக்கிறது, சில க்ருஹங்களில் ஒருமுறை கொடுக்கும் வழக்கமிருக்கிறது. ஆசார்யனின் ஶ்ரீபாதுகா தீர்த்தம் மிகவும் உயர்வானது ஆகையால் முதலில் அதை சிரேன தரித்துக்கொண்டு பின்பு உட்கொள்வது என்று ஆசார்யனின் பாதுகா மகிமையைப் பறைசாற்றும்படி இப்படி வைத்துக்கொண்டுள்ளார்கள். முதலில் பெருமாள் தீர்த்தம் வாங்கிக்கொண்டு பின்பு பாதுகா தீர்த்தம் வாங்கிக்கொள்ளவேண்டும். 

ஷண்ணவதி ஶ்ராத்தம் செய்பவர்கள் 4 மாதமும் அஷ்டகா அன்வஷ்டகா ச்ராத்தம் செய்வர். மற்றவர் மாக மாதத்தில் தை அமாவாசைக்குப் பிறகுள்ள மாசி அமாவாசை வரையுள்ளதான மாக மாசத்தில் க்ருஷ்ணபக்ஷ அஷ்டமியில் அஷ்டகையும் அதற்கு மறுநாள் அன்வஷ்டகையும் அனுஷ்டிப்பர். இது பெரும்பாலும் தை மாதத்திலும் சில சமயம் மாசி மாதத்திலும் வரும். 

ஒருவர் பரமபதித்து 10 நாளுக்குள் 9ஆம் நாள் தவிர துக்கம்விசாரிக்கலாம். சுபம் அன்று துக்கம் விசாரிக்கக்கூடாது. பொதுவாக செவ்வாய், வெள்ளி, சனி போன்ற கிழமைகளில் துக்கம் விசாரிப்பதில்லை. சிலர் திங்கட்கழமைகளில் கூட துக்கம் விசாரிக்கும் வழக்கமில்லை. மற்றபடி புதன்,வியாழன்,ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் துக்கம் விசாரிக்கலாம். அகத்துப் பெரியவர்களைக் கேட்டு அதன்படிச் செய்யவும்

1.க்ரஹணகால தர்ப்பணம் கட்டாயம் செய்யவேண்டும். 2.ஸ்நானாதிகளைச் சூர்யாஸ்தமனத்திற்கு முன்னரே முடித்துவிட்டு. க்ரஹண கால தர்ப்பணத்தை இருக்கிற 15 நிமிடத்திற்குள் செய்யவேண்டும்.

இக்கேள்விக்கு முன்னரே ஸுதர்ஶனத்தில் வித்வான்கள் பதிலளித்துள்ளனர். கீழேயிருக்கும் linkஐ பார்க்கவும். https://sudarsanam.sampradayamanjari.org/qa/plava-adi-q13jul21005t/

சுண்டுவிரலுக்குப் பகத்து விரல் அதாவது மோதிர விரலைக்கொண்டு நாம் திருமண் இட்டுக்கொள்ளவேண்டும்.

பரணி தீபம் சாயங்காலம்தான் ஏற்றுவார்கள் என்று கேள்விபட்டிருக்கிறோம். அதிகாலை ஏற்றுவது பற்றித் தெரியவில்லை.

a.ஶோஷணம், தாஹனம்,ப்லாவனம் மற்றும் ஸுரபி முத்திரைகளை எது ஸமர்ப்பித்தாலும் காட்டலாம். b.கற்பூர ஆரத்தி காட்டும்போது திருவாரதன ப்ரக்ரீயையில் ஸுரபி முத்திரைகூட காட்டலாம். பெரியவர்களைக் கேட்டால் சொல்லிவார்கள்.

a.எல்லாத் திருமேனிகளும் ஒன்றுதான் என்றாலும்கூட, ஆகமங்களிலே ஒவ்வொரு திருமேனிகளும் ஒவ்வொரு விசேஷ பலனைத் தரும் என்பதாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். பெருமாள் நமக்கு விசேஷ பலனைத் தருவதற்காக அந்தந்தத் திருமேனியுடன் காத்துக்கொண்டிருக்கிறார். அதை த்யானம் பண்ணால் அந்தப் பலன் கிடைக்கும். பலவிதமாக அனுக்ரஹம் செய்யக்கூடிய பெருமாள் நமக்கு விசேஷ அனுக்ரஹம் செய்வதற்காக பல திருமேனிகளை எடுத்துக்கொண்டு நமக்கு அனுக்ரஹம் செய்வதற்காக காத்துக்கொண்டிருக்கிறான் என்று ஆகமங்களிலே சொல்லியிருக்கிறார்கள். ஆகையால் ஆபத்துக்காலத்தில் நம்மை காப்பதற்காகவே ஶ்ரீ ந்ருஸிம்ஹபெருமாள் காத்துக்கொண்டிருக்கிறான்.நமக்கெல்லாம் இப்படிச்சொன்னால் ஒரு ஶ்ரத்தை வரும் என்பதற்காக பல திருமேனிகளோடு பெருமாள் இருக்கிறான். b.பஞ்சமுக ஆஞ்சநேயரைச் சேவிக்கும் வழக்கமுண்டு. சேவிக்கலாம்.

உக்₃ரம்ʼ வீரம்ʼ ஶ்லோகத்தை 108 முறை ஜபிக்கலாம். ஆனால் எதுவாக இருந்தாலும் மந்த்ரோபதேசம் பெற்றுக்கொண்டால் நல்லது.

a.உங்களால் முடிந்தவரை ஆசார்ய தரிசனம் செய்யவேண்டும். முடியவில்லையென்றால், தினமும் ஆசார்ய தனியனைச் சேவித்து த்யானித்துக் கொண்டிருக்கவேண்டும். b.ஆசார்யன் மேல் விஶ்வாசம் இல்லாவிட்டால் பெருமாள் மோக்ஷமளிபாரா என்ற கேள்வியைத் தவிர்க்கவும். ஆசார்யன் மேல் விஶ்வாசம் என்பது கட்டாயம் தேவை. விஶ்வாசமில்லாவிட்டால் பெருமாளே அந்த விஶ்வாசத்தைக் கொடுப்பார். மேலும் முக்கியமாக நாமும் அந்த விஶ்வாசத்தை வரவைத்துக்கொள்ளவேண்டும். ஆசார்யர்கள் அவருடைய ஆசார்யர்களின் தனியங்களை அனுசந்திக்க அனுசந்திக்க அது நமக்கு வரும்.

திருவாராதனத்திற்கும் ஸந்தியாவந்தனத்திற்கும் ஒரு சிறிய வித்யாசமுண்டு. உதாஹரணத்திற்கு அகத்திலே ஒருவர் திருவாராதனம் செய்தால் போதுமானது, மற்றவர்கள் அதில் அந்வயித்து பெருமாள் தீர்த்தம் வாங்கிக்கொண்டால் போதும். ஆனால் ஸந்தியாவந்தனம் என்பது அப்பா, பிள்ளை, பேரன் என ஒவ்வொருவரும் ஸந்தியாவந்தனம் செய்யவேண்டும். ஆகையால் அகத்தில் யாரேனும் ஒருவர் திருவாராதனம் பண்ணவேண்டும். அகத்தில் பெருமாள் இருந்து திருவாராதனம் பண்ணாவிட்டால் அது தவறுதான்.

“தியோ யோ ந:” என்பது பதம் . ந: என்றால் எங்களுடைய என்றர்த்தம். சேர்த்து சொல்லும்போது ந:+ப்ரசோ..= நப்₂ ப்ரசோ, என்று நடுவில் ‘ப்₂’ வரும். அஷ்டாக்ஷர ஜபத்தில் 3*28 முறை ப்ராணாயாமம் செய்யவேண்டும் என்பது சரிதான். ப்ராணாயாமம் என்றாலே 28 முறைதான். அஷ்டாக்ஷர ஜபத்தில் 25 அல்லது 28 என்று கணக்கு உண்டு. 3*28 பண்ணலாம். அது முடியாவிட்டால் 1*28 லகுவாகப் பண்ணிக்கொள்ளலாம்.

பொதுவாக வெளியில் வருவதைத் தவிர்ப்பார்கள். ஆனால் பெரியளவில் பாதகமில்லை என்றால், அவர்கள் மனதைப் பொறுத்து கலந்துகொள்ளலாம் என்று தோன்றுகிறது. பகவத் ததீயாராதனத்திற்குக் கைங்கர்யம் செய்யலாம்.

வீடுகளிலும் கோயில்களிலும் பெருமாள் உருவங்களைத் திருக்கோலமாக வரையலாம். ஆனால் நம் கால் மிதிபடுமிடங்களில் வரையக்கூடாது. கால் மிதிபடாமல் பெருமாள் ஸன்னிதியில்கூட வரையலாம்.

கார்த்திகை தீபம் சிவபெருமானுக்கு உரியது என்று அவர்கள் சொல்லிக்கொள்வார்கள். ஆனால் எம்பெருமானுக்கு உரியதுதான். ஏனென்றால் தீபத்திற்கு ஒளியைக்கொடுப்பவனே பகவான்தான் என்று உபநிஷத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. சூரியன், சந்திரன், அக்னி என எல்லாவற்றுக்கும் ஒளியைக்கொடுப்பவன் பகவான்தான். க்ருத்திகா நக்ஷத்திரம் என்பது அக்னியின் நக்ஷத்திரம் அன்றைய தினம் அக்னிக்கும் தேவனான எம்பெருமானை வழிபடுவதுதான் உசிதம். இந்தப் பண்டிகைகளெல்லாம் அனாதியாக இருப்பவை. ஏனென்றால் இவர்களுக்கெல்லாம் அனாதிகாலமாக எம்பெருமான்தான் ஒளியைக்கொடுக்கிறார் என்பதனால்.

தர்ப்பணம் என்பது ஶ்ராத்தத்திற்கு ப்ரதிநிதியாகதான் பண்ணுகிறோம். அந்த ஶ்ராத்தத்தில் ஹோமம் என்பது பிதாவிற்குதான் பண்ணுகிறோம். மாதாவிற்கு ஹோமம் கிடையாது. அதனால் அதற்குப் பதிலாக வரும் தர்ப்பணத்திலும் பிதாதான் ப்ரதானமாக இருப்பார். மாதா என்பவர் பிதாவுடன் சேர்ந்துதான் இருப்பார். அந்த ரீதியில் மாதாவிற்குத் தனியாக தர்ப்பணம் வராது. மாதாவிற்கு ஶ்ராத்தம் பண்ணும்போதுகூட பிதாவிற்குதான் ஹோமம். பிதா உயிரோடிருந்தால் தாத்தாவில் ஆரம்பித்துதான் பண்ணவேண்டும் என்றெல்லாம் கணக்கு உண்டு. அவையெல்லாம் அகத்து வாத்தியாரிடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ளவும்.

நீங்கள் இந்த ஒரு கார்யம் செய்தால் போதும். எம்பெருமானிடம் மனப்பூர்வமாக அபராதக்ஷாபணம் அதாவது மன்னிப்புக்கேட்டால் போதும்.

a)துவாரகா சிலைக்குக் கணக்கில்லை. b)நாம் திருவாராதனம் செய்யும் பெருமாளுடன் சேர்த்து வைக்காமல் தனியாக வைத்துக்கொள்ளலாம். கோவிலாழ்வாருக்கு வெளியே வைக்கலாம். ஆனால் பெருமாள் மேடையைச் சுத்தமாக வைத்திருக்கவேண்டும். c)ஷோடஶ உபசாரங்களில் அந்தந்த ஆசனத்திற்கு அந்தந்த உபசாரங்கள் என்று கணக்குண்டு. அதன்படி பண்ணவேண்டும். அர்க்யத்திற்கு அர்க்ய தீர்த்தம், பாத்யத்திற்கு பாத்ய தீர்த்தம் என எதெதற்கு எனென்ன தீர்த்தம் என்று கணக்குண்டு. ஷோடஶ உபசாரங்களில் அர்க்யம் பாத்யமென எல்லாமே உண்டு. “ஸ்நானம் வஸ்த்ரோபவீதம் மலயஜகுசுமே” என்று அர்க்யம் பாத்யம் ஆசமநீயம் தவிர மற்றவைக்கெல்லாம் ஸர்வார்த்த தோயம் என்று வைத்துள்ளார்கள். d)மானஸீக ஆராதனம் செய்வது அவசியம். திருவாராதனத்தில், பூதசுத்தி முடிந்ததற்குப் பின் ஆசனாதிகள் ஸமர்ப்பிக்கும் முன் நாம் மானசீக ஆராதனம் பண்ணவேண்டும் என்று உபதேசம் செய்வார்கள். அதாவது ஸங்கல்பம், பூதசுத்தி அதெல்லாம் ஆனபின் இதைப் பண்ணவேண்டும்.

இரண்டாவது முறை ப்ரபத்தியைச் செய்தால்தான் ப்ரம்மாஸ்திர தோஷம். அப்படிச் செய்யக்கூடாது. அதைச் செய்ய நினைப்பது தவறு. செய்ய நினைத்துவிட்டு செய்தால் பிரம்மாஸ்திர தோஷம் ஏற்படுமல்லவா ஆகையால் செய்ய நினைக்காமல் இருப்பதுதான் நல்லது.

வேதாத்யயனம் செய்யவில்லை என்றால், ஒரு பெரியவரிடம் ஆஹ்நிக காலக்ஷேபம் செய்து திருவாராதன முறையைக் கற்றுக்கொள்ளவேண்டும்.

ஶரணாகதிக்கு முன்னானாலும் பின்னானாலும் சரி திருவாராதனம் தினமும் செய்யவேண்டிய கைங்கர்யம். ஆகையால் திருவாராதனம் என்பது நித்ய கைங்கர்யம் என்று ஸ்ம்ருதிகளிலும் ஆகமங்களிலும் சொல்லியிருக்கிறார்கள். எனவே முடிந்தவரை தினமும் திருவாராதனம் செய்வது நல்லது. உங்களால் முடியாவிட்டால் உங்கள் அகத்திலிருக்கும் பெரியவர்களையோ, சிறியவர்களையோ, புத்திரன் முதலியவர்களைக் கொண்டு செய்யலாம்.

அல்ப த்வாதசி நாட்களில் ஸந்தியாவந்தனம்,ப்ரம்ம யஜ்ஞம்,மாத்யாஹ்நிகம், திருவாராதனம், வைஶ்வதேவம் என எல்லாவற்றையும் முடித்துவிட்டுப் பாரணை பண்ணவேண்டும். அதில் மாத்யாஹ்நிகம் முதலியவற்றை சூர்யோதயத்திற்கு முன்னமே செய்திருந்தால் மத்யாஹ்னத்தில் மீண்டும் செய்யவேண்டும். சூர்யோதயத்திற்குப் பின்னர் மாத்யாஹ்நிகம், ப்ரம்ம யஜ்ஞம், திருவாராதனம் முதலியவைகளைச் செய்திருந்தால் மீண்டும் செய்யத்தேவையில்லை. இதைப் பற்றி விரிவாக ஶ்ரீமதழகியசிங்கர் ஆஹ்நிக க்ரந்தத்தில் ஸாதித்திருக்கிறார்.

ஶ்ரீவைஷ்ண்வர்கள் என்றல்ல யார் புழுங்கலரிசியை உபயோகித்தாலும் அது ஆசாரக்குறைவாகும். ஆசாரத்தோடு இருக்கவேண்டும் என நினைப்பவர்கள் அதைத் தவிர்க்கவேண்டும்.

1.பொதுவாக சாப்பிட்ட பிறகு இலையை பூர்த்தியாக வழித்துச் சாபிடாமல் சிறிதளவு மிச்சம் வைப்பதென்பது சிலரின் ஸம்ப்ரதாயமாக இருக்கிறது. சித்திரகுப்தன், யமனுக்கு வைப்பதென்பதெல்லாம் இல்லை. மேலும் ஶ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தில் வழக்கமும் இல்லை. பண்ணுவதற்குதான் ப்ரமாணம் இருக்கும். பண்ணாதத்திற்கு ப்ரமாணம் எங்கேயும் இருக்காது. 2.போகிப்பண்டிகை அன்று ஏகாதசி வ்ரதம் அனுஷ்டிப்பவர்கள் ஏகாதசி வ்ரதம் இருக்கலாம். அது இருக்காதவர்கள் அன்று சொஜ்ஜி பண்ணி, பண்டிகைத் தளிகை பண்ணி, போளி பண்ணிக்கூட சாப்பிடலாம். சக்கரைப் பொங்கலுக்கு அன்று ப்ரஸக்தியே இல்லை.

நித்யபடி பகவத் திருவாராதனம் செய்வது என்பது ஆக்ஞா கைங்கர்யம்தான். அதிலும் ஶ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு திருப்பவை, திருப்பள்ளியெழுச்சி சேவிப்பதென்பதும் ஆக்ஞா கைங்கர்யத்தில் சேர்ந்ததுதான். சேவிக்கமுடியவில்லை என்றால் கூட கடைசி இரண்டு சாற்றுமுறை பாசுரத்தைச் சேவிப்பதென்பது வழக்கமாக இருக்கிறது.

வைதிக தளிகைகளை மர அடுப்பு மற்றும் கரியடுப்புகளில் பண்ணுவதற்கு முக்கிய காரணம் அக்னியைச் சேர்ப்பதற்கு முன் அந்த இடத்தை சுத்தி பண்ண முடியும் . அதே போல் அந்த அக்னியின் மூலத்தை நம்மால் பார்த்து சுத்தமாக வைத்துக் கொண்டு உபயோகப் படுத்தலாம். இதே வாயு(காஸ்) அடுப்பு என்பதில் வாயு ரப்பர் அல்லது உலோக குழாய்கள் மூலமாகத்தான் வருகிறது. அதன் மூலமான இடத்தை நம்மால் போய் சுத்தி பண்ண முடியாது. அதனால் அது ஆசாரக் குறைவு என்று வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

த்வயமந்த்ரத்தை எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் சேவிக்கலாம். இதே வாயு(காஸ்) அடுப்பு என்பதில் வாயு ரப்பர் அல்லது உலோக குழாய்கள் மூலமாகத்தான் வருகிறது. அதன் மூலமான இடத்தை நம்மால் போய் சுத்தி பண்ண முடியாது. அதனால் அது ஆசாரக் குறைவு என்று வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

புருஷர்கள் மருதாணி இட்டுக்கொள்ளும் வழக்கமில்லை.

மாவிளக்கு ஏற்றுவதும் வழக்கமில்லை, கங்கா ஸ்நானம் செய்வதும் வழக்கம் இல்லை.

தங்கள் அகத்தில் பெருமாளுக்கு வெள்ளை சர்க்கரை சேர்த்து பக்ஷணம் பண்ணும் வழக்கமில்லை என்றால் சேர்க்காமல் பண்ணுங்கள். சேர்ப்ப்வர்களாக இருந்தால் வெள்ளை சர்க்கரையில் பக்ஷணம் பண்ணலாம். அவரவர் அகத்து வழக்கப்படிச் செய்யவும். குறிப்பு: வெல்லம் சேர்த்து ப்ரஸாதம் செய்வது ரொம்ப விசேஷம். ஆனால் வெள்ளை சர்க்கரை சேர்த்துப் பண்ணைக் கூடாது என்கின்ற நிஷேதமும் இல்லை. சில நாட்களில் வெள்ளை சர்க்கரை கட்டாயம் சேர்க்கக்கூடாது. துவாதசி , பித்ரு தினங்கள்(அமாவாஸை, மாஸப்பிறப்பு, ஶார்த்தம்) போன்ற நாட்களில் கட்டாயம் சேர்க்கக்கூடாது. மற்ற நாட்கள், பண்டிகை நாட்கள், அதாவது தீபாவளி, ஸ்ரீஜயந்தி போன்ற நாட்களில் வெள்ளை சர்க்கரை சேர்த்து பக்ஷணம் செய்யவது பெரியோர்கள் வழக்கத்தில் இருக்கின்றது.

என்று மாதம் பிறக்கிறதோ அன்றுதான் தர்ப்பணம் பண்ணவேண்டும். மத்யானம் பிற்ந்தாலும் அன்றேதான் பண்ணவேண்டும் அடுத்தநாள் வராது. இராத்திரி பிறந்தால்தான், அதுவும் அர்தராத்திரிக்கு மேல் பிறந்தால்தான் அடுத்தநாள் என்று வரும்.

ஒரு மாதத்தில் இரண்டு முறை நக்ஷத்திரங்கள் வரும்போது முன்பு அல்லது பின்பு வரும் நக்ஷத்திரத்தில் ஏதேனும் ஒன்றில் சில சமயம் மாஸப்பிறப்பு அல்லது தர்ப்பணம் பண்ணும் நாளாக வரும். அதுதான் ஸங்க்ரமண தோஷம். அப்படித் தர்ப்பணம் பண்ணும்நாளாக வரும் பக்ஷத்தில் அன்று பிறந்தநாள் கொண்டாடக்கூடாது. ஸ்ங்கரமணாதி தோஷம் என்பதில், ஆதி பதத்தினால், சில சமயம் இரண்டில் ஒரு நாள் க்ரஹணம் வந்தால் அப்போது க்ரஹணம் இல்லாத நக்ஷத்திர தினத்தில் பிறந்தநாள் கொண்டாடலாம்.

முதன்முதலில் இப்போதுதான் திருவாராதனம் ஆரம்பிக்கிறார்கள் என்றால் ராகு காலம் இல்லாமல் ஆரம்பிக்கலாம். மற்றபடி பெருமாள் திருவாராதனம் என்பது நித்யபடி கைங்கர்யம் , நித்யானுஷ்டானம் என்பதினால் ராகுகாலமெல்லாம் பார்க்கவேண்டிய அவசியமில்லை.

துவாதசி அன்று மாதப்பிறப்பு தர்ப்பணம் பண்ணவேண்டி வந்தால், தர்ப்பணத்திற்குப் பிறகுதான் பாரணை செய்யவேண்டும்.

ஆசார்யன் திருநாமத்தைச் சொல்வது அவர் திருமேனியை த்யானிப்பது இவை எல்லாம் மிகவும் உயர்ந்தது. மதுரகவியார் காண்பித்த பாதையின் படி தேவுமற்றறியேன் என்று ஆசார்யனையே நினைத்துக் கொண்டிருப்பது உயர்ந்தது தான். ஆனால் பெருமாளை த்யானம் பண்ண வேண்டும், திருமந்த்ரம் ஜபம் பண்ண வேண்டும் என்று சொல்லி இருக்கின்றது. அந்த த்யானத்தைச் செய்ய வேண்டும் என்று ஆசார்யன்தான் உபதேசிக்கின்றார். அதனால் ஆசார்யன் உபதேசித்த பகவத் த்யானத்தைப் பண்ணினால் ஆசார்யன் திருவுள்ளம் உகக்கும். ஆசார்யன் திருவுள்ளம் உகக்க பகவத் தியானமோ, நாம சங்கீர்த்தனமோ, பண்ணினால் அது மிகவும் உசத்தி. அதை எப்படிச் சொல்லி இருக்கிறார்களோ அந்த ரீதியில் பண்ண வேண்டும். எல்லாமே ஆசார்யன் காண்பித்த வழி. அவராலே ஏற்பட்டது என்கின்ற க்ருதக்ஞதைகளோடு இருந்துகொண்டு பண்ணினோமேயானால் அது மிகவும் உசிதமாக இருக்கும். பகவான் த்யானத்தையே தவிர்க்கணும், பகவன் நாமாவையே சொல்ல வேண்டாம் என்பது இல்லை, பகவன் நாமாவை சொன்னால், பகவன் த்யானம் பண்ணினால் ஆசார்யன் திருவுள்ளம் உகக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டு பண்ணுவது உசத்தியாக இருக்கும்.

சமிதாதானம் பண்ணிய பின் அந்த சாம்பலை ஸ்மார்த்தர்கள் நெற்றியில் இட்டுக்கொள்ளும் வழக்கம் இருக்கு. ஶ்ரீ வைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தில் அவ்வழக்கமில்லை. அதிலும் ஸாம வேதிகளுக்கு அந்தச் சாம்பலை இட்டுக்கொள்வதற்கு மந்திரம் இருப்பதாகப் பார்த்த நினைப்பு. அவர்களுக்கு இது விகிதம், மந்திரம் இருக்கிறபடியால். யஜூர் வேதத்தில் அப்படியில்லை. ஆனால் யஜூர் வேத ஸ்மார்த்தர்கள் இட்டுக்கொள்கிறார்கள். ஶ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு அது இல்லை.

பலகாரம் செய்ய வேண்டிய நாட்கள் அஷ்டமி, சதுர்தசி, பௌர்ணமி, அமாவாஸை, போதாயன அமாவாஸை,மாசப்பிறப்பு இவை எல்லாம். ஏகாதசியும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம். ஏகாதசி அன்று நிர்ஜலமாக இருக்க வேண்டியது, முடியவில்லை என்றால், நீராகாரமோ அல்லது பலகாரமோ செய்து கொள்ளலாம்.

1.ஸந்த்யா வந்தனத்தில் ஆசமனம் செய்யும்போது இந்தயிந்த அங்கங்களைத் தொடவேண்டும் என்று விதித்திருக்கிறபடியால் அப்படிப் பண்ணுகிறோம். 2.ப்ராணாயமம் செய்யும்போது மந்திரத்தை உபாம்சுவாக அதாவது மனதிலேயே த்யானமாகச் செய்யவேண்டும். வாய்விட்டுச் சொன்னால் காற்று வெளியே போகும். மூச்சை அடக்குவதுதான் ப்ராணாயாமம் (ப்ராண+யமனம்) என்பது. எவ்வளவு நேரம் முடிகிறதோ அவ்ளவுதான் பண்ணவேண்டும். மூச்சை அடக்கி சொல்லிவிட்டு மூச்சை வெளியேவிடவேண்டும். ஆரம்ப காலத்தில் பிள்ளைக் குழந்தைகளுக்குச் சொல்லிக்கொடுக்கும் போது வாய்விட்டுதான் சொல்லவேண்டும். மந்திரம் மனப்பாடம் ஆனபின் மூச்சை அடக்கி மனதால் சொல்லவேண்டும். 3.சிரசி முகே ஹ்ருதயே ச ந்யஸ்ய என்று சிரசிலும், முகத்திலும், ஹ்ருதயத்திலும் ந்யாஸம் பண்ணவேண்டும். சிரசு எனது உச்சம் தலை, நெற்றிக்கு மேல் பாகம் முகத்தைத் தொடுவதென்றால் உதட்டைத் தொடக்கூடாது, வாய்கிட்ட வைத்துக்கொண்டுதான் சொல்லவேண்டும். ஹ்ருதயத்தைத் தொட்டுதான் சொல்லவேண்டும். இதுவும் விதித்திருப்பதால் பண்ணுகிறோம். 4.உபநயனம் ஆனபின் சந்தியா வந்தனம் சொல்லிக்கொடுப்பதுதான் உசிதம். மந்த்ரங்களைச் சொல்லித்தர முடியாது ஆகையால் ஆனபின்னர் சொல்லிக்கொடுப்பதே சிறந்தது.

1.இது அவரவர் மனதைப் பொருத்தது. நம் பித்ருக்களும் சேர்ந்திருக்கிறார்கள் என்பதால் சாப்பிடலாம் என்று சிலரின் அபிப்ராயம். சிலர் சின்னவர்கள் என்பதால் சாப்பிடக்கூடாது என்று அபிப்ராயம். இரண்டு விதமாக அபிப்ராயம் இருப்பதினால் இளய சகோதரனின் பித்ரு சேஷத்தில் சாப்பிடவில்லையென்றாலும் தவறில்லை. சாபிட்டாலும் தவறில்லை. 2.ஸ்வீகாரம் போன பிறகு பெற்ற தாயாருக்குக் கைங்கர்யம் பண்ண தத்து கொடுத்த பிள்ளை தவிர வேறு பிள்ளையில்லையென்றால், தத்து கொடுத்த பையன் பண்ண வேண்டிவரும். முதல் நாள் பண்ணவேண்டிய கார்யங்களுக்கு யார்யார் கர்த்தா என்று தர்ம ஶாஸ்த்ரத்தில் இருக்கிறது. இதர புத்திரர்களோ, பேரனோ இல்லையென்றால் தத்துகொடுத்த பையன் பண்ணவேண்டி வரும் ஆனால் அவனுக்கு முதல் அதிகாரம் கிடையாது, இரண்டாம் பக்ஷம்தான். யார் என்று க்ரமத்தைப் பார்த்தால்தான் சொல்லமுடியும்.

கொலு வைப்பதென்பது பல தலைமுறைகளாக வந்து கொண்டிருக்கக்கூடிய வழக்கமாகும். கொலுவில் பாரம்பரியமான பொம்மை அதாவது அம்மா, பாட்டி, கொள்ளுப்பாட்டி, எள்ளுப்பாட்டி காலத்திலிருந்து இருக்கும் பொம்மையை வைப்பது வழக்கத்தில் இருக்கிறது. மண் பொம்மைகள் எல்லாம் கொஞ்ச நாட்களில் பழசாகப் போய்விடும், உடைந்து போய்விடும். இதற்கு வாய்ப்பிருக்கிறது. அந்தக் காலத்தில் காகிதக் கூழால் செய்யப்பட்ட பொம்மைகள் கிடையாது. அதனால் மரத்தில் பொம்மை இருந்தால்,அது பல காலத்திற்கு நீடித்து நன்றாக இருக்கும். அடுத்தடுத்து வரும் தலைமுறைகளுக்குக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கலாம் என்பதனால் மரப்பாச்சி பொம்மை கொலுவில் வைப்பது வழக்கமாக இருக்கின்றது.

இதற்கு ப்ரத்யேகமான ப்ராயஶ்சித்தம் இருக்கின்றதா என்று தெரியவில்லை. பொதுவாக எல்லாப் பாபங்களுக்கும் ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி பண்ணிக் கொள்ளும் வழக்கம் சில பெரியோர்களிடம் இருந்திருக்கின்றது. அதை வேண்டுமானால் பண்ணிக் கொள்ளலாம்.

a.ஸக்ருன் மஹாளயம் , ஒருதடவை மற்றும் மஹாளயம் பண்ணுபவர்கள் வெள்ளிக்கிழமையில் பண்ணக்கூடாது என்று உண்டு. செவ்வாய்கிழமைக்கு இந்த நியமம் கிடையாது. அவர்கள்கூட மஹாபரணியில், வெள்ளிக்கிழமையாக இருந்தால்கூட மஹாபரணியில் அவர்கள் பண்ணலாம். b.ஜன்ம நக்ஷத்திரமாக இருந்தால்கூட மஹாபரணியில் பண்ணலாம். ஆனால் ஒருதடவை பண்ணுபவர்கள் அதைத்தவிர மத்யாஷ்டமி போன்ற மற்ற நாட்களில் பண்ணலாம்.

a.க்ரஹண சம்யத்தில் பெருமாளுக்குத் திருவாராதனம் செய்யலாம். b.பரந்யாஸம் பண்ணிக்கொண்டவர்கள் தனியாக க்ரஹண காலத்தில் சாந்தி பரிகாரம் செய்கிற வழக்கம் கிடையாது, அந்தக் காலத்தில் அகத்துப் பெருமாள் சந்நிதியிலோ கோவில்களிலேயோ விளக்கேற்றுவார்கள். ப்ரதக்ஷிணம், ஸ்தோத்ரம் சேவிப்பது, ஜபங்கள் முதலானவைகள் செய்யலாம். மற்றபடி சங்கல்ப ரூபமாக சாந்தி பரிகாரம் செய்யவேண்டிய அவசியமில்லை. c.மஹாளய பக்ஷத்தில் தினமும் தர்ப்பணம் செய்பவர்கள் கூட அந்தக் குதப காலத்தில் செய்வதுதான் சரியாக இருக்கும்.

க்ரஹண காலத்தில் ஆசமனம் பண்ணவேண்டி வந்தால் பண்ணலாம். சந்தியாவந்தனங்கள் கூட பண்ணுவது வழக்கம்தான்.

பத்ரிநாத் பெருமாளுடைய படத்தை நாம் பெருமாள் அறையில் வைத்துக் கொள்ளலாம். ஸந்நிதிக்கு உள்ளேயே தேவதாந்திரங்கள் இருந்தால் அவர்கள் பக்தர்களாக அந்த இடத்தில் இருக்கிறார்கள். அங்குச் சென்று நாம் வழிபடுவது வழக்கமாக இருப்பதனால் படங்களை வைத்துக் கொள்ளலாம். உதாஹரணத்திற்கு நாச்சியார் கோவிலில் ப்ரஹ்மா இருக்கின்றார். அவரை நாம் சேவிக்கத்தான் செய்கிறோம். அதேபோல் பத்ரிநாத் சென்று சேவிக்கும் பொழுது குபேரன் இருந்தாலும் சேவிக்கின்றோம். அதனால் அந்தப் படத்தை வைத்துக் கொள்வதில் எந்தத் தோஷமும் இல்லை.

a.காயத்ரி ஜபத்தை ஸந்த்யா வந்தன சமயத்தில் செய்கிறோம். அதைத்தவிர சில ப்ராயஶ்சித்தம் செய்யும் போது ஜபம் பண்ணலாம். மற்ற நேரங்களில் ஜபிப்பது வழக்கமில்லை. காயத்ரி மந்திரம் ஜபிக்க சங்கல்பம் உண்டு. சந்தியாவந்தனமாக இருந்தால் ப்ராத சந்தியாயாம் என்றெல்லாம் வரும். சங்கல்பங்கள் ஏதுவுமில்லாமல் ஜபிப்பதில் ப்ரஸக்தியில்லை. த்வயத்தை மற்ற சமயங்களில் ஜபிக்கலாம். b.நரக சதுர்தசி என்பது தீபாவாளி தினத்தன்று வரும். ஸூர்யோதயத்திற்கு முன் எண்ணெய் தேய்த்துக்கொண்டு வெந்நீரில் ஸ்நானம் பண்ணவேண்டும். அது விசேஷம் என்பதாக தர்ம ஶாஸ்த்ரத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. மேலும் கங்கா ஸ்நானத்திற்குச் சமம் என்றும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

இந்த மாதிரி ஒரு நிலைமையில் எம்பெருமானை நாம் சிந்தனை பண்ணி இந்த வெளி விஷயங்கள் எல்லாம் நமது மனதைத் தாக்காமல் பார்த்துக் கொள்ளவேண்டும். பகவானுடைய திருநாமங்களை ஜபிக்கின்றது, ப்ரபந்தங்கள்/ஸ்தோத்ரங்கள் சேவிப்பது, கோவிலுக்குச் செல்வது போன்ற விஷயங்கள் எல்லாம் பண்ணி மனதை அதில் லயிக்க வைக்க வேண்டும். மற்ற விஷங்கள் எதுவும் நம்மை பாதிக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்று ப்ரார்த்தித்துக் கொள்ளவேண்டும். வைராக்கியம் உண்டாவதற்கு வைராக்ய பஞ்சக ஸ்லோகத்தை தினமும் சேவிக்கலாம். எம்பெருமான்தான் நமக்கு உறவு, எம்பெருமான் வைத்திருப்பதுதான் நமக்கு சொத்து, வேறு எதுவும் வேண்டியதில்லை என்று சொல்லக்கூடிய ஆஶ்சர்யமான சிறிய ஶ்லோகம் அது. தினமும் அதைச் சேவிக்கணும். அதே போல் நம்மை சேர்ந்தவர்கள் என்பதனால் அவர்களும் எம்பெருமானிடம் ஈடுபடவேண்டும், அனாவசியமான விஷயங்களில் எல்லாம் மனதைச் செலுத்தக்கூடாது என்றும், அவர்களுக்கு நல்ல புத்தி வந்து அசூயை எல்லாம் ஒழிந்து பெருமாளையே ஆஶ்ரயிக்கணும் என்று அவர்கள் சார்பாக எம்பெருமானிடத்தில் ப்ரார்த்தித்துக்கொள்ளலாம்.

மாதப்பிறப்பு அன்று ஏகாதசி வந்தால், தளிகை பண்ணி சாப்பிடக்கூடாது.

காபி ஸாத்விக உணவாக ஆகாது. அது எப்போது குடித்தாலும் தோஷமாகும். திருவாரதனத்திற்கு முன் காபி மட்டுமல்ல, பால் கூட குடிக்கக்கூடாது.

இது ஒரு பொதுவான நியதி, புண்யம் செய்தால் சுவர்கம் போவார் என்றும், பாபம் செய்தால் நரகம் என்றும், ஶரணாகதி செய்தவர்கள் மோக்ஷம் போவார்கள் என்று இருக்கிறது. ஶ்ராத்தம் நம் பித்ருக்களைக் குறித்துச் செய்கிறோம் அவர்களுக்கு அது போய்ச்சேரும். தங்களின் இரண்டாவது கேள்வி எந்த அடிப்படையில் கேட்டிருக்கிறீர்கள் எனத் தெரியவில்லை ஆகையால் தாங்கள் ஶாஸ்த்ர விஷயங்களை ஆசார்ய முகேன கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள்.

பெருமாள் திருவுருவம் பதித்த நகைகள் வெள்ளி மற்றும் ஸ்வர்ணத்தினால் அணிந்துகொள்ளலாம். இரும்பு முதலானவை அணிந்துகொள்ளக்கூடாது என்று இருக்கிறது. நரஸிம்மர், சக்ரதாழ்வார், ஹனுமான் பதித்த டாலர்களைச் சிலர் அணிந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். ஆகையால் அவற்றை நல்ல விஶ்வாசத்துடனும் பக்தியுடனும் அணிந்துகொள்ளலாம்.

நம்முடைய பாரத தேசத்தில் ப்ராசீனமாக இருந்து, இதிஹாச புராணங்களில் ப்ரசீதமாக இருந்து, நம் முன்னோர்கள் பழக்கத்தில் வைத்துக்கொண்டிருந்த சிறுதான்யனகளைச் சேர்த்துக்கொள்ளலாம். ஓட்ஸ் போன்றவை வெளிநாட்டிலிருந்து வந்தவை, ஶாஸ்த்ரபடி சொல்லுவதானால் அதைச் சேர்த்துக்கொள்ளக்கூடாது என்றாகும். கோதுமை முதலான தான்யங்கள் நிஷித்தம் கிடையாது, வ்ரத தினங்களில் சேர்த்துக்கொள்ளலாம்.

a.மாப்பிள்ளை மாமனார் ஶ்ராத்தத்தில் சாப்பிடலாம். b.மாப்பிள்ளை கர்த்தாவாக இருந்தாலும் உணவு உட்கொள்ளலாம்.

a.நமக்கு நெருக்கமானவர்கள் என்பவர் குறைந்தபக்ஷம் மூன்று தலைமுறைவரை வரும். அவர்கள் ஒருவருடம் வரை பண்டிகைகள் கொண்டாட மாட்டார்கள். அதற்குப்பிறகு இருப்பவர்கள் அவரவர் மனநிலை பொறுத்தது. b.ஸங்க்ரமணம், ராமநவமி, போன்ற கேள்வியில் குறிப்பிடப்பட்ட எல்லாப் பண்டிகைகளையும் கொண்டாடலாம். c.கங்கா ஸ்நானம் செய்யலாம். d.நவராத்ரி சமயம் கொலு வைப்பார்கள். b முதல் d வரை மூன்று தலைமுறையில் வராதவர்கள் பொதுவாக அனைத்துப் பண்டிகைகளையும் கொண்டாடுவர்கள்.

பிராமண போஜனம் செய்து வைக்க முடியுமா என்று தெரியவில்லை. அதற்கு அவசியமில்லை.

திருமஞ்சன தீர்த்தத்தை உட்கொள்ளவேண்டும் என்பது ப்ரதானம். அதில் அர்க்ய, பாதாதி தீர்த்தங்கள் கலந்திருந்தாலும் பரவாயில்லை. அல்லது தனியாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. பெருமாள் தீர்த்தம் என்பது திருமஞ்சன தீர்த்தம்தான்.

சந்தியாவந்தனத்தை நாமாக சுருக்க உரிமை கிடையாது. தீட்டுக் காலத்தில் சுருக்கணும் என்றும், மற்றும் ப்ரதோஷ காலத்தில் சுருக்க வேண்டுமென சொல்லி பெரியோர்கள் பண்ணிக்கொண்டிருக்கிறார். நேரமின்மை என்பது காரணமாக ஆகாது. என்றாவது ஒருநாள் என்றால் சரி, அதற்கும் முன்னமே ஆரம்பித்துப் பண்ணலாம். உதயத்திற்கு முன்னரோ, அஸ்தமனத்திற்கு முன்னரோ பண்ணலாம். ஊருக்கு போகும் சமயம் சற்று சீக்கிரமாகப் பண்ணலாம். தாங்கள் குறிப்பிட்டவைகளில் அங்கந்யாஸம், கரந்யாஸம் விட்டு போயிருக்கு. அதை விட்டுவிட்டு பண்ணலாம் என்று சொல்ல அடியேனுக்கு உரிமையில்லை. சந்த்யாவந்தனம் சுருக்க நாம் யாருக்கும் உரிமையில்லை.

சந்த்ர வம்சத்திலே பகவான் ஶ்ரீ க்ருஷ்ணனுடைய அவதாரம். சந்திர வம்சத்திலே சந்திரோதய காலத்திலே சந்திர தினமான திங்கட்கிழமையன்று பகவான் ஶ்ரீ க்ருஷ்ணனின் அவதாரம். யதுசந்திரன், யதுகுல சந்திரன் என்று திருநாமமிட்டுச் சொல்வார்கள். அதனால் சந்திரனுக்கு முக்யத்வம் தருகின்றோம்.

ஶ்ரீவைஷ்ணவ ஆசாரம் பற்றி அறிய ஶ்ரீவைஷ்ணவ தினசர்யா என்ற புத்தகத்தைப் பார்க்கலாம். மேலும் நம் GSPKவில் ஶ்ரீவைஷ்ணவ “தினசரி அனுஷ்டானம்” என்று தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலத்தில் புத்தகவடிவாக வெளியிட்டுள்ளோம். அதைப் பார்க்கலாம். https://www.sampradayamanjari.org/books/ என்ற இந்த link ல் புத்தகம் கிடைக்கிறது.

குழந்தைகளுக்கும் நாம் முடிந்தவரை இதர தேவதாந்த்ர ப்ரசாதங்களைக் கொடுப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும். ஓரளவு லௌகீக பாதகங்கள் இருந்தால், அது வராமல் பார்த்துக்கொள்ளவேண்டும். ரொம்ப கண்டிப்பாக இருந்து விரோதம் வந்தால் அதுவும் சங்கடம் ஏற்படுத்தும். குழந்தைகளுக்கும் பிற தேவதைகளின் ப்ரசாதத்தைக் கொடுக்கக்கூடாது என்றுதான் ஶாஸ்த்ரம் சொல்லியிருக்கிறது. ஆகையால் இதர லௌகீக சங்கடங்கள் ஏற்படாத வண்ணம் உசிதமாக பார்த்து சூதகமாக எப்படிச் செய்யவேண்டுமோ அப்படிச் செய்யவேண்டும்.

சாயங்காலத்தில் மௌனம் என்றெல்லாம் கிடையாது. மஹாப்ரதோஷ காலத்தைத் தவிர மற்ற காலங்களில் மௌனம் என்பதில்லை, விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமம் , காயத்ரி ஜபம் முதலியவை சொல்லலாம். மஹாப்ரதோஷ காலத்தில் காயத்ரி ஜபத்தை மனதிற்குள் சொல்லவேண்டும், விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமம் சொல்லக்கூடாது.

ப்ரபத்தி முதலானவை பற்றி அறிவு ஒன்றுமே இல்லாவிட்டாலும் கூட, அவர்களுக்காக ஞானம் பெற்ற ஆசார்யர்கள் ப்ரபத்தி செய்வார்கள் அது பலனளிக்கும். குறிப்பு: பரந்யாஸம் என்பது ஒருவருக்காக மற்றொருவர் செய்யலாம் என்றிருக்கிறது. குறிப்பாக சிஷ்யனுக்காக ஆசார்யர் செய்வார். குழந்தைகளுக்கும் ஆசார்யர் செய்து வைப்பார். அந்த ரீதியில் குழந்தைகளுக்காக அறிவொன்றுமில்லாவிட்டாலும் ஆசார்யன் செய்துவைப்பார். அதாவது தெரியாதவருக்காகத் தெரிந்தவர் செய்து வைப்பார். அப்படி அவர் செய்யும் பரந்யாஸத்தைப் பெருமாள் ஏற்றுக்கொள்வார்.

ஏகாதசி துவாதசி ஆக்ஞா கைங்கர்யம் இதைக் கட்டாயம் செய்தாக வேண்டும். வ்ரதம் இருக்கவேண்டும். செய்யாவிட்டால் பாபம் உண்டாகும். ஆனால் மோக்ஷம் தடைபடும் அளவு பாபமில்லை. ஆனால் அந்தப் பாபத்தின் பயனை இங்கேயே அனுபவிக்கவேண்டியிருக்கும்.

பாகவதர்களிடம் அபசாரம் ஏற்பட்டிருந்தால் அவர்களிடம் அபராத க்ஷமாபனம் பண்ணிக்கொள்ளவேண்டும். அவர்கள் மன்னிக்கும் வரை காத்திருக்கவேண்டும். வேறு ப்ராயாஶ்சித்தம் ஏதும் பண்ணிக்கொள்ளவேண்டாம். அப்படி மன்னிக்காவிட்டல் அது அவருக்குத் தேஷமாகும். ஆகையால் நாம் ஏதும் செய்யத்தேவையில்லை.

தாயாதி ஆசார்யன் திருவடிகளை அடைந்துவிட்டால், அந்த மகன் 7 தலைமுறைக்குள் இருந்தால் 10 நாள் தீட்டு, 14 தலைமுறைக்குள் இருந்தால் 3 நாள் தீட்டு என்று தலைமுறை கணக்கைக் கொண்டு தீட்டுக்கணக்கு பண்ணவேண்டும். தீட்டில்லை என்றால், நெருங்கின உறவினராக இல்லாவிட்டால் பண்டிகை கொண்டாடலாம்.

பரந்யாஸம் செய்து கொள்ள பெரிய லக்ஷியத்தோடு வருகிறோம், மோக்ஷ பலன் வேண்டும் என்றும் எனக்கு இந்த ஸம்ஸார பலன் வேண்டாம் என்றும். அப்படியிருக்க காபியை லக்ஷியமாகக் கொண்டு போகக்கூடாது. மோக்ஷம் வேண்டும் என்பது பெரிய லக்ஷியம், காபி சாப்பிடுவதென்பது ஒன்றுமில்லாத ஒரு லக்ஷியம். அதனால் நாம் எதற்காக பரந்யாஸம் செய்கிறோம் என்ற உணர்வு இருக்கவேண்டுமென்று அப்படிச் சொல்லுகிறார்கள்.

நாம் மக்கானா என்பதைக் கொண்டு தளிகை பண்ணும் வழக்கம் இல்லை.

குத்துவிளக்கைத் தானாகவே மலையேற விடலாம். நாம் மலையேற்ற அவசியமில்லை.

ஒரு தடவை மோக்ஷார்த்த ப்ரபத்தி ஆகிவிட்டது என்றால் மறுமுறை பண்ணிக்கொள்ளக்கூடாது. வேறு ஆசார்யன் இருக்கின்ற அகத்தில் சம்பந்தம் ஏற்பட்டது என்றாலும் மறுமுறை ப்ரபத்தி பண்ணிக்கொள்ளக் கூடாது.

நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் தாங்கள் குறிப்பிட்டவாறு அவர்கள் அணிந்த வஸ்த்ரங்களை தானமாகக் கொடுக்கும் வழக்கமில்லை.

அமாவாஸை தளிகை அகத்தில் எல்லோருமே உட்கொள்ளலாம். இரவு வேளையில் தர்ப்பணம் பண்ணுபவர்களுக்குப் பலகாரம். சில அகங்களில் தர்ப்பணம் பண்ணாதவர்கள் வெறும் பலகாரம் பண்ணக்கூடாது, கொஞ்சம் சாதமும் சேர்த்துச் சாப்பிட வேண்டும் என்ற வழக்கம் வைத்துக் கொண்டுள்ளார்கள். சில அகங்களில் எல்லோருமே பலகாரம் பண்ணலாம் என்றும் வழக்கும் வைத்துக்கொண்டுள்ளார்கள். அவரவர் அகத்து வழக்கப்படிச் செய்யவும்.

பத்துநாள் பங்காளி ஆனபடியால் வருஷ பண்டிகைகள் கிடையாது. ஆழ்வார் ஆசார்யன் திருநக்ஷத்திரம் கொண்டாடலாம். மாவிளக்கு ஏற்றலாம்.

இத்தனை ப்ரதக்ஷிணம்தான் பண்ணவேண்டும் என்ற நிர்ணயம் கிடையாது. எத்தனை வேண்டுமானாலும் இரட்டைப்படை எண்ணிக்கையில் 2,4,6 என்னும்படி பண்ணலாம். குறைந்த பக்ஷம் 2 ப்ரதக்ஷிணம் பண்ணவேண்டும்.

திருமணம் ஆனபிறகுதான் தீட்டு என்பது வரும். குழந்தைகளுக்கும், ப்ரஹ்மசாரிகளுக்குத் தீட்டில்லை. சுபம் முடிந்தபிறகு கோவில்யாத்திரை முதலியவற்றைச் செய்யலாம்.

தான் மஹாளயம் செய்யாமல், மற்றவர்கள் அன்னரூபமாகச் செய்யும் மஹாளயத்தில் அந்வயிக்கக் கூடாது என்பது ஶாஸ்த்ரம். மாமாவின் வருஷாப்திகம் என்று என்பது கேள்வியில் இல்லை. இவ்வருடம் மத்யாஷ்டமியன்று ஶ்ரீ முனித்ரய ஸம்ப்ரதாயத்தவர்களுக்கு ஶ்ரீஜயந்தி ஆனபடியால் அன்று மஹாளயம் ஶ்ரீ முனித்ரய ஸம்ப்ரதாயத்தவர்கள் பண்ணக்கூடாது. ஶ்ரீ ஸந்நிதி ஸம்ப்ரதாயத்தவர்களாக இருந்தால், மத்யாஷ்டமி அன்று மஹாளய அனுஷ்டானத்தைச் செய்யலாம். வருஷாப்திக கைங்கர்யத்தில் அந்வயித்தால், 300 காயத்ரீ ப்ராயஶ்சித்தம். 3 நாள் வேறிடத்தில் இருக்கக்கூடாது.

ப்ரஹ்மச்சாரிகள் ஶ்ராத்தத்தில் நிமந்த்ரணத்தில் அமரக்கூடாது என்று புஸ்தகங்களில் இருக்கிறது ஆனால் அமருவது என்பது வழக்கத்தில் இருக்கிறது. விஷ்ணு ஸ்தானத்தில் அமரலாம். வேறு வழியில்லாத பக்ஷத்தில், விஶ்வேதேவர் ஸ்தானத்திலும் இருக்கலாம். பித்ரு ஸ்தானத்தில் இருக்கக்கூடாது. ஜீவத் பித்ருக்கள் அதாவது மாதா பிதா இருப்பவர்கள் தாராளமாக ஶ்ராத்தத்தில் நிமந்தரணத்தில் அமரலாம். ஜீவத் பித்ருக்களைதான் பித்ரு ஸ்தானத்தில் அமர வைப்பார்கள். அவர்கள் பித்ரு ஸ்தானத்தில் இருப்பது மிகவும் விசேஷமாகும்.

என்றைக்கு அஷ்டமி என நிர்ணயம் பண்ண நமக்கு அதிகாரம் இல்லை. பெரியவர்கள் நிர்ணயம் பண்ணியிருக்கிறார்கள். ஸப்தமி வேதை கூடாது என்று ஶ்ரீ ஸந்நிதி ஸம்ப்ரதாயத்தில் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அதேபோல் ந்ருஸிம்ஹ ஜயந்திகு த்ரயோதசி வேதை 6 நாழிகைக்கு மேல் கூடாது என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். இவையெல்லாம் பெரியவர்கள் நிர்ணயித்திருக்கிறார்கள். அதை அனுசரித்து நாம் அனுஷ்டானம் செய்கிறோம். நாமாக நிர்ணயிக்க நாம் ரிஷிகளும் அல்ல, பெரியவர்களும் அல்ல.

1.ஶ்ரீ ஸந்நிதி ஸம்ப்ரதாயத்தைத் தவிர ஶ்ரீ முனித்ரய ஸம்ப்ரதாயத்தில் ஆண்டவன் ஆஶ்ரமம் போலவே இன்றளவும் பல ஆசார்ய புருஷர்களுடைய ஸம்ப்ரதாயங்கள் ஸ்மாஶ்ரயண, க்ரந்த சதுஷ்டய காலக்ஷேப, ப்ரபத்தி ஸம்ப்ரதாயங்கள் இன்றளவும் இருந்துவருகின்றது. 2.மைசூர் பரகால மட ஸம்ப்ரதாயமானது, இந்த இரண்டு ஸம்ப்ரதாயத்தைக் காட்டிலும் வேறாகவும், பல ஆசாரங்கள் ஶ்ரீ முனித்ரய ஸம்ப்ரதாயத்தைப் போலவே இருக்கும்.

சூர்ய உதயத்திலிருந்து ஒரு நக்ஷ்த்திரம் 12 நாழிகை இருந்தால், அன்று அந்த நக்ஷத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் பிறந்தநாளைக் கொண்டாடவேண்டியது. 12 நாழியில்லையென்றால், முதல்நாளே கொண்டாடவேண்டியது. ஒரு நக்ஷத்திரம் ஒரே மாதத்தில் இரண்டு தடவை வந்தால், பின்நாளில் ஸங்க்ரமணாதிகள் இல்லையென்றால் பின்நாளில் கொண்டாடவேண்டியது. பின்நாளில் தோஷமிருந்தால், முன் நாளே கொண்டாடவேண்டியது.

அகத்தில் பெருமாள் ஸந்நிதியில் தேவதாந்திர படங்களை வைத்துக் கொள்ளவே கூடாது. பெருமாள் ஸந்நிதி என்று மட்டும் இல்லை அகத்தில் வேறு எங்கேயும் தேவதாந்திர படங்களை வைத்துக்கொள்ளாமல்தான் இருக்கவேண்டும். அதனால் அநதப் படங்களை பெருமாள் சந்நிதியிலிருந்து முதலில் எடுத்து விடவேண்டும். அப்படி எடுத்து விட்டால் சேவிக்க வேண்டிய நிர்பந்தமே வராது. வேறு ஊர்களில் கோவில்களில் வேறு சந்நிதிகளோடு சேர்ந்து பெருமாள் சந்நிதி இருக்கின்ற பக்ஷத்தில் வேறு வழியில்லை என்றால் பெருமாளை மட்டும் சேவித்து விட்டு, ப்ரதக்ஷிணம் பண்ணுவதைத் தவிர்க்கலாம்.

“ச ப்ரஹ்மா ச சிவ ச இந்திரஹ” என்பதே சரி. ஹரி: என்று சேர்த்திருக்கும் வாதம் தப்பு.

வைஶ்வதேவம் ஜல ரூபமாகச் செய்யலாம். முதலில் ஒரு ஆசார்யனிடம்போய் வைஶ்வதேவ மந்த்ர உபதேசம் பெற்றுக்கொள்வார்கள். அச்சமயத்தில் அன்ன ரூபமாகச் செய்து உபதேசம் வாங்கிக்கொள்வது வழக்கம். மற்றபடி நித்யம் அன்ன ரூபமாகப் பண்ணவேண்டும். முடியாத பக்ஷத்தில் ஜல ரூபமாகப் பண்ணுவது வழக்கத்தில் இருக்கிறது.

அவர்கள் மாறினாலும், பங்காளியாக இருக்கிறபடியால் தீட்டுக்காக்கும் படி இருக்கும்.

1.வெளிநாட்டுக்குச் சென்று வந்த தோஷம் நீங்க “ஸமுத்ர ஸ்நானம்” பண்ணுவது மூலம் நீங்கும் என்று தர்ம் ஶாஸ்த்ரங்கள் சொல்லியிருக்கிறது. 2.அந்தச் சுத்தி தம்மளவில் ஆகும். பிறருக்கு உதவும்படி ஆகாது.

பிற மதங்களிலே பல விஷயங்களெல்லாம் சொல்லுவார்கள், அதெல்லாம் நல்ல விஷயங்களாக இருக்கும். ஆனால் அதே மாதிரி பெருமாளுக்கு ஏற்றார் போல் நல்ல விஷயங்கள் நம் மதத்தில் இருக்கிறபடியாலே இராமாயணம், மஹாபாரதம், ஶ்ரீமத் ரஹஸ்ய த்ரய ஸாரம் போன்றவற்றைச் சேவித்து தெரிந்து கொள்ளலாம். நாம் இதர ஸம்ப்ரதாய தர்மங்களையோ அவர்களையோ பழிக்காமல் இருத்தல் வேண்டும். “தர்மஸ்ய ப்ரபு: அச்யுத:” என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. பகவானிடம் ஈடுபட்டிருப்பதுதான் பெரிய தர்மம், எதுவாக இருந்தாலும் ஶ்ரீமன் நாராயணாயிதி ஸமர்ப்பயாமி என்று சொல்லுவதுதான் பெரிய தர்மம். பகவானுக்கு சேஷனாக இருந்துகொண்டு தர்மம் பண்ணுவது விசேஷமானது. அது இல்லாத போது அந்த தர்மத்தில் ஒரு குறைவிருக்கும் என்கிறது மஹாபாரதம். அவர்களை நாம் நிந்திக்கவோ சண்டையிடவோ வேண்டாம். அவர்கள் ரீதியில் அவர்கள் நம் ஶ்ரீவைஷ்ணவ ரீதியில் நாம் என்று இராமாயண, மஹாபாரத, மனுஸ்ம்ருதி, புராணங்கள் மற்றும் ஸ்ம்ருதிகள் சொன்ன ரீதியில் நம் ஶ்ரீவைஷ்ணவ தர்மத்தைச் செய்யலாம்.

ஒரே க்ருஹத்தில் இருந்தால் தகப்பனார் திருவாராதனம் , பாதுகாராதனம் செய்தால் போதுமானது, வேறு வேறு க்ருஹத்தில் இருந்தால் தனித்தனியாகச் செய்ய வேண்டும்.

கடுக்கண், பவித்ர மோதிரம் ஆகியவற்றை தர்ப்பணம் பண்ணும் நாட்களிலும் அணிந்து கொள்ளலாம் தவறில்லை.

விருத்தி ஆஶௌச காலங்களில் சேவாகாலம் சேவிக்கப் போகக்கூடாது. ஸ்திரீகளும் ஜபம் பண்ணக்கூடாது.

காலையிலேயே தர்ப்பணம் பண்ணிவிடலாம்.

துளசி/புஷ்பம் கிடைக்காத பக்ஷத்தில் தீர்த்தத்தாலே ஸமர்ப்பிக்கலாம். அது அர்க்ய வட்டிலில் இருந்தோ அல்லது ஸர்வார்த்த தோய வட்டிலில் இருந்தோ எடுத்து ஸமர்ப்பிக்கலாம்.

A.ஸ்வாமி தேஶிகன் ஸம்ப்ரதாயத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அந்த ஸம்ப்ரதாயத்தைச் சேர்ந்த ஆசார்யனிடத்தே ஸமாஶ்ரயணம் பண்ணிக்கொள்வதுதான் சரி. மீண்டும் ஸமாஶ்ரயணம் பண்ணுவதால் தவறில்லை. கட்டாயம் பரந்யாஸம் செய்துகொள்ளவேண்டும். B.சாளக்கிராம மூர்த்தி அகத்தில் ஏளியிருப்பது நல்லதுதான் அவசியம் ஏளியிருக்கவேண்டும். C.மாமனார் பரமபதித்து ஒரு வருடம் ஆகவில்லையென்றால் கூட சுபம் ஆகியிருக்கும். ஆதலால் நித்யபடி பெருமாளைச் சேவித்துவிட்டு காரியங்களைப் பண்ணலாம்.

சபிண்டீகரணம் ஸாவகாஶமான காரியமான படியால் ஏகாதசி அன்று பண்ணக்கூடாது மறுநாள்தான் பண்ணவேண்டும். ஶ்ராத்தம், மாஸிகங்கள் ஏகாதசி வ்ரத தினத்தில் வந்தால் அன்றே பண்ணவேண்டியதுதான். சோதகும்பமாக வந்ததானால் அதை ஒருநாள் முன்னமே பண்ணிவிடுவார்கள்.

ஆராதனத்தில் நிவேதனம், தளிகை ஸமர்ப்பித்தல் என்பது ஒரு அங்கம் அதனால் ஏதாவது பழமோ பாலோ ஏதாவது வைத்து நிவேதனம் அவசியம் பண்ணவேண்டும்.

1.சாளக்கிராம மூர்த்திக்குப் பண்ணுவது போல் துவாரகா சிலாவிற்கும் சந்தனத்தை ஸமர்ப்பிக்கலாம். 2.தூபம் ஸமர்ப்பிக்கும் போது ஊதுபத்தி ஸமர்ப்பிப்பது சிஷ்டாசாரத்தில் இல்லை. 3.சந்தனத்தை களைவது எதற்கென்றால் நமக்கு அந்தச் சந்தனம் ப்ராசாதமாக வேண்டும் என்கிறபடியால்தான். 4.திருத்துழாயை வலதுகாதின் உட்பக்கமாக வைத்துக்கொள்ளவேண்டும். 5.புஷ்பங்கள் கிடைக்காவிட்டாலும் திருத்துழாயே போதுமானது. அதை வைத்தே அனைத்து உபசாரங்களையும் செய்ய முடியும்.

எல்லாவற்றையும் எனக்கு அர்ப்பணம் செய்யவேண்டும் என்று ஶ்ரீமத் பகவத் கீதையில் க்ருஷ்ணன் சாதித்தப்படியால் அனைத்தையும் க்ருஷ்ணனுக்கே அர்ப்பணம் பண்ணுகிறோம்.

வடதேசங்களிலெல்லாம் அந்த மூர்த்தியைத் தொட்டே சேவிப்பார்கள். அதனால் நாம் அப்படித் தொட்டுச் சேவித்ததால் அபசாரங்கள் ஏதும் ஏற்பட்டிருக்காது. ஆகையால் ப்ராயாஶ்சித்தம் தேவையில்லை. அந்த ஊர் தேஶாசாரம் அதை நாம் கடைபிடித்திருக்கிறோம் அவ்ளவுதான்.

சத்யாநாராயண பூஜை என்பது நாம் பண்ணும் வழக்கமில்லை. ஆனால் பூஜைக்கு அழைத்தால் அதில் செய்யும் நாமாவளி பஜனையில் கலந்து கொள்வதோ, வெற்றிலை பாக்கு வாங்கிப்பதோ தோஷமில்லை. நாம் அந்த பூஜை செய்யவேண்டிய அவசியமில்லை. நமக்கிருக்கும் கார்யக்ரமங்கள் அனுஷ்டானங்களைப் பின்பற்றினாலே போதுமானதாகும்.

ஶ்ரீராம மந்திரம் என்ற ஒன்றிருக்கிறது அந்த மந்திரத்தை ஆசார்யனிடமிருந்து உபதேசமாகப் பெற்றுக்கொண்டு மந்த்ர ஜபமாக குளித்துச் சுத்தமாக பண்ணுவதுதான் வழக்கம். ஶ்ரீராம நாம ஜபத்தை எப்போது வேண்டுமானாலும் பண்ணலாம். நாமமாகச் சொல்வதில் தவறொன்றுமில்லை. இவை இரண்டிற்கும் வித்யாசம் உண்டு. மந்திரத்தைச் சொல்லக்கூடாது நாமத்தைச் சொல்லலாம்.

பெருமாள் பாத்திரம் அலம்பும் போதே திருமணியையும் அலம்பலாம். பெருமாள் பாத்திரத்திற்கு எந்தச் சுத்திகரண வஸ்து உபயோகிக்கிறோமோ அதையே திருமணிக்கும் உபயோகிக்கலாம்.

தெரிந்தே செய்த பாபங்களுக்கு ஆசார்யனிடம் விண்ணப்பித்து அவர் எந்த ரீதியில் பண்ணச் சொல்கிறாரோ அந்த ரீதியில் ப்ராயாஶ்சித்த ப்ரபத்தி பண்ணிக்கொள்ளலாம்.

ஹிரண்ய ஶ்ராத்தம் பண்ணுவதாக இருந்தால் ஹிரண்ய ஶ்ராத்தத்திற்கு அங்கமாகதான் தர்ப்பணம் பண்ணவேண்டும். இதில் மாதப்பிறப்பு , தர்ஶம் என்கின்ற வித்யாசங்களெல்லாம் கிடையாது. “ஹிரண்ய ஶ்ராத்தாங்க தர்ப்பணம் கரிஷ்யே” என்று சங்கல்பித்து தர்ப்பணம் பண்ணவேண்டும். ஆகையால் இது முன்னே இது பின்னே வருகிறது என்ற கேள்விகளுக்கு இடமேயில்லை. ஹிரண்ய ஶ்ராத்தம் அல்லாமல் தர்ஶ ஶ்ராத்த ப்ரிதிநிதி திலதர்ப்பணம் கரிஷ்யே என்று பண்ணிக்கொண்டிருக்கிறோம் அது வேறு.

க்ருஷ்ணபக்ஷ அஷ்டமி, சதுர்தசி தினங்களில் பகலிலும், பௌர்ணமி, அமாவாஸ்யை தினங்களில் இராத்திரியிலும் அன்னம் நிஷித்தம் என்பது ப்ராமாணிகமான ஆசாரம்தான். இப்போதும் சிலர் அனுஷ்டிக்கிறார்கள். அப்படிச் செய்யும்போது க்ருஷ்ணபக்ஷ அஷ்டமி, சதுர்தசி தினங்களில் வேறு பாதகங்கள் இல்லையென்றால் இராத்திரியில் அன்னம் ஸ்வீகரிக்கலாம்.

ஸ்த்ரீகள் பாஞ்சராத்ர ஆகமங்கள் நேரே வாசிப்பதென்பது வழக்கத்தில் இல்லை. அதன் விஷயங்களைத் தெரிந்துகொள்ளவேண்டுமானால் பெரியவர்களிடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ளலாம். புருஷர்கள் ஸமாஶ்ரயணமாகாமல் பாஞ்சராத்ர ஆகமங்களை வாசிக்கக்கூடாது. புத்தகம் போல் படிக்கவேண்டுமென்றாலும் ஸமாஶ்ரயணம் ஆகியிருக்கவேண்டும்.

இந்த விஷயத்தில் தீர்மானமான முடிவை யாரும் சொல்லவில்லை. ஆகையால் அங்கே இருக்க்கும் வாத்யார்கள் என்ன சொல்கிறார்களோ அதையே பின்பற்றலாம் என்று தோன்றுகிறது.

எத்தனை நாள் என்ற விவரமறிய கீழே இருக்கும் linkஐ பார்க்கவும் https://www.sampradayamanjari.org/death-theetu-tamizh/

சுருள்பாசி (Spirulina - a plant based algae (cyanobacteria) பற்றி ஆஹாரநியமத்தில் குறிப்பிடவில்லை. ஆஹாரநியமத்தில் குறிப்பிடாதவைகளை உட்கொள்ளாமல் இருத்தலே நல்லது.

1.ஆசாரமான பாத்திரங்கள் என்றால், பித்தளை, ஈயம், செப்பு, வெள்ளி, வெங்கலம், மரம் போன்றவைகளால் ஆன பாத்திரங்களை உபயோகப்படுத்தலாம். மண் பாத்திரங்களையும் (மண் சட்டி போன்றவைகள்) உபயோகிக்கலாம். ஆனால் அவை ஒருமுறை மட்டுமே உபயோகப்படுத்த வேண்டும், மறுமுறை உபயோகிக்கக்கூடாது. கல் சட்டி, மாக்கல் போன்றவைகளில் மாவு, ஊறுகாய்கள் வைத்துக்கொள்ள உபயோகிக்கலாம். எடுத்து சாதிக்கும்போது சிறியதாக வெள்ளி பாத்திரம், வெள்ளி கரண்டி போன்றவைகளை உபயோகித்தால் அது உசத்தியானது. அது இல்லாத பக்ஷத்தில் பித்தளையோ, ஈயமோ உபயோகிக்கலாம். குறிப்பாக இரும்பிலிருந்தோ, இரும்பு கரண்டியாலோ சாதிக்கக்கூடாது. இவை பெரியவர்களின் ஆசாரத்திலுள்ள பாத்திரங்கள். தற்காலத்தில் எவர்சில்வர் என்பது உபயோகத்திலிருக்கிறது. ஆனால் அது இரண்டாம் பக்ஷம்தான். 2.தளிகைக்குக் கிணறு ஜலம் கிடைக்காத பக்ஷத்தில் சுத்தமான என்ன ஜலம் கிடைக்கிறதோ அதை உபயோகிக்கலாம். போர்வெல் இருந்தால் அதிலிருந்து நேரே குழாய் மூலம் ஜலம் வரும்படி ஏற்படுத்தி உபயோகிக்கலாம்.

வ்யாஸ பிண்டம் பற்றி கேள்விபட்டத்தில்லை.

பையன் ஶ்ரீவைஷ்ணவரல்லாத பெண்ணை மணந்தால் பெற்றோர்களுக்குக் கைங்கர்யம் பண்ணலாம்.

உபவாஸ தினத்திலே எம்பெருமானுக்குப் பண்ண வடைபருப்பு , பானகம் முதலியவற்றை உபவாஸம் இருப்பவர்கள் சாப்பிடக்கூடாது. பலகாரம் பண்ணுபவர்களுக்குக் கொடுக்கலாம். உபவாஸ வ்ரதம் இருக்கிறபடியால் அதைச் சாப்பிடாவிட்டால் தோஷம் கிடையாது.

பெருமாள் ப்ரசாதத்திற்குப் புனிதத் தன்மை குறையாது. ஆனால் ப்ரசாதத்தைக் கொண்டுவரும் மார்கம் (வழி) எப்படிப்பட்ட மார்கம் என்பதுதான் பார்க்கவேண்டும். கொண்டுவரும் மார்கம் சரியில்லையென்றால், ப்ரசாதத்தின் ஆசாரத்தனம் குறைவு படலாம், புனித தன்மை குறையாது. அது ப்ரச்சனையில்லை என்றால் தவறில்லை.

1.ஸ்ந்தியாவந்தன மந்திரங்களை உரக்கச் சொல்லவேண்டிய அவசியமில்லை. வாயால் உச்சரித்தாலே போதும். 2.அமாவாசை தர்ப்பணத்தை கிழக்குப் பார்த்து பண்ணும் வழக்கமுண்டு. சிலர் தெற்குப் பார்த்தும் பண்ணுகிறார்கள். இரண்டு ஸம்ப்ரதாயமும் உண்டு. கேட்டுக்கொண்டு பண்ணவும். 3.ஸந்தியாவந்தனத்தில் அஷ்டாக்ஷர மந்திர ஜபம் முன்பா பின்பா என்பதற்கு ஸம்ப்ரதாய வித்யாசமுண்டு. அஹோபில மடத்திலே உபஸ்தானம் முன்பு பண்ணுகிறார்கள். முனித்ரயத்திலே பின்பு பண்ணுகிறார்கள். இதிலும் பல வித்யாசங்கள் உண்டு. விஸ்தாரமாக பின்னர் பார்க்கலாம். 4.ப்ராணாயாமம், காயத்ரி ஜபம் எல்லாம் காலையில் நின்று கொண்டு பண்ணவேண்டும். சாயங்காலத்தில் உட்கார்ந்துகொண்டு பண்ணவேண்டும். அர்க்ய ப்ரதானம் முதலியதெல்லாம் நின்று கொண்டு பண்ணவேண்டும் என்று கணக்கிருக்கிறது.

US போன்ற வெளிநாடுகளில் இருப்பவர்களுக்கு தர்ப்பணம் நாள் மாறிவரும் என்பது வழக்கம்தானே. அதன் சங்கல்பம் என்ன என்பதைக் கேட்டுதான் சொல்லவேண்டும்.

சாம வேதிகளுக்குக் கேட்டுச் சொல்கிறோம்.

1.திருவாராதனம், பூத சுத்தி, மானஸ ஆராதனம் வரை உட்கார்ந்து கொண்டும் பிறகு நின்று கொண்டும் பண்ணும் வழக்கம். 2.“சிஷ்ய பாபம் குரோரபி” என்ற வசனத்திற்கான விஷயம் வேறு. அதாவது சிஷ்யனை திருத்தாமல் இருந்தால் அப்போது அந்த பாபம் போகும். ப்ரபந்நன் செய்த பாபங்கள் ஆசார்யரிடம் போகாது. ஆனால் ஒரு ஆசார்யன் சிஷ்யனை திருத்தவேண்டிய சமயத்தில் திருத்தாமல் விட்டால் அப்போது அவருக்குத் தோஷம் போகும். 3.திருவாராதனத்தில் அலங்கார ஆசனம், பிறகு சாற்றுமுறை சமயம் ஶ்லோகங்கள், பாசுரங்களைச் சேவிப்பார்கள். அதை மந்திராசனத்தில் சிலர் பண்ணுகிறார்கள், சிலர் பர்யங்காசனத்திலே பண்ணுகிறார்கள். பெரியோர்களிடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ளவும். 4.எந்தெந்த ஆசனத்தில் என்னென்ன உபசாரம் என்பது திருவாராதன ப்ரக்ரீயையில் இருக்கிறது. அதன்படி செய்யவும். 5. இதுவும் ஆராதன ப்ரக்ரீயையில் இருக்கிறது. சேவிக்கும் போது அபராதக்ஷமாபனங்களெல்லாம் பண்ணவேண்டும். மறுபடியும் திருவாராதனத்திற்குப் பெருமாள் ஏளி அனுக்ரஹிக்கணும் என்பதும், விஸ்வக்ஷேனரிடம் அனுமதி வாங்கிக்கொள்ளவேண்டும் என்பதும் அதிலே இருக்கிறது.

மறுபடியும் ப்ராயஶ்சித்த ஶரணாகதி பண்ணும் வழக்கம், நம் ஸம்ப்ரதாயத்திலும் சரி, தென்னாசார்யார் ஸம்ப்ரதாயத்திலும் கிடையாது. ஒரு தடவை ஶரணாகதி பண்ணவர்கள் மறுபடியும் ப்ரயாஶ்சித்தமாக கூட ஶரணாகதி பண்ணக்கூடாது என்று பெரியவாச்சான் பிள்ளை சாதித்திருக்கிறார்.

சில க்ருஹங்களில் பெண்குழந்தைக்கு முடி கொடுக்கும் வழக்கமெல்லாம் உண்டு. அவரவர் வழக்கப்படிச் செய்யலாம்.

சாந்தி கிடைக்கும். நாம் எது பண்ணாலும் பண்ணாவிட்டாலும் எந்த ஆத்மாவாக இருந்தாலும் பரந்யாஸம் செய்திருந்தால் கட்டாயம் சாந்தி கிடைக்கும் அதில் சந்தேகமேயில்லை. பொதுவாக இங்கே இருக்கும் அமங்கலத்தைக் கழித்து ஶ்ரீவைகுண்டத்தில் மங்கலமாக இருக்கப்போகிறார் என்பதைத் தெரிவிப்பதற்காக திருவத்யயன உத்ஸவம் பண்ணுகிறோம். சுமங்கலியானவர் இங்கேயும் மங்கலகமாக இருந்தார், அங்கேயும் மங்கலமாக இருப்பார் என்பதனால் தனிப்பட்டதாக திருவத்யயனம் உத்ஸவம் பண்ணுவதில்லை.

அகத்துப் பெரியவர்கள் என்ற முறையில் சேவிக்கலாம்.

ஶ்ராத்தத்திற்கான தொன்னையைத் துடைப்பத்திற்கு உபயோகிக்காத தென்னை ஈர்குச்சியால் தைப்பது வழக்கம். அப்படியில்லையென்றால் அவசரத் தேவைக்கு இப்படிச் செய்யலாம்.

ஒரு ஆணின் அக்காவாக இருந்தால் அந்த ஆணிற்கு 3 நாள் தீட்டு. பெண்ணின் அக்காவாக இருந்தால் அந்தப் பெண்ணிற்கு 1 ½ நாள் தீட்டு. அதாவது மதியம் திருவடி அடைந்தால், அன்று மதியம் , அன்று இரவு, மறுநாள் மதியம் வரை தீட்டு. அஸ்தமனத்திற்குப் பிறகு ஸ்நானம் செய்து தீட்டு கழிக்க வேண்டும்.

கயா ஶ்ராத்தம் ஶ்ரீவைஷ்ணவர்கள் அவசியம் செய்யவேண்டியது. ஆனால் கயையில் மட்டும்தான் ஶ்ராத்தம் செய்துகொண்டு வருகிறார்கள். சிலர் தீர்த்த க்ஷேத்ர கணக்கில் பத்ரியில் செய்கிறார்கள் என்று பிறர் சொல்லிக்கேட்டுள்ளோம். பெண்கள் பிண்டப்ரதானம் செய்வதாகத் தெரியவில்லை.

ஆசமனம் சமயத்தில் மூன்று மந்திரங்கள், மூன்று தடவை நீரைப் பருக வேண்டும் அதுதான் சரி.

பொதுவாக அமாவாசை முதலிய தர்ப்பணங்கள் மாத்யாஹ்நிக காலத்திற்குப் பிறகு குதப காலத்திலோ அல்லது அபரான்ன காலத்திலோ செய்யவேண்டியவை. ஆகையால் அமாவாசை தர்ப்பணத்தை ப்ராத: சந்தியா, மாத்யாஹ்நிகம், திருவாராதனம் செய்துவிட்ட பிறகு செய்வது வழக்கம். சில சமயங்களில் அந்தக் காலம் வரை காத்திருக்க முடியாத பக்ஷத்தில் , அலுவலகம் செல்பவர்கள் இதே க்ரமத்தில் முன்னதாகவே செய்கின்றனர். மாசப்பிறப்பு பொருத்தவரை, சில சமயம் காலையிலேயே மாசம் பிறக்கும் அந்தச் சமயத்தில் சந்தியாவந்தனம் செய்து, மாசப்பிறப்பு தர்ப்பணம் செய்து பிறகு மாத்யாஹ்நிகம், திருவாராதானம் செய்யலாம். இதே மாசப்பிறப்பே மத்யான வேளையில் புண்ய காலம் பிறப்பதானால், அமாவாசை செய்யும் க்ரமத்திலேயே செய்யலாம். மாத்யாஹ்நிகம் என்பது மாத்யாஹ்நிக காலத்தில் செய்யவேண்டியது, சங்கவ காலத்தில் அதாவது சூர்யோதயமாகி ஒரு இரண்டரை மணி காலம் கழிந்த பிறகு செய்யலாம். அதுவும் முடியாத பக்ஷம், செய்யாமலே விடுவதைக் காட்டிலும் சூர்யோதயமான பிறகு, சூர்யனை பார்க்க முடியும் சமயத்தில் செய்யலாம்.

சூர்யோதய காலத்திற்கு முன்பு வேத வகுப்பு இருந்தால், வேத வகுப்பை முடித்துவிட்டு சந்த்யாவந்தனம் செய்யலாம்.சூர்யன் உதிக்கும் சமயத்தில் அரை நாழிகை முதல் ஒரு நாழிகை காலத்தில் வேத வகுப்பு நடத்தும் வழக்கமில்லை.

கோவிலிலிருந்து வந்தவுடனே கை கால் அலம்பும் வழக்கமில்லை. சிறிது நேரம் உட்கார்ந்து விட்டு, பிறகுதான் கை கால் அலம்புவது வழக்கம்.

நாம் சாப்பிட்ட பிறகு அந்த இலை எச்சில். எச்சில் இலையை பசு மாட்டுக்குக் கொடுப்பது மஹாபாபம். ஆகையால் கொடுக்கும் வழக்கமில்லை.

பெருமாள் திருக்காப்பை நீக்கும்போதும், ஆராதனத்தின் ஆரம்பத்திலும், பகவானை ஆவாஹனம் செய்யும்போதும், ஸ்நான காலத்திலும், தூபம், தீபம், அர்க்ய ப்ரதானம், கற்பூர நீராஜனம், நைவேத்யம், திருவாராதனத்தைக் கடைசியில் முடிக்கும் சமயத்திலெல்லாம் கண்டை சேவிக்க வேண்டும்.

வெளியிலிருந்து ப்ரசாதம் சொண்டுவந்து எம்பெருமானுக்கு அம்சை பண்ணுவதென்பது கோவிலில் வழக்கமில்லை. ஏனென்றால், கோவில் ப்ரசாதம் என்பது அனைத்து மக்களாலும் ஸ்வீகரிக்கக்கூடிய ஒன்றாகும். வெளியிலிருந்து என்றால் அது எல்லோராலும் ஸ்வீகரிக்க முடியுமா என்பது சந்தேகமே. அதனால் கோவிலில் உள்ளேயே திருமடைப்பள்ளியிலேயே ப்ரசாதங்களைத் தயார் செய்து அம்சை பண்ணவேண்டும்.

எல்லோரும் செய்யும் பாபத்திற்குப் பலன் ஒன்றுதான். ஆனால் ப்ரபந்நன் விஷயத்தில், ஒரு ப்ரபந்நன் தான் தெரிந்தே செய்த பாபத்திற்கு ப்ராயஶ்சித்தம் செய்தானானால் பெருமாள் அவனை க்ஷமிப்பான், பொறுத்துக்கொள்வான். இல்லையென்றால் அந்தப் பாபத்திற்கான பலனைச் சிறிதளவாவது காட்டி, துக்கப்படுத்தி, தன் திருவடியில் சேர்த்துக்கொள்வான்.

நதி ஸ்நானம் பாபமற்றவனாக ஆக்கும். பாபங்கள்தான் நம்மை நல்லவழியில் செல்வதைத் தடுக்கிறது. நதி ஸ்நானம் பாபங்களைப் போக்குகிறது, அதன்பிறகு நல் வழியில் நாம் சென்று மோக்ஷத்திற்குரிய உபாயங்களைச் செய்தால் நமக்கு மோக்ஷம் கிட்டும்.

ஶாஸ்த்ரப்படி போகக்கூடாது. ஆனால் அவள் சிறு குழந்தை ஏன் சேவிக்கக்கூடாது என்று சொன்னால் அவளுக்கும் புரியாது, பிறர் கேட்டாலும் சொல்லத் தெரியாது.அதனால் இப்போது போவதனால் பெரிய குற்றமில்லை. சற்று பெரியவளான பிறகு ஏன் என்று சொல்லிக்கொடுக்கலாம் எனத் தோன்றுகிறது.

ஸந்த்யாவந்தனத்தில் முதலில் அபிவாதனம் வேத ஶரீரகனான எம்பெருமானுக்கும், இரண்டாவது அபிவாதனம் ஶயஶ்சாய: புருஷே என்று அந்தர்யாமியாக இருக்கிற எம்பெருமானுக்கும் செய்கிறோம்.

நாம் எல்லோரும் எம்பெருமானையே சேர்ந்த படியாலும், அவர் ஸர்வக்ஞனான படியாலும் அவனிடத்தில் சென்று நான் இந்த கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவன் , இதைச் செய்பவன் என்று சொல்லவேண்டிய அவசியமில்லை என்று தோன்றுகிறது. க்ருஹஸ்தாஶ்ரம ஆசார்யர்களைச் சேவித்தால் அபிவாதனம் சொல்லவேண்டும். சன்யாஸிகளைச் சேவிக்கும்போது அபிவாதனம் சொல்லும் வழக்கமில்லை. ஏனென்றால் அவர்களுக்கு நிக்ரஹமும் இல்லை, அனுக்ரஹமும் இல்லை. அவர்கள் முற்றும் துறந்தவர்கள்.

அமாவாசை அன்றைக்கு வாசலில் கோலம் போடலாம்.

ப்ரதோஷ காலத்தில் என்றால் அது மஹாப்ரதோஷ காலத்தில் இவையெல்லாம் கூடாது. நித்யமிருக்கும் ப்ரதோஷ காலத்தில், வேதாத்யயனம் பண்ணக்கூடாது என்பார்கள். அது சந்தியாவந்தனம் பண்ணவேண்டிய காலம். சந்தியாவந்தனம் பண்ணி, அஷ்டாக்ஷர ஜபமெல்லாம் அந்தக் காலத்தில் பண்ணவேண்டும். சந்தியாவந்தனத்தை விட்டுவிட்டு மற்றதெல்லாம் பண்ணக்கூடாது என்பதற்காகச் சொல்லப்பட்டதாக இருக்கலாம். உதாஹரணத்திற்கு சிலர் ஶ்ரீவிஷ்ணு ஸஹஸ்ரபாராயணம் செய்துவிட்டு சந்தியாவந்தனம் பண்ணலாம் என்றிருப்பார்கள். அப்படியெல்லாம் பண்ணக்கூடாது என்பதற்காகச் சொல்லியிருக்கலாம்.

அவரைச் சேவித்து அனுக்ரஹம் பெற்றுக் கொள்ளலாம். சம்பாவனை செய்யலாம். அவருக்கு சுஸ்ரூஷை தேவைப்பட்டால் செய்யலாம். வேறு உபகாரம் செய்யலாம்.

விவாஹ தினம் கொண்டாட வேண்டும் என்று ஶாஸ்த்ரம் சொல்கிறது. நக்ஷத்திர தினம் கணக்கு. ஒளபாசனம் முதலியது செய்யலாம். பெருமாள் பெரியவர்களைச் சேவிக்கலாம். அகத்துப் பெருமாளுக்கு விசேஷ மதுரம் சமர்ப்பிக்கலாம்.

இக்கேள்விக்கான பதிலைக் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள linkல் படிக்கவும். https://sudarsanam.sampradayamanjari.org/சோப-ஐப்-ஆசாரஅனுஷ்டானம்/#Q48AIP23012

மஹாப்ரதோஷ காலத்தில் அஷ்டாக்ஷர மந்த்ர ஜபம் செய்யக்கூடாது

ஶ்ரீவஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயப் படி ஆகியிருக்கவேண்டும். தர்ம ஶாஸ்த்ரம் என்பது ஒரு பக்கம். நம் ஸம்ப்ரதாயப்படி ஸமாஶ்ரயணம் ஆகியிருந்தால் நல்லது.

ஸ்நானஶாடி எங்குக் கிடைக்கும் என்று கேட்டுத் தெரிவிக்கிறோம்.

திருப்புல்லாணி ஆதி ஜகன்னாதர் திவ்ய தேசம் சேதுக்கரையில் இருப்பதென்பதே அதன் சிறப்பாகும். ஸேது ஸ்நானம் என்பது ஶ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல் அனைவருக்குமே முக்கியமானது. தர்ம ஶாஸ்த்ரத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. பல பாபங்களுக்கு ப்ராயஶ்சித்தமாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஶ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்குக் குறிப்பாக நம் எம்பெருமான் ஶ்ரீராமபிரான் எழுந்தருளியிருப்பதாலே கூடுதல் விசேஷமாகுகிறது.

பரமாத்மா என்பவன் சித் அசித் என எல்லாவற்றிலும் அந்தர்யாமியாக இருக்கிறான் என்பதில் வடகலை தெங்கலை ஸம்ப்ரதாய பேதமில்லை. ஒரேயொரு சின்ன பேதம் மட்டும்தான், ஜீவாத்மாவிற்குள் எம்பெருமான் எப்படி எழுந்தருளியிருக்கிறான் என்பதில்தான். ஜீவாத்மா அணு அளவிலானது, மிகச்சிறியது. அதற்கு உள் பாகம் என்றொன்று கிடையாது. அவற்றுக்குள் எம்பெருமான் எப்படி ஏளியிருக்கிறான் என்ற கேள்விக்கு, நம் பூர்வர்கள் விளக்கியிருக்கிறார்கள் என்றால், ஜீவாத்மாவிற்குப் பரமாத்மாவுடன் சம்பந்தப்படாத பாகம் என்ற ஒன்று கிடையாது. உள் பாகம் என்றொன்று கிடையாது;வெளிபாகத்தில் எம்பெருமான் ஏளியிருக்கிறார். உள்ளே என்ற ஒரு அம்சமே இல்லாததால், ஜீவாத்மாவிற்குள்ளே பரமாத்மா கிடையாது என்று சொல்ல முடியாதென நம் பூர்வர்கள் விளக்கியிருக்கிறார்கள். மற்றபடி அனைத்து வஸ்துவிற்குள்ளும் எம்பெருமான் அந்தர்யாமியாக இருக்கிறான்.

கேள்வியில் தெளிவு இல்லை. இருந்தாலும் நாங்கள் கேள்வியை புரிந்துகொண்டளவு பதிலைத் தெரிவிக்கிறோம். உறவாக இல்லையென்றால் தீட்டு கிடையாது.

மாத்யாஹ்நிகம் கிழக்குப் பார்த்தும் பண்ணலாம், வடக்குப் பார்த்தும் பண்ணலாம். நீங்களே சொல்லியிருக்கிறமாதிரி முற்பகலில் பண்ணுவதாக இருந்தால் கிழக்குப் பார்த்தும், மத்யாஹ்னம் பண்ணுவதாக இருந்தால் வடக்குப் பார்த்தும் பண்ணுவார்கள். இதில் முரண்பாடு என்றொன்று கிடையாது.தங்களுக்கு எப்படிச் சொல்லிக்கொடுத்திருக்கிறார்களோ அப்படிப் பண்ணுங்கள்.

பாகவதர்கள் என்றால் பகவானைச் சேர்ந்தவர்கள். அவர்களில் சிறந்தவர்கள் பாகவதோத்தமர்கள். யாரை வேண்டுமானாலும் அவ்வாறு சொல்லிக்கொள்ளலாம். நல்ல கைங்கர்யபரர்கள், நல்ல ஆசாரத்தோடு இருப்பவர்கள், நல்ல ஞானமுடையவர்கள், பகவானிடத்தில் ப்ரதிபத்தியோடு இருப்பவர்கள், நல்ல பக்தி, நல்ல வைராக்யத்துடன் இருப்பவர்கள் என இவர்களில் யாரை வேண்டுமானாலும் சொல்லிக்கொள்ளலாம். நம் மனதில் இவர்களைப் பாகவதோத்தமர்கள் என்று, கொண்டாடலாம்.

கும்பமேளாவில் கங்கா ஸ்நானம் விசேஷமாக இருக்கு. அது எல்லாருக்கும் முக்கியம் என்கிற ரீதியில் ஶ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கும் முக்கியம் என்பதைத் தவிர வேறொன்றும் கிடையாது. ஆசார்யர்கள் இதைவிட முக்கியமாக ஸம்ப்ரதாய விஷயத்தைச் சொல்லவே அவதரித்தவர்கள்.

இதில் ஸம்ப்ரதாய பேதம் உண்டு, அதனால் அவரவர் ஆசார்யர்களையோ அகத்து வாத்யார்களையோ கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ளவும். தனியாக என்று நினைக்கிறேன். இதிலும் ஸம்ப்ரதாய பேதம் உண்டு, ஏனென்றால் ஒவ்வொரு ஸம்ப்ரதாயத்திலும் ஒவ்வொரு மாதிரி பண்ணிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆகையால் ஆசார்யர்களையோ, மஹான்களையோ கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ளவும். அஷ்டாக்ஷர ஜபம் மூன்று வேளையும் உண்டு. சரமஶ்லோகம், அஷ்டாக்ஷரம் ஜபித்த எண்ணிக்கை என்று கிடையாது ஆனால் குறைந்தது 10 தடவையாவது சொல்லவேண்டும்.

கயா ஶ்ராத்தம் செய்யமுடிந்தால் அவசியம் செய்யலாம். ப்ரபந்நனாக இருந்தாலும் பெரியவர்கள் எல்லோரும் செய்திருக்கிறார்கள்.

பொதுவாக உபநயனத்திற்குப் பிறகுதான் ஸமாஶ்ரயணம் பண்ணுவது வழக்கம்.

அப்பெண் ஸமாஶ்ரயணம் மற்றும் பரந்யாஸம் செய்துகொள்ளலாம்.

ஸ்வாமி தேஶிகன் பாஞ்சராத்ர ஆகம ப்ரமாணங்களையெல்லாம் எடுத்து 4 தடவை சேவிக்கவேண்டும் என்பதாக நிரூபணம் பண்ணியிருக்கிறார். அதேபோல் திருமண்ணும் இவ்வாறு இட்டுக்கொள்ள வேண்டும் என்றும், அது எத்தனை நீளம், அகலம் என்பதையும் பாஞ்சராத்ர ஶாஸ்த்ரபடி ஸச்சரித்ர ரக்ஷா என்ற க்ரந்தத்தில் எழுதியுள்ளார். அந்த ரீதியில் ஆகமப்படி ஸ்வாமி தேஶிகன் எடுத்துக்காட்டியதை வடகலையார் பின்பற்றிவருகின்றனர். தெங்கலையாருடைய ஸம்ப்ரதாயத்தின் மூலத்தை அந்த ஆசார்யர்களிடம்தான் கேட்கவேண்டும்

ஆமாம் ஶாஸ்த்ரபடியாகச் செய்வதானால் தீட்டுகாக்க வேண்டியிருக்கும் என்று தோன்றுகிறது.

சென்ற இதழ்களில் தெரிவித்ததுபோல் கோயிலுக்குள்ளே பண்ணுவதாக இருந்தால், பெருமாள் இருக்கும் திசை நோக்கிச் செய்தல் வழக்கம். வெளியில் அவ்வாறு கிடையாது.

ஸ்நானத்திற்கென்று ஒரு வஸ்த்ரம் வைத்துக்கொள்வார்கள். ஸ்நானஶாடி என்று பெயர். அது சின்னதாக இருக்கும், குளிப்பதற்கென்று வைத்துக்கொள்வார்கள். அதில் அசௌகர்யங்களெல்லாம் வராது. அதை உடுத்திக்கொண்டால் தாராளமாக குளிக்க முடியும். மூன்றாவது துண்டு என்ற ஒன்று கிடையாது. வேஷ்டி உத்திரியம்தான்.

முடிந்தால் இருவரும் சேர்ந்துபோய் சேவிக்கலாம். முடியாவிட்டால் தாங்கள் மட்டும்போய் சேவிப்பதில் தோஷமில்லை.

நித்யம் ஒவ்வொரு அனுஷ்டானத்தின் போது சொல்லவேண்டிய ஶ்லோகங்களெல்லாம், அதாவது சந்தியாவந்தனத்திற்கு முன் சொல்லும் ஶ்லோகம் அதன் ப்ரயோகத்திலேயே இருக்கிறது. ஒவ்வொரு சங்கல்பத்திலும் “ஶுக்லாம் பரதரம்” சொல்லவேண்டும் என்பதெல்லாம் அந்தந்த அனுஷ்டானத்திலேயே வரும். வேறு லௌகீக செயல்கள் என்றால், தூங்கி எழும்போது “ஹரி” நாமம் சொல்லவேண்டும் என்றும், உண்பதற்கு முன் “கோவிந்த” நாமம் சொல்லவேண்டும். மற்றபடி அந்தந்த அனுஷ்டானத்தின்போது அந்தந்த அனுஷ்டானத்தில் வரும் ஶ்லோகங்களைச் சொல்லவேண்டும்.

ப்ரயாக்ராஜ்ஜில் தீர்த்தமாடும் முன் வெளியில் தீர்த்தமாடிவிட்டு அங்கு தீர்த்தமாடலாம். அப்படியில்லையென்றால் அங்கேயே தீர்த்தமாடிவிட்டு பின் சங்கல்பம் செய்து மீண்டும் தீர்த்தமாடலாம். ஶ்ராத்த திதி இல்லாவிட்டாலும் தர்ப்பணாதிகள் செய்வது அவ்வூரின் வழக்கமாக இருக்கிறது. அதற்கு சில வசனங்களும் இருக்கிறது. நம் பெரியவர்கள் அவ்வாறு செய்ததாக இல்லை. ஆகையால் தீர்த்தமாடிவிட்டு வரலாம் என்று தோன்றுகிறது.

ப்ரதோஷ காலத்தில், அஸ்தமனகாலம் முன் ஒன்றரை மணி காலத்திற்கும், பின் ஒன்றரை மணி காலத்திற்கும் (3 மணி காலம்) மௌன வ்ரதம் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. பெரியவர்கள், ஆசார்யர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள். அதேபோல் அக்காலத்தில் சாப்பிடக்கூடாது என்றும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. முடிந்தால் இவற்றை செய்யலாம். பாடங்கள், காலக்ஷேபங்கள், ஶ்ரீவிஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமம், வேதாத்யயனங்கள் இவையெல்லாம் கூடாது என்றும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இதுதான் நியமம் ஞானம், விக்ஞானம், பரக்ஞானம் என்ற மூன்றும் ஒவ்வொரு இடத்திலும் அதாவது ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை, வேதம் என ஒவ்வொரு இடத்திலும் ஒவ்வொரு அர்த்தத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. நீங்கள் எந்த இடத்தில் குறிப்பிட்டு கேட்கிறீர்கள் என்று தெரிவிக்கவும். ஸ்வாமி தேஶிகன், திருவடி பற்றி தேவநாயக பஞ்சாஶத், பகவத் த்யான ஸோபானம் என்று பல இடங்களில் ஶ்லோகங்கள் பாடியுள்ளார். பாதுகா ஸஹஸ்ரம் மாதிரி தனியாகப் பண்ணவில்லையென்றால், திருவடி அந்த மாதிரி பண்ணிவைக்கவில்லை. ஒவ்வொரு ஸ்தோத்ரமும் அந்தந்தப் பெருமாள் தானே தேஶிகனைக் கொண்டு பண்ணிவைக்கிறார்.

ஸ்வேத தீபத்தில் நிறைய யோகிகள் இருந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். குறிப்பாக சனக-சனந்தனாதிகள் எல்லோரும் இருக்கிறார்கள் என்று ஆகமங்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஒருவர் ஶ்ரீவைகுண்ட லோகம் போனாலும் அவருக்குள்ளே அந்தர்யாமியாக இருக்கும் பகவானைக் குறித்து ஶ்ராத்தாதிகள் பண்ணுகிறோம்.

கோவிலை அனுசரித்துக் கொண்டாட வேண்டுமென்ற அவசியமில்லை. அவரவர் அகத்துப் பெரியவர்கள், ஆசார்யர் வழியை அனுசரித்துக் கொண்டாட வேண்டும்.

ப்ரஹ்மசாரிகள் அங்கவஸ்திரம் உடுத்திக்கொள்ளவேண்டிய அவசியமில்லை. ஸமாஶ்ரயணம் ஆகி ஆஹ்நிக காலக்ஷேபம் ஆகி, திருவாராதனம் உபதேசமாகியிருந்தால் திருவாராதனம் பண்ணலாம்.

தாய்மாமா என்றால் சொந்த மாமா என்று புரிந்துகொண்டு பதிலளிக்கிறோம். புருஷனுக்காக இருந்தால் 3 நாள் தீட்டு. திருமணமான ஸ்த்ரீயாக இருந்தால் அவளுக்கு ஒன்றரை நாள் தீட்டு.

1. துளசியைப் பறிப்பதற்கென்று இருக்கும் காலத்தில் பறித்துவைத்துக்கொண்டு, எம்பெருமான் திருவாராதனத்திற்கு உபயோகப்படுத்தப்பட்ட அதே துளசியை கொண்டே கஷாயாமாகப் போடலாம், தவறில்லை. இல்லையென்றால் ஒரு செடியை எம்பெருமான் திருவாராதனத்திற்கும் மற்றொரு செடியை மருந்திற்கும் உபயோகிக்கலாம். ஆனால் துளசியை அந்தக் காலத்தில்தான் பறிக்கவேண்டும். 2. துக்கம் விசாரிக்க திருமண்ணை அழிக்கவேண்டுமென்றில்லை. திருமண்ணோடே போகலாம், தவறில்லை.

பூர்வ இராத்தியில் ஸங்க்ரமணமாக இருந்தால் அன்றே புண்யகாலம், தர்ப்பணாதிகள் அன்றே பண்ணவேண்டும். அபர இராத்திரியில் ஸங்க்ரணமாக இருந்தால் தர்ப்பணாதிகள் மறுநாள் பண்ணவேண்டும். மத்திய இராத்திரியில் இருந்தால் இரண்டு நாளும் பண்ணலாம் என்று ஒரு வசனம் இருக்கு. அதிலும் மத்திய இராத்திரியாக இருந்து, ஷடசீதியாக இருந்தால் தர்ப்பணம் மறுநாள்தான் பண்ணவேண்டும். இந்த நியமத்திற்கு அபவாதமாக இரண்டு அயனம்தான் வரும். தஷிணாயனமாக இருந்தாலும், உத்தராயணமாக இருந்தாலும் தர்ப்பணம் உத்தராயணத்தில்தான் பண்ணவேண்டும். பாக்கி மாதங்களிலெல்லாம் ஷடசீதியாக இருந்தாலும், பூர்வ இராத்திரியாக இருந்தாலும் – பூர்வ இராத்திரியில் ஸங்க்ரமணம் இருந்தால் மத்யானத்தில் தர்ப்பணம் பண்ணவேண்டும் [மத்யானாந் உபரி க்ரியா என்ற வசனத்தின்படி].

அஷ்டமி, நவமியில் சில காரியங்கள் பண்ணலாம், சில காரியங்கள் பண்ணுவதில்லை என்பதெல்லாம் ஜோதிஷ ஶாஸ்த்ரம். எம்பெருமானின் திருவவதாரம் என்பது வேறு. அவன் திருவவதாரம் பண்ணியதால் அனைத்து அஷ்டமியும் நவமியும் நல்லது என்றில்லை. அஷ்டமி நவமி தினத்தில் ஜோதிஷ ஶாஸ்த்ரத்தை அனுசரித்து நல்ல காரியங்களைப் பண்ணுவதில்லை.

சலங்கைப் பூஜை என்பது அந்த நாட்டியத்திற்கு அதிபதியான தேவதையைக் குறித்து செய்வது. போகாமல் இருக்கமுடியுமானால் நல்லது. போனாலும் குழந்தையைதானே கூப்பிட்டுச் செய்யப்போகிறார்கள் ஆகையால் நாம் அங்கு நின்று சேவிப்பது போன்றவையெல்லாம் செய்யாமல் இருக்கலாம். நாம் சேவிக்கவேண்டிய அவசியமில்லையே.

சிலர் பட்டு வஸ்த்ரம் உடுத்திக் கொண்டு செய்வார்கள். அது பெரியோர்கள் வழக்கத்தில் இல்லை. முடிந்த வரை தவிர்ப்பது உசிதம். ஆனால், சுத்தமான வஸ்த்ரம் உடுத்திக்கொண்டுதான் பண்ண வேண்டும். தர்ப்பணம் உட்கார்ந்து கொண்டுதான் பண்ணவேண்டும். முடியாத பக்ஷத்தில், ஏதாவது பலகை அல்லது நாற்காலியில் அமர்ந்துகொண்டு மேடை மேல் நாம் சேர்க்கும் ஜலம் கீழே நம் காலில் படாதபடி பண்ணவேண்டும்.

ஶாஸ்த்ர ரீதியில் இருக்கும் சில சிறுதான்ய வகைகளை உட்கொள்ளலாம்.

பரந்யாஸம் ஆனபின் தேவதாந்த்ரங்களைப் பாடக்கூடாது, ப்ரார்த்தனை பண்ணக்கூடாது.

நித்யபடி அஸ்தமனகாலம்தான் ப்ரதோஷ காலம். அந்தச் சமயத்தில் செய்யவேண்டியது சந்தியாவந்தனம் முதலானவை, செய்யக்கூடாது வேதாத்யயனம், உறங்குதல் முதலானவை. கோயில்களில் வேத பாராயணம் அந்தச் சமயத்தில் ப்ரசக்தமாக இருந்தால் பண்ணலாம். மஹாப்ரதோஷத்திற்கு விசேஷ விதிகள் உள்ளது. ஶ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாம பாராயணம் செய்யக்கூடாது போன்றவை.கோயில் பாராயணம் உத்சவாதி சமயங்களில் செய்யலாம். மஹாப்ரதோஷத்தில் மௌனம் சொல்லியிருக்கு ஆனால் அந்தச் சமயத்தில் கோயில் பாராயணம் இருந்தால் செய்யலாம். அனத்யயன நாளில்கூட கோயிலில் வேத பாராயணம், நித்யபடி பாராயணம் என எல்லாம் பண்ணலாம். அகத்தில் சொல்லக்கூடாது என்பது மட்டும்தான். நித்யபடி ப்ரதோஷம் என்று குறிப்பிட்டு ஏதும் இல்லை.

ஆத்மபிண்டம் கொடுத்தபின் ஶ்ராத்தம் தேவையில்லை என்று கேள்விப்பட்டதே இல்லை. ஏனென்றால் எல்லோரும் பண்ணிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். விவரமாக பின்பு சொல்கிறோம்.

நதிகளில் சங்கல்பம், ஸ்நானாங்க தர்ப்பணம் இவையெல்லாம் கிழக்குப் பார்த்துதான் பண்ணவேண்டும். நதி ப்ரவாகம் பார்த்து பண்ணவேண்டாம். ஸ்நானம் மட்டும்தான் ப்ரவாகம் பார்த்து பண்ணனும். கோயிலில் பெருமாள் இருக்கும் திசைப் பார்த்து அனுஷ்டானம் பண்ணலாம். அதில் அசௌகர்யம் இருந்தால் கிழக்கு, மேற்கு என்று அந்தந்த அனுஷ்டான சமயத்திற்கு ஏற்றவாரு ஶாஸ்த்ரத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ள திக்கை நோக்கிப் பண்ணலாம். மாத்யாஹ்நிகம் காலை செய்துவிட்டால் மறுபடியும் மத்தியானம் செய்யவேண்டாம். தர்ப்பண நாட்களில் பூசனி, பரங்கி பண்ணும் வழக்கமில்லை.

பெருமாள் கிழக்கு பார்த்து எழுந்தருளியிருக்கிறார். படங்கள் எந்தப் பக்கம் வேண்டுமானாலும்தான் இருக்கும், அப்படித்தான் வரும். அதனால் பெரிய பாதகமில்லை என்று சொல்லுவர்கள். சில அகங்களில் தெற்கு பார்த்து படம் வைக்கவேண்டாம் என்று பெரியவர்கள் சொல்லியிருந்தால் வைக்கவேண்டாம். ஆகையால் உங்கள் அகத்துப் பெரியவர்களின் சொல்படி கேட்டுச் செய்யவும்.

சாளக்கிராம மூர்த்திக்கு திருவாராதனம் பண்ணலாம்.

துளசி பூஜை என்பதெல்லாம் அவரவர்கள் அகத்தில் பண்ணும் வழக்கமிருந்தால் அவர்கள் சொல்வதுபடி பண்ணலாம். ஸம்ப்ரதாயத்தில் நம் குருபரம்பரையில் இதைப் பற்றி எடுத்துச் சொல்லவில்லை. ஆகையால் அகத்தில் வழக்கமிருந்தால் பண்ணலாம்.

ஆக்ஞா கைங்கர்யங்களைச் செய்யவில்லை என்றால், யார் செய்யவில்லையோ அவர்தான் அபராத க்ஷமாபனம் செய்யவேண்டும். அதைப் பண்ணுவதைக் காட்டிலும் தொடர்ந்து ஆக்ஞா கைங்கர்யகளைப் பண்ணவேண்டும் ஏனென்றால் அது நித்யம் பண்ணவேண்டிய கைங்கர்யம். அதைச் செய்யாமல் இருந்துவிட்டு நித்யம் அபராத க்ஷமாபனம் பண்ணுவதை ஶாஸ்த்ரம் அனுமதிக்கவில்லை. ஆகையால் அதை ஆரம்பித்து தொடர்ந்து பண்ணுவதே முக்கியம்.

பொதுவாக நம் அகங்களில் ஶரணாகதி பண்ணவர்களாகத்தான் இருக்கிறார்கள். அதனால் பெரியளவில் பேதங்களெல்லாம் நமக்குத் தெரியாது. எல்லோரும் ஶராணாகதி பண்ணியிருக்கிறார்கள், எல்லோருக்கும் ஆசார்யன் திருவடியை அடைந்தார் என்று சொல்கிறோம். 13 நாள் கார்யங்கள் விசேஷமாகச் செய்கிறோம். ப்ரபந்நன் அல்லாதவர்களுக்கும் சுபம் முதலியவைகளெல்லாம் உண்டு. ப்ரபந்நர்களுக்குப் பண்ணுவதுபோல் சேவாகாலம் என எல்லாம் அவர்களுக்கும் பண்ணலாம் அதனால் தோஷம் கிடையாது. நம் வழக்கத்தை விடாமல் இருக்க ஆசார்யன் திருவடியை அடைந்தார் என்று போடுகிறோம். அவர் ஶரணாகதி பண்ணிக்கொள்ளவில்லையென்றால் அந்த ஆத்மாவிற்கு புனர்ஜன்மங்கள் எல்லாம் உண்டு.

திவ்ய ப்ரந்த அனத்யயன காலத்தில் பொதுவாகவே நாலாயிர திவ்யப்ரபந்தம் சேவிக்கக்கூடாது என்பார்கள் ஆனால் மார்கழி மாதத்தில் மட்டும் திருப்பாவை, திருப்பள்ளியெழுச்சி சேவிக்கும் வழக்கமுண்டு. இதைப் பற்றி பார்த்து பின்னர் சொல்கிறோம்.

அபிவாதனம் பண்ணும் போது “இராமானுஜ தாசன்” என்று சொல்வது நல்லதுதான். ஆனால் கோத்ரம், சூத்ரம், வேதம், சாகை அதை அனுசரித்துதான் எல்லா அனுஷ்டானங்களும் வரும். அதாவது, சந்தியாவந்தனம், விவாகம், உபநயனம், சீமந்தம் என அனைத்தும் வரும். ஏனென்றால் சூத்ரத்திற்கு சூத்ரம் ஆவணி அவிட்டம் உட்பட எல்லோமே மாறுபடும். அவர்வர்களின் கோத்ரம், சூத்ரம் அனைவரும் கட்டாயம் தெரிந்து வைத்துக்கொள்ளவேண்டும் அதை மறக்கக்கூடாது. அதனால்தான் அந்தக் கோத்ரம், சூத்ரத்தைச் சேர்ந்தவன், ரிஷிகள் (இந்த ரிஷிகள் அனைவருமே மஹான்களான வைஷ்ணவர்கள்தான்) பெயர்கள் என சொல்லணும். இராமானுஜ தாசன் என்று இத்துடன்தான் சொல்லவேண்டும். இவைகளை விட்டால் நமக்கு சந்தியாவந்தனம், யக்ஞோபவீதத்திலிருந்து ஆரம்பித்து எந்த அனுஷ்டானமமே நிக்காது. இராமானுஜதாசன் என்பது ஸாம்ப்ரதாயிகமானது. அபிவாதனம் வைதீகமானது. இரண்டும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்படாது இது போதும் அது வேண்டாம் என்று இல்லை. இரண்டுமே தேவை.

ஸமாஶ்ரயணம் ஆனபின் ரொம்ப முக்கியமானது பகவானின் ப்ரசாதம் தவிர வேறு ப்ரசாதம் சாப்பிடக்கூடாது என்பது. வைஷ்ணவர்களின் க்ருஹத்தில் பகவானுக்கு ஆராதனம் பண்ண ப்ரசாதம்தான் சாப்பிடவேண்டும். எச்சில் தீட்டு கலந்த அஹாரங்கள் சாப்பிடக்கூடாது. முடிந்தவரை சந்தியாவந்தனத்துடன், மந்த்ர ஜபங்களெல்லாம் பண்ணிக்கொண்டு இருக்கணும். இது போன்றவையெல்லாம் கடைபிடிக்க வேண்டியது. பெண்களைப் பொறுத்தவரை கல்யாணம் என்பதுதான் உபநயன ஸம்ஸ்காரம் போன்றது. புருஷர்களுக்கு உபநயனமும், பெண்களுக்கு திருமணமும் ஆனபின்தான் தளிகைப் பண்ண ஆசார ரீதியான தகுதி உண்டாகும். அதற்கு முன் ஆசார ரீதியாக தளிகைப் பண்ணும் தகுதி வராது.

உறங்கும் முன் திருமண்காப்பை அலம்புவது சரியிலை. உறங்கும்போதும் திருமண்காப்புடன் உறங்கவேண்டும் என்று ஸ்வாமி தேஶிகன் சாதித்துள்ளார். காலை ஸ்நானத்தின் போதுதான் நாம் மறுபடியும் இட்டுக்கொள்வதற்காக அலம்புகிறோம்.

நாழிகையை சூர்யோதயத்திலிருந்து கணக்கு பண்ணவேண்டும். ஒரு நாழிகை என்பது 24 நிமிடங்கள்.

அவர்கள் சடாரி சாதித்தால் சாதித்துக்கொள்ளலாம். ஆத்மாவை பெருமாளிடம் ஸம்ர்ப்பித்த பின் நமக்கு என்று எதுவும் வேண்டாம் என்ற ரீதியில் பெருமாள் பெயரிலேயே அர்ச்சனை செய்வது வழக்கம். நம் பெயரில் செய்யும் வழக்கமில்லை. செய்தாலும் பாதகமில்லை.

ப்ரந்யாஸத்திற்குப் பிறகு ப்ரபந்நன் ஆஞ்சநேயரைச் சேவிக்கலாம். அவருக்கு கைங்கர்யமும் பண்ணலாம், அவரிடம் ப்ரார்த்தனையும் பண்ணலாம். கோவிலோடு ஒட்டி இருக்கும் திருவடி கோயிலிலோ அல்லது பெருமாள் சந்நிதியிலோ இருக்கும் திருவடிக்கு எல்லாம் செய்யலாம்.

வைதீகர் என்று யாரைக் குறிப்பிடுகிறார், ப்ராஹ்மணரையா அல்லது வேதாத்யயனம் செய்தவரையா என்பது கேள்வியில் புரியவில்லை அதனால் பதில் சொல்வது சிரமமாக இருக்கிறது.

1. நீங்களே மூன்றாவது கேள்வியில் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள் சங்க்ரஹமாகச் செய்யவேண்டும், 10 எண்ணிக்கை செய்யவேண்டும் என்பதெல்லாம் ஜனன, மரண என இரண்டு ஆஶௌச காலத்திலும்தான். மேலும், அங்கந்யாஸ கரந்யாஸங்கள் செய்யும் வழக்கமில்லை. ஜபம், ப்ராணாயாம மந்திரங்களை வாயால் சொல்லக்கூடாது, மனதில் சொல்லிக்கொள்ள வேண்டும் என்பவைதான் நியமம். 2. தூர பிரயாணங்கள் போது மந்திரார்த்தமாக சந்தியாவந்தனம் செய்யலாம். இருப்பினும் மறுநாள் ஜலமுள்ள இடத்திற்குச் சென்றபின் முதல்நாளுடைய சந்தியாவந்தனமும் சேர்த்து பண்ணவேண்டும். 3. ஜனன மரண ஆஶௌசத்திற்கு ஒரே மாதிரியான சந்தியாவந்தன நியமம்தான். குறிப்பு என்று எதைக் கேட்கிறீர்கள் என்பது புரியவில்லை.

வ்ருத்தி தீட்டில் ஸ்தோத்ர பாடம் சேவிக்கலாம்.

ஆமாம் கச்சத்துடன் தான் ஸ்நானம் பண்ணவேண்டும். கச்சமில்லாமல் வஸ்த்ரத்துடன் ஸ்நானம் செய்யக்கூடாது.

காயத்ரி ஜபத்தை எண்ணிக்கையோடு செய்வதுதான் விசேஷம். எண்ணாமல் செய்வதைவிட எண்ணிக்கையோடு செய்வதுதான் விசேஷம் என்று ஶாஸ்த்ரம் சொல்லியிருக்கிறது.

புஷ்கரிணி அல்லது நதி ஸ்நானம் செய்யும்போது கரையில் இருந்து ஜலத்தில் பண்ணக்கூடாது. ஜலத்தில் விடுவதாய் இருந்தால், ஜலத்தில் நின்றுதான் செய்தல் வேண்டும். இடதுகையால் ஜலத்தைத் தொட்டுக்கொண்டு வலதுகையால் ஆசமனம் பண்ணவேண்டும்.

அன்னாசி, சீதாபழம் எல்லாம் ஸமர்ப்பிப்பார்கள். பப்பாளி, Dragon போன்ற பழங்கள் ஸமர்ப்பிப்பதாகத் தெரியவில்லை

நாம் யாருக்கு ஶ்ராத்தம் செய்கிறோமோ அவர்களின் படத்தை வைக்கும்முறை நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் வழக்கமில்லை.

கோவில்களில் சந்தியாவந்தனம் பண்ணும்போது பெருமாள் இருக்கும் திக்கு நோக்கி பண்ணலாம். வேறு இடத்தில் கிழக்கு, வடக்கு, மேற்கு என்று எப்படியிருக்கிறாதோ அப்படிப் பண்ணவேண்டும். கோவிலில் பெருமாள் இருக்கிறபடியாலே அவரையே குறித்து சாக்ஷாத்தாகப் பண்ணுவதாய் வைத்துக்கொண்டு பெருமாள் இருக்கும் பக்கம்பார்த்து சந்தியாவந்தனம் செய்யும் வழக்கமுண்டு. பெரியோர்கள் அவ்வாறு செய்யும் வழக்கமும் உண்டு.

இக்கேள்வி கேட்டவர்களின் மாமனார் மாமியார் நீங்களும் தனியாக ஏற்றலாம் என்று சொன்னால்,தனியாக ஏற்றலாம். இல்லை பெரியவர்கள் நாங்கள் ஏற்றுகிறோம் அதுவே போதும் என்று சொல்லிவிட்டால் அப்படியே பின்பற்றுவது. அகத்துப் பெரியவர்கள் சொல்படி நடந்துகொள்வது.

ஸ்த்ரீகள் வேதபாராயணம் செய்யமுடியாது. புருஷர்கள் யார் வேதாத்யயனம் செய்துள்ளார்களோ அவர்கள் பண்ணலாம். சுபத்தன்று பொதுவாக உபநிஷத் பண்ணலாம். முடிந்தால் ஸம்ஹிதையில் சிறிதுபாகம் பண்ணலாம். வேத சாற்றுமுறைக்கென்று சில பஞ்சாதிகள் (கடைசி பஞ்சாதி) இருக்கின்றன, அதற்குப் புத்தகங்கள் இருக்கின்றன. அதைச் சேவிக்கலாம்.

கோயிலில் இருந்து வெளியே வருவதற்கு முன் சிறிது நேரம் உட்கார வேண்டுமென்று ஆகமங்களில் சொல்லியிருக்கிறது. ஸ்வாமி தேஶிகனும் சொல்லியிருக்கிறார். அதனால் உட்கார்ந்து ஸ்தோத்ர பாடங்கள் சொல்லி பகவானை த்யானம் பண்ணிவிட்டு வரலாம்.

கிழக்கு அல்லது வடக்கு திசையை நோக்கி மாத்யாஹ்னிகம் செய்யவேண்டும்.

கட்டாயம் ஒரு வயதிற்குள் குழந்தைகளை கோவிலுக்கு அழைத்துக்கொண்டு போகலாம்.

கோஷ்டி அக்ஷதை ஆசீர்வாதத்தில் சேவிக்கும்போது அபிவாதனம் செய்யவேண்டிய அவசியமில்லை.

அமாவாஸை அன்று வாசலில் சாதாரனமாக கோலம்போடும் வழக்கமுண்டு. மஹாளய அமாவாஸை அன்று போடும் வழக்கமில்லை. சில க்ருஹங்களில் பெரியவர்கள் வேண்டாம் என்று சொன்னால் அதைத் தவிர்க்கலாம்.

ஆடி மற்றும் தை அமாவாஸை அன்று எம்பெருமானுக்கு மாவிளக்கேற்றுவதானால், சிலர் திருஎவ்வுள் வீர்ராகவனுக்கு அன்றைய தினம் மாவிளக்கேற்றுவார்கள். அப்படியேற்றுவதானால் நிச்சயம் வாசலில் படிக்கோலம் போட்டு, எம்பெருமானுக்கு பண்டிகைத் தளிகை போல் பண்ணி அம்சை பண்ணலாம். சாதாரன அமாவாஸை அன்று படிக்கோலம் போடும் வழக்கமில்லை. குறிப்புகள்: சில க்ருஹங்களில் விளக்கேற்றும் வழக்கமில்லையென்றாலும், பண்டிகை போல் கொண்டாடும் வழக்கமிருக்கிறது. ஆகையால் அவரவர்கள் அகத்து வழக்கப்படி பின்பற்றவும்.

தர்ப்பண தினத்தன்று புது வேஷ்டி உடுத்திக்கொண்டு பண்ணமாட்டார்கள். வேறுவழியில்லையென்றால் சிலர் பட்டுவேஷ்டி உடுத்திக்கொள்வதுண்டு. அதையும் தவிர்க்கவேண்டுமாயின் தாவளி என்ற ஒன்று கிடைக்கும். அதை உடுத்திக்கொண்டு செய்வதுண்டு. பெரியவர்கள் அதை உடுத்திக்கொண்டு பழக்கமுண்டு. பட்டுவேஷ்டி பரவாயில்லை ஆனால் புது வேஷ்டி வேண்டாம்.

பரந்யாஸம் ஆனவர்கள் தனியாக எந்தவித விரதமும் இருக்கவேண்டிய நியமமில்லை, ஏகாதசி, ஶ்ரீஜயந்தி, ஶ்ரவண துவாதசி முதலான நித்யமான விரதங்கள் தவிர. இவ்விரதமானது எம்பெருமான் திருவேங்கடத்தானைக் குறித்திருப்பதால் தவறொன்றுமில்லை. பொதுவாக சனிக்கிழமையில் விரதமிருப்பவர்கள் துவாதசிக்கு பாதகமில்லாமல் காலையில் ஆஹாரம் சாப்பிட்டுவிட்டு சாயங்காலத்தில்தான் விரதமிருப்பார்கள். நீங்கள் சொல்லும்படி முழுமையாக விரதமிருப்பதாக இருந்தால் அன்று துவாதசி வந்துவிட்டால், துவாதசிதான் ப்ரதானம் என்று தோன்றுகிறது.

பெருமாள் சந்நிதி முன் பகவத் குணங்களில் ஈடுபட்டு, கண்களில் ஜலம் வந்தால், அது ஒரு விசேஷமான பக்தியின் வெளிப்பாடு என்று சொல்லியிருக்கிறது. மற்ற காரணத்திற்காக அழுவதுபோல் கிடையாது, இது ஒரு பக்தியின் வெளிப்பாடு ஆகையால் அது தோஷமாகாது.

மஞ்சள் ஶ்ரீசூர்ணம் பற்றி பலமுறை இதில் கூறியிருக்கிறோம். மஞ்சள்தான் கலப்படமில்லாதது. சிகப்பு அதிலிருந்து தயாரிப்பது. மேலும் மஞ்சளில், ஹரித்ராசூர்ணத்தில் ஶ்ரீஸூக்தம் சொல்லி ஆவாஹனம் செய்வதென்பதெல்லாம் உண்டு. ஆகையால் மஞ்சள் இட்டுக்கொள்வதுதான் விசேஷமானது.

ஸமாஶ்ரயணம், பரந்யாஸம் அவசியம் பண்ணிக்கொள்ளலாம். எல்லோருக்கும் என்ன ரீதியோ அதே ரீதியில் ஆசார்யனிடம் ஸமாஶ்ரயணம், பரந்யாஸத்திற்கு ப்ரார்த்தித்துக்கொண்டால் அவர் அதற்கு வழிகாட்டுவார். கட்டாயம் பண்ணிவைப்பார்.

நீங்கள் எந்தப் பெருமாள் ப்ரசாதம் பற்றி கேட்டிருக்கிறீர்கள் என்று தெரியவில்லை. மஹாளயபக்ஷம் தர்ப்பணம் முடிந்தபின் அகத்துப் பெருமாளுக்குத் திருவாராதனம் பண்ணிய ப்ரசாதம்தான் ஸ்வீகரிக்க்ப்போகிறோம். கோயில் பெருமாள் ப்ரசாதம் என்றால், தர்ப்பணத்திற்குப் பின் பலகாரம் என்றிருக்கிறது. அது பலகாரமாக இருந்தால், சாப்பிடலாம். அதல்லாது புளியோதரை, தத்யோன்னம் போன்ற ப்ரசாதமாக இருந்தால் அதை ஸ்வீகரிக்கும் வழக்கமில்லை. இதுவும் பகலில் கூடாது. பகலில் ஒருவேளை சாப்பாடு என்றுதான் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இரவு வேளையில் விரதம் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இயலாதவர்களுக்குப் பலகாரம், ப்ரசாதமாக இருந்தால் (சாதம்) அதை ஸ்வீகரிக்கக்கூடாது.

திருவாராதனத்தை நடுவில் விட்டுவிட்டுப்போய் தர்ப்பணம் பண்ணக்கூடாது. தளிகை ஆகவில்லையென்றால், ஏதாவது பழம் போன்றவைகள் ஸமர்ப்பித்துவிட்டு திருவாரதனத்தை முடித்துக்கொண்டு தர்ப்பணம் பண்ணலாம். தளிகை ஆனபின் நாம் நிவேதனம் பண்ணலாம்.

தாங்கள் ஆசார்யனையும் சேவிக்கலாம், திவ்யதேசங்களுக்கும் போகலாம். மேலும் கயாஶ்ராத்தமும் செய்யலாம்.

தேங்காய் முடியை ஒரு தடவை உடைத்துவிட்டால் அன்றைய தினம் பெருமாள் தளிகைக்கு உபயோகப்படுத்திக்கொள்ளலாம். அதில் மீதமிருந்தால் (துருவியதோ, பத்தையாக எடுத்ததோ) அவற்றை மீண்டும் திருவாராதன தளிகைக்குச் சேர்க்கும் வழக்கமில்லை. குறிப்புகள்: இதை உபயோகிக்க வழியென்ன என்றால், இரவு வேளையில் திருவாரதனத் தளிகை என்ற ஒன்று பண்ணுவதில்லை, பெருமாளுக்கு அம்சை பண்ணுவது மட்டும்தான். ஆகையால் இரவு பண்ணும் தளிகையில் மீதமிருக்கும் தேங்காயை உபயோகப்படுத்தலாம், பாதகமில்லை.

பிள்ளையாரும், விஷ்வக்ஸேனரும் ஒருவர் இல்லை என்பதை மேலும் சில விஷயங்களைச் சொல்லித் தெளிவாக விளக்க முயலலாம். விஷ்வக்ஸேனர் நம் ஆசார்ய கோஷ்டியில் சேர்ந்தவர் எம்பெருமானின் ஸேனைமுதலியார். அவருடைய பரிஜனங்களில் ஒருவர் கஜவக்த்ரராவார், அவர் யானைமுகமும், இரண்டு தந்தங்களும், சங்க-சக்ரமும் உடையவர்.பிள்ளையாருக்கு இவ்வடையாளங்கள் கிடையாது. அவருக்கு சங்கு-சக்ரங்கள் கிடையாது, மேலும் அவர் ஏக தந்தராவார். பிள்ளையார் தேவதாந்தரம். கஜவக்த்ரரோ விஷ்வக்ஸேனரின் பரிஜனராவார் போன்ற விளக்கங்களை விஸ்தாரமாக விளக்கலாம். ப்ரந்யாஸம் ஆனவர்கள் தேவதாந்தரங்களைச் சேவிக்கக் கூடாது. இப்படிச் சேவிக்காமல் விட்டால் எவ்விதமான தோஷமும் பாதிக்காது. “நாவலிட்டு உழிதருகின்றோம் நமன்-தமர் தலைகள் மீதே” என்று ஆழ்வார் பாடுகிறார். எந்தத் தேவதையானாலும் எம்பெருமானுக்கு அடிபணிந்தவர்கள்தான். எம்பெருமானின் அடியார்களுக்கு எவ்வித கேடும் விளைவிக்க முடியாது என்பதை உறுதியாக நம்பவேண்டும். ஒருகால் கேது தோஷம் ஏற்படுமோ என்ற பயமிருந்தால், கருட பஞ்சாஶத்தைச் சேவித்தால் சர்ப சம்பந்தமான எல்லாவிதமான தோஷங்களும் நீங்கும். நீங்கள் சொல்லியிருப்பது போல் தேஶிக ஸ்தோத்ரங்கள் எல்லாம் சேவித்துக்கொண்டிருக்கலாம். இத்தோஷம் ஏற்படுமோ என்ற பயம் நீங்க வேண்டும் என்பதை நினைத்து கருடபஞ்சாஶத் சேவிக்கலாம். பரந்யாஸம் ஆகும்வரை தெரியாமல் இத்தனை வருடங்கள் விநாயகர் சதுர்த்தி கொண்டாடியதில் தவறில்லை. அதன் பாபங்கள் பரந்யாஸம் ஆகும் சமயம் நீங்கிவிடும். ஆனால் பரந்யாஸம் ஆனபின் தெரிந்து கொண்டாடினால் அது பாபமாகும். நிச்சயமாக பண்ணக்கூடாது. மேலும் அது நேரக்கூடாது என்று சிறியவர்கள் நினைப்பே பெரியவர்களுக்கு நேராமல் காக்கும். அவர்களுக்கு புரிய வைக்க என்ன செய்யலாம் என்றால், அவர்களை ஶ்ரீமத் ரஹஸ்ய த்ரய ஸாரம் ஶ்ரீ உ வே நாவல்பாக்கம் வாஸுதேவாசார்யார் ஸ்வாமி சாதிக்கயிருக்கிறார், அதன் விவரங்கள் கீழேயுள்ள linkல் இருக்கிறது. https://www.sampradayamanjari.org/kalakshepams/

ஆம் ஹிரண்யகர்ப சாளக்கிராமம் என்பது ஒரு சாளக்கிராம மூர்த்தி தான்.

பொதுவாகவே எந்த வைதிக அனுஷ்டானத்திற்கும் அவரவரின் தீர்த்தப் பார்த்திரத்தை அவரவர் உபயோகிப்பதுதான் ஆசாரம் மற்றவர் உபயோகப்படுத்திய தீர்த்த மீதியை வேறோருவர் உபயோகிக்கக் கூடாது.

பொதுவாகவே புருஷர்கள் நித்யப்படி தலைக்குத் தீர்த்தமாட வேண்டும். அதுவும் பிதா இல்லாவிட்டால் கட்டாயமாகத் தீர்த்தாமாட வேண்டும். சிறு குழந்தைகள் அதாவது பள்ளிக்குச் செல்லும் குழந்தைகள் வேத அத்யயனத்திற்குச் செல்லும் குழந்தைகள், இவர்களை எல்லாம் ப்ரஹ்மசாரியாக இருக்கும் பொழுது நித்தியம் தலைக்குத் தீர்த்தமாட வேண்டாம் என்று சொல்வார்கள். இது பொதுவானது. அம்மா பரமபதித்தது என்கின்ற நியமங்கள் எல்லாம் இதில் வராது. அபயங்க ஸ்நானம், எண்ணெய் ஸ்நானம் சனிக்கிழமை விசேஷம். ஸ்த்ரீகளுக்கு வெள்ளிக்கிழமை விசேஷம். விரத நாட்களில், அமாவாஸ்யை, ஏகாதசி, பௌர்ணமி நாட்களில் எண்ணெய் ஸ்நானம் செய்யக் கூடாது. எண்ணெய் ஸ்நானத்தில் ஒரு முக்கியமான விஷயம், காலையில் சந்தியாவந்தனம் செய்த பிறகு எட்டு மணிக்கு மேல்தான் எண்ணெய் ஸ்நானம் பண்ண வேண்டும். அதற்கு முன் பண்ணக்கூடாது என்று இருக்கின்றது.

திருமண் இட்டுக் கொள்ளும் பொழுது எந்த விரலை உபயோகப்படுத்தலாம் என்பதை ஸ்வாமி தேஶிகன் தெளிவாக சாதித்துள்ளார். சுண்டு விரலுக்குப் பக்கத்தில் உள்ள மோதிர விரலை உபயோகப்படுத்தலாம்.

தஸராத்ர ஞாதியின் விவாகமான பெண் பரமபதித்தால் ஆஶௌசம் கிடையாது. சில சந்தர்பங்களில் தேச-காலத்தை வைத்து தெரிவிக்காமல் இருப்பது நல்லது. ஒரு முக்கியமான ப்ரார்த்தனைக்காக செல்லுபோது நாம் சொல்லக்கூடாது, அவ்விடத்தில் இல்லாமல் நாம் ஒதுங்கிக்கொள்ளவேண்டும். அருகில் இருந்தால் சொல்லாமல் இருக்கக்கூடாது அதனால் ஒதுங்கிவிடுதல் நல்லது. தீட்டு என்பது தெரிந்தால்தான் தீட்டு, தெரியாவிட்டால் தீட்டு இல்லை. சொல்லவில்லை என்றால் தீட்டு வராது அக்காரணத்தால் சொல்லாமல் விலகிக்கொள்ளலாம்.

காலை சூர்யோதயம் முன்னரும், மாலை சூர்யாஸ்தமனம் முன்னரும் செய்ய ஆரம்பித்தால் ப்ராயஶ்சித்தம் இல்லாமல் செய்யலாம்.

ஸமாஶ்ரயணம் என்பது பஞ்ச சம்ஸ்காரம். அதைச் செய்துக்கொண்டால்தான் வேறு சில கார்யங்கள் செய்ய யோக்யதை வரும். ஆனால் பரந்யாஸம் என்பது அப்படியில்லை. அதைச் செய்தால் தான் யோக்யதை என்பதெல்லாம் இல்லை. பரந்யாஸம் செய்தால்தான் மோக்ஷம், இல்லையென்றால் இல்லை என்பது மட்டும்தான். ஸ்ரீசூர்ணம் பற்றி சென்ற வெளியீடுகளில் நிறைய குறிப்பிட்டிருக்கிறோம் (ப்லவ-புரட்டாசி வெளியீட்டை இந்த linkல் சென்று பார்க்கவும்: https://sudarsanam.sampradayamanjari.org/sudarsanam-monthly-releases/) மஞ்சள்தான் சுத்தமானது சிவப்பு என்பது மஞ்சளில் இருந்து தயாரிக்கப்படுவது. அவ்வளவே வித்தியாசம் ஆசமனம் செய்ய உத்தரணி பயன்படுத்தினால் அந்தப் பாத்திரத்தைக் கால் அருகே வைக்கவேண்டி வரும் அவ்வாறு செய்வது சரியில்லை. மனையில் அமர்ந்து செய்யமுடியாது. இடது கையில் பாத்திரம் வைத்துக்கொண்டு செய்வதென்பதுதான் நம் சம்ப்ரதாயம். அதனால் உத்தரணிக்கு ப்ரஸக்தியில்லை.

தீட்டு முடிந்தபின் கட்டாயம் மாற்றிக்கொள்ளவேண்டும். சரம ஶரீரத்தைத் தொடவேண்டி வந்தால், மாற்றிக்கொள்ளவேண்டும். துக்கம் விசாரிக்கச் சென்று சரம் ஶரீரத்தைப் பார்த்தால் மாற்றிக்கொள்ள வேண்டாம்.

உபவாச விரதம் இல்லாவிட்டால் பழம் சாப்பிடலாம். துவாதசி திதி வந்த பிறகு வாழை கூடாது என்று பெரியோர் சொல்வர்.

அவரவர்கள் க்ருஹ வழக்கப்படிச் செய்யலாம்.

ஜோதிட ஶாஸ்திரத்தில் சொன்ன க்ரமம் இது. ராசி பார்ப்பதற்கு உதவும். ஸ்வாதிக்கு நிஷ்ட்யா என்று வேதத்தில் பெயர். சோதி என்று ஆழ்வார் பாடுகிறார்.

உதயத்துக்கு முன் நான்கு நாழிகைக்கு தசமி சம்பந்தம் கூடாது. அதாவது முன் நாள் 56 நாழிக்கைக்கு மேல் தசமி இருந்தால் மறுநாள் ஏகாதசி வ்ரதம் கிடையாது. தர்ம ஶாஸ்திர ஸ்ம்ருதி வசனங்களை அடிப்படையாக வைத்து விசாரம் செய்து பல விதமாக நிர்ணயம் செய்தனர். அதனால் சம்பிரதாய வித்தியாசம்.

ஶாஸ்திரப்படி பார்த்தால் கலக்கக்கூடாது. பேரனுக்கு அவர்கள் முறைப்படி செய்யவேண்டி இருக்கும்.

11 ம் நாள் குழந்தை, தாயார், க்ருஹம் ஆகியவற்றுக்குப் புண்யாஹம் செய்ய வேண்டும். ஆகையால் வாத்தியார் மூலம் செய்வது நல்லது.

புத்தகத்தைப் பிடித்துக்கொள்ளலாம் பாதகமில்லை.

ஶ்ரீவிஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமாவளியை ஸ்த்ரீகளும், த்வீஜர்கள் அல்லாதவர்களும் ப்ரணவத்துடனும், நமஸ்ஸுடனும் சேவிக்கும் வழக்கம் நிச்சயமாக இல்லை. பெரியோர்கள் வழக்கத்தில் அவர்கள் (ஸ்த்ரீகளும், த்விஜர்கள் அல்லாதவர்களும்) பாராயணம் செய்யும் வழக்கமும் இல்லை.

துவாதசி மற்றும் பாரணை நாட்களில் பல பெரியோர்கள் க்ருஹத்தில் எலும்மிச்சைப்பழம் சேர்த்துக்கொள்ளும் வழக்கமில்லை. சிலர் சேர்த்துக்கொள்கிறார்கள்.

வஸ்த்ர யக்ஞோபவீதம், அதாவது உத்திரியத்தையே பூணூலாக தரிக்க வேண்டும் என்று ஒரு சம்ப்ரதாயம். அப்படிச் செய்ய முடியாமல் போகும் போது அதற்குப் பதிலாக ஒரு பூணூலை சிலர் தரிப்பார்கள். அது அவர்கள் சம்ப்ரதாயப்படி செய்ய வேண்டியது.

மஹாளயபக்ஷம் நம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த நம் உறவினர்களுக்கும் பொதுவாகச் செய்யலாம். காருண்ய பித்ருக்கள் என்கின்ற கணக்கில் செய்யலாம் என்னும் கணக்கு உண்டு.

விளக்கை ஏற்றும் பொழுது இரண்டு தனித்தனி திரிகளை முறுக்கி ஏற்றினால் மிகவும் உசிதம். அப்படி முடியவில்லை ஒரு திரிதான் இருக்கிறது என்றால் அதை மடக்கி இரண்டு நுனிகளையும் சேர்த்து ஏற்றலாம். ஆனால் இரண்டு திரி போட்டது சிறிதாகிக்கொண்டே வருகிறது என்றால் அதைப் பிரித்து ஒரே திரியாக ஏற்றக்கூடாது. ஒரு திரியை மடக்கி வைத்து விட்டோமேயானால் அது எப்பொழுது வரை உபயோகப்படுத்த முடிகிறதோ அவ்வளவு உபயோகப்படுத்தி விட்டு, பின் வேறு திரியை மாற்றிக் கொள்ளலாம். உத்தமகல்பமானது இரண்டு தனித்தனி திரிகளை முறுக்கிச் சேர்த்து ஏற்றுவது தான். மூன்று முறை பெருமாள் தீர்த்தம் ஸ்வீகரிக்கும் பொழுது பெருமாளிடம் பக்தியுடன் ஸ்வீகரித்தால் போதும் ஒன்றும் சொல்ல வேண்டியது இல்லை. மூன்று முறை ஸ்வீகரிப்பது விசேஷம் என்று ஆகமத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. க்ஷௌரம் செய்து கொள்வதற்கு திங்கள் புதன் இது இரண்டும் விசேஷமானது. செவ்வாய் மற்றும் சனிக்கிழமை கூடவே கூடாது. திதிகளைப் பார்க்கும் பொழுது ஏகாதசி முதலான விரத தினங்களில் கூடவே கூடாது. என்னவானாலும் ஷஷ்டி திதி அடியோடு கூடவே கூடாது. சதுர்த்தி, சதுர்தசி இவையெல்லாம் கூட கொஞ்சம் சாதாரணமானதுதான். அஷ்டமி, சதுர்தசி, அமாவாஸ்யை, பௌர்ணமி, ஏகாதசி, துவாதசி இவையெல்லாம் கூடாது. வெள்ளிக்கிழமை க்ஷௌரம் பண்ணிக் கொண்டால் அம்மாவிற்கு ஆகாது. மாதா இல்லாதவர்கள் சில பேர் பண்ணிக் கொள்வார்கள். இதுபோல ஒவ்வொரு திதிக்கும் உண்டு. திங்கள் புதன்கிழமையாக இருந்தால், முன் பின் இருந்தாலும் பண்ணிக் கொள்ளலாம் என்று சொல்வார்கள். ஆனாலும் ஷஷ்டியாக இருந்தாலோ இல்லை ஏகாதசி போன்ற விரத நாட்களாக இருந்தாலோ அன்று கூடாது. நட்சத்திரங்களில் பரணி க்ருத்திகையில் பண்ணிக்கொள்ளக்கூடாது. க்ஷௌரம் பண்ணிக்கும் போது ஸ்பர்ஷங்கள் பட்டு அசுத்தமாகும் வாய்ப்புகள் நிறையவுள்ளது.அதனால்தான் மாற்றிக்கொள்கிறார்கள். வஸ்த்ரம் இல்லாமல் ஸ்வாமிக்குத் திருமஞ்சனம் செய்வது நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் கிடையாது. சில தேசங்களில் செய்கிறார்கள் என்பதும் உண்டு.

12 திருமண்காப்பு இட்டபின் மீதி கையில் இருந்தால் அதை தலையில் இட்டுக்கொள்ளவேண்டும் என்று ஸ்வாமி சாதித்திருக்கிறார். அதையும் சேர்த்து 13 என்று சொல்கிறார்களே தவிர தனிப்பட்டதாக ஒன்று என்பதில்லை. அதனால் இவை இரண்டிற்கும் விரோதமில்லை. மேலும் 12க்கு மேல் கையில் மீதியிருக்கும் திருமண்காப்பை அலம்பக்கூடாது, அதை தலையில் தரிக்க வேண்டும். திருமண் ஸ்ரீசூர்ணம் இரண்டையும் கைஅலம்பி கீழே தள்ளக்கூடாது. தலையில் தரிக்க மந்திரமும் இருக்கிறது.

1. வாழைப்பழத்தைத் தோலுரிக்காமலேயே ஸமர்ப்பிப்பது ந்யாயமாக இருக்காது. பொதுவாகவே நாம் எப்படிச் சாப்பிடுகிறோமோ அப்படி ஸமர்ப்பிப்பதுதான் நல்லது. முழு தோலையும் உரிக்கவில்லையென்றால் சிலர் அதன் தோலை லேசாக உரித்துவிட்டு ஸமர்ப்பிப்பார்கள். கோயில் முதலான இடங்களில் மொத்தமாக எல்லா பழங்களின் தோலை உரிப்பது அவர்களுக்கு சிரமமாக இருக்கும். பக்தர்களும் அதை விரும்ப மாட்டார்கள், முழுத் தோலை உரித்த வாழைப்பழத்தை எடுத்துச் செல்வதில் சில கஷ்டங்கள் இருக்கிறது. அதனால் அப்படியே கண்டருளப்பண்ணுவார்கள் எம்பெருமான் ஏற்றுக்கொள்வான் என்கிற ரீதியில். க்ருஹங்களில் பண்ணும்போது முழுத்தோலையும் உரித்து ஸமர்ப்பிப்பதுதான் நல்லது. நிறைய பழங்கள் இருக்கும் பக்ஷத்தில் உசித்தமானதைச் செய்யவும், 12 பழங்கள் இருந்தால் முழுவதையும் அவ்வாறு செய்து ஈ போன்றவை மொய்க்க வாய்ப்பிருக்கிறது அதனால் பார்த்து உசிதமானதைச் செய்யவும். 2. அகத்திற்கு வருவோருக்கு பெருமாளுக்கு ஸமர்ப்பித்த பழத்தைத் தாம்பூலத்தில் வைத்து தாராளமாகக் கொடுக்கலாம்.

காயத்ரி ஜபத்திற்கு வேறொரு நாள் சொல்லவில்லை. ஆகையால் என்று காயத்ரி ஜபமோ அன்றைக்குதான் பண்ணி ஆக வேண்டும், வேற வழி கிடையாது. ப்ரயாணத்தை அதற்கு தகுந்தாற்போல் முன்னையோ அல்லது பின்னையோ மாற்றிக்கொண்டு கார்த்தாலே ஜபம் பண்ணிவிட்டு போவதோ இல்லையென்றால் நாம் ப்ரயாணத்தில் போகின்ற இடத்தில் எங்கேயாவது உட்கார்ந்து கொண்டு ஜபம் பண்ணுவதோ, இப்படி ஏதாவது ஒரு வழி பண்ணிக் கொண்டால் நல்லது. இதற்கு என்று இன்னொரு நாள் சொல்லப்படவில்லை.

பண்டிகை நாட்களில் ஏகாதசி விரதம் வந்தால், க்ருஹத்தில் பெருமாளுக்கு அன்னம் ஸமர்ப்பித்து அதற்கு உபயோகம் இல்லை என்னும் பொழுது பழங்களை ஸமர்ப்பிக்கலாம். “ பத்ரம், புஷ்பம் ப2லம் தோயம்” (पत्रं पुष्पं फलं तोयं) என்று பெருமாளே சொல்லியிருப்பது போல் பழங்களை ஸமர்ப்பிக்கலாம். பண்டிகை நாட்களில் ஏகாதசி உபவாசம் இருந்தோமானால் வேறு அன்னம் ஸமர்பிப்பதற்கு உபயோகங்கள் இல்லையென்றால் பழங்கள் ஸமர்ப்பிக்கலாம். அனால் விசேஷமான பண்டிகை நாட்களில் விசேஷமாகப் பண்ணியாக வேண்டும். உதாஹரணமாக ஸ்ரீஜெயந்தி எடுத்துக் கொண்டால், அன்று உபவாசம் இருக்கக் கூடியவர்கள் , நமக்கு உபவாசமாயிற்றே என்று பெருமாளுக்கு ஒன்றும் பண்ணாமல் இருக்க முடியாது. ஸமர்ப்பித்துதான் ஆக வேண்டும். அதனால் அந்தப் பண்டிகைக்கான பக்ஷியாதிகளை ஸமர்ப்பித்து விட்டு அதற்கு மறுநாள் உபயோகப் படுத்துவது போன்று ஏதாவது பண்ணலாம். இல்லை வேறேதற்காவது உபயோகம் பண்ண முடியும் என்றாலும் பண்ணலாம். ஸர்வாத்மமாக முடியவில்லை. விட்டு போய்டுத்து என்று சொன்னால் அதற்குப் பிறகு கேட்கவும். அப்பொழுது என்ன பண்ண வேண்டும் என்று சொல்கிறோம். வேறு ப்ராயஶ்சித்தம் எதுவும் தனியாகச் சொல்லவில்லை. அதனால் அது விட்டு போய்விடும். அதற்கு வேறு நாள் கிடையாது. அதனால் காயத்ரி ஜபம் அன்றேதான் பண்ண வேண்டும்.

பாதுகா தீர்த்தம் ஸ்வீகரிப்பது பஞ்சகவ்யம் ஸ்வீகரிப்பதற்கு சமானம். பஞ்சகவ்யம் என்ன என்று கேட்டால் அது ப்ராயஶ்சித்தம். நாம் கண்டதைச் சாப்பிட்டு விட்டால் அதற்கு ப்ராயஶ்சித்தம். அதேபோல் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் பாதுகாத் தீர்த்தமும் ப்ராயஶ்சித்தமாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. பஞ்சகவ்யத்திற்கு ஒரு சுலோகம் இருப்பது போல் பாதுகா தீர்த்தம் ப்ராயஶ்சித்தமாக ஸ்வீகரிப்பதற்கு ஒரு ஸ்லோகம் இருக்கின்றது. சங்கல்பம் எல்லாம் பண்ணிக்கொண்டு நான் இதற்குப் ப்ராயஶ்சித்தமாக இந்த ஸ்ரீபாத தீர்த்தத்தைச் சேர்த்துக் கொள்கிறேன் என்று சொல்லி அந்தப் ஸ்ரீபாத தீர்த்தத்தை ஸ்வீகரித்தோமேயானால் அது ப்ராயஶ்சித்தமாகும். அதனால் அந்த அசுத்தி போய் சுத்தி வரும் என்று உண்டு. இது பெரியோர்கள் வழக்கத்திலும் உண்டு. ஸ்ரீபாத தீர்த்தம் ஸ்வீகரிப்பதற்கான ஶ்லோகத்தைப் பெரியோர்களிடம் உபதேசமாகப் பெற வேண்டும்.

சஷ்டியப்தபூர்த்தி 60 முடிந்து 61 ஆரம்பிக்கும் பொழுது விசேஷமாக கொண்டாட வேண்டும் என்று இருக்கின்றது. பொதுவாகவே எல்லா ஜன்ம தினமுமே விஷேசம் தான். அதனால் அந்த ரீதியில் அறுபதாவது திருநக்ஷத்திரத்தன்று கோவிலுக்கு சென்று பெருமாள் சேவித்து அர்ச்சனாதிகள் எல்லாம் செய்து, பெருமாளுக்கு விசேஷ திருவாராதனங்கள் எல்லாம் செய்து, நான்கு பெரியவர்களை அழைத்து ததீயாராதனம் பண்ணலாம். முடிந்தால் ஸ்ரீமத் ராமாயணம் எல்லாம் சேவிக்கலாம். 61 ஆகும்பொழுது சஷ்டியப்த பூர்த்தி , தமிழ் வருடம் அதே வருடமே வரும். அப்பொழுது திருமாங்கல்ய தாரணம் முதலானவைகளைச் செய்யலாம் என்று இருக்கின்றது.

ஒரு மாசத்தில் இரண்டு முறை நக்ஷத்திரம் வந்தால் இராண்டாவது முறை வரும் நக்ஷத்திரத்தைதான் ஜன்ம நக்ஷத்திரமாகக் கொண்டாடவேண்டும் என்பதாக ஶாஸ்திரம் சொல்லியிருக்கிறது. ஜன்ம நக்ஷத்திரம், ஶ்ரார்த்த திதி போன்றவற்றிற்கு ஶாஸ்திரம் சொல்லுவதைதான் நாம் ப்ரமாணமாக எடுத்துக்கொள்ளவேண்டும். ஜன்ம நக்ஷத்திரம் என்பது அன்றைய தினத்து சூர்யோதயத்திலிருந்து 12 நாழிகை இருக்கவேண்டும். அப்படியில்லையென்றால் அதற்கு முதல்நாள் கொண்டாடவேண்டும். உதா: புதன் அன்று ரேவதி நக்ஷத்திரம் சூர்யோதயத்திலிருந்து 12 நாழிகை இருந்ததென்றால், புதன் கிழமை ரேவதி ஜன்ம நக்ஷத்திர தினமாகும். ஒருவேளை 111/2 நாழிகை இருந்தால் முதல்நாளே, அதாவது செவ்வாக்கிழமையே ஜன்ம நக்ஷத்திரம் கொண்டாட வேண்டும்.

12 வயதிற்கு மேல் ஶாஸ்த்ர அத்யயனத்திற்கு அனுப்பலாமா என்றால், தாராளமாக எவ்வித சந்தேகமின்றி அனுப்பலாம். நீங்கள் யதா க்ரமம் உபநயன ஸம்ஸ்காரம் ஆனபின் கேளுங்கள், நம் ஸம்ப்ரதாய முறைப்படி கற்க நல்ல பாடசாலைகள், நல்ல ஶாஸ்த்ர பரிக்ஷைகள் எல்லாம் இருக்கிறது. தெனாளி பரிக்ஷைக்கு அனுப்ப திருப்பதி முதலான ஊர்களில் இருக்கிறார்கள். ஆகையால் நீங்கள் துணிந்து தாராளமாக அவர்களை ஸம்ப்ரதாய முறைப்படி கற்க அனுப்பலாம்.

ஸமாஶ்ரயணம் ஆகாமல் பாஞ்சராத்ர ஆகமங்களை வாசிக்கக்கூடாது. வேதம் போல் இது கற்கவும் உபநயன ஸம்ஸ்காரம் ஆகியிருக்க வேண்டும்.

எம்பெருமானுக்கு ஸமர்ப்பிக்காமல் எதையும் உட்கொள்ளக்கூடாது. ஊறுகாய் முதலியவைகளை மொத்தமாகப் பண்ண அன்றைக்கே ப்ரசாதத்துடன் பெருமாளுக்கு ஸமர்ப்பித்து விடுவார்கள். அதேபோல் அப்பளம் போன்றவற்றை, அப்பள மாவு செய்தவுடனேயே இரண்டு மூன்று உருண்டைகளை எடுத்து வைத்துவிட்டு முதல்நாளே எம்பெருமானுக்கு ஸமர்ப்பித்து விடுவார்கள். மேலும் அப்பளமே அன்றன்றைக்கு பண்ணி அப்படியே ஸமர்ப்பிக்கலாம் என்றும் பெரியவர்கள் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அதனால் அப்பளத்திற்கு தோஷமில்லை. மேலும் புதிதாக அப்பளம் எடுத்து அன்றைக்குப் பொரித்த அப்பளமும் விசேஷ நாட்களில் ஸமர்ப்பிப்பது உண்டு பெரியவர்களின் வழக்கத்திலும் உண்டு.

சில கோயில்களில் த்வஜஸ்தம்பம் வைக்க வசதியில்லை இல்லை அனாதியாகவே அவ்வழக்கமில்லை என்பன போல் பல காரணங்கள் இருக்கலாம். ஒவ்வொரு கோயிலுக்கும் ஒவ்வொரு காரணம் இருக்கும், அது இல்லாத கோயில்களில் த்வஜஸ்தம்பம் இல்லை என்பதினால் ஒரு குறையும் இல்லை. த்வஜஸ்தம்பம் இல்லாத கோயில்களிலும் ப்ரம்மோத்ஸவம் நடக்கும், நித்யபடி பலி ஸமர்ப்பணம் போன்றவைகள் நடக்கும்.

தேவதாந்த்ர ஸந்நிதிகளைக் கடக்கும்போது கைக்கூப்பி நமஸ்கரிக்க வேண்டியதில்லை.திருக்குறுக்குடியில் எப்படி என்று தெரியவில்லை. திருக்கரம்பனூரில் அடியேன் பார்த்திருக்கிறேன், பெரிய்வர்கள் தேவதாந்த்ர ஸந்நிதி இருக்கும் பக்கமே போகமாட்டார்கள்.

காலையில் உடுத்திய வஸ்திரத்தை மாலை உடுத்தலாம் என்பதில் பெரிய தோஷமில்லை என்று தோன்றினாலும் அது இரண்டாம் பக்ஷம்தான். விழுத்து போட்டுவிட்டால் அது மறுநாளைக்கு விழுப்பாகிவிடுகிறது. சிறிய குழந்தைகள் என்றால் பரவாயில்லை ஆனால் பெரியவர்கள் அனுஷ்டானம் என்று வைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அனுஷ்டானம் சமயம் களைந்த வஸ்த்ரத்தை மீண்டும் உடுத்திக்கொள்ளும்போது ஒரு சிறிய குறை வருகிறது அதனால் முடிந்தால் வேறு வஸ்திரத்தை உடுத்திக்கொண்டு செய்வது சிறப்பானது. மற்றபடி விழுப்பு, தீட்டு அல்லது அதைத் தொடக்கூடாது என்றெல்லாம் கிடையாது. அதே மறுநாள் ஆகிவிட்டால் அந்த வஸ்திரம் விழுப்பாகிவிடும்.

இதற்காகதான் த்யான ஶ்லோகம் என்று வைத்திருக்கிறார்கள். ஜபம் பண்ணும் முன் த்யான ஶ்லோகம் என்று ஒன்றிருக்கும். அதன் அர்த்தத்தைத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள். அதில் அந்த மூர்த்தியின் ரூபத்தைச் சொல்லி அவரை எப்படி த்யானம் பண்ணவேண்டும் என்பதிருக்கும். அப்படியாக அந்த மூர்த்தியை த்யானித்து ஜபம் பண்ணவேண்டியது. ஜபம் பாண்ணும்போது நமக்கு பகவன் ரூபத்தை த்யானம் பண்ணாதபோதுதான் வெளிச்சிந்தனைகள் வருகிறது. முடிந்தளவு இப்படி ஒரு மூர்த்தியை த்யானம் பண்ண நாம் கற்றுக்கொண்டால் நமக்கு வெளிச்சிந்தனை வருவது குறையும்.

பொதுவாக இரும்பு, எவர்சில்வர்(இரும்பு கலந்திருப்பதால்) போன்றவற்றில் இருக்கக்கூடாது. மற்றபடி வெள்ளி, செம்பு, பித்தளை போன்றவற்றில் இருக்கலாம் பெரியவர்களும் உபயோகப்படுத்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இதுதான் உத்தமம், இது மத்யமம் என்றெல்லாம் பார்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை. எது இருக்கிறதோ அதை உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளலாம். மேலும் செம்பு பாத்திரங்களெல்லாம் அந்த ஜலமானது விஞ்ஞான ரீதியாக நல்லது என்று சொல்லுவார்கள்.

சாதுர்மாஸ்ய சங்கல்பத்தை அனைத்து சம்ப்ரதாய யதிகளும் அனுஷ்டித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அவர்கள் எத்தனை நாள் பங்காளிகள் என்று தெரிந்துகொண்டு ஆஶௌசம் அனுஷ்டிப்பதுதான் உத்தமமான கல்பம், தெரியாமல் எப்படித் தீட்டை அனுஷ்டிப்பது?. அகத்தில் பெரியவர்கள் யாரேனும் இருந்தாலோ, அவர்கள் எழுதிவைத்திருக்கிறார்களா என்று தேடிப்பார்த்தாலோ, கூடியிருந்து பேசிப்பார்த்தாலோ தெரியும். அதற்காகதான் தலைமுறைகளைத் தெரிந்துகொள்ளவேண்டும் என்று சொல்வது. இவர்கள் பங்காளிகள் என்று தெரியவில்லை என்றால் அது வேறு , எத்தனை நாள் பங்காளித்வம் என்பதை அவசியம் தெரிநதுகொண்டு அனுஷ்டிப்பதே சரி.

நீங்கள் வடகலையார் அகத்து நாட்டுப்பெண் என்று தெரிகிறது. ஆகையால் பரஸமர்ப்பணம் அவசியம் பண்ணிக்கொள்ளவேண்டும். இன்னொருமுறை அவர்களின் சொந்த ஆசார்யரிடம் ஸமாஶ்ரயணம் பண்ணிக்கொள்வதில் தவறில்லை. பாரதம் வந்து நீங்களும் உங்கள் அகத்துக்காரரும் அவர்களின் ஆசார்யரிடம் இரண்டும் எவ்வளவு சீக்கிரம் முடியுமோ அவ்வளவு சீக்கிரம் பண்ணிக்கொள்வதுதான் உத்தமம்.

பரஸமர்ப்பணம் செய்தால் மோக்ஷம் நிச்சயம். ஆனால் நாம் செய்யவேண்டிய கர்மாக்கள் செய்யவில்லையென்றால், பாபம் நேரிடும். வ்யாச பிண்டம் என்பது பற்றி பின்னர் தெரிவிக்கிறோம். மோக்ஷத்திற்குச் சென்ற பித்ருக்களுக்குப் பகவானைக் குறித்து ஶ்ரார்த்தம் செய்கிறோம்.

தீர்த்தமாடுதல் என்றால் தலைக்குக் குளிப்பது என்றுதான் அர்த்தம். நித்யபடியே தலைக்குத் தீர்த்தம் சேர்த்துக்கொள்வதுதான் சரியான வழி. என்றைக்காவது முடியவில்லை என்றால் உடம்புமட்டும் குளித்துக்கொள்ளலாம். ஆனால் அது ஒருகுறைதான். நித்யபடி தீர்த்தமாடி பெருமாளுக்குத் திருவாராதனம் செய்வதுதான் உத்தமம். குறிப்புகள்: படிக்கும் ப்ரஹ்மச்சாரி மாணவர்கள் தலைக்குத் தீர்த்தமாட அவசியமில்லை.

ஸ்ரீமன் நாராயணனை வணங்கினால் போதும், மற்றவர்கள் கேலிசெய்தால் செய்துவிட்டுப்போகட்டும். அவர்களுக்கு லௌகீக ரீதியாக சொல்லவேண்டுமென்றால் ப்ரதானமந்திரியாக இருக்கிறவர்களுக்கு அனைத்துத்துறைகளையும் பார்க்க/மாற்ற அதிகாரம் உள்ளது, இருந்தாலும் கல்வித்துறை, பாதுகாப்புத்துறை என்று வேவ்வேறு நபர்களை நியமித்து நடத்துகிறார்கள். மேலும் இவை அனைத்தும் பிரதமரின் மேற்பார்வையில்தான் நடக்கிறது. அதுபோல் ஸ்ரீமன் நாராயணன் இதர தேவதைகளை அந்தந்த ஸ்தானத்தில் வைத்து லோக காரியங்களை நடத்துகிறான். நமக்குப் பிரதமர் மிகவும் வேண்டிய நபராக இருக்கும்போது அவர் நமக்குச் செய்யத்தயாராக இருக்கும் பக்ஷத்தில் நாம் எதற்கு வேறு அமைச்சர்களிடம் போவோம் அதேபோல் எம்பெருமான் நமக்கு வேண்டப்பட்டவனாக இருந்து அவனை வேண்ட நமக்கு அனைத்தும் நடத்திக்கொடுப்பான். ஏனென்றால் அனைத்து தேவதைகளின் அந்தர்யாமியாக இருப்பது ஸ்ரீமன் நாராயணன்தான், அவனையே ஶரணடைந்தால் வேறு எந்தத் தெய்வத்திடமும் போகவேண்டிய அவசியமில்லை நமக்குப் பாபமும் வராது. இப்படிப்பட்ட மஹாவிஶ்வாசம் தேவை.

கிணற்று ஜலம், குமுட்டி அடுப்பு முதலியது ஆசாரம் ஸம்பந்தப்பட்டது. முடிந்தளவு கடைப்பிடிக்கலாம். ஆனால் வெங்காயம் சாப்பிடக்கூடாது என்பது ஶாஸ்திரம், அதைக் கடைப்பிடிக்காவிட்டால் பாபம் உண்டு, கள்ளு கூடிப்பது போல் இது. குறிப்புகள்: ஆகார சுத்தியிருந்தால்தான் மனசு சுத்தமாக இருக்கும். ஆஹார ஶுத்தௌ ஸத்வ-ஸுத்தி: ஸத்வ-ஶுத்தௌ த்ருவா ஸ்ம்ருதி: என்பது வாக்கியம். நம் ஆஹாரம்தான் நம் எண்ணங்களை உருவாக்குகிறது ஆகையால் வெளியில் சாப்பிடுவதைக் கட்டாயம் நிறுத்தவேண்டும்.

பொதுவாக வாஸ்து ஶாஸ்திரப்படிதான் எல்லாருமே வீடுகட்டுவார்கள். மடைப்பள்ளி, கிணறு முதலானது எந்தப் பக்கம் இருக்கவேண்டும் என்பதில் கணக்கு உண்டு. அதைத்தவிர விசேஷமாகப் பார்க்கவேண்டிய அவசியமில்லை. க்ருஹப்ரவேசத்தில் வாஸ்துஹோமம் செய்வார்கள் அதுவே பொதுமானது. குறிப்புகள்: இக்காலத்தில் வாஸ்து பார்க்கிறார்கள். வாஸ்துஹோமத்தில் எல்லாத் தேவதைகளும் இருக்கிறார்கள். ஆனால் இவை அனைத்திலும் எம்பெருமான் அந்தர்யாமியாக இருக்கிறான் என்ற புத்தியுடனே செய்தல்வேண்டும்.

சாயம் சந்தியாவில் சூர்யன் கொஞ்சம் இருக்கும்போதே அர்க்யமும் நக்ஷத்ரம் உதித்தபின் உபஸ்தானம் என்பது வழக்கம். மற்ற நாட்களில் 108 காயத்ரி செய்வதென்றால் ப்ரதோஷத்தன்று 10 காயத்ரி தானே பண்ணமுடியும் அதுவரை காத்துக்கொண்டிருக்கணுமா என்று கேட்பதுபோல் தெரிகிறது. பெரியவர்கள் காலத்தில் அர்க்யத்தைக் கொடுத்துவிட்டு 10 காயத்ரி செய்துவிட்டு உபஸ்தானம் வரை காத்திருப்பார்கள். இல்லையென்றால் அர்க்ய ஸமர்ப்பணமும், உபஸ்தானமும் முன்னபின்ன நேரமானாலும் தவறில்லை. ப்ரதோஷமன்றும் காலத்தில் சந்தியாவந்தனம் செய்வது வேண்டும்.

மஹாநதிகளில் ஸ்நானம் செய்வது விசேஷம். அதற்காக வேறு ஒரு இடத்தில் ஸ்நானம் செய்யவேண்டுமென்ற நிர்பந்தமில்லை. அந்த நதியிலேயே முதலில் குளித்துவிட்டு அதனால் தீட்டு போய்விடும், அதன்பின் மீண்டும் சங்கல்பம் செய்து மறுபடியும் குளிக்கலாம், நதியில் ஜலம் ஒடிக்கொண்டுதானே இருக்கும் அதனால் அது புது ஜலமாகிவிடும். ஸமுத்திர ஸ்நானம் செய்யும்முன் வேறு ஒரு இடத்தில் தீர்த்தமாடிவிட்டு ப்ரவேசிப்பதுதான் வழக்கம். தீட்டோடு ஸமுத்திர ஜலத்தைத் தொடக்கூடாது என்றிருக்கிறது.

பவித்ரத்தை வலதுகாதில் வைத்துக்கொள்ளவேண்டும் என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். ப்ராஹ்மணரின் வலதுகாதில் கங்கை இருக்கிறாள் என்பதினால். அது சுத்தமான இடமானபடியினாலும், நதியிருப்பதாலும் அங்கே வைத்துக்கொள்ளலாம். ஆனால் அது கீழே விழக்கூடும் என்பதினால் தட்டில் வைத்து ஆசமனாதிகள் செய்து மீண்டும் போட்டுக்கொள்ளலாம்.

ஒரு சாளக்கிராம மூர்த்தி வைத்துக்கொள்ளலாம். 2 , 3 மூர்த்திகள் வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது. நான்கில் ஆரம்பித்து எத்தனை வேண்டுமானால் வைத்துக்கொள்ளலாம். நாலுக்கு மேல் ஒற்றைப்படை இரட்டைப்படை என்ற கணக்குக்கிடையாது. 9 ஒற்றைப்படை என்று தோன்றினால் கூடியச் சீக்கிரம் மற்றொரு மூர்த்தியையும் ஏளப் பண்ணிக்கொள்ளலாம். வேறு பெட்டியில் வைப்பதென்பதெல்லாம் நிர்பந்தமில்லை.

ஆடிப்பண்டிகையன்றோ அல்லது எந்தப் பண்டிகையன்றோ ஏகாதசி வந்தால், . ஏகாதசி விரதத்தை விட்டுவிடக்கூடாது. அரிசியை உடைத்து ப்ரசாதமாகச் செய்து பாக்கி தளிகை, திருக்கண்ணமுதெல்லாம் செய்து பெருமாளுக்குக் கண்டருளப்பண்ணி சாப்பிடலாம். நியமேன உபவாசம் இருப்பவர்கள் தவிர மற்றவர்கள் சாப்பிடலாம். ஸ்த்ரீ தர்மம் (கேள்விகளும் – பதில்களும்)

காய்ந்த துளஸீ இலையைப் பெருமாளுக்கு உபயோகிக்கலாம். ஆனால் செடியிலிருந்து காய்ந்த/பழுப்பு நிற துளஸீயை எடுத்துச் சேர்ப்பிக்கக்கூடாது. கணவன்–மனைவி பரஸ்பரம் செய்யலாம். அதற்கு பிறகு நெருங்கிய உறவினர், சகோதரர் முதலியவர்கள் செய்யலாம். இதற்கு யார் யார் கர்தா என்ற க்ரமம் இருக்கிறது. ப்ராசீன ஆசார ஸங்க்ரஹம் முதலான் தீட்டு விவரங்களைச் சொல்லும் புத்தகங்களில் இவரில்லை என்றால் இவர் என்று க்ரமம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும். ஸ்த்ரீகள் இருந்தால் அவர்களின் கைப்புல் வாங்கி செய்யவேண்டும். ஆதித்யனுக்கு சக்தி ஒன்னும் இராவணன் கொடுத்து வரவில்லை, பெருமாள் கொடுத்ததுதான், எம்பெருமான் அந்தச் சக்தியை வைத்தே அவனை அழிக்கிறார், குரங்குகள் வைத்து ராக்ஷஸப் படையை அழித்தது போலே. குறிப்புகள்: பெருமாள் திருவவதாரத்தில் ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தால் சூர்யனை ஸ்தோத்ரம் செய்தார் என்றால், அதில் தான் அந்தர்யாமியாக இருக்கக்கூடிய நாராயணனை ஸ்தோத்ரம் செய்தார் என்றர்த்தம்.

ப்ரஹ்மயஜ்ஞம் என்பது பஞ்சமஹா யஜ்ஞங்களில் ஒன்று. அதில் ப்ரஹ்மயஜ்ஞம் என்பது நாம் கற்றுக்கொண்ட வேதபாடங்களை மறவாமல் இருக்க நித்யபடி எவ்வளவு முடியுமோ அதை அவசியம் சொல்லவேண்டும். இது ஒரு நித்யகர்மா. இதை விடக்கூடாது, கடைசி பக்ஷம் புருஷஸூக்தம் கற்றுக்கொண்டு அதையாவது சொல்லவேண்டும்.வேதாத்யயனம் செய்தவர்கள் நித்யபடி ஒரு ப்ரஶ்னம் ப்ரஹ்மயஜ்ஞம் சொல்வர்கள். இதை உபநயனமானவர்கள் அத்யயனம் ஆரம்பித்தவுடனே பண்ணுவார்கள். மேலும் இந்த நித்யகர்மா பாரியாள் உயிரோடு இருக்கும்வரைதான் பண்ணமுடியும். இது யஜ்ஞமானபடியினால் அவர் பரமபதித்தபின் இக்கர்மா விட்டுப்போகும். க்ருஹஸ்தர்கள் செய்யவேண்டாம். சமிதா தானம் – சமித்+ஆதானம் -> சமித்தைப் பகவானுக்கு அக்னியில் ஸமர்ப்பிப்பது. இது ப்ரஹ்மச்சாரிகளுக்குக் கர்தவ்யமாகும். க்ருஹஸ்தர்களுக்கு சந்தியாவந்தனம், ப்ரஹ்மயஜ்ஞம், திருவாராதனத்துடன் கட்டாயம் செய்யவேண்டிய நித்யபடிகர்மாகள்- வைஶ்வதேவம், தேவரிஷி, காண்டரிஷி, பித்ரு தர்ப்பணம், ஆதார சக்த்யாதி தர்ப்பணங்கள். ஔபாஸனமும் நித்யபடி செய்யவேண்டிய கர்மா ஆகும்.

கூடாது. ப்ராஹ்மணர் அல்லாதவர் ஸ்ரீவைஷ்ணவராக மாறுவது என்பது வேறு. ப்ராஹ்மணர் என்பது ஜாதி, ஸ்ரீவைஷ்ணவம் என்பது குலம். அவர்கள் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களாக மாறிவிட்டதால் பூணூல் போட்டு இதர ஸம்ஸ்காரங்கள் செய்வது சரியில்லை.

ப்ராஹ்மணர்கள் துளஸீச் செடி அகத்தில் அவசியம் வளர்க்கவேண்டும். துளஸீ கிடைக்காவிட்டால் பெருமாளுக்கு உகந்த புஷ்பம்கொண்டு திருவாராதனம் செய்யலாம்.

திருவாராதனத்திற்கு முன் எதையும் சாப்பிடக்கூடாது. மாத்யாஹ்நிக காலமென்பது காலை 10.30மணிகெல்லாம் வந்துவிடும். அந்த மாத்யாஹ்நிக காலத்தில் மாத்யாஹ்நிகம் பண்ணிவிட்டு இஜ்யாராதனம் பண்ணிவிடலாம். இவையெல்லாம் காலை சுமார் 11, 11.30 மணிக்குள் பண்ணிவிடலாம். இது முடியாதவர்கள் சற்றுமுன்னரே இஜ்யாராதனம் செய்துவிடலாம். சாப்பிட்டுவிட்டு இஜ்யை பண்ணுவதைக் காட்டிலும் ரொம்ப முடியவில்லை என்றால், காலை 7.30-8.00 மணிக்குள் எம்பெருமானுக்குப் பாலோ ,தயிரோ, பழமோ வைத்து இஜ்யை பண்ணிவிட்ட பிறகு மருந்து மாத்திரைகள் எடுத்துக்கொள்ளலாம். அசக்தர்கள் முன்னமே பண்ணலாம், சக்தர்கள் காத்திருந்து காலை உணவை 11 மணிக்குள் சாப்பிட்டுவிடலாம். மாலை, இரவு வேளையிலும் பெருமாளுக்கு அமுது செய்வித்து உட்கொள்ளவேண்டும். தொலைதூரப் பயணம் போகுபவர்கள் கையில் எடுத்துக்கொண்டு போவதில் சில சங்கடங்கள் இருக்கின்றன அதனால் பொதுவாக அதற்கு அனுமதியில்லை. வேறுவழியில்லாவிட்டால் அசுத்தம் படாமல் ரொட்டி முதலாவைகளை மறைத்து (பாத்திரத்தில் இட்டு , சால்வையால் சுத்தி) எடுத்துக்கொண்டு போகலாம்.

வபனத்திற்குப் பிறகு பூணூல் மாற்றிக்கொள்வதென்பது இன்றளவும் சிஷ்டாசாரத்தில் இருக்கிறது. எப்படியும் வபனம் செய்யும்போது இதர ஸ்பர்ஶம் பூணூலில் படுவதால் அதை மாற்றிக்கொள்ளும் வழக்கமிருக்கிறது. நகரங்களில் சர்வாங்கம் பண்ணுமளவு வசதிகள் இல்லையென்றாலும், பல பெரியவர்கள் எங்கே சர்வாங்கம் பண்ணும் மனுஷ்யர்கள் இருக்கிறார்களோ அங்கே சென்று பண்ணிக்கொள்கிறார்கள். இப்பவும் சில ஊர்களில் அதற்கான மனுஷ்யர்களுக்கு நிரவதிகமாக அவர்கள் கேட்கும் பைசாவைக் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். தர்மானுஷ்டானத்திற்காக பைசா செலவு செய்வதில் தவறில்லை. இடுப்பு மட்டும் பண்ணிக்கொள்வதென்பது ஶாஸ்திரங்களில் இல்லை.

திருவாராதனம் பண்ணாமல் இருக்கக்கூடாது, முடிந்தளவு ஆசாரத்துடன் ஆராதனம் பண்ணவேண்டும். கிணற்று ஜலம் இல்லாவிட்டல் தனியான Direct Borewell ஜலம் அல்லது அதுவும் முடியாவிட்டல், முடிந்தவரை அசுத்தம் கலக்காத ஜலத்தை வைத்துப் பண்ணவேண்டியது. குறிப்புகள்: அபார்ட்மெண்டுகளில் வசிப்பவர்கள் திருவாராதனத்திற்கு முடிந்தளவு சுத்தமான தீர்த்தத்தைக் கொண்டுவந்து செய்தல் வேண்டும். நம்மகத்தில் இல்லையென்றால் பக்கத்தில் எங்கேயாவது கிணறுயிருந்தால் அங்கே சென்று ஒரு குடம் எடுத்துவந்து செய்யலாம். கிணறு இருக்கும் அபார்ட்மெண்டிற்கு மாறலாம். அல்லது Borewellல்லிருந்து tankக்குப் போகாமல் ஒரு Pipe இருக்குமாகில் அதிலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளலாம். இவையெல்லாம் நாம் எந்தளவு சுத்தமாகச் செய்ய நினைக்கின்றோமோ அந்தளவு எம்பெருமான் நமக்கு வழிவகுப்பான். மனமிருந்தால் மார்கம் உண்டு என்பது போல். திருவாராதனம் விடாமல் பண்ணவேண்டும். சுத்தமான தீர்த்தமெடுத்து பண்ணுவதுதான் மிகவும் நியாயமானது,

கோவிலில் கைங்கர்யத்திற்குப் போகும்போது சுத்தமாகச் செல்லவேண்டும். சேவார்த்திகளின் மேலே பட்டால் தோஷமில்லை. மற்றவர்காள் மேலே பட்டால் பாதிவழியில் தீர்த்தமாடுவதெல்லாம் கிடையாது. யார் மேலையும் படாமல் செல்லவேண்டும். மந்திர ஸ்நானம் பண்ணிக்கொள்வதென்பதெல்லாம் ரிஷி சந்தஸ் சொல்லி செய்வதில்லை. சங்கலபம் உண்டு. மந்திரம் சொல்லிதான் ஸ்நானம் செய்யவேண்டும். குறிப்புகள்: நாம் சுத்தமாகப் போகவேண்டுமென்றால் அதற்குத் தகுந்தாற்போல் ஜாக்கிரதையாகச் செல்லவேண்டும். கோவில் வாசலில், உள்ளே சென்றபின் கூட்டமாக இருந்தால் என்ன செய்வது , மேலே படும்படி நேர்ந்தால் பரவாயில்லை என்றும் சொல்கிறார்கள்.

பெரியவர்கள் வழக்கமென்பது நித்யபடி நாட்களில் (ஶ்ரார்த்தாதி நாட்களைத் தவிர) சாப்பிடுவதற்குமுன் ஒரு கம்பளியில் மடித்துவைத்துவிட்டால் அது மடிவஸ்திரமாகும். அமாவாஸ்யை, தர்ப்பணங்கள் போன்ற நாட்களில் இரண்டு சூர்யன் படக்கூடாது என்பதால் ஒன்று அஸ்தமனம் ஆனபின் உலர்த்துவார்கள். அமாவாஸ்யை போன்ற நாட்களில் மதியம் 12 மணிக்கு மேல் தர்ப்பணம் பண்ணுவதால் காலையில் எழுந்து உலர்த்துவார்கள். கீழேயிருக்கும் மிதியடி, திரைச்சீலையெல்லாம் துணியில்லாமல் பார்த்துக்கொள்ளவேண்டும். துணியாக இருந்தால் அதன் மேல் படாமல் இருப்பதுதான் சரியானது. சாக்குக்குக் கிடையாது என்றாலும் சணல், சாக்கு போன்றவற்றிற்கு ஒருவிதமான தீட்டு இருப்பதால் அதைத் தொட்டுவிட்டு பெரியவர்கள் திருவாராதனம் பண்ணும்வழக்கமில்லை.

தீர்த்தமாடலாம். ஒன்றரை மணிக்கு மேல் மறுநாள் கணக்கு. வேறு கதியில்லாத வேளையில் அப்படிச் செய்யலாம்.

அகத்திலே புழுக்கி வைத்த நெல்லிருந்து புழுங்கலரிசி தயாரிப்பது என்பதுதான் உத்தம கல்பம். அதுதான் சிஷ்டர்களின் க்ருஹங்களில் வழக்கமாக இருந்திருக்கிறது. இன்றும் சில க்ருஹங்களில் அவ்வழக்கம் இருக்கிறது. ஆனால் அது மிகவும் ஶ்ரமமான கார்யமாக இருப்பதினால் இன்று பெரும்பாலான க்ருஹங்களில் இவ்வழக்கமில்லை என்பது உண்மை. உத்தமமான கல்பம் என்பது அகத்திலே தயாரித்து அதன் மூலம் செய்த பதார்த்தங்களை உபயோகிப்பதுதான். அது இயலாதவர்களுக்கு அவர்களால் இயன்றதைச் செய்வது என்பதும் வழங்கத்தில் இருக்கிறது.

ஐயர் அகத்துப் பூணூல், கல்யாணங்களுக்குப் போகலாம், தாம்பூலங்களும் வாங்கிக்கொள்ளலாம். அதில் எந்தத் தோஷமும் இல்லை.

குலதெய்வ வழிபாடு விசேஷம் என்றும் சேவித்தால் நல்லது என்னுமளவு சொல்லலாம். இங்கே குலதெய்வம் யாரென்று தெரியவில்லையென்றால், பொதுவாகத் திருவேங்கடமுடையானைக் குலதெய்வமாக வைத்துக்கொள்வது என்பது பெரியவர்களின் நிர்ணயம்.

தாயார் பரமபதித்த பின் நாம் அவர்களுக்கு ஒவ்வொரு வருடமும் ஶ்ராத்தம் பண்ணுகிறோம். ஆனால் ஶ்ராத்தாங்க தர்ப்பணம்தான் பண்ணுவதில்லை ஏனென்றால், அந்தத் தர்ப்பணம் செய்யும் யோக்யதை (தகுதி) பிதா பரமபதித்த பிற்குதான் நமக்குக் கிடைக்கிறது. அதுவரை அந்த ஜீவனுக்கு தகுதியுடைய ஜ்ஞாதாகள் தர்ப்பணம் செய்வார்கள். “ஜ்ஞாதா அஜ்ஞாதா பித்ருப்ய:”

ஷஷ்டியும் பித்ரு திதி எனக் கூறுவதுண்டு. பித்ரு திதிகளில் துளஸீ க்ரஹணம் கூடாதாகையால் அவ்வாறு குறிப்பிடப்பட்டிருக்கலாம்.

இது சாஸ்திரம் வகுத்த விதி. ஒரு விடுமுறை தினம் போல.

பகவத் பிரீத்யர்த்தம் என்று அர்ச்சனை செய்யலாம். நம் பெயர் கோத்ரம் சொல்வது ஸம்ப்ரதாய வழக்கம் இல்லை. அது காம்யம் ஆகிவிடும்.

தேஶிக ஸ்தோத்ரங்கள், ப்ரபந்தங்களை தொடர்ந்து சேவிக்கலாம்.

ப்ராயஶ்சித்தம் தேவையில்லை. இனிமேல் ஸ்ரீமதழகிய சிங்கரின் தனியன் சொல்லலாம். மேலும் இரண்டு ஆசார்ய தனியனும் சொல்லலாம்.

சாங்கிய மதம் தவறானது. கீதையில் சொன்ன மதப்படி கர்ம யோகம் செய்து ஞான யோக நிலையில் கைவல்ய பலனை விரும்பிச் செய்தால் பெறலாம். யோகம் செய்து சித்தி கை வந்தவர்கள் சித்தர்கள். சித்தி என்பது எட்டு விதம். கைவல்ய பலன் வேறு, சித்தி என்பது வேறு.

ஆமாம் ஒரு வருட காலத்திற்கு பல ஏகாதசி, துவாதசி வந்திருக்கும். ஆனால் அம்பரீஷனைப் பொறுத்த வரை ஒரு வருடம் வரை துவாதசி பாரணை ஆகவில்லை. இது வைபவ விசேஷம். சாதாரண கேள்விகளுக்கு அப்பாற்பட்டது.

உத்தேசமாக வானத்தில் சூரியன் இருக்கும் பிரகாசத்தைப் பார்க்கலாம்.

திருவாராதனம், ஆசார்ய சம்பாவனை, ஶ்ரீ பாத தீர்த்தம், ததீயாராதனம் செய்யலாம். செய்வது நல்லது மேலும் விசேஷமாகும். ஆசார்யனை மறக்கக் கூடாது. வேறு நிர்பந்தம் இல்லை. வருஷ திருநக்ஷத்ரம் விசேஷம். மாத திருநக்ஷத்ரம் அன்று முடிந்தால் செய்யலாம்.

ஸமாஶ்ரயணம் செய்துகொண்ட பின்னர்தான் காலக்ஷேபம் கேட்கவேண்டும்.

வாழைப்பழமாக இருந்தால் இரண்டாக ஸமர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். நாம் சாப்பிட ஏற்றதாக பழம் இல்லையானால் அதை அர்ப்பணம் செய்வதில்லை. ஆப்பிள் முதலிய பழங்களை ஒன்று அல்லது இரண்டு இருந்தால் ஸமர்ப்பிக்கலாம். குறிப்புகள் ஏற்கனவே ஸமர்ப்பித்த பழத்தின் மீதியை ஸமர்ப்பிக்கக் கூடாது. நாம் சாப்பிட்ட மீதி, எலி சாப்பிட்ட மீதி முதலியவை கூடாது. இந்தத் தோஷங்கள் இல்லாமல் அரை பழம் இருந்தால், அதை துண்டுகளாக நறுக்கி சமர்ப்பிக்கலாம். அதை பிறகு நாம் சாப்பிடலாம்.

ஆம் பட்டு வேஷ்டிக்கு மடி உண்டு. பட்டு என்பது மடி ஆகும். அதை நனைக்கத் தேவையில்லை. அப்படி நனைத்து விட்டால் மடி குறையலாம். ஆனாலும் அதை மடியாக வைத்துக் கொள்ளலாம்.

உடல் ஆரோக்கியத்துக்கு யோகா செய்யலாம். சூர்ய நமஸ்காரம் எனும் யோகாவில் ஸங்கல்பம் உண்டா? மந்திரம் உண்டா? அதெல்லாம் இல்லையென்றால் தேவதாந்தரம் இல்லை. அல்லது சூர்ய நாராயண பெருமாளை நினைத்துக்கொள்ளவும்.

பூணூல் போட்டு வைத்த உறவினர் பரமபதித்து விட்டால் ஸ்நானம் உண்டு. அவரே வேதம் சொல்லிக் கொடுத்த ஆசார்யனுமாக இருந்தால் ஒருநாள் தீட்டு காக்கலாம்.

பகவத் ஸங்கல்பத்துக்கு அதீனமாக நம் ஸங்கல்பம் வரும். பகவத் ஸங்கல்பம் என்பது ப்ரதானமான கருவி (Main Switch) போல. நம் ஸங்கல்பம் என்பது உள்ளே அதற்கு இருக்கும் தனி இணைப்பு (Individual Switch) போல.

வைச்வதேவம் என்பது க்ருஹஸ்தர் செய்ய வேண்டிய நித்ய கர்மா. அதற்கும் கோவிலுக்கும் சம்பந்தமே இல்லை.

அந்தந்தக் கோவில்களில் இருக்கும் ஸம்ப்ரதாயத்தை அனுசரித்து கலந்து கொள்ளலாம்.

அந்தக் கர்தா, அவருடைய மனைவி இருவரும் ஒரு வருடத்திற்கு மலைமேல் இருக்கும் கோவில்களுக்குச் செல்வதில்லை என்கிற வழக்கம் இன்றும் உள்ளது. பாக்கி குடும்பத்தினர் போகலாம் என்றே தோன்றுகிறது.

.ப்ரபத்தியை முதலில் செய்துகொள்ளுங்கள். இந்தக் காலத்தில் விஷ்வகர்மா என்பதில் பல ஜாதிகள் கலந்து உள்ளன விஷ்வகர்மா என்பது வைச்யராக இருப்பின் (உபநயனம் முதலான ஸம்ஸ்காரம் உடையவராக இருப்பின்) அந்தப் பேரன் செய்யலாம். அது இல்லாத பக்ஷத்தில் உங்கள் இருவரில் முதலில் மனைவி மரணித்தால் கணவர் செய்யலாம். கணவர் மரணித்தால் மனைவியின் கைப்புல் வாங்கி வேறு நெருங்கிய ஆண் உறவினரோ வேறு எவரேனும் அந்தணரோ செய்யலாம். இருவரில் பின்னால் மரணிப்பவர்க்கு அந்தப் பெண்ணின் கைப்புல் வாங்கி வேறு ஒரு நெருங்கிய அந்தண உறவினர் அல்லது வேறு ஒரு அந்தணர் செய்யலாம்.

எள்ளில் இருந்து கிடைக்கக்கூடிய நெய்தான் எண்ணெய். எண்ணெய் என்பது தற்காலத்தில் நாம் சொல்லக்கூடிய எள்ளெண்ணெய் மட்டும்தான் சொல்ல வேண்டும். இன்று எண்ணெய் போல் இருக்கும் மற்ற பதார்த்தங்களுக்கு, எண்ணெய் என்பது பொதுப்பெயராக ஆகிவிட்டதால் தேங்காய் எண்ணெய், ஆமணக்கு எண்ணெய், வேப்பெண்ணெய் என்று அடைமொழியிட்டுச் சொல்கிறோம். வேறு எதுவும் சேர்க்காமல் நல்ல எண்ணெய் என்று எள்ளெண்ணெயைக் குறிப்பிடுகிறோம். அதேபோல்தான் ஸ்ரீஜயந்தி என்பது பகவான் ஸ்ரீ க்ருஷ்ணனுடைய அவதார தினம்தான். ஆனால் ஸ்ரீ ஜயந்தி என்பது பொதுவாக எம்பெருமானின் அவதார தினம் என்று வந்ததினால் மற்ற அவதார தினங்களை மத்ஸ்ய ஜயந்தி, வராஹ ஜயந்தி, ந்ருஸிம்ஹ ஜயந்தி என்றும் இதை (ஸ்ரீ க்ருஷ்ண ஜன்ம தினத்தை) ஸ்ரீ ஜயந்தி என்றும் கூறுகிறோம்.

பெருமாளோ பெரியவர்களோ இருக்கும் போது அந்த இடம் புனிதமானதால் அங்கு பூணூல் தரையில் படுவது (வேறு விலக்கத்தக்க ஒன்றும் இல்லை என்றால் உ.ம் எச்சில் அசுத்தம் முதலானவை) தோஷமில்லை.

உபநயனம் ஆகாத சிறுவர்களுக்கு ஸந்த்யாவந்தன மந்த்ரங்களைச் சொல்லித் தரக்கூடாது. ஸந்த்யாவந்தனத்திற்கு ஸங்கல்பம் உண்டு.

திருமலைக்குச் செல்லலாம். செல்வது மிகவும் நல்லது.

சித்திரை மாதத்தில் புது இல்லத்திற்குக் குடி போகலாம்.

1. வாக்ய பஞ்சாங்கம் பின்பற்றும் போது சூரிய உதயத்திலிருந்து அந்த நக்ஷத்திரம் அல்லது திதி எல்லா இடத்திலும் அதே நாழிகை இருப்பதாகக் கொள்ளலாம். சிலர் த்ருக் பஞ்சாங்கம் பின்பற்றுவர். அவர்களுக்கு வித்தியாசம் வரலாம். 2. மார்ச் 21க்கு மறுநாள் துவாதசி கொஞ்சம் இருந்தது. அப்படி வந்தால், துவாதசி புச்சம் இருக்கும் தினம் பாரணை. முன் நாள் ஏகாதசி விரதம் இருக்க வேண்டும்.

கோவில் கைங்கர்யங்களில் ஈடுபடும்போது அனுஷ்டானங்களைத் தாமதமாகச் செய்யலாம். அதற்கான பிராயஶ்சித்தமும் செய்ய வேண்டும். குறைத்து செய்ய வேண்டாம். மேலும், சக்திக்கு ஏற்ப செய்யலாம். காலத்துக்கு முன்பு உபஸ்தானம் செய்யக்கூடாது.

ப்ரபத்திக்கும் மோக்ஷத்துக்கும் சம்பந்தம் உண்டு. நித்ய கர்மத்திற்கும் மோக்ஷத்திற்கும் சம்பந்தம் இல்லை. ஆனால், அது பொது விதி. நித்ய கர்மா செய்யாவிட்டால் பாபம் உண்டு. அதன் பலனை அனுபவித்த பின்னரே மோக்ஷம் கிட்டும். பொய் சொல்லுதல், திருட்டு போன்றவை பொது பாபங்கள். அதேபோல் நித்ய கர்மா செய்யாமை என்பதும் பொது பாபம். ப்ரபத்தி செய்தவன் பொய் சொல்லலாமா? திருடலாமா? வேறு பாபம் செய்யலாமா? என்றால் அது கூடாது, அதேபோலதான் இதுவும் கூடாது. மோக்ஷத்திற்கான ப்ரபத்தி செய்தல் விசேஷ தர்மம். அதற்காக, பொது தர்மங்களை மீறக் கூடாது.

கர்த்தா, நிமந்த்ரண ஸ்வாமிகள் ஆகியவர் காலை பாரணை பண்ணக் கூடாது. மற்றவர் பாரணை பண்ணலாம். தகப்பனார் உயிருடன் இல்லை என்றால், பகலில் இரு தடவை போஜனம் கூடாது என்பதால் இஷ்ட பங்க்தி சாப்பிட முடியாமல் போகும். இஷ்ட பங்க்தி சாப்பிட வேண்டுமானால், காலை ஜல பாரணம் செய்யலாம்.

1. வில்வத்தைப் பெருமாளுக்கும் ஸமர்ப்பிக்கலாம். தப்பில்லை என்பது தெரிந்த விஷயம்தான். ஏனென்றால் தாயாருக்கும் பில்வ நிலயாயை நம: என்று இருக்கின்றது. அதனால் பெருமாளுக்குச் ஸமர்ப்பிக்கலாம். சிவனுக்கு அது விசேஷம் என்கின்றபடியினால் அவருக்குச் ஸமர்ப்பிக்கிறார்கள் அவ்வளவு தான். மேலும் திருமலையில் எழுந்தருளி இருக்கும் ஸ்ரீநிவாச பெருமாளுக்கு தனுர் மாதத்தில் வில்வ இலையை ஸமர்ப்பிக்கிறார்கள் என்று கேள்வியிலேயே இருக்கின்றது. அதனால் ஸமர்ப்பிக்கலாம் என்று ஏற்படுகிறது. ஏன் தனுர் மாதத்தில் மட்டும் ஸமர்ப்பிக்கிறார்கள் என்பதற்கு விசேஷமான காரணம் என்ன என்று கேட்டுப்பார்க்கவேண்டும். எதுவாக இருந்தாலும் ஸமர்ப்பிக்கலாம் என்று ஆகிறது. அதனால் தனுர் மாதத்தில் ஸமர்ப்பிக்கலாம் என்று இப்போதைக்கு வைத்துக் கொள்ளலாம். 2. தனுர் மாதத்தில் பொதுவாக பொங்கல் ஸமர்ப்பிப்பதுதான் வழக்கம். அது உப்புச் சேர்த்த பதார்த்தமானதால் அதற்குப் பரிசேஶணம் கிடையாது. பரிசேஶணம் இல்லாமல் சோஶன தாஹன ப்லாவனம் பண்ணி சுத்தி செய்து ஸமர்ப்பிக்க வேண்டும். 3. ஸ்ரீரங்கம் கோவிலில் மிகவும் ப்ராசீனமான் தன்வந்த்ரி ஸந்நிதி உள்ளது. அந்தச் சந்நிதியில் ஐப்பசி மாதம் ஹஸ்த நக்ஷத்திரத்தில் தன்வந்த்ரி ஜெயந்தி கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதையே செய்யலாம். 4. வ்யதீபாதயோகத்தில் குறிப்பிட்ட ஆராதனை, ஜபம், தானம் போன்றவற்றை ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் யாரும் செய்யவேண்டியதில்லை. அதில் காம்யமான கர்மம் நிறைய இருக்கிறது. காம்யங்கள் செய்யவேண்டிய அவசியமில்லை என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். 5. வ்யதீபாத மஹாஸத்வ என்று ஆரம்பிக்கும் ஶ்லோகம் எங்கிருக்கிறது என்று அடியேனுக்குத் தெரியவில்லை. வ்யதீபாத என்பதற்கு பல அர்த்தம் உண்டு. வ்யதீபாத என்றிருந்தால் “எல்லாவாற்றையும் கடந்து நிற்பவன் என்று வரும்”. இவ்வர்த்தத்தில் இது வந்திருக்கலாமோ என்று தோன்றுகிறது. வ்யதீபாத1 அல்லது வய்தீபாத3 எது என்று சொன்னால் ஶ்லோகத்தைப் பற்றி சொல்ல வசதியாக இருக்கும். அடியேனும் பலரிடம் கேட்டுக்கொண்டு இருக்கிறேன். 6. பொதுவாக தர்ப்பணம் செய்வதற்கு முன் போஜனம் செய்யக்கூடாது. என்றைக்கு மாசப்பிறப்பு வருகிறதோ அன்றைக்குதான் தர்ப்பணம் செய்யவேண்டும் மறுநாள் புண்யகாலம் கிடையாது. அதனாலே மாசப்பிறப்பு வரும் நாளன்று அடியோடு முடியவேயில்லை என்றால், தர்ப்பணத்தைச் சற்று முன்னால் பண்ணிவிட்டு சாப்பிடலாம். இதுவும் மிகவும் முடியாதவர்களுத்தான். மற்றபடி கேள்வியில் கேட்டிருக்கும்படி மறுநாள் பண்ணுவதோ அல்லது சாப்பிட்டுவிட்டுத் தர்ப்பணம் பண்ணுவதோ அடியோடு கூடாது.

கணுப்பிடி குளித்துவிட்டு வைப்பது என்பது சில ஊர்களில் வழக்கம். தெற்குப் பகுதிகளிலே கணுப்பிடி வைத்துவிட்டு குளிப்பது என்று வேறொரு வழக்கமும் வைத்துள்ளனர். குறிப்பாக திருநெல்வேலி போன்ற தென்மாவட்டங்களில் எல்லாம். இது தேசாச்சாரம். அந்தந்த தேசத்திற்கு ஏற்றாற்போல் செய்யவேண்டியது. ஆகையால் அவரவர் அகத்து வழக்கப்படி செய்யவேண்டியது,

இவ்விஷயம் பற்றி தர்ம ஶாஸ்த்ரம் நமக்கு ஒன்றும் சொல்லவில்லை. பெரியவர்கள் எல்லோரும் கூடி இதற்கு இப்படித்தான் பண்ணவேண்டும் என்று தீர்மானம் சொல்லியிருப்பதாகவும் தெரியவில்லை. ஆகையால் அந்தந்தத் தேசத்தை அனுசரித்து செய்யலாம் என்னும்படியாகத் தோன்றுகிறது. சிலர் அவ்வாறாக செய்து வருகின்றனர். இது அடியேனின் அபிப்ராயம் மட்டுமே. இந்தியாவிற்குள்ளேயே சில ஊர்களில் க்ரஹணம் உண்டு/இல்லை என்பதும், சூர்யோதயம் மற்றும் அஸ்தமன காலம் சில நேரங்களில் பெரியளவில் மாறுபடும். அப்போது அந்தந்த ஊரில் என்னவோ அதை வைத்துக்கொண்டுதான் செய்து வருகின்றனர். குறிப்பாக இந்தியாவிலேயே சென்ற வருடம் சங்கராந்தி வெவ்வேறு நாளில்தான் வந்தது. முதல் நாள் சில இடங்களிலும், மறுநாள் சில இடங்களில் என்னும் படியாக வந்தது. அந்த ரீதியில் அந்தந்தத் தேசத்தில் இருப்பவர்கள் அந்தந்தத் தேசத்தின்படி செய்வது உசிதமாக இருக்கும் என்னும்படியாகத் தோன்றுகிறது.

பெண்கள், குறிப்பாக திருமணமான பெண்கள் தங்களுடைய சகோதரர்களை அவர்கள் நினைவு வைத்துக்கொள்ளும்படியாகவும், அவர்களின் ஸ்நேகத்திற்காகவும், மேலும் குடும்பத்துடன் எல்லோரும் சௌக்கியமாகவும் ஆனந்தமாகவும் இருக்கவேண்டும் என்பதற்காகவும் கணுப்பிடி வைப்பது. அதனால்தான் கணு அன்று சகோதரர்கள் எல்லோரும் சகோதரிகளுக்குக் கணு மரியாதையாக பைசா அனுப்புவார்கள். இது ஒரு வழக்கம். இப்போதும் எல்லோரிடமும் இருக்கிறது. சகோதர சகோதரி பாவம் என்பது என்றும் விட்டுப் போகாமல், ஸ்நேகத்தோடு தொடரவேண்டும் என்பது கணுவின் தாத்பர்யமாகும்.

பஞ்சகவ்யம் சாப்பிடுவது அறிவியல் ரீதியாக என்பது இல்லை. பஞ்சகவ்யம் சாப்பிடுவதற்கு இரண்டு அம்சம் இருக்கிறது. ஒன்று உடலுக்குச் சுத்தி என்பது. அதாவது கோவுடன் சம்பந்தம்பட்ட சில விஷயம் நமக்குச் சுத்தியைக் கொடுக்கக்கூடியது என்று ஶாஸ்த்ரம் சொல்லியிருக்கிறது, அதனால் ஒரு சுத்தி. இரண்டாவது, இது ஒரு நிஷ்க்ருதி-ப்ராயஶ்சித்தம். இந்த ப்ராயஶ்சித்தமானது இனிமேல் நாம் தப்புப்பண்ணக்கூடாது என்பதற்காக. பொதுவாக லௌகிக ரீதியில் பஞ்சகவ்யம் என்பது பலரும் வெறுக்கக்கூடிய விஷ்யம். பஞ்சகவ்யம் சாப்பிட பலரும் முகம் சுழிப்பர்.ஆனால் இது ப்ராயஶ்சித்தம், தப்புபண்ணால் அந்தத் தப்புக்கான தண்டனை நாம் அனுபவிக்க வேண்டும். அந்த ரீதியில் இது ப்ராயஶ்சித்தம் என்று வைத்துக்கொள்ளவேண்டும். முக்கியமானது இது ஶரீரத்திற்குச் சுத்தி, இனிமேல் தப்பு பண்ணாமல் இருக்க ப்ராயஶ்சித்தம்.

சந்த்யாகாலம் என்பது சூர்யோதயகாலம். அந்தக் காலத்தில்தான் சந்த்யாவந்தனம் பண்ணவேண்டும். அதற்கு முன் பண்ண முடியாது. அதனால் சூர்யோதயத்திற்கு முன் க்ருஹப்ரவேசம், முஹூர்த்தம் இருந்தால் அதாவது ப்ரஹ்ம முஹூர்த்தத்தில் அதிகாலை வேளையில் க்ருஹப்ரவேசம் பண்ணினால் அப்ப சந்த்யா காலத்திற்கு முன்தான் பண்ண வேண்டி வரும். சந்த்யா காலம் வந்தபின்தான் சந்த்யா காலத்திற்கு ப்ரஸக்தி வரும். சந்த்யா காலம் வந்தபின் சந்த்யாவந்தனம் பண்ணாமல் எதையும் பண்ணக் கூடாது என்பதுதான் சந்த்யாவந்தனம் பண்ணாமல் எந்தக் காரியம் செய்தாலும் பயனில்லை என்று சொல்வதற்குத் தாத்பர்யம். முன்னாடி க்ருஹப்ரவேசம் முஹூர்த்தம் முதலானது வைத்தால் முன்னாடி செய்யலாம்.

சரம கைங்கர்யம் பற்றி பெரியளவில் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை என்று ஶாஸ்த்ரங்களிலே சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அதேசமயம் சரம கைங்கர்யத்திற்குப் பதிலாக அனுஷ்டானங்களோ, பரிஹாரங்களோ எதுவும் செய்யவேண்டுமா என்றால், அதுவும் செய்யவேண்டிய அவசியமில்லை. மேலும் பரந்யாஸம் செய்தவர்கள் அதைப்பற்றி கவலைப்படத் தேவையில்லை என்று வேதத்திலேயே சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. பெருமாள் அனுக்ரஹத்தில் நன்றாக நடக்கவேண்டும் என்று தனிப்பட்ட முறையில் அவரிடமே ப்ரார்த்தித்துக்கொள்வோம். அதைப் பெருமாள் நன்றாக நடத்திக்கொள்வார். அப்படி நடந்துள்ளதை நிறைய பார்த்துள்ளோம்.

மந்திரோபதேசம் பண்ண ஆசார்யன் ப்ரதான ஆசார்யன் என்று ஸ்வாமி தேஶிகன் சொல்லியிருக்கிறார். அதே போல் ஸமாஶ்ரயணம் நடந்த பரம்பரையை வைத்து கல்யாணம் முதலியவற்றைப் பண்ணவேண்டும் என்றொரு ஸம்ப்ரதாயம் இருக்கிறது. இங்குக் கல்யாணம் என்று குறிப்பிட்டிருப்பது கல்யாணத்தின் ஸம்பாவனை போன்றவை. ஆகையால் நீங்கள் ஸமாஶ்ரயணம் ஆன முனித்ரய ஸம்ப்ரதாயப்படி செய்வது சரியாக இருக்கலாம். மற்றது தவறு என்று சொல்லமுடியாது. ஒரு கட்டுக்கோப்பில் வருவதற்காக இந்தப் பரம்பரையைப் பின்பற்றுவது என்று சொல்லியிருப்பதாக வைத்துக்கொள்ளெலாம்.

பொதுவாக இரண்டு சாளக்கிராமம் வைத்துக்கொள்ளக்கூடாது என்று இருக்கிறது, அப்படி ஒருவேளை இரண்டு சாளக்கிராமம் வைத்திருந்தால், கேள்வியில் குறிப்பிட்டுள்ளது போல் தனித்தனியாக இரண்டு பெட்டியில் வைத்து, ஒன்றன் பின் ஒன்றாக திருவாராதனம் செய்வது என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். 4 சாளக்கிராமம் வரும் வரை இதுபோல் செய்யவேண்டும் என்றும், மேலும் இரண்டு சாளக்கிராமத்தை சம்பாதித்துக் கொள்ளவேண்டும் என்பதாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். உங்களுடைய ஆசார்யனிடம் கேட்டு அப்படிச் செய்யலாம் என்று அவர் அனுமதிக் கொடுத்தால் தாராளமாகச் செய்யலாம். தங்களுடைய ஸமாஶ்ரயண ஆசார்யனிடம் கேட்டால் அவர் சொல்லிக்கொடுப்பார். அவரின் அனுமதி பெற்றபின் செய்யலாம். சந்தனம் எடுப்பதற்கு சர்வார்த்த தோயத்தில் இருந்து நீரை எடுக்கலாமா என்றால் எடுக்கலாம். அதைக்காட்டிலும் திருக்காவேரியில் ஜலம் இருக்கிறதே அந்த ஜலத்தை எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

பங்குனி மாதத்தில் பால் காய்ச்சும் வழக்கம் கிடையாது.

மாக மாசம், பௌர்ணமி திதிக்குப் பிறகு வரக்கூடிய க்ருஷ்ணபக்ஷ அஷ்டமி திதிக்கு அஷ்டகா என்று பெயர். அடுத்த நாள் அன்வஷ்டகா, அதாவது அஷ்டமியைத் தொடர்ந்து வரக்கூடியதால் அன்வஷ்டகா என்று பெயர். மாக மாசம் என்பது பித்ரு மாசமாகும். மக நக்ஷத்திரத்திற்கு, பித்ருகள்தான் தேவதை. அந்த நக்ஷத்திரத்தில் பௌர்ணமி வருகிறபடியால் மாக மாசம் என்று பெயர். நம் கணக்குப்படி மாசி மாசம் என்று வரும். ஆக பித்ரு மாசம், அதில் வரும் அஷ்டமி திதியும் பித்ரு திதி ஆகையால் அது விசேஷமாகிறது. மேலும் ஏகாஷ்டக ஶ்ராத்தம் பண்ணவேண்டும் என்றும் ஸ்ம்ருதிகளில் கூறப்பட்டுள்ளது. அதற்கு ப்ரதிநிதியாகதான் நாம் தர்ப்பணம் பண்ணுகிறோம். பித்ருகளுக்கு விசேஷமாகும். அனு என்றால் தொடர்ந்து வரக்கூடியது என்பதாகும். அடுத்த நாள் அன்வஷ்டகா பண்ணவேண்டும் என்பதும் ஶாஸ்த்ரங்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

துவாதசி நாளில் வாழை சம்பந்தமான காயோ, பழமோ சாப்பிடக்கூடாது என்று ஶாஸ்த்ரங்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இதற்கு விஞ்ஞான ரீதியாக என்ன காரணமென்றால், முதல் நாள் ஏகாதசி அன்று உபவாசம் இருப்பதினால், நம் உடம்பில் வாய்வு ஏற்பட்டிருக்கும் (gastric). வாழை என்பது அந்த வாயுவை கூடுதலாக்குமே தவிர குறைக்காது ஆகையால் அதைச் சாப்பிடக்கூடாது என்று வைத்திருக்கலாம். ஆசாரமும் ஆரோக்யமும் கலந்ததே நம் சம்ப்ரதாயம் என்று இதிலிருந்து புரிந்துகொள்ளலாம்.

இந்த வருடம் அஷ்டகா, அன்வஷ்டகா தவறினால் தவறினதுதான். அதைத் திரும்பிச் செய்ய வாய்ப்பில்லை.

சாளக்கிராமம், விக்ரஹ ரூபமான பெருமாளுக்கு நித்யப்படி திருவாராதனம் ஜலம் மூலமாகப் பண்ணவேண்டும் என்று ஆகமங்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அக்ஷதை மூலமாகப் பெருமாள் திருவாராதனம் என்பது ஒரு ப்ரகாரம். ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ர ஆகமத்தில் ப்ரதானமாகப் பெருமாள் ஏளியிருக்கும்போது தீர்த்தம் முதலியவற்றால் திருவாராதனம் பண்ணச்சொல்லியிருப்பதால் நாம் பண்ணுகிறோம். சில சமயம் கும்பத்தில் ஆவாஹனம் பண்ணும்போது அக்ஷதை சேர்ப்பார்கள். அதில்லாமல் ஶௌநக பகவான் சொல்லியிருக்கும் சில ப்ரக்ரியைகள் இருக்கிறது. அவற்றைக் காட்டிலும் ஸ்ரீ பாஞ்ச்சராத்ர ஆகம ப்ரக்ரியை ப்ரதானம் என்பதால் அதைப் பண்ணிக்கொண்டிருக்கிறோம். அதுவே விசேஷமானதாகும்.

ஸ்ரீ ந்ருஸிம்ஹ அவதாரம் என்பது மஹாப்ரதோஷம் தினத்தில் அல்ல சதுர்தசியில்தான் அவதாரம். பொதுவாகவே சாயங்காலம் அஸ்தமன காலத்திற்கு ப்ரதோஷ காலம் என்று பெயர். அந்த ரீதியில் அவருக்கு அது விசேஷம் என்றிருக்கிறது. மேலும் ஸ்ரீ ந்ருஸிம்ஹ ஆராதனம் மஹாப்ரதோஷ காலத்தில் விசேஷம் என்று ஆகமங்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது அதனால் நாம் அதைப்பண்ணுகிறோம். “ந்ருஸிம்ஹம் ராகவம் விநா” என்று ப்ரதோஷ காலத்தில் ராகவனையும் சேவிக்கலாம் என்று ஆகமங்களில் சொல்லப்படிருக்கிறது. தனிப்பட்டதாக என்ன தொடர்பு என்று தெரியவில்லை. ஆகமத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளதால் சிலர் அனுஷ்டானத்தில் ப்ரதோஷ காலத்தில் ராகவனையும் சேவிப்பது என்று கொண்டுள்ளனர். வேறு சிலர் ந்ருஸிம்ஹனைத் தவிர யாரையும் சேவிப்பதில்லை என்றும் கொண்டுள்ளனர். ஸ்ரீ ந்ருஸிம்மருக்கு பானக நைவேத்யம் விசேஷம் என்று சொல்லியிருக்கிறபடியினாலேயும், ஸம்ப்ரதாயத்தில் இருக்கின்ற படியினாலேயும் நாம் செய்கின்றோம்.

ஸ்ரீ வராஹந்ருஸிம்ஹ மூர்த்தி அஹோபிலத்திலும், சிம்மாசலத்திலும் ஏளி இருக்கிறார். அதாவது வராஹப் பெருமாளும் நரசிம்ம பெருமாளும் சம்பந்தம் உள்ளவர்கள். ஹிரண்யாக்ஷன், ஹிரண்யகசிபு, இவர்கள் இருவரும் இரட்டையர்கள். அவர்களை வதம் செய்வதற்காக வராஹப் பெருமாளாகவும் ந்ருசிம்ஹ பெருமாளாகவும் ரூபம் எடுத்தார் எம்பெருமான். பெரிய ஆபத்தை போக்கியவர்கள். ந்ருஸிம்ஹ மூர்த்தி என்று வரும்பொழுது ஆகமங்களில் பலவிதமான மூர்த்திகளை ப்ரதிஷ்டை பண்ணுவதற்குச் சொல்லி இருக்கிறார்கள். அதில் வராஹ ந்ருஸிம்ஹ மூர்த்தி என்பவரும் ஒருவர். அதை அந்தத் திவ்யதேசங்களில் ப்ரதிஷ்டை செய்திருக்கிறார்கள் அவரைதான் நாம் சேவிக்கின்றோம்.

வேறு வழியில்லை என்றால் சாளக்கிராம பெருமாளைப் புகைவண்டியில் ஏளப் பண்ணிக் கொண்டுப் போகலாம். அந்தப் பெருமாளைப் பத்திரமாக ஒரு பெட்டியில் ஏளப் பண்ணி, மேலே சால்வை, பட்டு முதலான வஸ்திரங்களால் அவரைச் சுற்றி, சுத்தமாக அவருக்கு எந்தவிதமான அசுத்தமும் படாதபடி அவரை அப்படியே ஒரு பையில் வைத்து ஏளப் பண்ணவேண்டும். அந்தப் பையை கீழே வைக்கக்கூடாது. அசுத்தம் படுகின்ற இடத்தில் வைக்கக்கூடாது. முடிந்தவரை தன்னிடத்திலேயே அந்தப் பையை வைத்துக்கொண்டு மரியாதையுடன் அவரை ஏளப் பண்ண வேண்டும்.

இந்தக் காலத்தில் இந்த க்ருச்ரங்களை எல்லாம் செய்ய முடிவதில்லை. இதற்குப் பதிலாக “க்ரிச்ர ப்ரதிநிதி யத் கிஞ்சித் ஹிரண்ய தானம்” என்று சொல்லி பைசா தானம் பண்ணச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அதை வாத்தியார்கள் சொல்லிக் கொடுத்து எல்லாரும் பண்ணிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். அந்த ரீதியில் செய்வது போதுமானதாகும்.

பொதுவாக எல்லோரும் தெரிவிப்பது போல் நாமும் தெரிவித்துக் கொள்ளலாம். உங்கள் துக்கத்தில் நான் பங்கு கொள்கிறேன், நம்மால் என்ன செய்ய முடியும், பகவத் சங்கல்பம் என்று ஒன்று உள்ளது, நாம் எல்லோரும் அதற்குக் கட்டுப்பட்டவர்கள், முதலானவைகளைதான் சொல்ல முடியும். நாமும் தெரிவித்துக் கொள்ளலாம். அவ்வாறு சொல்லும் பொழுது பகவத் சங்கல்பத்தை விடாமல் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டும். யாராவது பெரியோர்கள் (அம்மா/அப்பா) பரமபதித்து விட்டால் மாத்ரு கைங்கர்யம்/பித்ரு கைங்கர்யம் ப்ராப்தம் ஆயிற்று போல் இருக்கிறது என்று பரிபாஷையாக விசாரிக்கலாம். மிகவும் பெரியவர்களாக இருந்தால் பரமபதத்தில் கைங்கர்யத்திற்குப் பெருமாள் அவர்களை அழைத்துக் கொண்டு விட்டார் என்று விசாரிக்கலாம். இளையவர்களாக இருந்தால் பகவத் சங்கல்பம். ஏதோ இப்படி ஆகிவிட்டது என்ன செய்வது என்று விசாரிக்கலாம். இவை துக்கம் விசாரிக்க ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பரிபாஷைகள். திரு நக்ஷத்திரமாக இருந்தால், அடியேன் சேவித்துக் கொள்கிறேன். ஸ்வாமி தண்டம் ஸமர்ப்பித்துக் கொள்கிறேன், அநுக்ரஹிக்க வேண்டும் என்று வைஷ்ணவ பரிபாஷையில் ப்ரார்த்தித்துக் கொள்ளலாம். வேண்டுமானால் திருப்பல்லாண்டு பாடலாம்.

ஆழ்வார், ஆசார்யார் உற்சவ திருமேனிகளுக்குப் பட்டு வஸ்த்ரங்கள் வர்ணத்தில் சாற்றலாம்.

சூரிய உதயத்திற்கு முன் என்னவானாலும் எந்த ஒரு ஆகாரத்தையும் பண்ணக்கூடாது. அதனால் சூரிய உதயத்திற்கு முன் துவாதசி முடிந்தால் கூட உதயத்திற்குப் பின்தான் பாரணை என்று வரும். அப்பொழுது அந்தத் துவாதசி திதி இல்லாத படியினால் எல்லா பாரணைகளையும் போல் ஒரு ஆறு நாழிகைக்குள் பண்ணால் போதும். உதயத்திற்கு முன் பாரணை என்பது வரவே வராது.

ஆம். காரணம் இருக்கின்றது. இளநீரை ஒரு பாத்திரத்தில் மாற்றினால் அது அசுத்தம் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அதனால்தான் பெருமாளுக்குப் பாத்திரத்தில் மாற்றாமல் அப்படியே சேர்க்கிறார்கள்.

ஆகம ஶாஸ்திரத்தில் ஒரே ஒரு வஸ்த்ரம்தான் சாற்றவேண்டும் என்று இல்லை. ஆனால் இது சௌகர்யத்திற்காக வந்தது. பெருமாள் திருமேனிக்கு நன்றாகத் திருமஞ்சனம் பண்ண வேண்டும் என்றால், ஏகப்பட்ட வஸ்த்ரங்கள் சாற்றி இருந்தால் பெருமாள் திருமேனிக்கு எப்படி நன்றாகத் திருமஞ்சனம் பண்ண முடியும். அதேபோல் ஒரே வஸ்த்ரத்துடன் ஸ்நானம் செய்யக்கூடாது என்கின்ற நியமங்கள் நமக்குத் தான். ஶாஸ்திரங்கள் எல்லாம் நமக்குத்தான். ஶாஸ்திரத்திற்குக் கட்டுப்பட்டவர் இல்லையே பெருமாள். அதனால் ஏதோ பெயருக்கு ஒரு வஸ்திரம் நனையக்கூடியதாக ஒரு வஸ்திரம் ஒன்று சாத்திவிட்டு திருமஞ்சனம் செய்வார்கள்.

ப்ருஹஸ்பதி கர்த்தாவை விட வயதில் இளையவராக இருந்தாலும் கர்த்தா சம்பாவனையின் பொழுது அவரை தரையில் விழுந்து சேவிக்கலாம். ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் மற்றொரு ஸ்ரீவைஷ்ணவரை இளையவராக இருந்தால் கூட சேவிக்கலாம். ஆனால் அவர் வயதில் சின்னவராக இருந்தால் அபிவாதனம் பண்ண வேண்டாம். அவரும் ப்ரத்யபிவாதனம் பண்ண மாட்டார். ப்ரத்யபிவாதனம் என்றால் ஆசீர்வாதம். ஆனால் சேவிப்பது நியாயம்.

1. குங்குமம் ஸமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்பதாக எங்கேயும் சொல்லவில்லை. அதனால் அதைச் செய்ய வேண்டிய அவசியம் இல்லை. சந்தனம் மட்டுமே சொல்லி இருக்கிறது. முன்பே நாம் ஒரு விஷயம் பார்த்து இருக்கிறோம். குங்குமம் என்பது அசல் கிடையாது. அதனால் சந்தனம் ஸமர்ப்பித்தால் போதும். குங்குமம் என்பது நீங்கள் குங்குமப் பூவை சொல்கிறீர்களா என்று ஒரு சந்தேகம் இருக்கிறது. குங்குமப்பூவாக இருந்தால் அதை இழைத்து சந்தனத்துடன் சேர்த்து தாராளமாக ஸமர்ப்பிக்கலாம். இல்லை கடையில் விற்கும் குங்குமமாக இருந்தால் அதைப் பெருமாளுக்கு ஸமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்று அவசியம் இல்லை. 2. திருவாராதனத்தில் உள்ள ஸேவாகாலம் (திருப்பாவை, திருப்பல்லாண்டு போன்ற ஆழ்வார் பாசுரங்களை அனுசந்தித்தல்) வடகலை ஸம்பிரதாயத்தில் உள்ளது. எல்லா இடத்திலும் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. எல்லோர் அகத்திலும் திருப்பாவை இல்லாமல் திருவாராதனை கிடையாது. உங்களுக்கு ஏன் இந்தச் சந்தேகம் வந்தது என்று தெரியவில்லை. ஏனென்று கேட்டால் எல்லா ஸம்ப்ரதாயத்திலும் திருவாராதனத்தின் போது இப்படிதான் பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். எல்லா அகங்களிலும் திருப்பல்லாண்டு திருப்பாவை அதேபோல் சிற்றஞ்சிறுகாலே சாற்றுமுறை இல்லாமல் திருவாராதனமே கிடையாது. 3. சிம்மம் என்பது ஶ்ரேஷ்டம் என்று பொருள் கொடுக்கக்கூடிய சொல். சிம்மாசனம், புருஷசிம்மம் என்றெல்லாம் சொல்லுவது போல். மிருகங்களிலே ஶ்ரேஷ்டமான ஒரு மிருகம், ராஜாவாக இருக்கக்கூடிய ஒரு மிருகம், சிம்மம். பெருமாள் என்பவர் உயர்ந்தவர் ஶ்ரேஷ்டமானவர், ராகவசிம்மம் என்று பெருமாளுக்குத் திருநாமம் இருக்கின்றது. அவருடைய பரிவாரங்கள் எல்லாமே மிக உயர்ந்தது. கருத்மான் நமக்குத் தெரியும். மிருகங்களை வாகனமாகக் கொண்ட சிம்ம வாகனம் ஶ்ரேஷ்டம். அந்த அர்த்தத்தில்தான் இருக்கின்றதே தவிர வேறு தேவதாந்த்ர பரமாக இல்லை. தேவதாந்த்ரங்களுக்குச் சிம்மம் இருந்தால் அதை இங்கு உபயோகிக்கக் கூடாது என்று கிடையாது. ஶ்ரேஷ்டமான வஸ்து வைக்க வேண்டும் என்ற ரீதியில் வைத்திருக்கிறார்கள். அவ்வளவே. அதேசமயம் கருத்மானை மற்ற கோவில்களில் வைக்கக் கூடாது. ஏனென்றால் கருத்மான் என்பவர் ஒரு நித்யசூரி. வேதத்திலே சொல்லப்பட்டவர். பகவானுக்கு வாகனமாக புராணங்களிலே சொல்லப்பட்டவர். மஹாபாரதம் , அவருடைய திவ்ய சரித்ரம் முதலானவற்றில் அவர் பகவானுக்கு மட்டுமே தாசனாக, வாகனமாக இருக்க வேண்டும் என்று வரம் கேட்டுப் பெற்றார் என்றெல்லாம் இருக்கின்றது. அதனால் அதை மற்றவர்கள் வைக்கக் கூடாது. அதேசமயம் சிம்மம் அது ஶ்ரேஷ்டமானது என்கின்ற அர்த்தத்தில் அதை கோவில்களிலே வைக்கலாம்.

அந்தர்யாமி பெருமாள் என்றால் எல்லோருக்கும் உள்ளே அதாவது மனுஷ்யர்கள் என எல்லாவற்றிலும் உள்ளே பகவான் ஒரு திவ்ய ரூபத்தை எடுத்துக்கொண்டுள்ளார். யோகம் பண்ணுவதாக இருந்தால் இந்த அந்தர்யாமி பெருமாளை த்யானம் பண்ணலாம். பொதுவாகவே பெருமாள் எல்லோருக்குள்ளும் அந்தர்யாமியாக இருக்கிறான். ஆவேச அவதாரம் என்பது பெருமாள் ஒன்றன் உள்ளே தன் சக்தியையோ, ஸ்வரூபத்தையோ விசேஷமாக ஆவேசம் பண்ணுவார் என்பதாகும். அந்தர்யாமி என்பது பொதுவானது. ஆவேசம் என்பது சில விசேஷ வ்யக்திகளிடம் எம்பெருமானானவன் தன் சக்தியை ஆவேசம் பண்ணி அதன்மூலமாக விசேஷமான காரியங்களைச் சாதிப்பார்.உ.தா பரசுராம அவதாரம். எல்லோருக்குள்ளும் அந்தர்யாமியாக இருக்கிறார் ஆனால் பரசுராமரின் உள்ளே பெருமாள் ஆவேசம் பண்ணப்படியால்தான் இத்தனை அபூர்வமான காரியங்களைச் செய்யமுடிந்தது. அதேபோல் வ்யாஸர் அவதாரம். எல்லோரும் ஞானி ஆனால் வ்யாஸர் வேதங்களைத் தொகுத்து,மஹாபாரதத்தை அமைத்து, வேதாந்த சூத்ரங்களைப் பண்ணி, பூராணங்களைத் தொகுத்து என அநேகங்களைப் பண்ணியிருக்கிறார். இவைகளை மனிதர்களால் பண்ணமுடியாது. இவை சாத்தியப்பட்டது பகவத் ஆவேசத்தினால். அப்படியென்றால் எம்பெருமான் தன் அம்சத்தைக் கொண்டு விசேஷமான சக்திகளையெல்லாம் உபயோகித்து அவர் மூலமாக பல காரியங்களை நடத்துகின்றார் என்று அர்த்தமாகும். இதற்குப் பெயர்தான் ஆவேச அவதாரமாகும்.

1. ஒருவர் பரமபதித்தபின் சபிண்டிகரணத்திற்குப் பின் மாசப்பிறப்போ, அமாவாசையோ எது வந்தாலும் தொடங்கலாம். மேலும் சபிண்டிகரணம் தர்ப்பண தினத்தில் வந்தால், சபிண்டிகரணம் பண்ணிவிடு, சோதகும்பம் பண்ணிவிட்டு தர்ப்பணமும் அன்றையே தினமே ஆரம்பிக்க வேண்டும். 2. பெண் மட்டும் இருந்தால் அப்பெண்ணின் பிள்ளை, அதாவது தௌஹித்ரன் (பேரன்) அவன் கட்டாயம் எல்லாக் காரியங்களைச் செய்யவேண்டும்.

தர்ப்பணத்தின் போது முதலில் எள்ளை கையில் எடுத்து, அதில் தீர்த்தம் சேர்த்து, மந்திரத்தைச் சொல்லி அதை அந்தப் புக்னத்தில் ஸமர்ப்பிப்பார்கள்.

க்ருஷ்ணாவதாரத்தில் குழந்தையாக இருந்த கண்ணனே திருமலையிலே திருவேங்கடமுடையானாக வந்திருக்கிறான் என்று சொல்வதுண்டு. அந்தக் கண்ணனுக்கு பாலாஜி என்று பெயர். வடக்கில் பாலா என்றால் சின்னக்குழந்தை என்று அர்த்தம். ஜி என்பது மரியாதைக்கான சொல். இரண்டையும் சேர்த்து க்ருஷ்ணாவதாரத்தில் கண்ணனை பாலாஜி என்று அழைத்தார்கள். அந்தக் கண்ணனே திருவேங்கடவனாக வந்திருக்கிறான் என்பதை "கண்ணன் அடியினை நமக்குக் காட்டும் வெற்பு" என்று ஸ்வாமி தேஶிகனும் அனுசந்தானம் பண்ணியிருக்கிறார். மேலும், க்ருஷ்ணாவதாரத்திற்கும் திருவேங்கடமுடையானுக்கும் உள்ள சம்பந்தம் பற்றி வேங்கடாசல மஹாத்ம்யம் கதையிலும் ஸ்பஷ்டமாக இருக்கிறது. அதில் அந்த யசோதையே மீண்டும் அவதாரம் பண்ணினார் என்றெல்லாம் வரும். ஆகையால்தான் அந்தத் திருநாமம். இவர் முருகன், சக்தி என்று சொல்வதற்க்கெல்லாம் ப்ரஸக்தியே இல்லை. வேறு யாருக்கும் பாலாஜி என்ற பெயர் கிடையாது.

பரஸமர்ப்பணம் பண்ணிய பிறகு சாந்தி ஹோமங்கள் பண்ணும் வழக்கமில்லை. பரஸமர்ப்பணம் என்றால் எம்பெருமானுக்கு ஆத்மாவை ஸமர்ப்பணம் பண்ணிவிட்டோம் என்றாகும். அதனால் க்ருஹ சாந்தி, சர்ப சாந்தி, பரிஹாரங்களெல்லாம் செய்யவேண்டாம். பெருமாளைக் குறித்து ஸஹஸ்ரநாம பாராயணம் என்பதெல்லாம் செய்யலாம்.

பெருமாளுக்குக் குங்கும அர்ச்சனை பண்ணுகிறாரார்களா என்று தெரியாது. பண்ணினால் என்ன என்றும் தெரியாது. குங்குமம் என்பது தாயாருக்கு ஏற்றது என்றும் பெருமாளுக்கு புஷ்பம், துளசி ஏற்றது என்று நாம் அறிந்ததே. ஸ்த்ரீ, புருஷன் என்ற வித்யாசம் என்பதினால் கூட இருக்கும்.

பெருமாளிடம் பக்தி பாவத்தோடு இருப்பதினால் கண்ணில் ஜலம் வந்தால் அதுவும் பக்தியின் ஒரு ஸமர்ப்பணம் என்றே சொல்லியிருக்கிறது. "ஸ்வர நேத்ராங்க விக்ரியா" பேசும்போது குரல் தழுதழுத்தல், ஸ்தோத்ரம் சொல்லும்போது குரல் தழுதழுத்துச் சொல்ல முடியாமல் போவது. கண்களில் கண்ணீர் வருவது என்பதெல்லாம் பகவத் பக்தியினால் வருபவை. இவையெல்லாம் தோஷம் கிடையாது. இதற்கெல்லாம் பயந்து கொண்டு சொல்வதை நிறுத்திக் கொள்ளவேண்டாம். அந்த பாவத்தோடு தொடர்ந்து சேவிப்பது பெருமாளுக்கும் திருவுள்ளம் உக்கக்கும். அதைப்பற்றி ஸ்வாமி தேஶிகனே "பிப்ரதோ பாஷ்பபிந்தூந்" முதலான ரீதியில் சொல்லியிருக்கிறார்.

1. கேள்வியில் சொல்லியப்படிச் செய்யலாம். ஆனால் புருஷர்கள் ஏதேனும் உட்கொண்டுவிட்டுதான் பலி பார்க்கவேண்டும் என்ற கட்டாயமில்லை. 2. பொதுவாக சாப்பிடும் வழக்கமில்லை.

விநாயகர் விஷ்வக்ஸேனர் இல்லை. விஷ்வக்ஸேனரும் விநாயகரும் வேறு வேறுதான். விநாயகரை விஷ்வக்ஸேனராக யாரும் வழிபடுவதில்லை. விஷ்வக்ஸேனரின் பரிஜனங்களில் ஒருவருக்கு யானை முகம் உண்டு, அவருக்கு கஜானனன் என்று பெயர். ஆகையால் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் விநாயக சதுர்த்தி கொண்டாடவேண்டிய அவசியமில்லை. நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் விநாயகரை வழிபடுவது சரியில்லை.

ஒருவர் தவறு செய்துவிட்டு அது தெரிந்துவிட்டால் அதற்கு ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி என்று ஒன்று பண்ணலாம். இது வயதான காலத்தில், முடியாத காலத்தில் அவர்களுக்கு நிறைய பாபங்கள் இருப்பதால்தான் ரொம்ப கஷ்டமாக இருக்கு என்றும் அந்தப் பாபங்கள் போக, அதாவது உடல் வலிகள் நிறைய இருக்கு என்றும் அவர்களின் பாபங்கள் நிறைய போகிவிட்டது உணர்ந்துகொண்டு ப்ராயாஶ்சித்த ப்ரபத்தி என்று ஒன்று பண்ணிக்கொள்வார்கள். இது தேவையென்றால் செய்துகொள்ளலாம். அதாவது நாம் பாபங்கள் நிறைய பண்ணிவிட்டோம் என்று உணர்ந்து அதன் பலனாகத்தான் நிறைய தண்டனை அனுபவிக்கிறோம் என்று உணர்ந்து ப்ராயாஶ்சித்த ப்ரபத்தி செய்யலாம்.

விஶ்வாமித்ர கோத்ரத்தைச் சேர்ந்த ஆண், கௌசிக கோத்ரத்தைச் சேர்ந்த பெண்ணை விவாஹம் செய்து கொள்ளும் வழக்கமில்லை.

உங்களுடைய மகன் சபிண்டீகரணத்தில் ஸ்வாமிகள் ஸ்தானம் ஸ்வீகரிக்கலாம்.

பொதுவாகவே வெளிநாட்டிற்குப் போகக்கூடாது என்பது ஶாஸ்த்ரம். ஆகையால் பரந்யாஸம் செய்யும் முன்னும் பின்னரும் போகக்கூடாது

இறந்தவர் ஸ்ரீவைஷ்ணவராக இருந்தால், நன்றாக கீழே விழுந்து சேவிக்கலாம்.

இது அடியேன் கேள்விபட்டதில்லை.

பஞ்சஸம்ஸ்காரம் செய்து கொள்ளாவிட்டால் திருவாராதனம் செய்யக்கூடாது. பஞ்சஸம்ஸ்காரம் செய்யும்வரை பெருமாளுக்கு ஆராதனம் செய்யமுடியாது. பெருமாளுக்கு நிவேதனம் செய்யலாம். அதுவும் பஞ்சஸம்ஸ்காரம் பண்ணியிருந்தால்தான் செய்யமுடியும் ஏனென்றால் நிவேதனத்தில் வரும் மந்த்ரங்கள் திருவஷ்டாக்ஷர மந்த்ரம் வரும். அது பஞ்சஸம்ஸ்காரம் செய்யும் சமயம்தான் உபதேசமாகும். தோஷமில்லாமல் பெருமாளுக்குத் திருவாராதனம் செய்வது என்பது பஞ்சஸம்ஸ்காரம் ஆகும்வரை சற்று கடினம்தான்.

க்ருஹத்தில் சுதர்சன யந்த்ரத்தை வைத்துக்கொள்வது நல்லதுதான். அதை எந்த உலோகத்தில் செய்வது என்பதையும் எப்படிப் ப்ரதிஷ்டை செய்வது என்பதையும், சுதர்சன ஹோமம் செய்விப்பவர்கள், பெரியவர்களைக் கேட்டால் தெரிந்துகொள்ள வாய்ப்புள்ளது. சக்கரத்தாழ்வரை ஜபிக்க இரண்டு மூன்று சுதர்சன மந்த்ரங்கள் இருக்கிறது. ஆசார்யனிடம் விண்ணப்பம் செய்து உபதேசம் பெற்றுக்கொள்ளவும். ஆம், சுதர்சன யந்த்ரம் ப்ரதிஷ்டையாகி இருந்தால் அதிகப்படியான நியமங்கள் கடைபிடிக்கவேண்டும். அந்த யந்த்ரத்தைத் தொடும்போது மிகவும் சுத்தியோடு தொடவேண்டும். அனாசாரங்கள் கலந்து அந்த யந்த்ரத்தைத் தொடக்கூடாது.

10 நாள் தீட்டு உண்டு. குழி தர்ப்பணம் பண்ணவேண்டும். அவர்களைப் பார்க்கவேயில்லை என்றாலும், சம்பந்தமேயில்லை யாரென்று தெரியவில்லை என்றாலும் உறவு என்று தெரியவந்தவுடன் தீட்டு உண்டு.

அந்தப் பாத்திரத்தை அப்படி வைப்பது சரியில்லைதான். குறிப்பாக நாய் தீண்டும்படி வைப்பது சரியில்லை. அவர்கள் அதை நல்ல ரீதியில் சுத்தம்செய்து எடுத்துக்கொள்ளவேண்டும். கோயில் பாத்திரம் அல்லாது வேறு ஒரு பாத்திரத்திலோ, வாளியிலோ ப்ரசாத்தத்தைப் போடலாம் என்று தோன்றுகிறது.

அகத்தில் வைக்கும் சொக்கப்பனையில் நெய் சேர்த்து, பஞ்சுக்குள் நெல் வைத்து (அதை ஒரு உருண்டைப்போல் வைத்து) அதற்கு மேல் திரி வைத்து பண்ணுவது சொக்கப்பானை என்று பெயர்.

எம்பெருமான் நாராயணன் தான் குலதெய்வம். ஸ்தோஷ்யாமி ந: குலத4நம் குலதை3வதம் தத் பாதார3விந்த3மரவிந்த3விலோசநஸ்ய|| என்று ஆளவந்தார் ஸாதித்துள்ளார். உங்களுக்கு பரந்யாஸம் ஆகிவிட்டது ஆகையால் எம்பெருமானே குலதெய்வம் என்று நிச்சயமாகிவிட்டது.

திருத்துழாய் முழுவதையும் கோவிலாழ்வாருக்கு ஸமர்ப்பிக்கவேண்டிய அவசியமில்லை. மேலும் ப்ரசாதமாக நாம் எடுத்துக்கொள்ளலாம், அகத்தில் எல்லோருக்கும் கொடுக்கலாம். பெருமாள் வஸ்த்ரங்கள், படங்கள் போன்றவற்றைக் குப்பையில் போடாமல், கால்படாத உசிதமான இடத்தில் சேர்த்துவிடலாம். அமாவாசை தர்ப்பணம் செய்து முடித்த தர்ப்பங்களை/கூர்ச்சங்களைக் கால்படாத இடத்தில் மரத்தடியிலோ அல்லது புதரிலோ சேர்த்துவிடலாம்.

அவர்களின் கண்களுக்கு நேத்ரோந்மீலநம் என்று ஒன்று பண்ணியிருப்பார்கள் அந்த ரீதியில் கண் திறந்திருக்கிறது என்றுதான் அர்த்தம். மூடின மாதிரி என்று இருந்தால் அவருக்கு அப்படி அமைப்பு என்று மாத்திரம்தான். முக்கால்வாசி நேத்ர உந்மீலநம்தான் கண் திறந்திருப்பதாகதான் அமைப்பிருக்கும். திருமண் என்பது பகவானின் தாஸன் நாம் என்பதற்கான அடையாளமாகும். அந்த ரீதியில் அவருக்கு அதை ஸமர்ப்பிக்கமுடியாது அவருக்குத் தாஸனாக அவரே ஆகமுடியாது. அதனால் அவருக்கு அலங்காரமாக திருமண் ஸாத்துப்படி பண்ணுகிறார்கள் என்பதுதான் அர்த்தமாகும். திருச்சிவிகையில் பூதம் இருப்பதாகப் பார்த்ததில்லை. பொதுவாகச் சிங்கத்தின் தலைதான் பார்த்ததுண்டு. சிம்மாஸனத்தில் பெருமாள் இருப்பதுபோலாகும். சிம்மம் என்பது ஶ்ரேஷ்டமானது என்பதையும் மிகவும் உயர்ந்தது என்பதையும் காட்டும் அடையாளம்.

ஸ்ரீசூர்ண ப்ரதிஷ்டை மற்றும் துளசி மாலை ப்ரதிஷ்டை எப்படிப் பண்ணவேண்டும் என்பதை “கோபால தேஶிக ஆஹ்நிக க்ரந்தத்தில்” பின்னாடி போட்டுயிருக்கிறார்கள். புஸ்தகம் உத்தமூர் ஸ்வாமி trust அவர்களிடம் கிடைக்கும். ப்ரயோகம் இருக்கு. ஸ்ரீசூர்ண ப்ரதிஷ்டைக்கு முக்கியமாக ஶ்ரீஸுக்தம் முதலானவைகள் எல்லாம் உண்டு. அதைப் பார்த்து பண்ணலாம்.

அகத்துப் பெருமாளுக்கு அகர்பத்தி ஏற்றி வைக்கலாம்.

அமாவாஸை அன்று கோலம் போடலாம்.

க்ரஹண காலம் புண்யகாலம் ஆனபடியாலும் மேலும் க்ரஹண கால தர்ப்பணம் என்பது நிமித்த காரணமானபடியாலும் சாதாரண காலத்தில் செய்யும் தர்ப்பணத்தை விட க்ரஹண கால தர்ப்பணம் கூடுதல் பலன் தரும் என்கிறபடியால் அவசியம் பண்ணவேண்டும்.

க்ரஹணம் தர்ப்பணத்திற்கு பலகாரமில்லை ஆகையால் பலகாரம் பண்ணவேண்டிய அவசியமில்லை. க்ரஹணத்திற்குப் பிறகு அன்றைய தினமே தர்ப்பண தினமாக இருக்கின்றபடியாலே சாதாரணமாக புண்யகாலமாக இருக்கிறபடியால் க்ஷௌரம் பண்ணக்கூடாது. மறுநாள் என்றால் ஒருநாள் விட்டு மறுநாள் பண்ணுவதென்றால் பண்ணிக்கொள்ளலாம் அதுவே எப்போதும் பிரதமையாக இருக்கும் பிரதமை நாளில் க்ஷௌரம் பண்ணும் வழக்கமில்லை. முக க்ஷௌரம் என்று ஶாஸ்த்ரத்தில் இல்லை அப்படி பண்ணிக்கொள்ளகூடாது என்பதுதான் ஶாஸ்த்ரம்.

சீக்கிரம் பரந்யாஸம் பண்ணிக்கொள்ளவேண்டியதுதான். நீங்கள் பரமபதித்தற்குப் பின் அந்திம ஸம்ஸ்காரம் உங்கள் நெருங்கிய பந்துக்கள் இல்லையென்றால் யாராவது தூரபந்துக்கள் பண்ணுவார்கள். தனக்குத்தானே ஶ்ராத்தம் பண்ணும் வழக்கமும் கிடையாது அப்படிச் செய்யவும் கூடாது

சந்தியாவந்தனம் விளக்கங்களோடு கூடிய புஸ்தகம் ஸ்ரீரங்கம் ஸ்ரீமத் பௌண்டரீகபுரம் ஆஶ்ரமத்தில் கிடைக்கிறது அதை வாங்கிக்கொடுக்கலாம்.

A. திருவாராதனத்திற்குப் பிறகு கொடுக்கப்படும் தீர்த்தம் ஸ்நானாசன தீர்த்தம்தான். அதாவது பெருமாளுக்குத் திருமஞ்சனம் கண்டருளிய தீர்த்தம்தான். அதில் அர்க்ய, பாத்ய என்று இதர தீர்த்தங்கள் கலந்திருந்தாலும் தவறில்லை. அந்தத் தீர்த்ததை என்ன செய்வது என்று கேட்டால் அதை ஸ்வீகரிக்க வேண்டியதுதான். B. பெருமாளுக்குப் பால் திருமஞ்சனம் செய்தால் அந்தப் பாலை நாம் ஸ்வீகரிக்கலாம். குழந்தைகளுக்கும் கொடுக்கலாம் அது விசேஷமாகும். சீக்கிரமாக முதலில் குழந்தைகளுக்காகத் தளிகை செய்துவிட்டால் கூட, இரண்டாவது தளிகைக்கு ப்ரசாதம் மட்டும் செய்து பெருமாளுக்குக் கண்டருளப்பண்ணினாலும் தவறில்லை. ப்ரசாதத்துடன் தயிரும் சேர்த்து கண்டருளப்பண்ணலாம். அப்படிச் செய்வது பெரியவர்கள் ஆசாரத்திலும் இருக்கிறது.

ஒருவருக்கு (அது ஸ்த்ரீயானாலும், புருஷனானாலும்) அவர்கள் இறந்த பிறகு கைங்கர்யங்கள் பண்ணவேண்டியது அவர்களுக்குப் பிறந்த ஆண் பிள்ளைகள். பிள்ளையில்லை என்றால் பெண்ணின் பிள்ளைகள் முக்கியமாக மூத்த பிள்ளை பண்ணவேண்டும். இந்த விஷயத்தில் உங்கள் கணவரின் கைங்கர்யத்தை உங்கள் மச்சினர் பிள்ளை பண்ணுகிறார் என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள் அவர் நேரே செய்திருக்க மாட்டார் உங்களிடம் கைப்புல் வாங்கிதான் செய்திருப்பார். இதை அப்படியே தொடர்ந்து பண்ணுவது தான் ந்யாயம்.

ஸமாஶ்ரயணம், பரந்யாஸம் இரண்டும் வெவ்வேரிடத்தில் ஏற்பட்டால் இரண்டு ஆசார்யர்களையும் அவசியம் ஆசார்யனாக கொண்டாட வேண்டும். இது ஒரு ஸ்த்ரீக்கு நேர்ந்திருந்தால் அவள் எந்த அகத்தில் கல்யாணம் பண்ணிக் கொண்டு போயிருக்கிறாளோ அங்கு என்ன சம்ப்ரதாயத்தை பின்பற்றுகிறார்களோ அதையே அவளும் பின்பற்ற வேண்டும். உதாரணத்திற்கு ஒரு ஸ்த்ரீக்கு திருமணத்திற்கு முன்பு ஆபத் பரந்யாஸம் ஆகிவிட்டது என்று வைத்துக் கொள்வோம், அதற்குப் பின் அவளுக்கு வேறு ஒரு சம்பிரதாயத்தில் இருக்கின்ற குடும்பத்தில் திருமணம் ஆகிறது, அந்தக் குடும்பத்து ஆசார்யனிடம் ஸமாஶ்ரயணம் ஆகிறது என்றால், அந்தக் குடும்பத்தில் அந்த சம்ப்ரதாயத்தில் எந்த மாதிரி ரீதிகள் பண்டிகைகள் இருக்கின்றதோ அப்படித்தான் கொண்டாட வேண்டும்.

அகங்களில் பெருமாள் சன்னதியில் ஒரு விளக்கு ஏற்றி வைத்தால் போதும். ஆசையாக இருந்தால் இன்னொரு விளக்கும் ஏற்றி வைக்கலாம் அதில் தப்பு ஒன்றும் கிடையாது. நித்தியம் ஏற்றும் விளக்கு எண்ணெய் குத்தி ஏற்றும் விளக்காகவும் விசேஷ காலங்களில் இன்னொரு நெய் விளக்கை ஏற்றுவதும் சில க்ருஹங்களில் வழக்கத்தில் உள்ளது. முன்னோர்கள் படங்களைப் பெருமாள் சன்னதியில் வைப்பது என்பது சன்னதி பெரிய இடமாக இருந்தால், பெருமாள் படங்கள் எல்லாம் மாட்டியிருந்தால் அதற்குக் கீழ் இருக்கின்ற இடத்தில் இந்தப் படங்களை மாட்டலாம். முன்னோர்கள் படம் ஆசார்யர்கள் படம் இவையெல்லாம் பெருமாள் படங்களுக்குக் கீழே மாட்டலாம்.

காத்திகை மாதம் முழுவதும் சாயங்கால வேளையில் இரண்டு விளக்கேற்றி வாசலில் வைப்பதென்பது வழக்கத்தில் உள்ள ஒன்றாகும். பாஞ்சராத்ர தீபத்திற்கு முதல் நாள் பரணி தீபம் என்று கூறுவர். அன்றைய தினமும், பாஞ்சராத்ர தீபத்தின் அடுத்தநாளும் இரண்டுக்கு மேற்பட்ட தீபங்களை ஏற்றுவர். இவையெல்லாமே வழக்கத்தில் இருப்பதுதான் ஏற்றுவதால் தவறொன்றுமில்லை.

க்ரஹண காலத்தில் நம் நக்ஷத்ரங்களுக்குத் தோஷம் என்று பரிகாரம் செய்யவேண்டி வந்தால் நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் பரிகாரம் என்பது அகத்தில் பெருமாள் நித்யம் ஏற்றும் விளக்கு பக்கத்தில் மற்றொரு விளக்கு ஏற்றி பெருமாளைச் சேவிப்பது என்று வைத்துள்ளோம். வேண்டுமென்றால் க்ரஹணம் முடிந்த பிறகு , இரவு நேரமாக இருந்தால் மறுநாள் கோவிலுக்குச் சென்று எம்பெருமானுக்கு அர்ச்சனை செய்துவிட்டு வரலாம்.

வயதில் சிறியவர்கள் பரமபதித்தால் பெரியவர்கள் பித்ரு சேஷம் ஸ்வீகரிப்பதில்லை. ஆத்மா என்று பார்த்தால் எல்லாம் ஒன்றுதான் இருப்பினும் அப்பா அப்பாதான் பிள்ளை பிள்ளைதான், சிறியவர்கள் சிறியவர்கள்தான் பெரியவர்கள் பெரியவர்கள்தான். ஆகையால் பெரியவர்கள் ஸ்வீகரிக்கும் வழக்க்கமுமில்லை, ஸ்வீகரிக்கவேண்டும் என்ற அவசியமும் இல்லை.

ஏகாதசி அன்று சிறுதானியங்களை உபயோகப் படுத்தி ஏதாவது பதார்த்தங்கள் செய்தால் அதை உடைக்க வேண்டும் என்கின்ற அவசியம் இல்லை. அதை அப்படியே உபயோகிக்கலாம். அதாவது உடைத்து உபயோகப்படுத்த வேண்டும் என்பது அரிசியைப் பொருத்த மட்டும் தான். பாக்கி சிறுதானியங்களுக்கு உடைக்க வேண்டும் என்கின்ற அவசியம் இல்லை. துவாதசி அமாவாசை அன்று சிறு தானியங்கள் சேர்த்துக் கொள்ளலாமா என்றால் , ப்ரதானமான ப்ரசாதமாக சிறுதானியம் பண்ணலாமா என்று கேட்டால் அப்படிப் பண்ண வேண்டாம் என்றுதான் தோன்றுகிறது. சாதம் என்பதுதான் முக்கியமாக அன்றைக்குப் பண்ண வேண்டும். சிறுதானியம் தான் சாப்பிட முடிகிறது, சர்க்கரை நோய், அன்னம் சாப்பிட முடியவில்லை என்று இருந்தாலும் கொஞ்சமாக பரிசேஷனத்திற்கு தேவைப்படுகிற அளவு துளி அன்னம் சேர்த்துக்கொண்டு அதற்குமேல் சிறுதானியங்களைச் சாப்பிடலாம் என்று தோன்றுகிறது. சிறுதானியங்களில் கேழ்வரகு திணை, குதிரைவாளி இவற்றைச் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்.

க்ரஹண காலங்களில் தர்ப்பணம் பண்ணுவதற்கு முன் ஆசமனம் பண்ணவேண்டும். அப்படிச் செய்வதால் தீர்த்தம் உட்கொண்டதுபோல் ஆகாது. மேலும் எந்தக் கர்மா செய்தாலும் அதற்கு முன்பும், அக்கர்மா செய்தபின்பும் ஆசமனம் பண்ணவேண்டும். இவையெல்லாம் தீர்த்தம் உட்கொண்டது என்ற கணக்கில் சேராது தோஷமும் ஆகாது. நன்றாக கர்மா செய்வதற்கு முன்னும் பின்னும் ஆசமனம் செய்யவேண்டும்.

மாதப்பிறப்பு தர்ப்பணம் ஒவ்வொரு மாதத்திற்கும் ஒவ்வொரு கணக்கு உண்டு. எல்லாம் ஒரே மாதிரி வராது. ஷடசீதியாக இருந்தால் மாதம் பிறந்த பின் பண்ணவேண்டும். அதிலும் எத்தனையோ கணக்கு இருக்கிறது. பின் நாளில் விரிவாகப் பார்க்கலாம்.

உங்களுக்கு இரண்டு பெண்கள் இருக்கிறார்கள். அந்தப் பெண்களுக்குப் பிள்ளைக் குழந்தைகள் இருக்கிறார்களா? அதாவது பேரன் இருக்கிறார்களா என்று தெரியப்படுத்தவும்.

பஞ்ச ஸம்ஸ்காரத்திற்கும் (ஸமாஶ்ரயணத்திற்கும்) கயா ஶ்ராத்தத்திற்கும் சம்பந்தமில்லை. ஆயினும் கயாஶ்ராத்தம் ஸாவகாச ஶ்ராத்தம். நமக்கு விருப்பமான சமயத்தில் செய்யலாம். ஸமாஶ்ரயணம் உபநயநத்திற்குப் பின் காலதாமதம் செய்யாமல் முடிந்தவரை சீக்கிரமாகவே செய்ய வேண்டியது. ஆகையால் ஸமாஶ்ரயணத்திற்குப் பின் செய்வது உசிதம். கயா ஶ்ராத்தத்தில் பிண்டதானம் முக்கியம். நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் பார்வண ஶ்ராத்தத்திலே பிண்டதானம் செய்யப்படுகிறது. க்ருஹஸ்தன் பார்வண ஶ்ராத்தத்தை தன் அக்னியில் செய்ய வேண்டும். ஆகையால் ஔபாஸனம் செய்யவேண்டி இருப்பதால் விவாஹமானவர் தம்பதியாக செல்வதே உசிதம்.

ஏகாதசி விரதம் இருக்கும் ஒருவர், எந்த விதத்திலும் அரிசி சாதம் சாப்பிடக்கூடாது.

ஸ்ரீமதழகிய சிங்கரின் படத்திற்கு புஷ்பம் வைக்கலாம்.

எந்த வயதில் வேண்டுமானாலும் செய்துகொள்ளலாம். சிறு வயதிலும் செய்துகொள்ளலாம்.

பாதுகா திருவாராதனத்திற்கு மணி சேர்க்கலாம் ஆனால் பெருமாளுடைய மணியைச் சேர்க்கக்கூடாது. தனியாக ஒன்று இருக்கவேண்டும்.

13 புராணங்களில் திரு வேங்கடமலை மாஹாத்மியம் சொல்லப்பட்டு உள்ளது. (ஒன்றல்ல, இரண்டல்ல) ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள், பல மகான்கள், பல ஶ்லோகங்கள், பல கீர்த்தனங்கள் என ஆயிரக் கணக்கில் சான்றுகள் உள்ளன. ஜைன மதம் திருமலையில் இருந்ததற்கு சான்று ஒன்றும் கிடையாது. அப்படிக் கூறுவது வெற்று வாதம்.

பெருமாளுக்கு புரட்டாசி மாதம் புதியதாக மாவிளக்கு ஏற்ற ஆரம்பிக்கலாம்.

காசி முக்திக்ஷேத்ரங்களில் ஒன்று. அங்கு பிந்துமாதவப் பெருமாள் எழுந்தருளியிருக்கிறார். அங்கே கங்கையில் தீர்த்தமாடலாம். மேலும் அங்கே ஆதிகேசவப் பெருமாளும் எழுந்தருளியிருக்கிறார். மணிகர்ணிகா காட்-இல் எம்பெருமாள் கோயில் ஒன்று இருக்கிறது. அங்கும் சென்று எம்பெருமானைச் சேவித்துவிட்டு வரலாம். ஆகையால் காசி போவதில் தவறொன்றுமில்லை. கேதாரிநாத்தில் சிவன் கோவில் மட்டும்தான் உள்ளது ஆகையால் அங்குச் செல்லவேண்டிய அவசியமில்லை.

சாயம் சந்த்யாவந்தனத்தில் அர்க்யம் ஜபம் உபஸ்தானம் ஆகியவை மேற்கு நோக்கியும்; ஆசமனம் முதலியவை கிழக்கு/வடக்கு நோக்கிச் செய்யவேண்டும்.

பசுஞ்சாணத்தில் கிருமி இருந்தால் அது அசுத்தம். மூன்று நாட்களுக்கு மேல் சுத்தம் ஆகாது என்று ஶாஸ்திரம். பழைய காலத்து மண்தரைக்கு பூச்சி வராமல் இருக்க சாணி உபயோகப் பட்டது. தரையைச் சுத்தம் செய்ய, சில பாத்திரங்களைச் சுத்தம் செய்ய மட்டுமே இது பயன்படும். வேறு விதத்தில் பயன் படுத்தக்கூடாது. கை, கால் அல்லது பண்டங்கள் சுத்தம் செய்யவோ சாணி கூடாது. அதனால் அதன் மூலம் கிருமி அணுக வாய்ப்பே இல்லை. மேலும், அகத்தில் தரையைச் சாணியால் சுத்தம் செய்தபின், நல்ல ஜலம் தெளித்து, துணியால் நன்கு துடைக்க வேண்டும். சாணத்தின் நாற்றம் அடையாளம் என எதுவும் இருக்கக் கூடாது. அப்போதுதான் ஶாஸ்த்ரப்படி அது சுத்தமாகும்.

தலைக்குத் தீர்த்தமாட முடியாத சமயங்களில் பெருமாளைத் தொடாமல் அமுது செய்வித்தல் முதலான திருவாராதனம் மட்டும் செய்யலாம். மானசீகமாக ஆராதனம் செய்து அர்க்ய பாதியங்களெல்லாம் ஸமர்ப்பிக்கலாம். ஆனால் பெருமாளைத் தொட்டு திருமஞ்சனம் செய்வித்தல் முடியாது. மற்றவைகளை ஓரளவு ஆசாரமாக இருந்து செய்ய முடிந்தால் செய்யலாம்.

இதற்கு ஸம்ப்ரதாயம் என்று கிடையாது. நாய் முதலான ப்ராணிகள் நம் மேல் பட்டால் தீட்டு என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஆகையால் அவற்றை வளர்க்கக்கூடாது. பூனை முதலானவை இருந்தால் பாதகமில்லை.

மன்வாதி, யுகாதி தினங்களில் துளசி க்ரஹிக்கக்கூடாது என்றிருக்கிறது. பஞ்சாங்கத்தில் மன்வாதி, யுகாதி தினங்கள் குறிப்பிட்டிருப்பார்கள். ஒவ்வொரு யுகம் ஆரம்பிக்கக்கூடிய நாள் அதற்கு யுகாதி என்று பெயர் அதாவது கலியுகம் ஆரம்பிக்கக்கூடிய நாள். அதே போல் யுகம் என்பது எப்படிக் காலத்தைக் குறிக்கிறதோ, அதேபோல் மன்வந்த்ரம் என்பதும் ஒரு காலமாகும். அந்த காலம் ஆரம்பிக்கக்கூடிய நாள் மன்வாதி என்று பெயர். அந்த நாட்களில் க்ரஹிக்கக்கூடாது என்று கணக்கு. அதை அவ்வளவு தீவிரமாகப் பார்ப்பதில்லை. அப்படித் தெரிந்தால் துளசி க்ரஹிக்காமல் இருப்பது நல்லது. கேள்வியில் கூறியிருப்பது போல் செவ்வாய்க்கிழமை, வெள்ளிக்கிழமை முதலான கிழமைகளிலும், அமாவாஸை, மாதப்பிறப்பு போன்ற தர்ப்பண தினங்களிலும், துவாதசி அன்றைக்கெல்லாம் துளசி க்ரஹிக்கக்கூடாது.

ஆசார்யன் பாதுகைகளை சாளக்கிராம மூர்த்தியோடு சேர்க்கக்கூடாது. பெருமாள் எழுந்தருளியிருக்கும் இடம் (அந்த மேடை), பெருமாள் பாத்திரங்கள் அவையெல்லாம் ஆசார்யன் பாதுகைகளோடு சேரக்கூடாது. அதனால் பாதுகைகளைத் தனியாகத்தான் ஏளப்பண்ணவேண்டும். மேலும் விரிவான விளக்கத்திற்கு சுதர்சனம் சோபக்ருது புரட்டாசி இதழில் Q47PUR23002 கேள்வியின் விடையை காணவும்.

பொதுவாக ஶாஸ்த்ரபடி பாரதபூமி கர்ம பூமி என்றும் வெளிநாடு போகக்கூடாது என்றும் சொல்லியிருக்கிறபடியால் அதை பெரியோர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

நாம் எல்லா க்ரந்தங்களையும் பார்க்கவேண்டிய அவசியமில்லை. நம் பூர்வாசார்யர்கள் எந்த க்ரந்தங்களை ப்ரமாணமாகச் சொல்லியிருக்கிறார்களோ அதைப் பார்க்கவேண்டும். மனுஸ்ம்ருதி போன்ற பொதுவான, உயர்ந்ததான க்ரந்தங்களைத்தான் பார்க்கவேண்டும். மற்றவையெல்லாம் சிவ பக்தர்கள், சைவர்களுக்காகச் சொன்னவை. அதை நாம் பார்க்கவேண்டிய அவசியமில்லை. மேலும், எம்பெருமானையும் சிவனையும் ஒன்றாக நினைத்தல் கூடாது என்றுதானே சொல்லியிருக்கிறார்கள். நாமும் அவ்வாறு நினைக்கவில்லையே. எம்பெருமான் மேம்பட்டவன். ஒன்றாக நினைப்பது தவறு என்ற விஷயம் சரிதான். யார் பெரியவர் என்பதற்கு ஸ்ரீமத் இராமாயணம், மஹாபாரதம், மனுஸ்ம்ருதி, யாஜ்ஞவல்க்ய ஸ்ம்ருதி போன்றவைகளை அருளிய மஹாமஹா மஹரிஷிகளின் க்ரந்தங்களைத்தான் ப்ரமாணமாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். மற்றைவையெல்லாம் அந்தந்த பக்தர்களுக்காகச் சொன்னவை. அவை பொதுவாகவோ, நமக்காகவோ சொன்னவையல்ல.

துலா ஸ்நானம் ப்ராத ஸ்நானம் பண்ணும்போதே சந்த்யாவந்தனம் செய்வதற்கு முன்னரே சேர்த்து செய்துவிடலாம். இரண்டு வேளையும் செய்யவேண்டும் என்ற அவசியமில்லை. மாத்யாஹ்நிக ஸ்நானத்திற்கு முன்னர் செய்யலாம், ஆனால் அதற்கு முன்னர் சாப்பிடாமல் இருத்தல் வேண்டும். மாத்யாஹ்நிக ஸ்நானம் செய்பவராக இருந்தால் அதற்கு முன்னர் துலா ஸ்நானம் செய்யலாம்.

அவரவர் சொந்த ஊரில் உள்ள கோவில்களுக்குச் செல்லலாம். திவய் தேச உற்சவத்தில் கலந்து கொள்ளலாம். தீர்த்தயாத்திரையாக வடக்கே திவ்ய தேசத்திற்கெல்லாம் போகக்கூடாது. மலைமேல் இருக்கும் க்ஷேத்ரங்களுக்குப் போகக்கூடாது.

பெருமாள் திருவாராதனத்திற்குப் பின் பித்ரு தர்ப்பணம் செய்வது நல்லது. அதேசமயம் காவிரியில் தீர்த்தமாடி பித்ரு தர்ப்பணம் செய்துவிட்டு, அகத்திற்கு வந்து பெருமாள் திருவாராதனம் செய்வது என்பதும் சில பேருடைய ஸம்ப்ரதாயத்தில் இருக்கிறது.

தேவதாந்தர சம்பந்தம் இருப்பவர்கள் அகத்தில் கொடுத்த வெற்றிலை பாக்கு, குங்குமம், பழம் ஆகியவற்றை உபயோகிக்கக்கூடாது. உடைக்காத தேங்காயாக இருந்தால் அதை ஸமர்ப்பித்திருக்க முடியாது ஆகையால் அதை உபயோகிக்கலாம்.

பெருமாளுக்குக் கண்டருளப்பண்ணிய தேங்காயை, தளிகைக்கு உபயோகிக்கலாம். அந்தத் தளிகையை பெருமாளுக்கு அமுது செய்விக்கலாம் என்பதாக சிலர் பண்ணுவதுண்டு. பெரியவர்கள் பண்ணுவதுண்டு. அதேசமயம் அந்தத் தேங்காயைத் துருவி பெருமாளுக்கு அமுது செய்வித்து நாம் சாப்பிட்டுவிட்டோமேயானால், அதன் மீதி தேங்காயை மறுநாள் உபயோகித்தால் அந்தத் தளிகையை அமுது செய்விக்கக்கூடாது. குறிப்புகள்: பொதுவாக தேங்காய் சேர்க்காமல் ஒன்று சேர்த்து ஒன்று எனத் தனித்தனியாக எடுத்துவைத்து விடுவார்கள். தேங்காய் சேர்க்காமல் பெருமாளுக்கு அமுது செய்வித்த பிறகு இரண்டையும் ஒன்று சேர்த்துவிடுவார்கள். இது ஒரு ஸுக்ஷ்மம்.

நாராயண உபநிஷத் என்று தனியாக இருக்கிறது. அதிலே ஒரு அனுவாகமாக ஒரு பகுதியாக “அத2 புருஷோ ஹ வை நாராயணோ” என்பதாக இருக்கிறது. நாராயண உபநிஷத் என்பது மிகவும் சிறியது. மற்ற உபநிடதுகள் மாதிரி ப்ரஶ்னங்கள் எல்லாம் இல்லை. மொத்தம் இருப்பதே 4/5 கண்டங்கள்தான் ஆகையால் இந்த ப்ரஶ்னம் அதன் பாகம் என்று வராது அதில் ஒரு கண்டம் “அத2 புருஷோ ஹ வை நாராயணோ” என்று ஆரம்பிக்கிறது.

ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தியும் மோக்ஷ ப்ரபத்தி போல் ஆசார்யனிடம் சென்று செய்து கொள்வது மிகவும் உசிதம். பொதுவாகவே ப்ரபத்தி செய்வதற்கு நான்கு விதங்கள் உண்டு. என்று ஆசார்யார்கள் எல்லாம் ரஹஸ்ய க்ரந்தங்களில் எடுத்துரைத்துள்ளார்கள். ஆசார்யநிஷ்டை, உக்திநிஷ்டை, ஸ்வநிஷ்டை, பாகவதநிஷ்டை என்றெல்லாம் இருக்கிறது. ஸ்வநிஷ்டை என்கின்ற ரீதியில், தானே செய்துகொள்வது என்று இருக்கின்றது. ஆனால் அது இப்பொழுது வழக்கத்தில் இருக்கிற மாதிரி தெரியவில்லை. காரணம் இது ஒரு முக்கியமான காரியம் இந்தக் காரியத்திலே எந்த ஒரு குறைபாடும் ஏற்படக்கூடாது, அதனால் ஆசார்யன் ஆஶ்ரயித்து செய்தோமானால் கவலையில்லாமல் அந்தக் காரியம் நன்கு பலித்துவிடும் என்கின்ற நிஶ்சிந்தையுடன் நாம் இருக்கலாம். ஆனால் ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று தோன்றினால் ஆசார்யனிடத்தில் விண்ணப்பிக்கலாம். அவர் செய்து வைப்பார். அபசாரப்பட்ட பாகவதரிடத்தில் போய் அவசியம் க்ஷமாபணம் பண்ணிக் கொள்வது என்பது செய்ய வேண்டிய காரியம். அந்தத் தவறை நாம் உணர்ந்து விட்டோம், பாகவத அபசாரம் ஆகிவிட்டது என்று நமக்குத் தெரிந்து விட்டது என்றால் முதல் காரியமாக அவரிடத்தில் போய் சொல்லி அபராத க்ஷமாபணம் அவசியம் செய்துகொள்ள வேண்டும்.

இக்கேள்வி முழுவதாக புரியவில்லை. அதாவது ஏன் வேறுபடுகிறது என்ற கேள்வியின் அபிப்ராயம் தெளிவாக இல்லை. தங்கள் சந்தேகத்தை விரிவாகப் பதிவிடவும். வேதங்கள் வ்யாசரால் பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அந்தந்த வேதத்திற்கு ஏற்றாற் போல் உபாகர்மாக்களை ஶ்ருதிகள் ஸ்மிருதிகள் விதித்து இருக்கிறது. ஒருவரால் அனைத்து வேதங்களையும் அத்யயனம் பண்ணமுடியாது. அதனால் மனிதர்களில் சௌகர்யத்திற்காக வ்யாசபகவான் பிரித்துக்கொடுத்திருக்கிறார். அந்தந்த வேதத்தின் ரிஷிகளைக் குறித்து சொலப்பட்ட அந்தந்தக் காலத்தில் உபாகர்மா பண்ணுகிறோம் என்பதுதான்.

பட்டுப் பூச்சியில் இருந்து பட்டு எடுப்பதினால் அதை உபயோகப் படுத்தலாமா கூடாதா என்பதில் சர்ச்சைகள் ஓடிக்கொண்டுதான் இருக்கின்றது. அப்படி இருந்த பொழுதிலும் பெரியோர்கள் வழக்கத்தில் பார்த்ததில் அடியேன் இவ்விடத்தில் விண்ணப்பிக்கிறேன். பெரியோர்கள் க்ருஹங்களில் ஸ்த்ரீகள் பட்டுப் புடவை தரித்துக் கொள்வது வழக்கமாக உள்ளது. சில க்ருஹங்களில் பட்டுப் புடவை தரித்துக்கொண்டு வைதீக காரியங்கள் செய்வதும் வழக்கத்தில் இருக்கின்றது. அவரவர்கள் க்ருஹத்தில் எப்படி வழக்கமோ அப்படிச் செய்யலாம். சில க்ருஹங்களில் பட்டு மடிதான் என்று ஏற்றுக்கொண்டுள்ளதை இன்றைக்கும் காணலாம். சிலர் அதை ஒப்புக் கொள்வதில்லை. அவரவர் க்ருஹங்களில் பெரியோர்கள் எப்படிச் செய்கிறார்களோ அப்படிச் செய்வது உசிதம்.

பெருமாள் திருவாராதனம் வைஶ்வதேவம் வரை பண்ணிவிட்டுதான் உபாகர்மா பண்ணவேண்டும்.

ஆவணி அவிட்டம் அஶௌசத்தினால் பண்ணமுடியாமல் போய்விட்டால். அதை யஜுர்வேதமாக இருந்தால் அடுத்தமாதம் அதாவது புரட்டாசி பௌர்ணமியன்று பண்ணவேண்டும்.

ஸ்ரீஜயந்தி வ்ரதம் இருப்பவர்கள் மறுநாள் காலையில் பாரணை செய்யவேண்டும். ஆனால் அந்தப் பாரணை செய்யும் காலத்தில் அஷ்டமி, ரோஹிணி இந்த இரண்டில் ஏதாவது ஒன்று போயிருக்கவேண்டும். அஷ்டமி ரோஹிணி யோகம் என்று சொல்வார்கள். இரண்டும் சேர்ந்து இருந்தால் அது சேர்ந்து இருக்கும்வரை வ்ரதம் இருக்கவேண்டும். அதில் ஏதாவது ஒன்று பிரிந்தவுடன் பாரணை செய்யவேண்டும். இந்த வருடம் அப்படிதான் வந்தது மறுநாள் சாயங்காலம் 4 மணிவரை சேர்ந்து இருந்தது. அதற்குப் பிறகுதான் பாரணை என்பதாக ஆயிற்று. ஒருவேளை அஷ்டமி ரோஹிணி யோகம் மறுநாள் இல்லை என்றால் காலையிலே வழக்கம்போல் 6நாழிகைக்குள் பாரணை பண்ணவேண்டும்.

ஏகாதசி/துவாதசி அல்லாத ஞாயிறு /திங்கள் /புதன்/வியாழக் கிழமைகளில் க்ஷௌரம் செய்துகொள்ளலாம். ஆனால் மற்றவைகளும் இல்லாமல் இருக்கவேண்டும். அதாவது சதுர்தசி, அமாவாஸை, பௌர்ணமி போன்றவையும், நக்ஷத்ரங்களில் பரணி, க்ருத்திகை போன்றவையும், அவரவரின் ஜன்ம நக்ஷத்ரமும் இல்லாமல் இருக்கவேண்டும். இவை தவிர மற்ற நாட்களில் செய்துகொள்ளலாம்.

பிச்சம் ஏகாதசி என்றால் மறுநாள் ஏகாதசி பிச்சம் இருந்தால் அன்றும் ஏகாதசி வ்ரதம் இருக்கவேண்டும். ஹரிவாசரம் என்பது துவாதசி திதியினுடைய முதல் கால் பாகத்திற்கு ஹரிவாசரம் என்று பெயர். துவாதசி எத்தனை நாழிகை இருக்கிறது என்று பார்க்கவேண்டும். உ.தா: துவாதசி 60 நாழிகை இருந்தால் முதல் 15 நாழிகைக்கு ஹரிவாசரம் என்று பெயர் அது ஏகாதசிக்குத் துல்யம் அப்போது ஆஹாரம் சாப்பிடக்கூடாது. சில சமயம் துவாதசி முன்னாளே ஆரம்பித்தால் கூட மறுநாள் முதல் கால்பாகம் முடியும்வரை ஹரிவாசரம் என்றிருக்கும். அன்று துவாதசி எத்தனை நாழிகை இருக்கு என்பதைப் பொறுத்து இந்தக் கால்பாகம் மாறும். பஞ்சாங்கத்திலே எத்தனை நாழிகை ஹரிவாசரம் என்று குறிப்பிட்டிருப்பார்கள்.

வ்ருத்தி தீட்டின் பொழுது சில தளர்வுகள் வைத்துக் கொள்வது என்பது வழக்கத்தில் உள்ளது. பிறர் க்ருஹங்களுக்குப் போகவேண்டும் என்கின்ற அவசியமில்லை. ஏனென்றால் பொதுவாகத் தீட்டு என்பது எதற்காக வைத்திருந்தார்கள் என்றால் அந்தச் சமயத்தில் அந்தக் காரியத்தில் குறி இருக்கணும் என்பதற்காக. அதனால் பொதுவாக வெளியே செல்வது என்பது கிடையாது. ரொம்ப முக்கியமாக தவிர்க்க முடியாத ஒரு இடத்திற்குப் போக வேண்டும் என்றால் அந்த இடத்திற்குப் போய், தள்ளி நின்று இருந்து விட்டு வரலாம். குங்குமம் இட்டுக் கொள்ளலாம். இனிப்புப் பண்டங்கள் சாப்பிடுவதிலும் ஒரு தவறும் இல்லை. அதுவும் வழக்கத்தில் உள்ளது. வெற்றிலை பாக்கு போட்டுக் கொள்வதாகத் தெரியவில்லை.

1. அதாவது லிகிதபாடம் கூடாது என்று பாணினியின் சிக்ஷையில் இருக்கிறது. சிக்ஷா என்ற க்ரந்தமானது வேதங்களை எப்படிக் கற்றுக்கொள்ளவேண்டும் எப்படி உச்சாடனம் பண்ண்வேண்டும் என்பதற்காக வந்தது. அதில் லிகித பாடங்கள் கூடாது என்றிருப்பதால் ஓரளவு புத்தகங்களைப் பார்க்காமல் சொல்லவேண்டும். அதுமட்டுமல்ல தாரணம் என்ற ஒன்று இருக்கு. வேதாத்யயனம் போல் மனத்திற்குள் தரித்து வைத்தாலே அதுவே ஒரு தர்மம். குரு முகமாய் அத்யயனம் பண்ணாமல் இவனே புத்தகம் பார்த்து சொல்வது கூடாது என்பதுதான் முக்கியமான விஷயம். மனப்பாடம் முடியாவிட்டால் புத்தகம் பார்த்துச் சொல்லலாம் தவறில்லை ஆனால் முன்னமே குருமுகமாய் அத்யயனம் பண்ணியிருக்கவேண்டும். 2. ஸ்வாமி தேஶிகன் ஸ்ரீ பாஞ்சராந்த்ர ரக்ஷையில் இதைப்பற்றி குறிப்பிட்டுள்ளார். ஸ்வாத்யாய காலத்தில் மற்றவையெல்லாம் சொல்வதைக் காட்டிலும் வேத ஜபம் செய்வது உசிதம் என்றுள்ளது. ஸ்வாத்யாய காலம் என்றால் ஆஹாரம் எல்லாம் முடித்துவிட்டு ஓய்வு எடுக்கும் காலமாகும். அந்தச் சமயத்தில் ஸ்ரீமத் இராமாயணம், ஸ்தோத்ர பாட பாராயணம், திவ்ய ப்ரபந்தம் முதலியவற்றை பண்ணிக் காலத்தைக் கழிக்கலாம். அந்தச் சமயத்தில் வேத பாராயணம் பண்ணுவது விசேஷம் என்று ஸ்வாமி தேஶிகன் ஸாதித்துள்ளார். மற்றவைகளைப் பாராயணம் செய்வது பாபம் என்ற அர்த்தத்தில் இல்லை. வேதத்தை உபேக்ஷை பண்ணிவிட்டு அப்படிப் பண்ணக்கூடாது என்ற அர்த்தமாகும். ஏனென்றால் வேதம் உயர்ந்தது ஆகவே அதைப் பாராயணம் செய்வது உசிதமாகும். மேலும் எந்த பாகத்தைப் பாராயணம் செய்வது என்பதையும் ஸ்வாமி தேஶிகனே ஸாதித்துள்ளார்.

பொதுவாக அஹோபில மடத்து சிஷ்யர்கள் துவாதசியிலும் எந்த ஆசார்யனின் பாதுகையை அகத்தில் ஏளப்பண்ணி வைத்திருக்கிறார்களோ அவ்வாசார்யனின் திருநக்ஷத்ரத்திலும் பாதுகா தீர்த்தம் சேர்த்துக்கொள்வார்கள். அந்த மாதிரி பண்ணலாம். சிலர் தங்களுடைய திருநக்ஷத்ர தினத்திலும் பாதுகா தீர்த்தம் சேர்த்துக்கொள்வார்கள்.

அமாவாஸை அன்று எல்லோருமே இராத்திரி பலகாரம் பண்ணவேண்டும் என்று ஒரு வசனம் இருக்கிறது. அது தர்ப்பணத்திற்காக (தர்ப்பணா ப்ரயுக்தமில்லை) இல்லை. தர்ப்பணம் பண்ணுபவர்கள் தர்ப்பணத்திற்காக பலகாரம் பண்ணுவது என்பது வேறு. எல்லோருமே அமாவாஸை திதியன்று இரவு போஜனம் செய்யக்கூடாது என்ற வசனத்தைப் பின்பற்றி இரவு சாதம் சேர்த்துக்கொள்வதில்லை. சில சமயம் முதல் நாள் இராத்திரி காலத்திலே அமாவாஸை வந்துவிடும் மறுநாள் காலை மற்றும் சாயங்காலம் வரை அமாவாஸை இருக்கும் பக்ஷத்தில் தர்ப்பணம் மறுநாள்தான் வரும், அமாவாஸைகாரர்கள் (திதிப்படி பலகாரம் பண்ணுபவர்கள்) முதல் நாள் இராத்திரி சாப்பிடக்கூடாது என்று வரும். இதை இரண்டாகப் பிரித்துக்கொள்ளவேண்டும். தர்ப்பணத்திற்காக பலகாரம் என்பது தர்ப்பணக்காரர்கள் மட்டும்தான் பண்ணவேண்டும் மற்றவ்கள் பண்ணக்கூடாது. அமாவாஸைக்கான பலகாரம் சின்னக்குழந்தையில் ஆரம்பித்து எல்லோருமே கடைப்பிடிப்பது என்று சில வைதீகக்கார்கள் பின்பற்றி வருகின்றனர். ஆனால் இது திதி எப்போது என்பதை பொறுத்தது. குறிப்புகள்: பல க்ருஹங்களில் அமாவாஸை தினத்தன்று தர்ப்பணம் மட்டுமே இரவில் பலகாரம் பண்ண வேண்டும். க்ருஹத்தில் இருக்கும் மற்றவர்கள் எல்லோரும் அதாவது முக்கியமாக ஸ்த்ரீகள் குழந்தைகள் எல்லோரும் ஒரு பருக்கையாவது சாதம் சாப்பிட வேண்டும் என்று பெரியோர்கள் சொல்லுவார்கள். அதனால் இரண்டு விதமான கருத்துக்களும் உண்டு. அவரவர்கள் பெரியோர்கள் எந்த வழியை காண்பிக்கிறார்களோ அதே வழியில் செல்லலாம்.

இந்தக் கேள்வியில், வரும் நாட்களில் பண்டிகை கொண்டாடலாமா என்று கேட்கப்பட்டிருக்கிறது. ஒரு வருடத்திற்குள் இவ்வளவு நெருக்கமான உறவுக்காரர்கள் போனால் பண்டிகை கொண்டாடுவதா கொண்டாடுவது இல்லையா என்பதே ஒரு ஒரு க்ருஹத்தின் வழக்கத்தின் படி மாறுபட்டு இருக்கும். சில க்ருஹங்களில் வருஷம் முழுதும் சித்தி பெரியம்மா போனால் பண்டிகைகள் கொண்டாடாமல் இருப்பார்கள். சில க்ருஹங்களில் கொஞ்சம் குறைத்துக் கொண்டாடுவது என்று வைத்திருப்பார்கள். ஆனால் பண்டிகை அன்று மாசியம் வருகிறது என்றால் கொண்டாடாமல் இருப்பது உசிதம். ஒரு வருடம் முடிந்த பிறகு பண்டிகை அன்று அவருடைய ஶ்ராத்தம் வருகிறது என்றால் அன்று பண்டிகை கொண்டாடாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. உதாஹரணத்திற்கு ஜயந்தி அன்று ஒருவர் பரம பதித்து விட்டார் என்றால் அந்த ஸ்ரீ ஜயந்தி அன்று பண்ணும் கர்த்தா மட்டும்தான் பண்டிகை கொண்டாட முடியாது (ஒரு வருடத்திற்குப் பின் வரும் ஶ்ராத்தம்) மற்றபடி அவாளுடைய உறவினர்கள் எல்லோரும் பண்டிகை கொண்டாடுவது என்பது உண்டு.

a. பாதுகைக்கு அம்சை பண்ண பதார்தத்தை உள் பாத்திரங்களோடு சேர்க்கக்கூடாது. அதாவது தளிகை பண்ணும் பாத்திரங்கள் உட்பட பெருமாள் பாத்திரங்கள் என்று சில பாத்திரங்கள், நாம் உபயோகிக்கும் பாத்திரங்கள் என்று தனித்தனியாக வைத்திருப்போம். அதே போல் பாதுகா பாத்திரங்கள் தனி. அந்தப் பாதுகைக்கு உபயோகப்படுத்திய பாத்திரங்கள், அவற்றிற்கு ஸமர்ப்பித்த புஷ்பம், பழங்கள் என எதுவுமே பெருமாளுக்கு இருக்கும் பாத்திரங்களில் சேர்க்கக்கூடாது. ஆகையால் கேசரி முதலியவற்றை ஸமர்ப்பித்தால் அவைகளை உள்ளே சேர்க்க முடியாது என்பதாலும், பாதுகாராதனம் சுலபமாகப் பண்ணவேண்டியது என்பதாக ஸம்ப்ரதாயத்தில் வசனங்கள் இருக்கிறதாலும் இருப்பதைச் செய்தால் போதுமானதாகும். கேசரி முதலியவை பண்ணால்தான் விசேஷம் என்பதல்ல, நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் கூறியிருக்கும்படிச் செய்வதே விசேஷமாகும். b. முடியுமானால் 46ஆம் பட்டம் ஸ்ரீமதழகிய சிங்கரின் பாதுகைகளை ஏளப்பண்ணி ஆராதிக்கலாம். கட்டாயம் செய்தே ஆகவேண்டும் என்ற நிர்பந்தமில்லை. பக்தியோடு செய்தாலே விசேஷமாகும். c. பெருமாளுடைய திருமணியை பாதுகைக்கு உபயோகப்படுத்துவது சரியில்லை. பாதுகாராதனத்திற்குத் தனியாக ப்ரதிஷ்டை ஆகாத திருமணியாக இருக்கவேண்டும் என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். அந்தப் பாதுகைக்குத் திருமணி ஸமர்ப்பிக்கவேண்டும் என்ற நிரபந்தம் கிடையாது. ஸமர்ப்பித்தால் விசேஷம். d. நாம் ஏன் பாதுகா தீர்த்தத்தை முதலில் தெளித்துக்கொண்டு பின் ஸ்வீகரிக்கின்றோம் மற்றும் பெருமாள் தீர்த்தத்தை முதலில் ஸ்வீகரித்து விட்டு பின் தலையில் தெளித்துக் கொள்கின்றோம் என்றால் இரண்டும் வெவ்வேறு அதன் வித்யாசத்தைக் காட்டுவதற்காக இப்படி ஒரு வழக்கம். இரண்டு தீர்த்தமும் விசேஷம் தான். e. பெருமாளை நமக்குச் சேர்த்து வைக்கிறபடியினாலே ஆசார்யன் உயர்ந்தவர் என்று சொல்லியிருக்கிறது. ஆனால் பெருமாளைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவர் என்ற அர்த்தமில்லை ஏனென்றால் அவர் பெருமாளுக்கு தாசர், மேலும் எம்பெருமான்தான் ஸர்வ பேருக்கும் ஸ்வாமி, அவரைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவர் யாரும் கிடையாது. ஆசார்யன் பெருமாளுக்கு ஸ்வாமி என்ற அர்த்தத்தில் சொல்லவில்லை. நமக்கு அவர் பெருமாளையே சேர்த்து வைப்பதால் உயர்ந்தவர் என்று சொல்கிறோம். ஆசார்யன் எப்போதுமே எம்பெருமானுக்கு தாசர் ஆகையால் அவர் திருப்பாதுகைகளை பெருமாளுக்குக் கீழ்தான் ஏளப்பண்ணவேண்டும். துளசி என்பது பெருமாளுக்கு மட்டுமே உரியது அதை வேறு யாருக்கும் ஸமர்ப்பிக்கக்கூடாது. கால்களில் படக்கூடாது ஆகையால் பாதுகைக்கு ஸமர்ப்பிக்கக்கூடாது. அவர் நித்யஸூரி, பெருமாளுக்குச் சேவகம் பண்ணுபவர். நாம் அந்த நித்யஸூரிகளுக்கும் தாசர்களாவோம். ஆகையால் ஆசார்யனே ஆனாலும் அவருடைய திருவடிகளில் துளசி படக்கூடாது. f. சூர்ய க்ரஹணத்தின்போது பாதுகைக்குத் திருமஞ்சனம் செய்யவேண்டிய அவசியமில்லை. க்ரஹணத்திற்குப் பிறகு செய்யலாம்.

லக்ஷ்மீ ந்ருஸிம்ஹருக்கு நீராஜன தீபம் தேங்காய் மூடியில் சில ஊர்களில் சில ஸம்ப்ரதாயத்தில் வழக்கத்தில் உண்டு. தாங்கள் அவ்வழக்கத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாக இருந்தால் தாராளமாக ஏற்றாலாம்.

நித்யம் செய்யும் தேவரிஷி, காண்டரிஷி தர்ப்பணத்திற்கு மாலையில் பலகாரம் உண்டா என்றால் கிடையாது. செய்யவேண்டிய அவசியமும் இல்லை. மேலும் உபாகர்மா நாளில் தேவரிஷி பித்ருரிஷி தர்ப்பணத்திற்காக பலகாரம் என்று சொல்லப்படவில்லை. அது காயத்ரி ஜபத்திற்குக்காக சொல்லப்பட்டவை. அதாவது முதல்நாள் சாப்பிடாமல் இருந்து அடுத்தநாள் காயத்ரிஜபம் செய்யவேண்டும் என்றிருக்கிறது. முழுபட்னியிருக்க முடியாதவர்களுக்கு முதல்நாள் பலகாரம் என்று சொல்லியிருக்கிறது.

மகாலக்ஷ்மித் தாயார் பற்றியதுதான் வரலக்ஷ்மி நோன்பு என்று இருக்கும் பொழுதும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் அதை கொண்டாடுவதில்லை என்றால் வரலக்ஷ்மி விரதம் ஏற்பட்ட வரலாறாக இருக்கக்கூடும். ஒரு காம்யார்த்தமான விஷயம், அதாவது ஒரு பெண்மணி மகாலக்ஷ்மியை குறித்து ஐஶ்வர்யத்தை வேண்டி இந்த விரதத்தை இருந்தாள். அதைப் பின்பற்றி வழக்கம் ஏற்பட்டது என்று கதைகளில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. பொதுவாகவே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் காம்யார்த்தமாக எந்த ஒரு வழிபாட்டையும் செய்வதில்லை. எம்பெருமானுடைய வழிபாடாகவே அவருக்கே கைங்கரியம் செய்வதுதான் ஸ்ரீ வைஷ்ணவருடைய லக்ஷ்ணமாக இருக்கின்றது. இந்தப் பண்டிகை ஆரம்பித்த வரலாறு அப்படி இல்லாததனால் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் இதை கொண்டாடுவதில்லை என்று தோன்றுகிறது. இப்படி இருக்கின்ற பொழுதிலும் இந்த வரலக்ஷ்மி விரதம் பண்ணி சில க்ருஹங்களில் வெற்றிலை பாக்கிற்கு அழைப்பார்கள். அப்படி அழைத்தால் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்த்ரீகள் போய் தாம்பூலம் வாங்கிக் கொள்வது என்பதும் இருக்கின்றது.

ஶரணாகதி நடந்து முடிந்தபிறகு ஒருவருக்கு விஶ்வாஸத்தில் குறைவேற்பட்டால், அந்த மந்த விஶ்வாஸத்தை மஹாவிஶ்வாஸமாக எம்பெருமானே ஆக்கி அவனைக் கரைச்சேர்க்கிறான் என்று ஸ்வாமி தேஶிகன் சாதிக்கிறார். ஆசார்யன் நமக்காக ஶரணாகதி செய்திருக்கிறார் என்பதில் விஶ்வாஸம் இருத்தல்வேண்டும்.நாமாகச் செய்தால் சரியாக செய்திருக்க மாட்டோம் எனலாம், ஆனால் அது உக்தி நிஷ்டையோ, ஆசார்ய நிஷ்டையோ அது ஆசார்யன் மூலமாகத்தான் ஶரணாகதி நடக்கிறது என்கிறபோது நிச்சயமாக ஆசார்யன் நமக்காக விஶ்வாஸத்தோடு, சரியாகப் பண்ணியிருப்பார் என்று நம்பணும். ஆசார்யன் மேல் விஶ்வாஸம் குறையாமல் இருத்தல்வேண்டும் அவர்மேல் நம்பிக்கையிருந்தாலே ஶரணாகதி பலித்து மோக்ஷம் கிட்டும்.

திருமலையப்பனுக்கு புரட்டாசி சனிக்கிழமை மாவிளக்கேற்றுவது, ஸம்ப்ரதாயத்தில் இருக்கிறது விசேஷமாக பலபேர் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். அதை ரங்கநாதனுக்கு ஏற்றாலாமா என்றால் அப்படி ஒரு வழக்கம் இருந்தால் செய்யலாம். அப்படியிருப்பதாக எங்களுக்குத் தெரியவில்லை. திருவேங்கடமுடையானுக்கு ஸம்ப்ரதாயத்தில் பண்ணிக்கொண்டிருக்கிறோம். ஸம்ப்ரதாயத்தில் இல்லாததைப் புதிதாகப் பண்ணவேண்டுமா? ஆரம்பிக்க அவசியமா என்றும் அந்த ரீதியில்தான் பக்தியை வெளிப்படுத்தணுமா என்றெல்லாம் இருக்கிறது. இவையெல்லாம் அந்தந்த குலத்தில், அந்தந்த க்ருஹத்தில் பல வழக்கங்களெல்லாம் உள்ளது. ஆகையால் உங்க அகத்தில் இதுபோன்று வைகுண்டயேகாதசி தினங்களில், ரங்கநாதனுக்கென்று விளக்கேற்றும் வழக்கமிருந்தால் செய்யுங்கள் இல்லையென்றால் புதிதாக ஆரம்பிக்கவேண்டாம். அவரவர் வழக்கத்தில் இருப்பதைச் செய்தால் போதும். பலவிதமான தீபங்களில் கடதீபம் என்று ஒன்றிருக்கிறது. கடத்தில் தீபம் ஏற்றி அதைப் பெருமாளுக்கு கட ஆரத்தியாக ஸமர்பிப்பது. கோயில்களில் பண்ணிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். ஆகமத்தில் சொல்லியிருக்கிறபடியால் அந்த கடதீபம் விசேஷம். கடம் என்பதும் தீபம் என்பதும் மங்களகரமான ஒன்று இரண்டும் சேரும்போது மிகவும் மங்களகரமாக இருக்கும் என்பதுதான் தாத்பர்யம். விசேஷ நாட்களில் நாம் நித்யம் ஏற்றும் அகல் விளக்கிற்குப் பதில் கும்பத்தில் நீர் நிரப்பி அதில் விளக்கு ஏற்றவேண்டும் என்ற அவசியமில்லை. நம் வழக்கம் என்ன இருக்கிறதோ அதைச் செய்தால் போதுமானதாகும். புதிதாக எதையும் செய்யவேண்டியதில்லை. பொதுவாகத் தீபத்திரியை அணைத்தல் கூடாது. ஆனால் அடுக்குதீபத்தில் முழுவதும் கருப்பாகும் ஒரு கஷ்டமிருக்கிறது. பொதுவாக அடுக்குதீபம் ஏற்றி பெருமாளுக்கு ஸமர்ப்பித்தவுடன் தீபத்தை வெளியே எடுத்துக்கொண்டு போய் அணைக்கிறார்கள் ஏனென்றால் பெருமாளுக்கு நேரே மற்றும் நாலுபேருக்கு முன்னர் தீபத்தை அணைக்கக்கூடாது. அதைப் பக்குவமாகச் செய்தல்வேண்டும். அகண்டதீபம் என்பது இப்போதும் பல கோயில்களில் இருக்கிறது. கண்டம் என்றால் விட்டுபோதல்/அணைதல் என்று அர்த்தம். விட்டுப்போகாமல் எப்போதும் எரிந்துகொண்டிருத்தல் என்பது அகண்டதீபமாகும். சில க்ருஹங்களில் கூட அகண்டதீபம் வைத்துக்கொண்டிருப்பார்கள். அது விசேஷம்தான் அதைச் செய்யலாம். அகண்ட தீபமென்றால் தமிழில் அணையாவிளக்கு என்றாகும். தனியாக பெரியவிளக்கு என்றெல்லாம் இல்லை. எப்போதும் ஏற்றும் விளக்கு அணையாமல் பார்த்துக்கொள்ளவேண்டும்.

கோயில்களில் கொடுக்கப்படும் பலிஹரணத்தைப் பலிக்குப் பின் கோயிலை பராமரிக்கும் ஸ்த்ரீகள் சுத்தம் செய்யலாம்.

நடைபயிற்சி செய்யும்போது காயாத்ரி ஜபம் செய்வது சரியில்லை. அப்படிச் செய்தல் கூடாது.

பொதுவாக அர்ச்கர்களே ஆரத்தி காட்டும்போது அவர்களிடமே கொடுட்து ஆரத்தி காட்டுவதுதான் நல்லவழக்கம். அவர்களிடம் கொடுத்து எடுப்பதே சிறந்தாகும்.

கொத்தவரங்காயைப் புளியோடு சேர்க்கக்கூடாது என்றிருப்பதால் கதம்பத்தில் சேர்க்கமாட்டார்கள். ஆகையால் கேள்வியின் முதல் பகுதி ப்ரஸக்தியில்லை. பகவத் ப்ரசாதமாக இருந்து அதில் வேறு ஏதாவது விட்டகாய் வந்தால் அதை எடுத்துவைத்துவிட்டு சாப்பிடலாம். அங்கே அந்த வஸ்துகலந்ததைச் சாப்பிடாமல் கூட இருக்கலாம் அது அவரவர் மனதைப் பொருத்தது. தெரியாமல் சாப்பிட்டால் ப்ராயஶ்சித்தம் க்ருஷ்ணானுஸ்மரணமே ஆகும்.

பரஸமர்ப்பணத்திற்குப் பிறகு நிஷித்தமான வஸ்து என்று தெரிந்தபின் சேர்த்துக்கொள்ளாமல் இருப்பதுதான் நியாயம். அதேமாதிரி சந்தியாவந்தனத்தைத் தெரியாமல் விடுவதென்பது இல்லை. தெரிந்தேதான் விடுகிறோம். இப்படிப்பட்ட தவறுகளைத் திருத்திக்கொள்ளவேண்டும், அவைகளை மீண்டும் செய்யாமல் இருத்தல்வேண்டும். செய்த தவறுக்கு ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி செய்துகொள்ளலாம். இவை மோக்ஷத்திற்குத் தடையாக இருக்காது. நாம் தெரிந்தே செய்யும் பாபங்களுக்கு ப்ராயஶ்சித்தம் புன: ப்ரபதனம். ஒருவேளை ப்ராயஶ்சித்தம் செய்யாமல் போனால் பகவானே லகு சிக்ஷை (தண்டனை) கொடுத்து மோக்ஷம் தருவான்.

ஶரணாகதி கண்டிப்பாக பலன் தரும். ஆனால் ஒரு லௌகீக பலனுக்காக செய்து பலனில்லாமல் போயிற்று என்றால், செய்த அங்கங்களில் குறைவு இருந்திருக்கலாம். மேலும் பெருமாள் நமக்கு எப்போதும் ஹிதத்தைதான் செய்வான். நாம் எதோ ஒன்று எண்ணிக்கொண்டு செய்திருக்கலாம்.ஆனால் அது நமக்கு ஹிதமில்லை என்றால் அதை செய்யாமலே இருப்பான். ஆகையால் செய்த ஶரணாகதி பலிக்கவில்லை என்றால், அது நமக்கு ஹிதமில்லை என்பதால் பகவான் நமக்கு தரவில்லை என்று புரிந்துகொள்ளவேண்டும்.

பொதுவாக தீட்டுக்காலத்தில் போடுவதில்லை. சிலர் 40 நாட்களோ அல்லது முதல் மாஸ்யம் வரையோ அல்லது 6 மாத காலம் வரை கோலம்போடாமல் இருப்பது என்பதாக வைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். பண்டிகைகள் பொருத்தவரை பெருமாளுக்குச் செய்யவேண்டிய சில கார்யங்கள் சில பண்டிகைகள் இருக்கின்றன. அவையெல்லாம் அவசியம் கொண்டாட வேண்டியது. உ.தா: ஸ்ரீஜயந்தி வந்தால் பெருமாள் திருவாராதனம் நிற்காது. பெருமாளுக்காக ஏதோ ஓரிரண்டு பக்ஷணங்கள் செய்து அம்சை பண்ணலாம். திருக்கார்த்திகையன்று பெருமாளுக்கு விளக்கேற்றுவது நிற்காது. மகரசங்க்ரமண தர்ப்பணம் பண்ணுபவர்கள் தர்ப்பணம் செய்துதான் ஆகவேண்டும். ஆகையால் பெரியளவில் கொண்டாடாமல் சிறியளவில் கொண்டாடலாம். அதேபோல் கோலம் போடுவதும் ஒருவருடம்வரை போடாமல் இருத்தல் என்பது அவரவர் மனதைப் பொருத்தது. சிலர் நல்லநாள் தீட்டு காலத்திற்குப் பிறகு பார்த்து ஆரம்பித்து விடுவார்கள். துக்கத்தை அனுசரிப்பதென்பது அந்தப் போன வ்யக்திக்கும் அவர்களுக்கும் உள்ள அந்யோந்யத்தைப் பொருத்தது.

கேள்வியின் முதல் பகுதியின் பதிலை – ப்லவ வருடம் ஆடி சுதர்சனம் - Q13JUL21010 கேள்வியை கீழே கொடுத்துள்ள linkல் காணவும். https://sudarsanam.sampradayamanjari.org/ப்லவ-ஆடி-ஸ்த்ரீ-தர்மம்/#Q13JUL21010T தைலபக்குவம் (எண்ணெயில் செய்யப்பட்ட பதார்த்தங்கள்), புளிக்காய்ச்சல் எல்லாம் பத்தை அதாவதுச் சாதத்தை தொட்டக்கையோடு தொடாமல் இருந்தால் அவையெல்லாம் பத்து கிடையாது. ஊறுகாயெல்லாம் பத்தில் சேராது, இருந்தாலும் உப்பு கலந்த பதார்த்தம் என்பதால் அதைத் தனியாகத்தான் எடுத்து வைப்பார்கள்.

ஐப்பசி துலாமாச காலத்தில் காவேரி ஸ்நானம் மிகவும் விசேஷம். இதில் கடைசி ஸ்நானம் என்பது ஒரு பெரிய விசேஷமில்லை இதற்குப் பின் அடுத்தவருடம்தான் துலா ஸ்நானம் வரும் என்பதால் கடைசி பக்ஷம் கடைசிநாளாவது பண்ணவேண்டும் என்பதுதான். யாரோ ஒரு முடவன் (காலால் நடக்க முடியாதவன்) ஸ்நானம் பண்ணவேண்டும் என்று வந்தபோது மாசக்கடைசியாயிற்று ஐப்பசி மாசம் முடிந்து கார்த்திகை மாதம் பிறந்தாயிற்று அவன் வரமுடியாமல் கஷ்டப்பட்டதாகவும், அப்படி கஷ்டப்பட்டு வந்து அடுத்த மாதம் பிறந்தாலும் அவனுக்காக துலா காவேரி ஸ்நானம் பலனைத் தந்ததாகவும் கதை சொல்கிறார். அதனால் கடைசிநாளானாலும் அடுத்தமாதத்தின் முதல்நாளானாலும் துலா ஸ்நான பலன் உண்டு என்பதுதான் இதன் தாத்பர்யம்.

நிமந்த்ரணம் இருப்பவர் அவர்கள் அகத்தில் திருவாராதனம் பண்ணி பெருமாள் தீர்த்தம் (நித்யபடி மூன்றுமுறை எடுத்துக்கொள்வார்கள்) அன்று ஒரே ஒருமுறை மட்டும் எடுத்துக்கொள்ளவேண்டும். மேலும் அன்று ஸ்ரீபாத தீர்த்தம் ஸ்வீகரிக்கும் வழக்கமில்லை.

கண்டருளப்பண்ணுவதும் அம்சைபண்ணுவதும் இரண்டும் ஒன்றுதான். எம்பெருமான் அமுதுசெய்வதாக நாம் நினைத்துக்கொண்டு அவனுக்கு அமுதுசெய்விக்க வேண்டும். ஒரு தாயார் எப்படி தன் குழந்தைக்கு ஊட்டி விடுவாளோ அதே போல் எம்பெருமானுக்கு நாம் ஊட்டிவிடும் பாவத்தில் அமுதுசெய்விக்கணும். அதை எம்பெருமான் கண்டு அருளப்பண்ணுகிறான் (அருள்கிறான்) ஆகையால் இரண்டும் ஒன்றே.

வருஷாப்தீக ஶ்ராத்தத்தில் நாத்தனார் கணவர் நிமந்த்ரணம் இருக்கலாம் தவறில்லை. ஆனால் பித்ரு சேஷம் போல் அதைச் சாப்பிடும் வழக்கமில்லை. அதேபோல்தான் அண்ணா, மன்னிக்கும் பித்ருசேஷம் சாப்பிடும் வழக்கம் கிடையாது

சிறு குழந்தைகளை வைத்துக்கொண்டு சாளக்கிராம பூஜை செய்வது சரியல்ல.

அமாவாஸை அன்று ஶ்ரத்தம் வந்தால் ஶ்ராத்தத்திற்குப் பிறகு அமாவாஸை தர்ப்பணம் என்பதுதான் வழக்கம். இதுதான் ஶாஸ்த்ரமும்.

பரேஹனி தர்ப்பணம் மறுநாள் சூர்ய உதயத்திற்கு பிறகு சந்தியாவந்தனம் செய்யதவுடனேயே செய்யவேண்டியது. இதுதான் பல பெரியோர்களின் வழக்கம். அம்மா அப்பா ஶ்ராத்தம் தவிர மற்றவர்களுக்கு ஶ்ராத்தம் பண்ணுவதாயிருந்தால், அந்தத் தர்ப்பணம் ஶ்ராத்தம் முடிந்தவுடனேயே ஶ்ராத்தாங்கமாகப் பண்ணுவதுதான் ஶாஸ்த்ரம். மாதா பிதா ஶ்ராத்தங்களுக்குத்தான் பரேஹனி தர்ப்பணம் இதர ஶ்ராத்தங்களுக்கு அன்றே பண்ணுவதுதான் ஶாஸ்த்ரம்.

சீமந்தோந்நயனம் முக்கிய ஸம்ஸ்காரம்தான் ஆனால் இன்று அதை முதல் கர்ப்பத்திற்கு மட்டும் பண்ணுவது என்பதுதான் இப்போது வழக்கமாகவுள்ளது.

1. ISKCON ஸம்ப்ரதாயத்தைக்கூட பாகவத ஸம்ப்ரதாயம் என்று சொல்லலாம். ஏனென்றால் அவர்கள் பகவானைச் சேர்ந்தவர்கள். அதனால் அவர்களின் நூல்களைப் படிப்பதினால் தவறு ஒன்றும் வந்து விடாது. அதே சமயம் நமது ஸம்ப்ரதாயத்தைப் பற்றி நன்றாக தெரிந்துகொண்டு அதைப் பின்பற்ற வேண்டும். அதனால் இவ்விரண்டிற்கும் உள்ள வித்தியாசங்களைச் சரியாக தெரிந்து கொண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயம்,பகவத் ராமானுஜருடைய ஸம்ப்ரதாயத்தை நாம் பின்பற்ற வேண்டும். 2. திருமண் ஸ்ரீசூரணத்தை U வடிவு முத்திரையில் பதித்து வைத்துக் கொள்ளக்கூடாது. நித்யமும் திருமண் இட்டுக்கொள்ளவேண்டும் என்று இருக்கிறது. பகவானின் திருநாமத்தைச் சொல்லி இடுவதால்தான் அதற்கு நாமம் என்று பெயர். எம்பெருமானின் திருநாமத்தைச் சொல்லி திருமண்ணைக் குழைத்து இடவேண்டும். முக்கியமாக அதில் மண் இருக்கவேண்டும் அதனால்தான் அதற்குத் திருமண் என்று பெயர். இவ்வாறு இட்டுக்கொண்டால்தான் அது நமக்கு ரக்ஷையாக இருக்கும் ஆகையால் திருமண்காப்பு என்று பெயர். இப்படியாக இட்டுக்கொள்ளுதல்தான் நலம் வேறு ரீதியில் பதித்துவைத்துக்கொண்டு இடுதல் கூடாது. 3. பொதுவாக மஞ்சள்தான் விசேஷம் என்பதாகச் சொல்லியிருக்கிறது. மஞ்சள் தூளிலிருந்துதான் தாயாரித்த ஸ்ரீசூர்ணம்தான் விசேஷம். ஒருவேளை மஞ்சள் கிடைக்கவில்லை என்றால், சிறு மஞ்சள்தூள் சேர்த்துவைத்து வேறு வர்ணத்துடன் கலந்து இட்டுக்கொள்ளலாம். ஆரஞ்சு போன்றவையெல்லாம் நவீன காலத்தில் வந்தது. ப்ராசீனத்தைப் பின்பற்றவேண்டுமானால் மஞ்சள் இடுவதுதான் சிறந்தது. பல திருக்கோயில்களில் மஞ்சள்பொடி, மஞ்சள்காப்பு என்பவையெல்லாம் கிடைக்கும். அவற்றை சேகரித்துக்கொண்டு என்ன ஸ்ரீசூர்ணம் இருக்கிறதோ அத்துடன் சேர்த்து இட்டுக்கொள்ளலாம். இவ்வாறு சில மஹான்கள் செய்வதைப் பார்த்திருக்கிறேன் 4. கோபிசந்தனம் என்பது ஸ்ரீக்ருஷ்ணருடைய திருமேனிச் சம்பந்தம்பட்ட ஒரு த்ரவ்யம் என்பதாகச் சொல்கிறார்கள். திருமண்காப்பை பற்றி மண் எடுத்து இட்டுக்கொள்ளவேண்டும் என்று ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ர ஆகமத்தில் சொல்லியிருக்கிறது. திருமண் கிடைக்காதபோது கோபி சந்தனம் இட்டுக்கொள்ளலாம் என்று சொல்லியிருக்கிறது. திருமண் கிடைக்கின்றபோது கோபி சந்தனத்தைக் காட்டிலும் திருமண்காப்புதான் விசேஷம். ஏனென்றால் அது வெள்ளை நிறத்தில் இருக்கவேண்டுமென்பதும், மண் இருத்தல் வேண்டுமென்பதும் சொல்லியிருக்கு. அதுவே சம்ப்ரதாயமாகவும் இருப்பதினால் திருமண்காப்பே விசேஷமாகும். 5. திவ்ய தேசத்திலோ அல்லது கங்காநதி முதலான இடங்களில் இருக்கின்ற திருமண்ணைதான் இடவேண்டும் என்று ஆகமங்களில் சொல்லியிருக்கு ஆகையால் அதைத்தான் தரிக்கவேண்டும். அயோத்யா, திருவஹீந்திரபுரம், புஷ்கரம், திருநாராயணபுரம் இவ்விடங்களில் திவ்யதேச திருமண் கிடைக்கின்றன. கடைகளில் இந்த க்ஷேத்ர திருமண் என்று கேட்டாலும் கொடுப்பார்கள். பொதுவிலே திருமண் என்று வெளியில் வைத்திருப்பார்கள் அவையல்லாது அயோத்யா அல்லது திருநாராயணபுரம் திருமண் என்று குறிப்பாக கேட்டால் தருவார்கள். அவையே விசேஷமானது.

எந்தெந்த ஹோமம் பண்ணலாம் என்று விரிவாக அடுத்த இதழில் பதிவிடுகிறோம்.

சாளக்கிராம திருமஞ்சனத்தில் தேன் சேர்கலாம் மற்றும் மதுபர்கம் அமுது செய்யலாம்.

அதன் விளைவுகளால் அவருக்கு கட்டாயம் பாதிப்பு ஏற்படும். ஶரணாகதி செய்து கொண்டவர்களாக, பெருமாளிடம் பக்தி உள்ளவர்களாக, பெருமாளுக்குக் கைங்கரியம் செய்பவர்களாக யாராக இருந்தாலும் சரி அவரவர்கள் செய்த தவற்றிற்குத் தண்டனையைக் கட்டாயம் அனுபவித்தே ஆகவேண்டும். அதிலிருந்து யாரும் மீள முடியாது. தெரிந்து தவறு செய்தால் கட்டாயம் தண்டனை உண்டு. அவருக்கு பாதிப்பும் ஏற்படும். அவர் செய்து கொண்ட ஶரணாகதிக்குப் பலன் இருக்குமா என்று கேட்டால் இருக்கும். ஏனென்றால் பாபம் செய்தால் பாபத்திற்கு தண்டனை, நல்ல காரியங்கள் செய்யும் பொழுது அதற்குப் பலன் என்று எப்படி இருக்கின்றதோ, அதேபோல் அவர் மோக்ஷத்திற்காக ஶரணாகதி செய்து கொண்டிருந்தால் அப்பொழுது அவருக்கு மோக்ஷ பலன் கிடைக்கும். மோக்ஷ பலன்களுக்குத் தடையாக இந்தப் பாபங்கள் ஆகாது. ஏனென்றால் இந்தப் பாபங்களுடைய பலனை இங்கேயே அனுபவித்து விடுவோம். அதை நன்றாக அனுபவித்த பிறகே மோக்ஷம் கிடைக்கும்.

உடல் உறுப்பு தானம் பற்றி ஶாஸ்திரத்தில் எதுவும் பெரிதாகச் சொல்லவில்லை. ஏனென்றால் அந்தக் காலத்தில் அது கிடையாது. இப்பொழுதுதான் இப்படி ஒரு விஷயம் வந்திருக்கிறது. அந்தக் காலத்தில் தெரியாதானபடியினால் ஶாஸ்திரம் அதை ஆதரிக்கிறது என்று சொல்ல முடியாது. ஶாஸ்திரம் ஆதரிக்காத விஷயத்தை செய்வதற்கு பெரியோர்கள் தயங்குவார்கள். ஶாஸ்திரத்தில் சொல்லியிருந்தால்தான் செய்வார்கள். சொல்லாத விஷயத்தை ஏற்றுக் கொள்வதற்கு மகான்கள் தயங்குவார்கள். அந்த ரீதியில் வருகின்ற தயக்கம் நமக்கும் வேண்டும், இருக்க வேண்டியதும்தான். ஏனென்றால் பகவான் நமக்கு கொடுத்த உடல் உறுப்புகளை இன்னொருவருக்கு கொடுப்பதற்கு எந்த அளவிற்கு நமக்கு உரிமை இருக்கிறது என்பதையும் நாம் பார்க்க வேண்டும். கடைசியில் ஶரீரத்தைத் தானம் பண்ணும்போது அது ஒரு ஹோமம் போல் கணக்கு. அதற்கும் மந்திரங்களெல்லாம் உண்டு. மந்திரங்கள் சொல்லி அக்னியில் ஸமர்பிப்பதாகத்தான் கணக்கு. ஆகையால் அதற்கு எந்தக் குறைவுமில்லாமல் முழு த்ரவ்யமாக அதை ஸமர்பிப்பது நல்லது என்கிற ரீதியில் ஶாஸ்த்ரம் கூறியிருக்கிறது.

பெருமாள் திருவாராதனத்திற்கு என்னென்ன பூக்கள் என்று நியமங்கள் இருக்கின்றது. கனகாம்பரத்தைப் பெருமாளுக்குச் சாற்றலாமா என்றால் அதில் கோவில் பெருமாள் அகத்துப் பெருமாள் என்றெல்லாம் கணக்கு உண்டு. கனகாம்பர புஷ்பம் எல்லாம் கோவில் பெருமாளுக்குத் தாராளமாகச் சாற்றலாம். அகத்து பெருமாளுக்குக் கூடியவரை வாசனையுடன் கூடிய வெள்ளைப் புஷ்பங்கள் சாற்றினால் நல்லது என்று சொல்லி இருக்கிறார்கள். இதற்கான ஒரு PDFஐ விரைவில் பகிர்கிறோம்.

கோயிலில் பெருமாள் திருமஞ்சனத்தின் போது சீக்ஷாவல்லி, ஆனந்தவல்லி, பிருகுவல்லி உபநிஷத் போல் அதற்கு அடுத்து நாராயண உபநிஷத்தில் இருக்கின்ற அம்பஸ்யபாரே என்று ஆரம்பித்து அதுவும் சொல்லலாம். நேரமின்மை காரணமாக சொல்ல மாட்டார்களே தவிர மற்றபடி நேரமிருந்தால் தாராளமாகச் சொல்லலாம்.

பொதுவாக 108 முறை. 108 முடியவில்லை என்றால் 28 இல்லையென்றால் பத்து தடவையாவது ஜபிக்க வேண்டும். 108க்கு மேல் 1008 வரை ஜபிக்கலாம். 147,156 என்று இஷ்டப்படி சொல்ல முடியாது. அதில் ஏதாவது கணக்கு வைத்துக் கொண்டு ஜபிக்கலாம். தீர்த்தங்கள் ஜபிக்கும் பொழுது எத்தனை முறை சேவிக்க வேண்டும் என்று அந்தந்த விதிகளில் இருக்கின்றது. சிலவற்றில் நான்கு தடவை சிலவற்றில் ஏழு தடவை என்று நாம் எதற்காக ஜபிக்கிறோமோ அதைப் பொறுத்து இருக்கின்றது. அதில் அவர்கள் என்ன சொல்லி இருக்கிறார்களோ, இந்த விதியில் எப்படி இருக்கிறதோ 108 தடவை என்றால் 108 தடவை அதன்படி ஜபிக்க வேண்டும்.

பொதுவாக பரமபதித்தவருடைய பார்யாள் எண்ணெய் தேய்த்து தீர்த்தமாடுவது வழக்கமில்லை. நாட்டுப் பெண்ணாக இருக்கிறவர் சுபஸ்வீகாரம் ஆனபிறகு எண்ணெய் தேய்த்து தீர்த்தமடலாம். பொதுவாகச் சுமங்கலி ஸ்த்ரீகளை குறித்து ஶ்ராத்தம் பண்ணும் பொழுதுதான் இந்த மாதிரி வெற்றிலைபாக்கு கொடுப்பார்கள் என்பதாக நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். மாமனார் பரமபதித்ததற்கு சுமங்கலிகளுக்கு தாம்பூலம் கொடுப்பதாக நான் கேள்விப்பட்டதில்லை. சிலர் மிகவும் வயதானவர்கள், ரொம்ப பெரியவா பரமபதித்து விட்டால் சுப மரணம் என்று சொல்லுவார்கள். அதாவது திருப்தியாக இருந்து வயதாகி அவர் பரமபதித்தது கூட சுபம் என்கின்ற ரீதியில் இருந்தால் அப்பொழுது இந்த மாதிரி தாம்பூலம் கொடுப்பார்களாக இருக்கும்.

சுதர்சன ஹோமத்தில் coins என்று சொல்லப்படும் 10, 20 ரூபாய் coins சேர்க்கலாம். Currency note என்பது ஒரு Pronote போல் (I Promise to pay என்பது போல்) அவைகள் நாணயமாக ஆகாது ஆகையால் coins ஐ சேர்க்கலாம் ரூபாய் நோட் உபயோகிப்பது இரண்டாம் பக்ஷம்தான்.

ஆசார்யன் திருவடியில் ப்ரபத்தி பண்ணி கொண்ட கன்யா ஸ்த்ரீக்கு மோக்ஷம் உண்டா என்றால் உண்டு. ப்ரபத்தி என்பது சின்னக் குழந்தைக்குக்கூட பணணலாம். இப்படியாக ஶாஸ்திரம் தனித்தனியாகச் சொல்லாது. இது பண்ணினால்தான் கிடைக்கும் ஶரணாகதி பண்ணிக்கொண்டு என்ன பண்ணினாலும் மோக்ஷம் கிடைக்கும் என்றெல்லாம் சொல்லாது. ஶரணாகதி பண்ணிக்கொண்டவர்கள் அதற்கு ஏற்ற மாதிரி நடந்துகொள்ள வேண்டும். சைவ குடும்பத்தில் வாழ்க்கைப்பட்டாலும்கூட, அவர் வைஷ்ணவ தர்மங்களைப் பின்பற்றி இருக்கலாம். அதாவது பரமைகாந்தியம், ஒரு வைஷ்ணவ ஸ்த்ரீயாக இருக்க முடிந்தால் நல்லது. அப்படி இருக்க முடியவில்லை, தேவதாந்திர சம்பந்தங்களை விட முடியவில்லை என்றால், கடைசியில் கூட திருந்துவதற்கான வாய்ப்பு கிடைத்தால் திருந்தி மாறலாம். அப்படியும் வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை என்றால் பகவத் சங்கல்பம் என்னவோ அதைப் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டியதுதான். இவை அனைத்தையும் காட்டிலும் ஶரணாகதி செய்தவர்கள் மற்ற குடும்பங்களில் வாழ்க்கைப்படாமல் இருப்பதுதான் நல்லது, பாதுகாப்பும் கூட. வாழ்க்கைப்பட்டபின்பு என்ன செய்வது என்ற கேள்வி வருவது சரியாக இல்லை என்றே தெரிகிறது.

பதிலில் குறிப்பிட்ட ஆசார்யன் என்பவர் வேத அத்யயனம் சொல்லி வைத்தவர், அல்லது ப்ரதானமான் மந்திரோபதேசம் பண்ணிவைத்தவர். ஸ்தோத்ர பாடம் சொல்லிக்கொடுத்தவர்களுக்கு இந்த தீட்டு நியமம் கிடையாது. மேலும் வேதாத்யயனம் சொல்லி வைத்தவர் என்றால் யார் ப்ரம்மோபதேசம் செய்து வேதாத்யயனம் சொல்லிக்கொடுத்தாரோ அவருக்குதான் இந்த தீட்டு நியமம்.

விவாஹ ப்ரயோகத்தில் ஸ்தாலிபாகம் சேஷ ஹோமம் இவையெல்லாம் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. விவாஹத்தில் எப்படியானால், முதலில் லாஜ ஹோமம், அதற்கு முன் சப்தபதி அப்படியெல்லாம் சொல்லி இருக்கிறதோ அது மாதிரியாக ஸ்தாலிபாகம் சேஷ ஹோமம் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. விவாஹத்தினுடைய ஒரு ப்ரக்ரியையில் இது உள்ளடங்கியது. அதனால் எதற்காக பண்ணுகிறார்கள் என்றால் ஶாஸ்திரம் சொல்வதனால் பண்ணுகிறார்கள். இதில் வரும் இந்த ஸ்தாலிபாகம் என்பது பின்னால் வரப்போகும் ஸ்தாலிபகங்களுக்கு எல்லாம் ஒரு ஆரம்பம். அதாவது க்ருஹஸ்தனாக இருக்கின்றவன் நித்யம் ஔபாசனம் பண்ண வேண்டும். 15 நாட்களுக்கு ஒரு முறை ஸ்தாலிபாகம் பண்ண வேண்டும். அதை ஆரம்பிக்கும் ஸ்தாலிபாகம் இது. அதனால் இது மிகவும் விசேஷம். கல்யாணம் என்பது ஐந்து நாட்கள் நடக்கும் பொழுது அதில் நான்கு நாட்கள் நித்ய ஔபாசனம் எல்லாம் விடாமல் பண்ணிக்கொண்டிர்ப்பார்கள். அதன்பின் கடைசியாக ஒரு ஹோமம் பண்ணுவது பாக்கி இருக்கும். அதற்குத்தான் சேஷ ஹோமம் என்று பெயர். அது அந்த விவாஹ ப்ரக்ரியாவை, சடங்கை முடிப்பதற்காக, ப்ராயஶ்சித்தங்கள் எல்லாம் பண்ணி அது முடிப்பதாக வரும். அதற்கு சேஷ ஹோமம் என்று பெயர். மீதி இருப்பதை செய்து விவாஹ ப்ரக்ரியயை முடித்துக் கொள்கிறோம் என்று அர்த்தம்.

சுக்லபக்ஷம் என்ன திதி என்று தெரிவித்தால் பார்த்துக்கூறுகிறோம்.

தர்ம ஶாஸ்திரத்திற்கு ஒரு புஸ்தகம் என்பது கிடையாது பல புஸ்தகங்கள் இருக்கிறது அனைத்தையும் வைத்துக்கொண்டுதான் சொல்கிறோம். ஆபஸ்தம்ப சூத்ரம், கௌதம தர்ம சூத்ரம், மனு ஸ்ம்ருதி என்று பல இருக்கிறது. இவை அனைத்தையும் வைத்து நம் பெரியவர்கள் நிர்ணயம் பண்ணியிருக்கிறார்கள்.

ஒரு ப்ரபன்னனின் கடைசி மூச்சு வரை தேவதாந்திர சம்பந்தம் இருந்தால் ப்ரபத்தி பலன் தருவது சந்தேகம்தான் என்று ஸ்வாமி தேஶிகன் சொல்லியிருக்கிறார். ஒரு ப்ரபன்னன் கடைசி நேரத்தில் தேவதாந்திர சம்பந்தத்தை விட்டுவிட்டு எம்பெருமானிடம் ஶரணாகதி பண்ணால் சந்தேகமில்லாமல் எம்பெருமான் ஏற்றிக்கொள்வான் என்று ஸ்வாமி நம்மாழ்வார் சொல்லியிருக்கிறார் – “மாளுமோர் இடத்திலும் வணக்கொடு மாள்வது வளமே” என்பதாக. தான் செய்தது தப்பு என்று தெரிந்துவிட்டால், உடனே ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி செய்துவிடலாம் அதில் தவறில்லை. மறுபடியும் தப்பு செய்தால் ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி பண்ணலாம். ஆனால் மறுபடியும் தப்பு பண்ணாமல் இருக்கவேண்டும் என்பதுதான் இதில் முக்கியமான ஒன்று. பெரியவர்கள் எல்லாரும் த்வய மந்திரம் வைத்துக்கொண்டு அனைத்திற்கும் சேர்த்து ஒருமுறைதான் ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி பண்ணுவார்கள்.

என்ன அசந்தர்பம் என்று தெரியவேண்டும். நம்முடைய காரணத்திற்காக இல்லாமல் அதுவாக நடந்ததானால், தீட்டு வந்துவிட்டாலோ, உடம்பு சரியில்லாமல் மருத்துவமனையில் இருந்தாலோ ஆவணி அவிட்டம் பண்ணமுடியாமல் போனால் அடுத்த மாதம் பௌர்ணமியில் பண்ணலாம். ஆனால் நாமாக காரணத்தை ஏற்படுத்துக்கொண்டு, உ.தா: நாங்கள் வேறு ஒரு இடத்திற்குப் போகவேண்டும் என்றோ, கல்யாணத்திற்கு போகவேண்டும் என்ற காரணங்களுக்காகத் தள்ளிப்போடுவது நியாயமில்லை.

எப்பொழுதாவது தவறோ அல்லது ஏதாவது அபாரதம் செய்தாலோ ப்ரபத்தி பலனில்லாததாகி அடியேனுக்கு ப்ரபத்தி கிட்டாது என்ற பயம் இருப்பது நல்லதுதான் அப்படியிருந்தால்தான் தப்புசெய்யாமல் இருக்க முடியும். மேலும் என்ன ஆனாலும் ப்ரபத்தி பண்ணியாகிவிட்டது அதன் பலன் கிடைத்துவிடும் என்ற பயமில்லாமல் இருத்தல்கூடாது. இவ்விஷயத்தில் பயத்தோடுதான் இருத்தல்வேண்டும். தப்பு பண்ணினால் கட்டாயம் தண்டனை கிடைக்கும் என்ற பயம்வேண்டும். ஆனால் ஶரணாகதி பலன் கொடுக்குமா என்ற பயம்வேண்டாம். அதை “நிர்பரோ நிர்பயோஸ்மி” ஸ்வாமி தேஶிகன் சொல்கிறார். நீங்கள் எதற்கு பயப்படவேண்டுமோ அதற்கு பயப்படாமல் எதற்கு வேண்டாமோ அதற்கு பயப்படுகிறீர்கள். ஶரணாகதி பற்றி கவலையேவேண்டாம். ஏனென்றால் ஶரணாகதி பண்ணிவிட்டால் பகவானிடம் பொறுப்பை ஒப்படைத்து விட்டீர்கள் அதற்குப் பிறகு அது பலன் அளிக்குமா, பலன் அளிகாதா என்று பலர் கேட்கும் கேள்வியே தவறாகும். ஶரணாகதி என்றாலே நம்மையும் நம் ரக்ஷணப் பொறுப்பையும் ஒப்படைத்து விட்டோம். ஒப்படைத்துவிட்டதற்கு அடையாளமே அதைப் பற்றி நாம் கவலையின்றி இருப்பதுதான். மீறி கவலைப்பட்டால் நாம் சரியாக ஒப்படைக்கவில்லை என்றே அர்த்தம். ஶரணாகதி பண்ணியவர்கள் அது இப்படியிருந்தால் பலன் கொடுக்குமா போன்ற சந்தேகத்துடன் கூடிய கேள்விகளைத் தவிர்த்தல் வேண்டும். ஶரணாகதி பண்ணிவிட்டால் நாம் நம்மை ஒப்படைத்து விட்டோம் அதற்கு மேல் பகவான் பார்த்துக்கொள்வான் என்று கவலையில்லாமல் இருத்தல்வேண்டும். நாம் எதை நினைத்து கவலைக்கொள்ளவேண்டும் என்றால், நாம் செய்யும் தவறுகள் பற்றி ஏனெனில் தப்பு செய்தால் கட்டாயம் தண்டனை உண்டு. ஆகையால் ஶரணாகதி பண்ணியவர்கள் பலன் கொடுக்காமல் போய்விடுமோ என்று எதைப்பற்றியும் கவலைப்படாதீர்கள், அது என்ன வேண்டுமானாலும் ஆகிவிட்டுப்போட்டும். நாம் மற்றொருவருடையது நினைத்து கவலைப்படமாட்டோம் அல்லவா அதுபோல்தான் இந்த ஆத்மா பகவானுடையது அதைப்பற்றி கவலைப்படாமல், தப்பு பண்ணினால் தண்டனை என்ற பயத்தோடு இருத்தல்வேண்டும்.

திருமணி என்பவர் நித்யஸூரி ஆவார், ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் இருப்பவர். ஸ்வாமி தேஶிகனுக்கெல்லாம் முன்பிலிருந்தே இருப்பவர். அவர் பெருமாள் திருவாராதனத்திற்கு உபயோகப்படுபவர். ஆசார்யர்கள் திருவாராதனத்திற்குக்கூட கண்டை சேவிப்பது என்ற வழக்கம் சொல்லியிருக்கிறது. ஆகையால் கண்டை சேவிக்கலாம். பாதுகாரதனத்திற்குக் கண்டை சேவிப்பது சில இடங்களில் வழக்கத்தில் கிடையாது. ஆகையால் அதன்படி கேட்டுச் செய்யவும்.

சந்தியாவந்தனம் செய்யும்போது ஸ்ரீ ஸந்நிதி சிஷ்யர்கள் காயத்ரி ஆவாஹண மந்திரம் சொல்லமாட்டார்கள் என்று இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. “ஆயாது வரதா தேவி” என்று ஆரம்பிக்கும் காயத்ரி ஆவாஹண மந்திரம் அனைவரும் சொல்வார்கள். ஸ்ரீராம சரிதமானஸ் பக்தி காவ்யமாக இருப்பதினால், ப்ரபன்னர்கள் சேவிக்கலாம். தவறில்லை.

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் கைகளில் கல் இழைத்த மோதிரம் அணிந்து கொள்ளலாம். பெரியோர்களும் செய்வது வழக்கம்தான்.

ஏகாதசி அன்று அரிசி உப்புமா இல்லாமல் எந்தச் சிறு தானியங்கள் எல்லாம் உட்கொள்ளலாமோ அந்தத் தானியங்களை கொண்டு உப்புமா செய்யலாம்.

கோவிலில் கொடுத்த சுதர்சன யந்திரத்தை அகத்துப் பெருமாள் சன்னிதியில் வைத்துக்கொள்ளலாம்.

வெளி நாட்டுக்குச் செல்லும் பொழுது அங்கே நமக்கு ஏற்ற ஆஹாரம் கிடைக்காது என்று தெரியும் பொழுது முடிந்த வரையில் தானே செய்து சாப்பிட்டால் உசிதம். ஸ்வயம்பாகமாக தானே தளிகை செய்து சாப்பிட்டால் தவிர்க்க வேண்டியவைகளைத் தவிர்க்கலாம். அதற்கு வசதி இல்லையென்றால் சில பதார்த்தங்கள் வெங்காயம் பூண்டு இல்லாமல் கிடைக்கின்றது என்று தெரிகிறது, அதை எல்லாம் பார்த்து, எந்த உணவாக இருந்தாலும் அதில் எல்லாம் எழுதி இருக்கும், அதைப் பார்த்து இதெல்லாம் இல்லாதவைகளாக வாங்கி அதை மட்டும் உட்கொண்டு தரிப்பதற்கு முயற்சிக்கலாம். தானே செய்து சாப்பிட்டால் எங்கேயாக இருந்தாலும் உசத்தி. அப்பொழுதுதான் நம்மால் ஆஹாரநியமத்தில் எப்படி இருக்கோ அதன்படி கடைபிடிக்க முடியும்.

ஸ்ரீ ஜெயந்தி ஸ்ரீராமநவமி ஸ்ரீ ந்ருஸிம்ஹ ஜெயந்தி போன்ற பண்டிகை நாட்களில் முனித்ரய சம்ப்ரதாயக்காரர்கள் ஏகாதசியை போல் வ்ரதம் அனுஷ்டிக்க வேண்டும். மறுநாள் எப்படி துவாதசி பாரணை செய்கிறோமோ, அதேபோல் அகத்திக்கீரை நெல்லிக்காய் சுண்டைக்காய் வைத்துக் கொண்டு செய்ய வேண்டும். புளி இல்லாமல் துவாதசிக்கு எப்படித் தளிகை செய்கின்றோமோ அதேபோல் பண்ண வேண்டும்.

திருமண்காப்பு என்பது பெருமாளுடைய திருவடிச் சின்னம். அந்தத் திருவடிச்சின்னத்தை தரித்துக் கொள்வதற்கு நாங்கள் மிகவும் சந்தோஷப்படுகிறோம் பெருமைப்படுகிறோம்.அது எங்களுடைய ப்ரீத்தியான பெருமாளுக்கு உகந்தது என்று சொல்லலாம். பொதுவாக மேற்கத்திய கலாச்சாரங்களில்(westernculture) Tatoo (பச்சை)போட்டுக் கொள்வது எல்லாம் ரொம்ப சர்வ சாதாரணமான நிச்சயமாக இருக்கின்றது. ஏன் Tatoo போட்டுக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று ஒருவரை ஒருவர் கேட்கிறார்களா என்று தெரியவில்லை. அப்படிக் கேட்டால் பொதுவாக சொல்கின்ற பதில் இந்த Tatoo எனக்கு மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது அதனால் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன் என்று மிகவும் பெருமிதமாக சொல்லுவார்கள். அதேபோல் நாம் திருமண்காப்பு தரித்துக் கொள்வதென்பது நமக்குப் பிடித்த எம்பெருமானுக்கு உகந்த ஒரு கைங்கர்யம். அதனால் தரித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் என்று பெருமையாக பதில் சொல்லலாம் எனத் தோன்றுகிறது. ISKCON அமைப்பைச் சேர்ந்தவர்கள் நாம் என்று நினைத்துக் கொண்டு விட்டால் அப்படியில்லை என்பதை தெளிவித்து விட்டு, அவர்களுக்கும் நமக்கும் சில சம்ப்ரதாயக வேறுபாடுகள் இருக்கின்றன, சில philosophical differences இருக்கின்றன என்பதை சொல்லலாம். Philosophical differences என்ன என்பதை புரிந்து கொள்ளும் அளவிற்கு சக்தி இருந்தால் இந்த மாதிரி கேள்விகள் கேட்க மாட்டார்கள். அதனால் விளக்கமாக philosophical differences என்ன என்பதை செல்லும்படியான அவசியம் இருக்காது என்று தோன்றுகிறது. ஆகவே philosophical differences இருக்கு என்பதோடு முடித்துக் கொள்ளலாம் எனத் தோன்றுகிறது.

ஆசார்யன் பரமபதித்தால் அந்தச் சிஷ்யனுக்கு, ஆசார்யன் ஶரீர பந்துவாக இருந்தால் அந்த ஶரீர பாந்துவத்திற்கு என்ன தீட்டோ அந்தத் தீட்டு காத்தல் வேண்டும். ஶரீர பந்துவாக இல்லாவிட்டாலும் ஆசார்யன் க்ருஹஸ்தராக இருந்தால், சிஷ்யனுக்கு ஒரு நாள் தீட்டுகாத்தல் என்பது வழக்கமாக இருக்கு. ஆசார்யன் ஒரு யதியாக இருந்தால் அதாவது சன்யஸ்தராக இருந்தால், அப்போது சிஷ்யனுக்கு எவ்வித தீட்டும் கிடையாது.

பையன் இல்லாதவர்களுக்கு, ஶாஸ்த்ரத்தில் இவரில்லை என்றால் இவர், அவரில்லை என்றால் இவர் எனப் பட்டியலிட்டு சொல்லியிருக்கிறது. அவ்வகையில் பிள்ளை இல்லையென்றால் பேரன் (தௌஹித்ரன்) இருந்தால், அவனே கைங்கர்யங்கள் செய்வது உத்தம கல்பம். அவரில்லை எனில் இறந்தவரின் பெண்ணின் கைப்புல்லை வாங்கி மாப்பிள்ளை காரியங்கள் செய்யலாம் ஏனெனில் பெண்தான் கர்தா ஆவார். அப்பா அம்மாவிற்கு பெண் பிள்ளைதான் இருக்கிறார் என்றால், முன்னர் குறிப்பிட்டது போல் பேரனிருந்தால் அவனே செய்யலாம் இல்லையென்றால் மாப்பிள்ளை வார்ஷிக ஶ்ராத்தம் செய்யலாம். இப்படி ஒவ்வொரு கைங்கர்யத்தை அவர் ஏற்கும்போது வருடாவருடம் செய்யவேண்டும் என்பது அவரின் கர்தவ்யமாக ஆகுகிறது. தாத்தா செய்த பாவம் புண்ணியம் நேரடியாக தலைமுறைக்கே என்பது கிடையாது. அவரவர்கள் கர்மவினைப் பயனை அவரவர்கள்தான் அனுபவிக்க வேண்டும். ஆனால் ஒரு கர்ம விசேஷத்தினால் ஒருவருடன் சம்பந்தப்பட்ட இந்தப் பிறவி நமக்கு கிடைக்கின்றது. தாத்தா என்பவர் நிறைய பாவங்கள் செய்துவிட்டு பரமபதித்து விட்டால் அந்தப் பாவம் எல்லாம் அவர் பிள்ளைக்கோ பேரனுக்கும் வந்த விடும் என்பது கிடையாது. தாத்தா பண்ணிய கர்மாவிற்கு அடுத்த ஜன்மாவில் என்ன தண்டனையோ அல்லது நல்லதோ அனுபவிக்க வேண்டுமோ அதை அவர் அனுபவிப்பார். அது அவருக்கு ஏற்படும். இந்தப் பிள்ளையோ பேரனோ அந்தப் பாவம் பண்ணவரோடு சம்பந்தப்பட்டு ஒரு இடத்தில் வந்து பிறந்திருக்கிறார்கள் என்றால், அவர்களுடைய கர்ம வினைப்பயன் இந்தச் சம்பந்தத்தை அவர்களுக்கு ஏற்படுத்தி உள்ளது. அதனால் அவரவர்கள் கர்ம வினைப் பயன் என்பதுதான் உண்மையே தவிர இவரால் நமக்கு கஷ்டம் என்று நினைக்கவேண்டாம். நாம் பண்ணிய கர்மா நம்மை ஓரிடத்தில் கொண்டு வந்து சேர்க்கிறது என்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும். எந்த ஒரு ஶரீர பந்தம் ஏற்பட்டாலும் அது அவரவர்கள் கர்மாவிற்கு ஏற்றார்போல் ஏற்பட்டதுதான். கணவன் மனைவி என்ற பந்துத்வமும் அப்படி ஏற்பட்டதுதான். இவருக்கு இவர் என்று எம்பெருமான் விதித்துக் கொண்டு சேர்க்கின்றான். அவரவர்களுடைய கர்மாவிற்குப் பலனளிக்க எந்த இடத்திற்குப் போய் சேர்ந்தால் அந்தப் பலன்கள் கிடைக்குமோ அதன்படி எம்பெருமான் சேர்க்கின்றான்.

பஞ்ச ஸமஸ்காரம் என்பதை ஒரு சடங்கு என்று சொல்லலாம். ஸம்ஸ்காரம் என்றாலே Refinement என்று அர்த்தம். அதாவது ஒரு கார்யத்தை நாம் பண்ணுவதற்கான தகுதியை அளிக்கக்கூடிய செயல். இப்பஞ்சஸம்ஸ்காரமானது எம்பெருமானுக்கு நாம் கைங்கர்யம் செய்யக்கூடிய தகுதியை அளிக்கிறது என்று சொல்லலாம். இப்பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்துகொண்டால்தான் பகவத் கைங்கர்யம் செய்ய தகுதியுடையவர்களாக ஆகிறோம். ஏன் பகவத் கைங்கர்யம் செய்யவேண்டுமென்றால், அவர்தான் நமக்கு உத்தேஶ்யம். ஒரு பத்னி பதிக்கு சிஸ்ருஷை செய்வதுபோல் எம்பெருமானுக்கு கைங்கர்யம் செய்யவேண்டும். ஆசையாக செய்தல்வேண்டும். அதற்காகவே நாம் ஏற்பட்டுள்ளோம் என்ற நினைப்போடு பண்ணவேண்டும். அப்படியாக நாம் செய்யும்போது அவருக்குப் பிடித்தாற்போல் பண்ணவேண்டும் என்ற எண்ணம் ஏற்படும். அதற்காக நாம் செய்துகொள்ளும் ஸம்ஸ்காரமே பஞ்சஸம்ஸ்காரம். இதை லௌகீக ரீதியில் சொல்லவேண்டுமென்றால் நமக்குப் பிடித்தவர் நம் அகத்திற்கு வருகிறார் என்றால் அவருக்குப் பிடித்த உணவை பண்ணவோம். மேலும் அவ்வுணவிற்குத் தேவையானவற்றைச் சம்பாதித்து கருத்துடன் தளிகை பண்ணி, அக்கறையுடன் அவருக்கு பரிமாறுவோம் அல்லவா. அதேபோல்தான் பகவான் என்பவர் நமக்கு மிகவும் பிரியமானவர், அவருக்கு ப்ரீதியோடு கைங்கர்யம் பண்ண வேண்டுமென்றால், ஸமர்பிக்க வேண்டுமென்றால் என்ன ஏற்பாடு செய்யவேண்டுமோ அந்த ஏற்பாட்டில் (இங்கு தகுதியில்) ஒன்றுதான் இந்தப் பஞ்சஸம்ஸ்காரம் என்று சொல்லி புரியவைக்கலாம் எனத் தோன்றுகிறது. ஒருவரை ஸ்ரீவைஷ்ணவராக ஆகாமல் மற்றொருவர் தடுப்பது நிச்சயம் தவறுதான். பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் ஆகாமலேயே ஆசார்யர்களுடைய அனுமதி இருந்தால் ப்ரபத்தி செய்யமுடியும். சின்னக்குழந்தைக்குக்கூட பண்ணலாம். ஆனால்கூட ஆசார்யன் என்ன சொல்கிறாரோ அதன்படிச் செய்யவும். தென்னாசார்யர் ஸம்ப்ரதாயத்தில் பஞ்சஸம்ஸ்காரம் செய்யும் போதே ப்ரபத்தியும் நடக்கிறது என்று சொல்லுவர்கள்தான். அது நடக்கிறதா, அது சரியா தவறா என்ற கேள்விகளுக்கு நாம் போகவேண்டிய அவசியமில்லை.

துவாதசி அன்று ஶ்ராத்தம் வந்தால் ஶ்ராத்தத் தளிகைதான் செய்யவேண்டும். சில க்ருஹங்களில் துவாதசிக்குரிய பாரணை ஸாமான்களை மட்டும் தயாரித்து வைக்கிறார்கள். அதையே போக்தாக்களுக்கும் ஸமர்பிக்கிறார்கள். அதன்பின் போக்தா அனுமதிக்க அந்தக் கர்த்தாவும் பாரணையை உட்கொள்ளலாம். இன்னும் சில க்ருஹங்களில் வெறும் ஶ்ராத்தத் தளிகை மட்டும் செய்வதுதான் வழக்கம். அவரவர் அகத்து வழக்கப்படி பின்பற்றவும்.

சாதாரண நாட்களில் முந்தைய நாளோ அல்லது அன்றைய தினம் தீர்த்தமாடுவதற்கு முன் நறுக்கிய காய்கறிகளை தீர்த்தமாடிவிட்டு நல்ல ஜலத்தில் அலம்பிவிட்டு உபயோகப்படுத்தினால் பரவாயில்லை. ஆனால் அமாவாஸை, மாசப்பிறப்பு, ஶ்ராத்தம் போன்ற விசேஷ நாட்களில் கண்டிப்பாக அப்படி உபயோகப்படுத்தக்கூடாது. துவாதசி அன்று மட்டும் முதல்நாள் நறுக்கிய காய்கறிகளை நன்றாக அலம்பிவிட்டு உபயோகப்படுத்தலாம்.

ஶ்ராத்தத்தின் பிறகு சாப்பிட்ட பின் இலையில் துளி அன்னம் மீதி வைத்தாலும் தவறில்லை. அது அவரவர் அகத்து வழக்கப்படி கேட்டுச் செய்யவும்.

நித்யபடி ஸ்நானம் செய்யும்போது ஆசமனம், ப்ராணாயாமம் பண்ணி, திதி வார நக்ஷத்ரங்களெல்லாம் சொல்லி ம்ஹா சங்கல்பம் பண்ணவேண்டும். அதன் பின் “கர்மந்யதா ஸித்யர்த்தம் ப்ராத: ஸ்நானம் அஹம் கரிஷ்யே” என்று சங்கல்பம் செய்து ஸ்நானம் செய்யவேண்டும். ஸ்நானம் என்றால் பொதுவாக தலைக்குத் தீர்த்தமாடுவது என்றுதான் அர்த்தம். ப்ரஹ்ம்மசாரிகள் நித்யம் தலைக்குத் தீர்த்தமாட அவசியமில்லை என்று சொல்லுவர்கள். ஸ்நானம் என்றால் தலைக்குத் தீர்த்தமாடுதல்தான் அது முடியாதபோது ஸ்நானத்தில் ப்ரபேதங்கள் எல்லாம் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அதாவது ஸ்நானங்களில் பலவிதமான் ஸ்நானம் உண்டு. உதாஹரணத்திற்கு எப்போதாவது உடம்பு சரியில்லையென்றால் கண்ட ஸ்நானம் முதலானவ சொல்லியிருக்கிறது.

அமாவாஸை தினத்தில் பெருமாள் திருவாராதனதின் போது தளிகை ஆனவரை பெருமாளுக்கு நிவேதனம் செய்து திருவாராதனத்தை முடித்துவிட்டு, பிறகு வைஸ்வதேவம், தர்ப்பணங்கள் எல்லாம் பண்ணிவிட்டு மீதியை நிவேதனம் செய்யலாம்.

ஆமாம் ஸ்நானம் பண்ணும்வரை விழுப்புதான். ஸ்நானம் பண்ணியவுடன் விழுப்பு போய்விடுகிறது. விழுப்பு போவதென்பதற்கு ப்ராத: சந்தியா வரை கணக்கில்லை. ஸ்நானம்தான் கணக்கு. குறிப்புகள்: விழுப்பு என்பதற்கும், தீட்டு என்பதற்கும் சிறிது வித்யாசம் உண்டு. விழுப்பு என்றால் நாம் யார் மேலேயும் படாமல், எந்தத் தீட்டும் படாமல் தூங்கியெழுந்தவுடனே அந்த வஸ்த்ரத்தை நாம் களைந்துவிட வேண்டும். முதல்நாள் அணிந்த வஸ்த்ரத்திற்கு விழுப்பு என்று பெயர். தீட்டு என்பது விழுப்பைக் காட்டிலும் அதிகபடியானது. எங்கேயாவது மேலே பட்டுவிட்டது என்பதுபோல் வரும்.

10 நாள் பங்காளியின் இறப்புத் தீட்டு காக்கும் சமயம் நெற்றியில் திருமண் ஸ்ரீசூர்ணம் தரிக்கலாம். ஆனால் ஸ்ரீசூர்ணத்தில் ப்ரதிஷ்டை ஆகாத ஸ்ரீசூர்ணத்தை அதாவது கடையில் வாங்கின ஸ்ரீசூர்ணத்தைதான் தரிக்க வேண்டும். ஸ்ரீ சூர்ண ப்ரதிஷ்டை என்று ஒன்று பண்ணுவார்கள் அந்த ப்ரதிஷ்டையான ஸ்ரீசூர்ணத்தைத் தீட்டுச் சமயத்தில் தரிக்கக்கூடாது. சந்தியாவந்தனம், காயத்ரி ஜபம் கட்டாயம் செய்யவேண்டும். அங்கந்யாஸம், கரந்யாஸம் இல்லாமல் செய்யவேண்டும். தீட்டு என்றாலே அசுத்தி என்று அர்த்தம். சுத்தமில்லை என்று அர்த்தமாகும். பெருமாள் உள்பாத்திரங்கள் எப்போதுமே சுத்தமாக இருத்தல்வேண்டும். அதில் அசுத்தி கலக்கக்கூடாது. கை அலம்பாமல் எடுத்தல் என்று பலவிதத்தில் அசுத்தி அதில் கலக்கக்கூடும். தீட்டுக்கு ஆஶௌசம் என்றுதான் ஸமஸ்க்ருதத்தில் பெயர். அந்தச் சமயத்தில் நாமே ஆஶௌசமாக இருக்கின்றபடியால் அப்பாத்திரங்களைத் தொட்டால் அதற்கும் அசுத்தி ஏற்பட்டுவிடும் என்கிறபடியாலே அதைத் தொடக்கூடாது.

ஒரு ப்ரஹ்மச்சாரி உபநயனமானவுடன் வேதாத்யயனம் ஆரம்பித்தால் ஒரு 15 வயதிற்குள் வேதாத்யயனம் பூர்த்தியாகிவிடும். வேதாத்யயனம் செய்யும்போதே அடிப்படை ஸம்ஸ்க்ருதமும் சேர்த்து கற்கவேண்டும். அதில் வ்யாகரணம் முதலான வேதத்தின் அங்கங்களெல்லாம் படிக்கவேண்டும் என்றிருக்கிறது. மேலும் வேதாத்யயனம் என்றாலே சாங்கவேதாத்யயனம்தான் அங்கத்தோடு கூடிய வேதாத்யயனம்தான். அதில் வ்யாகரணம் என்ற அங்கத்தையும் சேர்த்துதான் வேதாத்யயனம் படிக்கவேண்டும் என்ற கணக்கு. இதையெல்லாம் படித்து முடித்த பிறகு ந்யாய ஶாஸ்த்ரம், விஶிஷ்டாத்வைத்த ஶாஸ்த்ரம் முதலானது, காலக்ஷேபம் போன்றவையெல்லாம் பண்ணமுடியும். 7 வயதில் உபநயனம் பண்ணி ஆரம்பித்தால் இதையெல்லாம் படிக்க நன்றாகச் சமயம் கிடைக்கும் மேலும் தாராளமாகப் படிக்கலாம். இதனுடைய முக்கியத்துவம் என்னவென்றால், வேதாத்யயனம் பண்ணவேண்டும் என்று ஶாஸ்த்ரம் இருக்கிறது. மேலும் ந்யாயம், மீமாம்ஸா, வ்யாகரணம் எல்லாம் படித்தால்தான் விஶிஷ்டாத்வைத்த அதாவது நம் ஸித்தாந்தம் நம் மதம், நம்முடைய தரிசனம், நம்முடைய அனுஷ்டான வ்யவஸ்தைகள், ஆசார்ய அனுஷ்டானங்கள் இவையெல்லாம் இந்த ஶாஸ்த்ரங்கள் படித்தால்தான் புரியும் இல்லாவிட்டால் பூர்த்தியாக புரியாது. நாம் படித்தால்தான் இது புரியும், அப்படியிருந்தால்தானே அதை அனுஷ்டிக்க முடியும் ஆகையால் அவை படிக்கவேண்டும். பொதுவாக நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் பெண் குழந்தைகள் ஸ்தோத்ரங்கள், திவ்ய ப்ரப்ந்தங்கள் எல்லாம் சொல்லலாம். ஶாஸ்த்ரம் வாசிப்பது வழக்கத்தில் கிடையாது. இந்தக் காலத்தில் ந்யாயம் போன்ற சாமான்ய ஶாஸ்த்ரம் சொல்லிக்கொடுக்கிறார்கள். அப்படியாக ஸாஹித்யம், அலங்கார ஶாஸ்த்ரம் அவர்கள் படிப்பது தவறில்லை.

பாதுகாரதனத்திற்கு பெருமாளுக்கு உபயோகப்படுத்திய எந்த வஸ்துவையும் உபயோகிப்பதில்லை, தனியாகத்தான் செய்யவேண்டும்.

பொதுவாக நம் பெரியவர்கள் எல்லோரும் ஒரு திருமணிதான் வைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அகத்தில் இரண்டு திருமணிகள் வைத்துப் பண்ணுவதாயிருந்தால் கண்டை சேவிப்பதற்கென்று ஒருவர் வேண்டும். அதை உதேசித்துதான் நம் பெரியவர்கள் ஒரு திருமணியாழ்வர் மட்டும் வைத்து திருவாராதனம் பண்ணிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். இரண்டு வைத்துப் பண்ணுவதனால் பெரிய பாபமொன்றுமில்லை ஆனால் கண்டை சேவிப்பதற்கென்று ஒருவர் வேண்டும்.

பிதாவின் ப்ரத்யாப்தீகத்தை ஜேஷ்டனும், கனிஷ்டனும் தனித்தனியே செய்ய நேர்ந்தால், மாதா ஏதாவது ஒரு பிள்ளையினிடத்தில் அவசியம் இருக்கவேண்டும். அப்படி அவர்கள் எந்தப் பிள்ளையுடன் இல்லாமல் இருந்தால் அவர் தனியே ஶ்ராத்தம் பண்ணவேண்டி வரும்.

தகப்பனாரின் வருஷாப்தீகம் முடிந்தபிறகு தகப்பனாரை உத்தேசித்து கயா ஶ்ராத்தம் பண்ணலாம் தவறொன்றுமில்லை. ஆனால் பிற்காலத்தில் தாயார் பரமபதித்த பின்னர் தனியாக அவருக்கென்று பிண்டம் வைக்க போகவேண்டிவரும். ஜேஷ்டனுக்கு முன்னர் கனிஷ்டன் பண்ணுவதில் தவறொன்றுமில்லை எனத் தோன்றுகிறது.

இருக்கிற வீட்டை இடித்துவிட்டு flatஆக மாற்றி கட்டும்போது, அந்த வாஸ்துவே புதிதாக மாற்றிக் கட்டுகின்றபடியினாலே க்ருஹப்ரவேசம் செய்வதுதான் உசிதம். பால்காய்ச்சுவது என்பது மட்டும் போதாது. க்ருஹப்ரவேசம் செய்வதைதான் பெரியவர்களின் ஆசாரத்தில் பார்த்திருக்கிறேன்.

அகத்திக்கீரையை துவாதசி தினத்தில் அவசியம் உட்கொள்ள வேண்டும். அமாவாஸை ஶ்ராத்த தினம் முதலிய தினங்களிலும் உபயோகப்படுத்தலாம். அது இல்லாமல் வேறு தினங்களில் மருந்துக்காக வேண்டும் என்றால் உபயோகப்படுத்தலாம்.

ஏகாதசி, ஶ்ரவண துவாதசி, ஸ்ரீ இராம நவமி, ந்ருஸிம்ஹ ஜயந்தி ஸ்ரீ ஜெயந்தி முதலிய வ்ரதங்களுக்கு மறுநாள் பாரணை தளிகைதான் செய்வது வழக்கம். புளி சேர்க்கும் வழக்கமில்லை. க்ரஹணத்திற்குப் பிறகு சாப்பிடக்கூடாது என்பது நிஷித்தம்தான், அது வ்ரதமில்லை. அதனால் க்ரஹண காலத்தில் க்ரஸ்தாஸ்தமனமாக இருந்ததானால் அதற்குப் பிறகு பாரணை செய்யும் வழக்கமில்லை.

மாஸ்யம், ஊனம் முதலானவையெல்லாம் விடாமல் பண்ணவேண்டும். முடிந்தவரைக்கும் ஆஹாரத்தில் சுத்தமாக இருத்தல்வேண்டும். வெளியே சாப்பிடுவதை இயன்றளவு தவிர்த்தல்வேண்டும். நன்றாகச் சுத்தமாக நம் பந்துக்களும் இருந்தால் அவர்கள் அகத்தில் சாப்பிடலாம். ரொம்ப நியமத்துடன் இருப்பவர்கள், பரான்ன நியமம் என்று சொல்வார்கள் அதாவது நாமே சம்பாதித்து, நாமே தயாரித்துச் சாப்பிடும் ஆஹாரம் என்று சொல்வார்கள். இதன் நோக்கமாவது ஆஹாரத்தில் அசுத்தம் கலக்கக்கூடாது என்பதாகும். அதன் பின் இந்த ஒருவருட நியமங்கள் என்பது, தீர்த்தயாத்திரை போகக்கூடாது, மலையேற கூடாது, ஸமுத்ர ஸ்நானம் கூடாது போன்றவையாகும். ஏன்னெறால், தீர்த்தயாத்திரைக்குப் போகிறேன் என்று பண்ணவேண்டிய மாஸ்யங்களெல்லாம் விட்டுவிடக்கூடாது என்பதற்காக இந்நியமங்களெல்லாம் வைத்துள்ளார்கள். மாஸ்யங்களும் சுத்தியும்தான் மிகவும் முக்கியமான ஒன்று. மற்றபடி நித்யகர்மானுஷ்டானங்களைப் பண்ணிக்கொண்டு பெருமாளைச் சேவித்துக் கொண்டிருந்தாலே போதுமானதாகும். பின்குறிப்பு: மாசிகம், ஊனம் பற்றிய அனுஷ்டாங்கங்கள் அனைத்தும் கேள்வி கேட்டவர் மூத்தவராக இருந்தால் அனைத்தும் பண்ணவேண்டும். அவர் இளையவர் என்றால், அவரின் மூத்த சகோதரர் செய்யும் கைங்கர்யங்களுக்கு உறுதுணையாக இருந்தாலே போதுமானதாகும்.

பொதுவாகவே சம்ஸ்காரங்களை நல்ல இடத்தில், நல்ல க்ஷேத்ரத்தில் செய்வதே உசிதம். இன்றைய காலகட்டத்தில் எல்லாருக்கும் அதை அமைவதில்லை.வேறிடத்தில் செய்யும்போது அவர்களுக்கு தரும் வாடகையினால் க்ரய சுத்தி என்ற ஒன்று ஏற்படுகிறதாக நினைத்துக்கொள்ளலாம். அந்த இடத்தில் புண்யாஹவாசனம் பண்ணிவிட்டு பின்னர் ஸம்ஸ்காரங்கள் பண்ணலாம்.

சிறியதகப்பனார் ஆசார்யன் திருவடி அடைந்தபிறகு அவருக்காக நீங்கள் செய்யவேண்டிய குழித்தர்ப்பணம், தீட்டுக்காத்தல் முதலியவையை செய்திருப்பீர்கள். அதற்குப்பிறகு நீங்கள் செய்யவேண்டியவை ஒன்றுமில்லை. ஒருவருட காலம் மலையேறி பெருமாள் சேவிக்கக்கூடாது, ஸமுத்ர ஸ்நானம், தீர்த்தஸ்நானம் செய்யக்கூடாது என்பதெல்லாம் சாக்ஷாத் கர்த்தாவிற்கு மட்டும்தான் மற்றவர்களுக்கில்லை. பண்டிகை விஷயத்தில் மிகவும் ஆடம்பரமாகச் செய்யாமல் செய்யவேண்டியவதை மட்டும் செய்யலாம். காரணம் நம் பண்டிகைகள் எல்லாம் பெருமாளுக்கு ஆராதனம் செய்வதானபடியினாலே பெரியளவில் இல்லாமல் லகுவாகச் செய்யலாம்.

ஜபம் செய்யும்போது கை விரல்களின் கணுக்களாலேயே எண்ணிக்கொள்வது ஶ்ரேஷ்டம் என்று நம் பெரியோர்கள் சொல்லக்கேட்டிருக்கிறேன். மேலும் நம் பெரியவர்கள் யாரும் ஜபமாலையை உபயோகித்ததாகத் தெரியவில்லை. ஆகையால் புருஷர்களானாலும், ஸ்த்ரீகளானாலும் கை விரலினாலேயே செய்வது உசிதம் எனத் தோன்றுகிறது. அப்போதுதான் நம் செறிவாற்றலும் (Concerntration) நன்றாகயிருக்கும்.

வர்ணாஶ்ரமம் என்பது பிறப்பினாலேயேதான் ஏற்படுகிறது, இதற்கு ப்ரமாணம் சத்வாரோ வர்ணா: ப்ராஹ்மணக்ஷத்திரியவைஶ்யசூத்ரா தேஷாம்பூர்வஸ்பூர்வ:  என்பது ஆபஸ்தம்பருடைய வார்த்தை.

யக்ஞோபவீதம் சாதாரணமாக பூர்வாஹ்னத்தில் மற்றிக்கொள்வதும் அது செய்தபிறகு ஏதாவது நித்யானுஷ்டானம் செய்வதும் வழக்கம். அதை மாற்றிக்கொண்டு மாத்யாஹ்நிகம் செய்வது உசிதம்

புதிய த்வாரகா சிலாவை சாளக்கிராமப் பெருமாளுடன் சேர்த்து ஆராதனம் செய்யலாம். அப்படி முதல்நாள் செய்யும்போது பாலினாலே திருமஞ்சனம் செய்தாலே போதுமானதாகும்.

பகவதி என்கிற பதம் தாயாரை நிச்சயமாகக் குறிக்கும். “பகவதி ஶ்ரீயம் தேவி” என்று ஸ்வாமி பாஷ்யகாரர் கத்யத்தில் ஆரம்பிக்கும்போதே சாதித்துள்ளார். பகவதி என்றால் ஆறு குணங்களை உடையவள். அதாவது ஞான, பல, ஐஶ்வர்ய, வீர்ய, சக்தி, தேஜஸ் என்ற ஆறு குணங்களை உடையவள் என்று பொருள். எம்பெருமானுக்கும் இதே காரணத்தினால்தான் பகவான் என்று பெயர். அந்தப் பகவானுடைய மகிஷி பகவதி. அவளுக்கும் அதே ஆறு குணங்கள் உடையவள் என்று அர்த்தம். கேரளாவில் பகவதி என்பது பார்வதி தேவியைக் குறிக்கும். ஒரு அபிமானத்தில் அவர்கள் வைத்துக்கொண்டுள்ள பெயர். நாம் எப்படி எம்பெருமான் மீதுள்ள அபிமானத்தினால் பெயர் வைத்துக்கொண்டுள்ளோமோ அதேபோல்தான். மேலும் ஈஶ்வரன் என்றால் சர்வேஶ்வரனான எம்பெருமானைத்தான் குறிக்கும் ஆனால் ஈஶ்வரன் என்ற பெயர் சிவனுக்கு ஏற்பட்டதாக கருதப்படுகிறது அதேபோல்தான் பகவதி என்ற பெயரும். பகவதி என்றால் தாயார்தான் ஆனால் ப்ரசித்தமாக பார்வதிதேவிக்கு அமைந்துவிட்டது.

சுமங்கலி ப்ரார்த்தனை என்பது வேதோக்தமாகவோ, சம்ஸ்காரமாகவோ சொல்லப்பட்டதில்லை. ஆகையால் அவரவர் அகத்து வழக்கத்தில் இருந்தால் மட்டும் செய்யலாம். செய்யாமல்போனால் ஒரு தோஷமும் கிடையாது. புதிதாக ஏற்படுத்திச் செய்யவேண்டிய அவசியமும் கிடையாது.

பரந்யாஸம் ஆகும்முன் பரந்யாஸம் ஆகவேண்டும் என்ற த்வரை மற்றும் சதாசார்யன் அனுக்ரஹத்தினால் பரந்யாஸம் ப்ராப்தமாக வேண்டும் என்ற ஆசை இருக்கவேண்டும். இவ்வெண்ணங்களே பரந்யாஸம் ஆகும்முன்னர் இருத்தல்வேண்டும். பரந்யாஸம் ஆனபிறகு பல விஷயங்கள் பின்பற்றவேண்டும். அதிலும் முக்கியமாக இவ்விரண்டு விஷயங்கள் தவிர்க்கவேண்டும். தேவதாந்திர சம்பந்தமும், பாகவத அபசாரமும் கட்டாயம் தவிர்த்தல் வேண்டும். இப்படிக் கைக்கொள்ளவேண்டிய மற்றும் கைவிட வேண்டிய விஷயங்கள் நாம் செய்வதன் நோக்கம் பவகத் ப்ரீத்தியாகும். எம்பெருமான் ஶாஸ்த்ரம் சொல்லியபடி நடந்தால் ப்ரீத்தியாவான். ஆகையால் ஶாஸ்த்ரம் சொன்ன ஆஹார நியமம்படி, அதாவது நிஷித்தமான பொருட்களையெல்லாம் தவிர்த்து ஶாஸ்த்ரம் சொன்ன வழியில் நாம் ஆஹாரம் உட்கொள்ளவேண்டும். இயன்றளவு வெளியே சாப்பிடுவதைத் தவிர்த்தல்வேண்டும். தேவதாந்தர சம்பந்தம் கூடாது. திவ்யதேசங்களுக்குப் போகலாம். அபிமான ஸ்தலம், புராண ஸ்தலம் போன்றவற்றிற்குச் செல்லலாம். வேறுகோயில்களுக்கு போவதைத் தவிர்த்தல் வேண்டும்.

விருத்தி தீட்டோ அல்லது வேறு எந்த மாதிரியான தீட்டாக இருந்தாலும் தளிகை பண்ணி சாப்பிட வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டால், அவசியம் தளிகை செய்து சாப்பிடலாம். ஆனால் அந்தச் சமயத்தில் எந்தப் பாத்திரங்களை உபயோகப்படுத்துகிறோமோ அவைகளை எல்லாம் தீட்டு முடிந்தபிறகு நன்கு சுத்தி செய்து உபயோகிக்க எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

பொதுவாக வருஷாப்தீக கைங்கர்யம் முடியும் வரையில் கர்த்தாவும் கர்த்தாவுடைய பார்யாளுமாவது (பிள்ளையும் நாட்டுப்பெண்ணும்) மங்கள ஸ்நானம் செய்வது வழக்கமில்லை.

விசிஷ்டாத்வைதம் என்றால் எல்லோருக்குள்ளும் அந்தர்யாமியாக பகவான் இருக்கின்றான். அந்தர்யாமி என்றால் உள்ளுக்குள்ளேயிருந்து நியமனம் பண்ணுபவராக பகவான் இருக்கிறான். பகவான் இல்லாத இடமே கிடையாது. இதை மாத்வ ஸம்பரதாயத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. ஒரு ராஜா நியமனம் பண்ணுவதுபோல் பகவான் லோகத்தை ரக்ஷிக்கின்றான் என்று சொல்லுவார்கள். ராஜா வெளியில்யிருந்து கொண்டுதானே நியமனம் பண்ணிக்க கொண்டிருக்கிறான். ஆனால் இது அப்படிக்கிடையாது. எல்லா வஸ்துக்குள்ளும் அதாவது சேதனா/அசேதனா என அனைத்தின் உள்ளும் பகவான் ஆத்மாவாக இருக்கின்றான். அதனால்தான் அவனுக்குப் பரமாத்மா என்று பெயர். இந்த மாதிரியான ரீதியில் சில வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. இதைக் காலக்ஷேபம் பண்ணிக் கேட்டுக்கொள்ளலாம். அதனால்தான் விசிஷ்டாத்வைதம், த்வைதம் என்று பெயர். விசிஷ்ட அத்வைதம் என்றால் எல்லாத்தையும் சேர்த்து பகவான் இருக்கின்றபடியால் அதாவது சகல ஜகத் கூடவும் சேர்த்து இருக்கக்கூடிய பகவான் என்பவர் விசிஷ்டம், அவர் ஒருவர் தான் இருக்கின்றார். த்வைதம் என்றால் பகவான் வேறு ப்ரபஞ்சம் வேறு என்று பிரித்துச்சொல்வது த்வைதம். இரண்டு பேர் இருக்கிறார்கள் என்பது வாஸ்தவம். ஆனால் சேதனா/அசேதனா இவை இரண்டும் பகவானுக்கு விசேஷணமாக இருக்கின்றார்கள். எல்லாவற்றுக்குள்ளும் பகவான் இருக்கின்றார், மேலும் அவரை விட்டுப்பிரிந்து இருக்க முடியாது. எப்பொழுதுமே விசிஷ்டமாக கூடவே இருக்கின்றான். அதுவே விசிஷ்டாத்வைதம். ஸ்ரீவைஷ்ணவ தீக்ஷைப் பெற பூணூல் அணிந்திருக்கவேண்டும் என்கின்ற நிர்பந்தம் கிடையாது பெருமாளின் அனுக்ரஹம் இல்லாமல் தாயார் மட்டும் தனித்து மோக்ஷம் அளிக்கமுடியுமா என்று கேட்டால், ஶாஸ்த்ரங்களில் அப்படிச் சொல்லவில்லை. ஶாஸ்த்ரம், வேதம், இதிஹாச-புராணம் எல்லாவற்றிலும் பெருமாள்-தாயார் திவ்யதம்பதிகளாக இருந்து மோக்ஷம் கொடுக்கிறார்கள் என்றுதான் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. நாம் இதைத்தான் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டுமேதவிர தனியாக முடியுமா முடியாதா என்றெல்லாம் ஆலோசனையெல்லாம் பண்ணவேண்டாம். பொதுவாக க்ரந்தங்களில் என்ன சொல்லியிருக்கிறது, ஆழவார் ஆசார்யார்கள் என்ன சொல்லியிருகிறார்கள் என்றால், திவ்யதம்பதிகள் இரண்டுபேருமாக மோக்ஷம் கொடுக்கிறார்கள்.

ப்ரபன்னர்கள் மந்த்ராலயத்திற்குப் போய்ச்சேவிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. நம் ஆழ்வார்கள், ஆசார்யர்கள் அவர்களை நாம் சேவித்தால் போதும்.

இதற்குப் பதிலை பிறகு தெரிவிக்கின்றோம்.

நாட்டுப்பெண் கர்ப்பவதியாய் இருக்கும் பக்ஷத்தில் மாமனார் தர்ச/ஸங்க்ரமண ஶ்ரார்த்தம் கட்டாயம் பண்ணவேண்டும். ஏனென்றால் அததெல்லாம் நித்யகர்மா,அதைப் பண்ணாமல் இருக்கக்கூடாது.

சாந்தி மூஹூர்த்தம் என்று சொல்வதுதான் கர்பாதான ஸம்ஸ்காரம். அது ஒரு குடும்பத்தினுடைய அபிவ்ருத்தி அதாவது அடுத்த சந்ததி வரவேண்டும் என்பதற்காக சில மந்திரங்களைச் சொல்லி செய்யக்கூடிய ஒரு சாந்திமூஹூர்த்தமாக இருக்கின்றபடியால் கர்ப ஆதான ஸம்ஸ்காரம், அதாவது கர்பத்தை உண்டாக்குதல் என்ற ரீதியில் கர்பாதான ஸம்ஸ்காரம் என்பதாகப் பெயர். அது நம் குடும்பத்தினுடைய க்ஷேமத்திற்கும், அபிவ்ருத்திக்கும், சகலவிதத்திற்கும் மங்கலங்களுக்கும் அது காரணமாக இருக்கின்றபடியால் விசேஷமாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

இக்கேள்வியின் பதில் சுதர்சனம் ப்லவ வருடம் ஆடிமாத இதழில் (Q07JUL21001) கூறப்பட்டுள்ளது. மஞ்சள் ஸ்ரீசூர்ணம் என்பது இயற்கையானது. சிகப்பு என்பது சிலது கலந்துவந்திருப்பது. வைதீகமாக இருப்பவர்கள் மஞ்சள் ஸ்ரீசூர்ணம் இட்டுக்கொள்வார்கள். சிலர் சிகப்பை இட்டுக்கொள்வார்கள்.

ஏகாதசி அன்று பூர்ண உபவாசம் இருப்பவர்கள் துளசியைச் சாப்பிடமாட்டார்கள். பெருமாள் தீர்த்தம் மட்டும் உட்கொண்டு பூர்ண உபவாசம் இருக்கவேண்டும். சிலர் அதாவது ஒரளவு பலகாரங்கள் எல்லாம் சாப்பிடலாம் என்பவர்கள் துளசியைச் சாப்பிட்டால் தவறொன்றுமில்லை.

Q1. ஸ்ரீவைஷ்ணவர் என்றால் விஷ்ணு பக்தர் என்று அர்த்தம். பகவானுடைய திருவுள்ளம் உகக்கும்படியாக நடந்தால் அவருக்கு ஸ்ரீவைஷ்ணவத்தில் பூர்த்தி இருக்கு அன்று அர்த்தம். அப்படியில்லையென்றால் பூர்த்தி இல்லாமல் அவரும் வைஷ்ணவர் என்கின்ற ரீதியில் நிறைவான ஒரு வைஷ்ணவராக ஆகமுடியாது என்கின்ற நிலை வரும். பூண்டு வெங்காயம் சாப்பிடுவதில் வைஷ்ணவர், ஸ்மார்த்தர் என்றெல்லாம் கிடையாது. அது ஒரு ஸாத்வீகமான ஆகாரம் கிடையாது. பகவான் என்ன சொல்லி இருக்கிறார் என்றால், என்னுடைய பக்தனாக இருக்கின்றவன் ஶாஸ்த்ரத்தில் என்னுடைய அபிப்ராயமாக என்னென்ன இருக்கின்றதோ அதை மதித்து நடக்கவேண்டும் என்று சொல்லி இருக்கிறார். அந்த ரீதியில் இதைச் சாப்பிடக் கூடாது என்றிருக்கிறது. அதனால் அதைச் சாப்பிடாமல் இருந்தால் வைஷ்ணவத்வம் பூர்த்தியாக இருக்கும் . இல்லாவிட்டால் அது நிறைவு பெறாமல் இருக்கும். குடும்பச்சூழல் காரணமாய் சாப்பிட நேர்ந்தாலும் அது பாபமாகும். ஏனென்றால் அதைச் சாப்பிடக்கூடாது என்று ஶாஸ்த்ரம் சொல்லி இருக்கிறது. அதனால் அது பாபமாகும். அது ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு மட்டுமல்ல எல்லாருக்கும் பொதுவானது. ------ Q2. ஸ்ரீவைஷ்ணவர் துளசிமாலையை தரிக்க வேண்டும் என்று சொல்லி இருக்கிறது. துளசி மாலையில் பலவகை உண்டு. ப்ரதிஷ்டை பண்ணாத துளசி மாலையை பெரியோர்கள் ரொம்ப தரிப்பதில்லை. சில ஸம்ப்ரதாயத்தில் தரித்திருக்கிறார்கள். நம் ஆழவார் ஆசார்ய ஸம்ப்ரதாயத்தில் ப்ரதிஷ்டை பண்ண துளசி மாலையை பலபேர் தரித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ப்ரதிஷ்டை பண்ணால் அதில் சில நியமனங்கள் எல்லாம் உண்டு. தீட்டு காலத்தில் தரிக்கக்கூடாது. பெரியோர்களிடம் கேட்டுக்கொண்டு தரிக்கலாம்.

நாம் துக்கத்தில் இருக்கிறோம் என்பதுதான் காரணம். நாம் துக்கத்தை அனுஷ்டானம் பண்ணவேண்டும். அந்த ரீதியில் கொண்டாட்டங்கள், உத்ஸவங்கள், நாலுபேர் சேர்ந்து இருக்கக்கூடிய இடங்கள், அங்கெல்லாம் சிலநாட்கள் போகக்கூடாது என்று சொல்வார்கள். அதில் சில சங்கடங்கள் இருக்கும். வெளியில் இருப்பவர்கள், புதிதாகப் பார்ப்பவர்கள் எல்லாம் விசாரிக்க நேரிடும். இதெல்லாம் கோவிலில் நடக்கலாம். இதைத் தவிர்ப்பதற்காகத்தான் கோவில்களுக்குப் போக வேண்டாம் என்று சொல்லி இருக்கிறார்கள்.

அகத்தில் இருக்கும் புருஷர் ஸம்ப்ரதாய முறையைப் பின்பற்ற விருப்பமில்லையென்றால், அவ்வகத்து ஸ்த்ரீ சாளக்கிராம பெருமாளுக்குத் தாராளமாக ப்ரசாதம் அமுதுசெய்யலாம். மேலும் பெருமாளுக்குத் திருவிளக்கு ஏற்றி, கோலம் போட்டு, பெருமாளுக்கு ஸ்தோத்ர பாடங்களெல்லாம் சேவிக்கலாம்.

நதி ஸ்நானம் பண்ணலாம். அதாவது தீர்த்த யாத்ரையாகப் பண்ணி புண்ய நதி (கங்காநதி) ஸ்நானம் வேண்டாம். வேறு ஏதாவது ஒரு காரணத்தினால் ஸ்ரீரங்கம் போகவேண்டி வந்தால் அப்பொழுது காவேரி ஸ்நானமெல்லாம் பண்ணலாம்.

இதற்கு PDF இருக்கிறது. அதை விரைவில் பகிர்கின்றோம்.

பங்குனி மாதத்தில் க்ருஹப்ரவேசம் செய்யும் வழக்கமில்லை. வீடும் மாறக்கூடாது.

பொதுவாக தீக்ஷா காலங்களில் சில நியமங்கள் சொல்லப்பட்டுள்ளது. தீக்ஷா என்பது ஒரு வ்ரதகாலம் போல். பலவிதமான தீக்ஷைகள் உண்டு, பல காலங்களில் தீக்ஷை சொல்லப்பட்டுள்ளது, உ.தா யாகதீக்ஷா, உபநயனம் சமயம், விவாஹத்திற்கு என்று தீக்ஷைகள் உண்டு. அந்தத் தீக்ஷா காலத்தில் அவர்கள் வபனம் செய்துகொள்ளக் கூடாது என்றிருக்கிறது. அந்த ரீதியில் மனைவி கர்பமாக இருக்கும்போது அவளின் பர்தாவிற்கு தீக்ஷா காலம் சொல்லியிருக்கிறது. அதாவது, அவர் வ்ரதத்தில் இருக்கிறார் என்று அர்த்தம். பொதுவாகவே வ்ரததினங்களில் வபனம் பண்ணிக்கொள்ளக்கூடாது என்றிருக்கிறது. இது வ்ரதகாலமானபடியாலே வபனம் பண்ணிக்கொள்ளக்கூடாது என்பதாகும்.

இதைப்பற்றி பலவிதமான அபிப்ராயமுண்டு. ஒவ்வொரு தேசத்திலும் ஒவ்வொரு விதமான ஆசாரம், அதாவது ஸ்ரீரங்கத்தில் ஒருவிதமாக, காஞ்சியில் ஒருவிதமாக என்று பலவித ஆசாரம் இருக்கிறது. சிலபேர் ஒற்றைப்படை நாளில் (1,5,7..) துக்கம் விசாரிக்கவேண்டும் என்கிறார்கள். சிலர் இரட்டைப்படை நாள் என்றும், வேறு சிலர் 10 நாட்களுக்குள் எந்த நாளானாலும் பரவாயில்லை என்றும் சொல்கிறார்கள். நிறையபேர் திங்கட்கிழமை விசாரிக்கக்கூடாது என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். அதனால் பொதுவாகவே திங்கட்கிழமை விசாரிப்பதைத் தவிர்ப்பார்கள். திங்கள் தவிர மற்ற எந்த நாளானாலும் பரவாயில்லை என்பது பொதுவாக நிறையபேரிடம் இருக்கும் கருத்து. அந்தந்தத் தேசத்தில் என்ன ஆசாரமோ அதன்படி செய்யவேண்டியது.

தங்கம் அணிவது எப்படி விசேஷமோ அதேபோல் வைரம் அணிவதும் விசேஷம்தான். அதனால் நம் உடம்பிற்கு சில க்ஷேமங்களெல்லாம் வரலாம். கட்டாயம் வைரநகை அணிந்துதான் ஆகவேண்டும் என்றெல்லாம் கிடையாது. உ.தா சில புருஷர்கள் வைரக்கல் கடுக்கன் போட்டுக்கொள்வார்கள். அதை ஆடம்பரம் என்று சொல்லமுடியாது, ஆடம்பரமில்லாமலும் போட்டுக்கொள்ள முடியும். ஆனால் வைரத்தை மட்டும் நன்கு விசாரித்து செய்யணும். சில வைரத்திற்குச் சில தோஷங்கள் என்றெல்லாமுண்டு. அந்த வைரம் அவரை பாதிக்கும், அவர் குடும்பத்தை பாதிக்கும் என்றெல்லாமுண்டு. அதனால் இதைப்பற்றி நன்றாகத் தெரிந்தவர்களிடம் அந்த வைரக்கல்லுக்குத் தோஷம் இருக்கா இல்லையா என்பதையெல்லாம் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டு அதை அணியவேண்டும். கட்டாயம் வைரக்கல் இருக்கவேண்டும் என்றில்லை. ஆனால் சுபமான ரீதியில் ஸ்த்ரீகள், புருஷர்கள் வைரத்தில் போட்டுக்கொள்வார்கள், அது நல்லது. ஆடம்பரமாக நம்மவர்கள் யாரும் போட்டுக்கொள்ள மாட்டார்கள்.

திங்கட்கிழமை விசாரித்துவிட்டு வந்தால் பரிகாரம் என்று ஒன்றும் கிடையாது. வழக்கத்தில் இல்லையே தவிர ஶாஸ்த்ரப்படி அப்படியில்லை. ஒருகால் மனதிற்குக் கஷ்டமாகயிருந்தால் பெருமாளை ப்ரார்த்தித்து ஸ்ரீஸ்துதியைச் சேவிக்கலாம். வேறு பரிகாரம் கிடையாது.

நம் ஸம்ப்ரதாய முறைப்படி ஒரே கோத்ரத்தைச் சார்ந்த பெண்ணும் பிள்ளையும் திருமணம் செய்துக்கொள்ளக்கூடாது.

வ்ரதங்கள் எல்லாம் பெருமாளுக்கு கிடையாது. மனுஷ்யாளுக்கு மட்டும் தான். அதனால் பண்டிகை நாட்களில் ஏகாதசியும் சேர்ந்து வந்தால் பண்டிகைத் தளிகை செய்து பெருமாளுக்கு சமர்ப்பித்து அம்சை பண்ணுவதில் எந்தவிதமான ஆட்சேபனையும் கிடையாது. பண்டிகைத் தளிகையை ஏகாதசி அன்று சாப்பிடலாமா வேண்டாமா என்பது அவரவர்களைப் பொருத்தது. வ்ரதம் அனுஷ்டிக்க வேண்டும் என்று நினைப்பது முக்கியமாக தோன்றினால் வ்ரதம் அனுஷ்டிக்கலாம் அல்லது பண்டிகைக்குப் பெருமாளுக்கு அம்சை பண்ணதை சாப்பிடுது முக்கியம் என்று தோன்றினால் அதை சாப்பிடலாம். ஆனால் கண்டிப்பாக அன்று அரிசி சாதம் சாப்பிடக்கூடாது வேண்டுமென்றால் சொஜ்ஜி செய்துப் பண்டிகை தளிகையுடன் சாப்பிடலாம். பண்டிகைத் தளிகை சாப்பிடுவதைவிட ஏகாதசி வ்ரதம் இருப்பதே மிகவும் ஶ்ரேஷ்டம். அன்று வ்ரதத்தை அனுஷ்டிப்பது ஒரு தவறும் கிடையாது.

ஶரணாகதி செய்தபின் நம் சகோதரர்களுக்காக கணுபண்டிகை கொண்டாடலாம். ரஜஸ்வலை காலத்திலும் கணுப்பிடி வைக்கலாம். ஆனால் எல்லோருடனும் சேர்ந்து வைக்காமல் தனியாக வைக்க வேண்டும்.

ஒரு மாஸிகம் நின்று போய் அடுத்த மாஸிகம் சேர்ந்து பண்ணும்போது, பித்ரு ஸ்தானத்தில் இரண்டு பேர் வேண்டும். சங்கல்பத்தில் இரண்டு மாஸிகத்தையும் சொல்லிவிட்டு “தந்த்ரேந கரிஷ்யே” என்று சங்கல்பத்தில் சொல்லவேண்டும். விஷ்ணு வர்ணத்தில் விஶ்வே தேவர் வர்ணத்தில் இரண்டையும் சொல்லி, உ.தா 4,5 என்றால் துரீய பஞ்சமான மாஸிகே தந்த்ரேன கரிஷ்யே! துரீய பஞ்சமான மாஸிகே ஶ்ரார்த்தே விஶ்வே தேவார்த்தம் பவதாக்ஷணா கர்தவ்ய: விஷ்ணு தேவார்த்தம் பவதாக்ஷணா கர்தவ்ய: பித்ரு ஸ்தானத்தில் மட்டும் இரண்டு பேர் தனித்தனியாக தூரீய மாஸிகார்த்தே பவதாக்ஷணா கர்தவ்ய: என்று ஒருத்தரும் பஞ்சமா மாஸிகார்த்தே பவதாக்ஷணா கர்தவ்ய: என்று மற்றொருத்தர் உட்கார வைக்கவேண்டும். அதே போல் தத்தம் கொடுக்கும்போதும் பித்ரு ஸ்தானத்தில் மாத்ரம் பிரித்துச் சொல்லவேண்டும் பாக்கியெல்லாம் சேர்ந்து வரும்.

இதை ஸம்ப்ரதாய பரமாக புரிந்துகொள்ள வேண்டும். க்ருஹ்தாஶ்ரமத்தில் தம்பதிகளுக்கு தான் முக்கியத்வம், அவர்களுக்குதான் வைசிஶ்டியம். தம்பதியாக இருந்துதான் அனைத்து கைங்கர்யங்களும் பண்ணவேண்டும என ஶாஸ்த்ரமும் ஸம்ப்ரதாயமும் விதித்திருக்கிறது.அப்படி ஒருத்தராக இருந்தால், ஸ்த்ரீயோ புருஷரோ அவர்களுக்கு முக்கியத்வம் தரப்படவில்லை. புருஷர்களுக்கும் மனைவியில்லாவிடில் பல வைதீக கர்மாக்கள் பண்ண தகுதியில்லாதவர்களாகிறார்கள். அதே போல் தான் ஸ்த்ரீகளும் மங்கலகார்யங்களுக்கு சொல்லியிருக்கிறார்கள். ஸம்ப்ரதாயபரமாக தம்பதிகளாக இருக்கிற வழிபாடு தான் மிகவும் சிறந்தது என வழக்கமாக வந்திருக்கிறது. இதற்கு மேல் ப்ரபத்தி விஷயம் பொறுத்தவரை எம்பெருமான் தான் பரம்புருஷன் நாம் எல்லோரும் ஸ்த்ரீ ப்ராயர்கள் எல்லாம் சரியே. அப்படி ஸ்த்ரீ ப்ராயர்களாக இருந்து எம்பெருமானுக்கு கைங்கர்யம் செய்வதில் எவ்வித தடையுமில்லை. ப்ரபத்தியானவர்கள் ஒரு க்ருதக்ருத்யானாக இருந்து, காலக்ஷேபங்கள் பண்ணுவதோ, ப்ரபந்த/ஸ்தோத்ராதிகள் சேவிப்பதோ, கோவிலுக்குச் செல்வதோ, அங்கு கைங்கர்யங்கள் செய்வதில் எவ்வித தடையும் விதிக்கப்படவில்லை. ஸம்ப்ரதாயிகமாக சில கார்யங்கள் இருக்கு, ஶாஸ்த்ர விஹிதமாக சில கார்யங்கள் இருக்கு அதற்கு இன்னார் தான் என்ற விதிமுறையை உலகத்தில் பொதுவாகவே பின்பற்றுவதைப் பார்க்கலாம். உ.தா: மனைவியை இழந்த புருஷர்கள் யாகம் பண்ணமுடியாதென்று இருப்பது போல், ப்ரம்மச்சாரியாக இருப்பவர்களால் ஔபாஸனாதிகள் பண்ணமுடியாது அவனுக்கு திருமணமாகி இருத்தல் வேண்டும். ஏன் ப்ரம்மச்சாரி பண்ணக்கூடாது என்ற கேள்வி இங்கே வராது அதே போல் தான் சில வர்ணாஶ்ரமங்களுக்கு சில கைங்கர்யங்கள் ஶாஸ்த்ரத்தில் விதித்திருக்கிறது. அதை ஸம்ப்ரதாயத்தில் இருக்கும் பெரியவர்கள் எல்லாரும் அவர்கள் அனுஷ்டானத்திலும் வைத்திருக்கிறார்கள். அதை அதன்படியே பின்பற்றுவது தான் நலம் மேலும், ஒரு விஷயம் மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு இதற்கு மட்டும் இப்படியென்று யோசிக்கவேண்டிய அவசியமில்லை. எப்படித் தனித்திருக்கும் ஸ்த்ரீகளுக்கு சில கார்யங்கள் நிஷிதமாக இருக்கோ அதே போல் தனித்திருக்கும் புருஷர்களுக்கும் இருக்கு. ஆசார்ய அனுக்ரஹத்தின் படி என்ன தெரிகிறது என்றால் தம்பதிகளாக இருக்கும் வழிபாடு தான் சரியானதாக இருக்கும்.

தினமும் காகத்திற்குச் சாதம் வைப்பது அவரவர்கள் க்ருஹ வழக்கம்.

வித்வான்களின் சௌகர்யம் அனுசரித்து பின்னாளில் காணொளி விளக்கமாக பதிவிட முயற்ச்சி செய்kiறோம்.

தர்ப்பண காலத்தில் சுமங்கலி ஸ்திரீகள் பலகாரம் பண்ணுவது கிடையாது.

பின்னாளில் இதற்கு பதிலைக் காண்போம்.

ஒப்பிலியப்பன் தான் குலதெய்வம் என்றிருப்பவர்கள் க்ருஹத்தில் உப்பில்லாமல் தளிகை பண்ண அவசியமில்லை.

பாஞ்சராத்ரம், வைகானஸம் இரண்டும் பெருமாளின் திருவாராதனத்திற்காக வந்த இரண்டு ஆகமங்கள். வைகானஸ ஆகமம் என்பது விகனஸ மஹரிஷி எழுதியது. பாஞ்சராத்ரம் என்பது பெருமாளே ப்ரவர்த்தணம் பண்ணியது. இரண்டுமே சரியானது தான். இரண்டையுமே பெரியவர்கள் ஏற்றுக்கொண் டது தான். வைகானஸத்தில், வேத மந்திரங்கள் நிறைந்தும், பாஞ்சராத்ரத்தில் தாந்த்ரீக மந்திரங்கள் நிறைந்தும் இருக்கும். வைகானஸ ஆகமத்தைச் சேர்ந்த குடும்பத்தினர் மட்டுமே திருவாராதனம் செய்ய முடியும், மற்றவர்களுக்கு தீக்ஷை கொடுத்து என்பது இதில் செய்ய முடியாது. பாஞ்சராத்ர ஆகமத்தில் தீக்ஷை பெற்றுக்கொண்டவர்கள் பண்ணலாம். இது தான் ப்ரதான வித்யாசம். மற்றப்படி மந்திரங்கள் வேறுபடும்.

அஷ்டாக்ஷரம் மற்றும் த்வயம் இவையெல்லாம் ஜபம் செய்யக்கூடிய முறையை ஆஹ்நீக க்ரந்தங்களில் சேவிக்கலாம். அஷ்டாக்ஷர ஜபத்தில் நின்று ஜபிப்பது, அமர்ந்துகொண்டு ஜபிப்பது போன்ற ஸம்ப்ரதாய பேதங்கள் உள்ளன. த்வயம் ஶரம ஶ்லோகம் பொறுத்தவரை உட்கார்ந்துக் கொண்டுதான் ஜபிக்க வேண்டும், நின்று கொண்டு பண்ணமுடியாது என்று நினைக்கின்றேன். திருவஷ்டாக்ஷர ஜபத்தை அந்தந்த ஸம்ப்ரதாயத்தை அனுசரித்துச் செய்யவும். ஸ்த்ரீகளைப் பொறுத்தவரை அஷ்டாக்ஷரம் மற்றும் த்வயம் இவையெல்லாம் சாதாரனமாக அமர்ந்துகொண்டு ஜபிப்பது தான் வழக்கம். ஆசார்யன் கற்றுக்கொடுத்த த்யான ஶ்லோகத்தை முதலில் சேவித்துவிட்டு, அதன் பிறகு கண்ணைமூடி வஸ்த்ரத்தினுள் கைவைத்து எண்ணிகை எப்படிச் செய்யவது என்ற முறையையும் ஆசார்யன் கற்றுக்கொடுத்திருப்பார்,அந்த முறைப்படி திருவஷ்டாக்ஷரம், த்வயம், சரம ஶ்லோகத்தை குறைந்தபக்ஷம் ஒவ்வொன்றையும் பத்துதடவையாவது அமர்ந்துகொண்டு ஜபிக்க வேண்டும்.

பரந்யாஸம் பண்ணிக்கொண்ட பின்பு எனக்கு உடல்நலம் சரியில்லை எனும் போது முடியாத சமயத்தில் சேவிக்கவில்லை என்றால் அது தப்பாகாது, முடிந்தும் சேவிக்காது போனால் தான் தவறாகும். உதாஹரணமாக, தனியனை ஶரீரத்தினால் சேவித்து சேவிக்கமுடியாவிடில் வாயால் சொல்லலாம், மனசினால் நினைக்கலாம். மனசால் நினைக்கமுடியவில்லை என்று யாரும் சொல்ல முடியாது மனதிற்கு வலி என்பது கிடையாது. மனசினாலோ,ஶரீரத்தினாலோ, வாக்கினாலோ எந்த முறையினால் எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு செய்யனும அது தான் முக்கியம். ஶரீரத்தினால் முடியாவிட்டால் கீழே விழுந்து சேவிக்கனும் என்று எந்த ஶாஸ்த்ரமும் சொல்லவில்லை.ஆனால் முடிந்த சமயத்திலும் செய்யாமல் போனால் அது ஒரு குறையாகும்.

ஏகாதசி வ்ரதம் எப்பவுமே அநுஷ்டிக்க வேண்டிய ஒன்று. குழந்தைக்கு அன்னப்ராஶனம் ஆன பிறகு ஏகாதசியன்று அன்னத்தை கொடுக்க வேண்டும் என்று அவசியம் கிடையாது. பின்னப்படுத்தப்பட்ட அன்னத்தை கொடுக்கலாம். சிறு வயதிலிருந்தே சாதம் ஊட்டும் மாதக்கணக்கு குழந்தையாய் இருந்தால் கூட ஏகாதசி அன்று ஸொஜ்ஜி பண்ணிக்கொடுக்கலாம். அந்த வயதிலிருந்தே ஏகாதசி வ்ரதத்தின் அனுஷ்டானத்தை ஏற்படுத்தினோமேயானால் கூடிய சீக்கிரமே நிர்ஜலமாக வ்ரதம் இருக்கும் முறை வரை முன்னேற முடியும்.

ஏகாதசி நாளன்று பெரிய பெருமாள் அமுது செய்த (குறிப்பாக அரவணை/க்ஷீரான்னம்) ப்ரசாதம் கிடைக்கும் பாக்கியம் பெறும் போது அந்த ப்ரசாதத்தை அன்று சாப்பிடாமல், அதை வைத்துகொண்டு மறுநாள் துவாதசி பாரணை செய்து முடித்தப்பிறகு சாப்பிடுவதில் ஒன்றும் தவறில்லை.

ஸமாஶ்ரயணமும் சரணாகதியும் பர்தாவுடன் சேர்ந்து செய்துக்கொள்வது உசிதம்.

தீட்டு சமயத்தில் ராமநாமத்தை மனதிற்குள் ஜபிக்கலாம்.

ஆஶௌச காலத்தில் ஸ்தோத்ர பாடம் மற்றும் அது ஸம்பந்தமான உபன்யாசங்களைக் YouTubeல் கேட்பதில் தவறில்லை. நித்யகர்மாக்களான சந்தியாவந்தனங்களை விடாமல் ஆஶௌச காலத்தில் இருக்க வேண்டும். ஆஶௌச காலத்தில் கோவிலுக்கு போவது, ஆத்துப்பெருமாளைச் சேவிப்பது, ஆத்துப்பெரியவர்களைச் சேவிப்பது போன்றவை செய்வதில்லை.

ஸந்யாஸிகளைச் சேவித்து அபிவாதனம் செய்தால், ப்ரத்யபிவாதனம் (ஆசிர்வாதம்) செய்ய வேண்டும். ஸந்யாஸிகள் முற்றும் துறந்தவர்களானபடியினாலே அவர்களுக்கு ஒருவரிடத்திலும் அனுக்ரஹ/நிக்ரஹ விதியில்லை. அதனால் அவர்கள் ப்ரத்யபிவாதனம் செய்வதில்லை. ஆகையால் அவர்களுக்கு அபிவாதனம் செய்வதில்லை.

நமக்கு திருவாராதனம் செய்ய அவகாசம் இருக்கும் பக்ஷத்தில் அபிகமனத்தை மானசீகமாக செய்து, தளிகைகளை கண்டருளப்பண்ணி குழந்தைகளுக்குப் பரிமாறிவிட்டு,மாத்யானிக காலத்தில் மாத்யானிஹம் செய்தபிறகு முடிந்தால் வேறு ஒரு ப்ரசாதம் பண்ணியோ அல்லது பாலோ, பழமோ கண்டருளப்பண்ணி திருவாராதனம் செய்யலாம்.

சொந்த மைத்துனர் பரமபதித்தால் ஒரு வருடத்திற்கு பண்டிகைகள் கொண்டாடுவது வழக்கமில்லை. அதற்குத் தீட்டு என்று அர்த்தம் கிடையாது. தீட்டு 13ஆம் நாளன்று முடிந்து விடும்.

பரஸமர்ப்பணம் செய்துகொண்டபின் கொலுவைப்பதைப் பொருத்தவரை அது பகவத் ஆராதனம் தான். இதை நம் GSPKயில் நவராத்திரியின் சிறப்பு என்ற கீழேயுள்ள காணொளியில் விவரமாக சொல்லப்பட்டுள்ளது. புற்றுக்குப்பால் தெளிப்பதென்பது, சில க்ருஹங்களில் வழக்கில் இருக்கின்றது, பெரியவர்கள் வழக்கத்தை மாற்ற வேண்டாம் என்று நினைப்பதும் உண்டு. அப்படிச் செய்யும் போது அதையும் பகவத் ஆராதனமாகவே நினைத்தல் வேண்டும், தேவதாந்த்ராதனமாக நினைத்தல் கூடாது. ஆதிசேஷனுக்குச் செய்யும் கைங்கர்யமாக நினைத்து செய்தால் அதில் தவறில்லை என்று சில ஆசார்யர்கள் நிர்ணயிக்கிறார்கள். இதில் மிக முக்கியமானது நாம் புற்றுக்குப் பால் தெளிக்கும் போது மானசீகமாக பகவத் ஆராதனம் என்று நினைக்க வேண்டும்.

பத்து வருடங்களாக பார்த்து கொள்ளாவிட்டாலும் அவர்களுக்கு தீட்டு காக்க வேண்டும்.

முந்தைய இதழ்களைப் படிக்க கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளா Telegram groupல் சேரவும் https://t.me/GSPKSudarsanam எங்கள் வலைத்தளத்திலும் படிக்கலாம் https://www.sampradayamanjari.org/sudarsanam/

“உபநயனம் ப்ராம்ணஸ்ய அஷ்டமே” என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது, எட்டாவது வயதில். அதில் கர்பாஷ்டமம் என்று கணக்கெடுத்து ஏழாவது வயதில் செய்வதும் உண்டு. ஆனால் ஒற்றைப்படை வயதில் செய்யக்கூடாது என்பது இல்லை. பதினாறு வயதிற்குள் செய்ய வேண்டும் என்று இருக்கிறது. அதற்கு பிறகு காயத்ரி பலனை கொடுக்காது. 7 வயது முதல் 16 வயதிற்குள் எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் உபநயனம் செய்யலாம். ஒற்றைப்படை அல்லது இரட்டைப்படை வயதுகளில் குறிப்பிட்டுச் செய்வதற்கான ப்ரமாணங்கள் என்னவென்று தெரியவில்லை.

நாம் சாப்பிடக்கூடிய எல்லா வஸ்துக்களையும் பெருமாளுக்கு அமுதுசெய்த பிறகே சாப்பிட வேண்டும். கைக்குத்தல் அரிசியை பெருமாளுக்கு அமுது செய்வதில் தோஷம் இல்லை.

ஐயங்கார்களின் முக்கிய பண்டிகைகள்: சித்திரை மாதத்தில் விஷு தக்ஷிணாயன புண்ணிய காலம் உபாகர்மா திருவாடிப்பூரம் சில க்ருஹங்களில் ஆடி18 ஸ்ரீ ஜெயந்தி புரட்டாசி மாதத்தில் நவராத்திரி அதிலும் முக்கியமாக மகா நவமி விஜயதசமி துலா விஷு தீபாவளி சங்கராந்தி சில க்ருஹங்களில் ஆடி மற்றும் தை அமாவாஸை சிலர் மட்டும் செய்யும் காரடையான் நோன்பு ஸ்ரீராம நவமி ந்ருஸிம்ஹ ஜெயந்தி ஆழ்வார்கள் மற்றும் ஆச்சார்யர்களுடைய திருநக்ஷத்ர தினங்கள் b. இவையெல்லாம் பண்டிகையாக கொண்டாடுவது வழக்கம். இதில் சில தினங்களில் விரதங்களும் உண்டு. ஸ்ரீஜெயந்தி, ஸ்ரீ ராமநவமி, ந்ருஸிம்ஹ ஜெயந்தி இந்தத் தினங்களில் வ்ரதமும் பாரணையும் உண்டு. தீபாவளியை உத்தேசித்து பண்டிகையும் அமாவாஸையை உத்தேசித்து தர்ப்பணமும் இரண்டும் செய்யும் வழக்கம் உண்டு. லக்ஷ்மீபூஜை என்பது சில க்ருஹங்களில் மாத்திரம் செய்வது வழக்கம். c. எல்லா பண்டிகைகளிலும் பெருமாளை ப்ரார்த்திப்பதே வழக்கம். பண்டிகைகள் அன்று பண்டிகைத் தளிகைகளைச் செய்வது, கோவில்களுக்குச் சென்று பெருமாளைச் சேவிப்பது, அந்தப் பண்டிகைக்குள்ள விசேஷமான காரியங்களைச் செய்வது, ஆழ்வார்கள் மற்றும் ஆச்சார்யர்களின் திருநக்ஷத்ரத்தன்று அந்தந்த ஆழ்வார்கள் இயற்றிய பாசுரங்களைச் சேவிப்பது, என்பதே வழக்கம்.

வேதாத்யயனம் செய்ய கேட்டுள்ளீர் எனக்கொண்டு இப்பதிலை பகிர்கின்றேன். தர்மஶாஸ்த்ரத்தில் இதை விரிவாக சொல்லியுள்ளனர். அத்யயன காலம் என்றால் – படிக்கவேண்டிய காலம் அனத்யயன காலம் பொதுவாக அஷ்டமி, சதுர்தசி, அமாவாஸை/பௌர்ணமி மற்றும் ப்ரதமை. இந்த நான்கு தினங்களும் அனத்யயன தினம்.இந்த நாட்களில் வேதாத்யயனம் பண்ணக்கூடாது, சந்தை சொல்லக்கூடாது என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். திவ்ய ப்ரபந்தம்/ஸ்தோத்ர பாடங்கள் பொருத்தவரை, அஷ்டமி, சதுர்தசியில் சொல்வதுண்டு. அமாவாஸை/பௌர்ணமி மற்றும் ப்ரதமை இந்த இரண்டு நாட்களில் சந்தை சொல்லக்கூடாதென்று வைத்துள்ளனர். ஆனால் இந்நாட்களில் பாராயணங்கள் செய்யலாம். அனத்யயன காலம் என்று வேறு நிறைய விசேஷமாகவும் இருக்கின்றது. வேத அனத்யயன காலத்தில் நிறைய கணக்குண்டு. அதாவது எத்தனை நாழிகை அஷ்டமி இருந்தாலோ, பௌர்ணமி இருந்தாலோ அது எப்படி என்பதாக. நேரமிருப்பின் பின் நாட்களில் விஸ்தாரமாக பார்க்கலாம்.

ஸந்த்யாவந்தனத்தில் சூர்யோதயம் முன்னர் மூன்று அர்க்யம் ஸமர்பிக்க வேண்டும். சூர்யோதயமாகி விட்டால் காலம் கடந்ததென்று அர்த்தம், அப்போது ப்ராயச்சித்தமாக நான்காவது அர்க்யம் விட வேண்டும். அது தான் துரீய அர்க்யம் என்று பெயர். சூர்யோதயத்திற்கு முன் ஸந்த்யாவந்தனம் செய்வதாயிருந்தால் துரீய அர்க்யம் ஸமர்பிக்க வேண்டியதில்லை. அதே போல் சூர்யஅஸ்தமனத்திற்கு முன்னர் அர்க்யம் ஸமர்பித்தால் துரீய அர்க்யம் ஸமர்பிக்கவேண்டியதில்லை. சூர்யோதயமும் அஸ்தமனமும் நாளுக்கு நாள் மற்றும் வெய்யில்காலம், மழைக்காலம் என்று காலத்திற்கேற்றார் போலும் மாறிக்கொண்டே இருப்பதால் இவ்வளவு மணி நேரம் என்று சரியாகச் சொல்லமுடியாது. ஆகையால் பஞ்சாங்கத்தை வைத்துக்கொண்டு சூர்யோதயம் அஸ்தமனம் எப்போது என்று பார்த்து அதற்கு முன்னர் ஸந்த்யாவந்தனம் செய்து அர்க்யம் விட்டால் துரீய அர்க்யம் ஸமர்பிக்க வேண்டியதில்லை. அதிகாலை 4 மணிக்கு ஸந்த்யாவந்தனம் பண்ண முடியாது ஏனென்றால் ஸந்த்யாவந்தனத்தை சூர்யோதயத்திற்கு முன் ஆரம்பித்து சூர்யோதமான பின்னர் தான் உபஸ்தானம் முடிக்கவேண்டும் என்றுள்ளது. சூர்யோதயமாகும் முன்னர் அர்க்யம் விடணும் ஆன பின்னர் உபஸ்தானம் பண்ணவேண்டும் என்றுள்ளது. காலை 4 மணிக்குப் பண்ணால் அது அகாலே க்ரியமாணம் அதற்கு மதிப்புகிடையாது. அதனால் மீண்டும் ஸந்த்யாவந்தனம் செய்ய வேண்டும். வேறு வழியில்லாமல் கார்யாந்தரமாக அல்லது வெளியில் பயணம் போய்விட்டு வர நாழியாகிறது என்றால் 11 மணிக்கு துரீய அர்க்யம் ஸமர்பித்துச் செய்ய வேண்டும்.

த்வாதசி திருவாராதனம் முடிந்து பாரணை செய்தபின் மாத்யாஹ்நிகம் செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை. பாரணைக்கு முன்னர் மாத்யாஹ்நிகம் பண்ணிவிட்டு தான் திருவாராதனம் செய்யப்போகிறோம். ஸந்த்யாவந்தனம், ப்ரம்மயக்ஞம், மாத்யாஹ்நிகம் பண்ணிவிட்ட பின் திருவாராதனம் செய்து பின்னர் பாரணை செய்வதால் மறுபடியும் மாத்யாஹ்நிகம் செய்யவேண்டிய அவசியமில்லை. அல்ப த்வாதசியில் சிறு வித்யாசம் உண்டு அதைப்பற்றி பின்னர் விரிவாக பார்க்கலாம்.

மஹாளய பக்ஷத்தில் 15 நாட்களும் தர்ப்பணம் செய்பவர்கள், 15 நாட்களும் இரவில் பலகாரம் செய்யவேண்டும். அப்படியில்லை ஒரு நாள் தான் தர்ப்பணம் செய்வதென்றால் அதற்கு சக்ருண் மஹாளயம் என்று பெயர், நம்மில் பலர் அதைத்தான் செய்கின்றனர். அப்படி ஒருநாள் தர்ப்பணம் செய்பவர்கள் 15 நாட்களும் பலகாரங்கள் பண்ணவேண்டிய அவசியமில்லை என்பதாக மேல்பாக்கம் ஸ்வாமி சாதித்திருக்கிறார். அதற்கு ஒரு நாள் முன்னர் கூட பலகாரம் என்று அவசியமில்லை எனவும் சாதித்துள்ளார். சில பெரியவர்கள் 15 நாட்கள் தர்ப்பணம் பண்ணவில்லையென்றாலும் 15 நாட்களும் பலகாரம் என்று வைத்துள்ளனர். அவரவர் ஆத்து வழக்கத்தை பின்பற்ற வேண்டும். மஹான்களின் அபிப்ராயப்படி 15 தர்ப்பணம் பண்ணாவிட்டால் 15 பலகாரம் தேவையில்லை என்றுத் தெரிகிறது. தர்ப்பண தினத்தன்று எப்படியும் பலகாரம், அதற்கு முதல் நாள் தேவையில்லை என்று இருக்கிறது.

முக்கியமாக பார்த்தால் நாமே பூணூல் நூற்க வேண்டும். நூற்கும் பொழுது அவர்களும் சுத்தமாக இருந்து, பூணூலையும் சுத்தமாக வைத்துக்கொள்ளவேண்டும். ப்ரதிஷ்டை பண்ணும்பொழுது அதற்கான ப்ரதிஷ்டா விதி என்று க்ரந்தங்களில் இருக்கின்றது. இல்லையென்றால் பெரியோர்களிடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ளலாம். முக்கியமாக மந்திரங்களைச் சொல்லி தேவதைகளை ப்ரதிஷ்டை செய்து,பெருமாளை ப்ரதிஷ்டை செய்து, ஆவாஹனம் செய்து, காயத்ரி மந்திரத்தைச் சொல்லி ப்ரதிஷ்டை பண்ண வேண்டும்.

மந்த்ரஸாலகட்டம் ஸ்வாமி என்று ஒருவர் இருந்தார்.அந்த ஸ்வாமி தர்ம ஶாஸ்த்ரங்களிலே சில தனிப்பட்ட விசேஷமான அபிப்ராயங்கள் வைத்து நிர்ணயம் பண்ணி இருக்கின்றார். அதற்கே மந்த்ரஸாலகட்ட ஸம்ப்ரதாயம் என்று பெயர். அந்த ஸம்ப்ரதாயத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் சில பேர் இப்பவும் இருக்கின்றனர். அவர்கள் அதற்கேற்ற மாதிரியான ஸம்ஸ்காரங்கள், ஶ்ராத்தங்கள் இவையெல்லாம் பண்ணிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். அதைப் பண்ணுவதாக இருந்தால் அதைப் பற்றி விஸ்தாரமாக தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். இல்லையென்றால் அப்படி ஒரு ஸம்ப்ரதாயம் இருக்கின்றது என்று தெரிந்து வைத்துக்கொண்டால் போதும்.

ஜபம் செய்யும்பொழுது நம் விரல்களில் 10 தடவை எண்ண முடியும். சுண்டு விரலில் மூன்று, நாலாவது மோதிர விரல் மேலே, ஐந்தாவது நடுவிரல் மேலே, ஆறாவது ஆள்காட்டி விரல் மேலே, ஏழாவது ஆள் காட்டி விரல் நடுவில், எட்டாவது ஆள்காட்டி விரல் கீழே, ஒன்பதாவது நடுவிரல் கீழே, பத்தாவது மோதிர விரல் கீழே என்று ஒரு ப்ரதக்ஷிணமாக வந்து முடியும். ப்ரதக்ஷிணமாக வரும்பொழுது சுண்டுவிரலிலும் ஆள்காட்டிவிரலிலும் மூன்றும் நடுவிரலும் மோதிரவிரலும் மேலும் கீழும் என இரண்டும் வரும். சொல்லிப் புரிந்துகொள்வதைவிட விஷயம் தெரிந்தவர்களிடம் செய்துகாட்டச் சொல்லியோ அல்லது படத்திலோ பார்த்து புரிந்துகொள்ளலாம்.

சாளக்கிராமங்கள் மற்றும் துவாரகா மூர்த்திகள் என்று நம் ஆத்துக்கு ஏள்கிறார்களோ (ஒரு நல்ல நாள் பார்த்து என்று அவர்கள் ஏள்கிறார்களோ) அன்று பால் திருமஞ்சனம் செய்து, விசேஷமான தளிகை பண்ணி, அன்று விசேஷமான ஆராதனம் பண்ணவேண்டும். அதன் பின்னர் தொடர்ந்து நித்யபடி ஆராதனை பண்ண வேண்டும்.

அதற்கு ஒரேபதில் என்னவென்றால் ஶாஸ்த்ரத்தில் அப்படித்தான் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அதாவது பெருமாளுக்கு நாம் செய்யக்கூடிய கைங்கர்யங்கள் என்று பார்க்கும்போது ப்ரதக்ஷிணம், ப்ரணாமம், அஞ்சலி இவையெல்லாம் என்று ஶாஸ்த்ரத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஶாஸ்த்ரத்தில் ஒவ்வொன்றும் எப்படி பண்ணவேண்டும் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ப்ரதக்ஷிணம் என்றால் எத்தனை தடவை பண்ண வேண்டும், எப்படிப் பண்ணக்கூடாது , ஓடிக்கொண்டு பண்ணக்கூடாது என்றெல்லாம் ஶாஸ்த்ரம் சொல்கிறது. அஞ்சலி எப்படி பண்ணவேண்டும், ஏக ஹஸ்தாஞ்சலி பண்ணக்கூடாது என்றும் இருக்கின்றது. அதேபோல் ப்ரணாமத்தை பற்றி சொல்லும் பொழுது இரட்டைப்படையில் தான் பண்ணவேண்டும், "प्रदक्षिणान् प्रणामान्श्च युग्मानेव समाचरेत्। ப்ரதக்ஷிணான் ப்ரமாணான்ஶ்ச யுக்மானேவ ஸமாசரேத்" என்று சொல்லி, அதற்கு காரணமும் சொல்லுகிறது. பெருமாளுக்கு எல்லாமே இரட்டைப் படையில் தான் இருக்க வேண்டும் ஒற்றைப்படையில் இருப்பது ஸ்ரேஷ்டமில்லை. பொதுவாக ஒன்று என்பது பித்ருக்களுக்கு. தேவர்களுக்கு வரும்பொழுது இரண்டு தான் வரும். "ஏகாமன்வா: , ஏகாஹிபித்ருனாம், த்ருரன்வா:, த்ருஹிதேவானாம்" என்பது வேதத்தில் மிகவும் ப்ரசித்தம். அதனால் தேவாதிதேவனான பெருமாளுக்கு சுருக்கமாக இரண்டு என்று பண்ணாமல் நான்கு, ஆறு என்று பண்ணலாம். இதில் நிறைய யுக்திகளும் ஸ்வாமி தேஶிகன் சொல்லியிருக்கிறார் .

நம் க்ருஹங்களில் பெருமள் சன்னதியில் ஆலிலை க்ருஷ்ணர், குழலூதும் க்ருஷ்ணர் விக்ரஹங்களை தாராளமாக ஏளப் பண்ணி வைத்துக்கொள்ளலாம்.

கோஷ்டி நடக்கும்போது சாஷ்டாங்கமாகச் சேவிக்கின்றோம். அப்பொழுது நடுவில் யாராவது நின்றுகொண்டு இருந்தால் அவாளே நகர்ந்துக்கொள்ளணும்,முடிந்தால் நாம் அவர்களைத்தாண்டி நகர்ந்துசென்று சேவிக்கலாம். அது முடியவில்லையென்றால் நாம் கோஷ்டியைச் சேவிப்பதாக நினைத்துக்கொண்டு சேவிக்க வேண்டும். அதில் தவறில்லை. நாம் சேவிக்கும் பொழுது அவர்கள் வேறு கார்யமாக செல்வார்கள், இல்லை கைங்கர்யபரர்களாக இருப்பார்கள், சில நேரங்களில் இதையெல்லாம் ரொம்ப தீவிரமாக பார்க்கவும் முடியாது. ஆகையால் நமக்கு கோஷ்டியைச் சேவிப்பது மட்டும் தான் லட்சியம் என்பதை நினைத்துக்கொண்டு சேவிக்கலாம்.

எம்பெருமான் என்பவன் தேவாதிதேவன், எல்லோரைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவன். அப்படி உயர்ந்த எம்பெருமானைச் சேவிக்கும்பொது மற்ற தேவதாந்திரங்களைச் சேவித்தால் இருவரையும் சமமாகபாவித்ததைப் போல் ஆகிவிடும். அப்படிச் செய்தல் கூடாது. எம்பெருமான் ரொம்ப ரொம்ப உயர்ந்தவன் என்பதை நாம் என்றும் மறக்கக்கூடாது. மேலும் எம்பெருமானுக்குச் சமமாக மற்ற தேவர்களை நினைத்தால் அது மகா பெரியபாபம். அது அந்தத் தேவர்களுக்கே பிடிக்காது, அவர்களும் அப்படி நினைக்கச் சொல்லவில்லை. எங்களைச் சேவித்தால் என்ன பலன் என்று தான் சொல்லுகிறார்கள், அவரைவிடப் பெரியவர் அவருக்குச் சமமானவர் என்று சொல்லவில்லை. அந்த எண்ணங்கள் நமக்கு வரவேகூடாது என்பதால்தான் அவர்களுடைய கோவிலுக்குச் செல்லக்கூடாது சேவிக்ககூடாது என்று சொன்னதற்கு ப்ரதான காரணம். சிலர் அவர்களைச் சேவித்துச் சேவித்து, பெருமாளைச் சேவித்தால் பலன் ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை அவர்களைச் சேவித்தால் தான் பலன் கிடைக்கிறது என்று சொல்ல வாய்ப்பு இருக்கிறது. இவ்வாறு செய்வதெல்லாம் ஸம்ஸார பாபத்தில் போய் முடியும். அதனால் தான் அதை நாம் நினைக்கவேகூடாது. பெருமாள் தான் உயர்ந்தவர் மற்றவர்கள் உயர்ந்தவர்கள் அல்ல என்பதாலும், அவரை மட்டும் சேவிப்பது மற்றவர்களை அவருக்குச் சமமாக கூட நினைக்கக்கூடாது , அவர்களிடம் சமமாக நடந்துகொள்ளக்கூடாது என்பதால் தான் இதர தேவதாந்திரங்களைச் சேவிக்கக்கூடாது என்று சொல்கிறார்கள்.

ஸ்ரீ சந்நிதி ஸம்ப்ரதாயத்தின்படி அஷ்டாக்ஷரம், த்வயம் மற்றும் சரம ஶ்லோகங்களுக்கான த்யான ஶ்லோகங்கள் அர்த்தத்துடன் ,ஸ்ரீமத் அஹோபில மடத்தினால் வெளியிடப்பட்ட ஆஹ்நீக க்ரந்தத்தில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளதாக தெரிகிறது அதை பார்க்கவும்.

ஆசனத்தில் பொதுவாக இரண்டு கட்டைப்புல் வைத்துக்கொள்வார்கள் அதில் ஒன்று நுனிப்புல் கூட வைத்துக்கொள்வார்கள். “தர்பேஷு தர்பாம்” என்று சொல்லும் படியினால் இரண்டுக்கும் மேல் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றும், இன்னும் நிறைய ஆசனங்கள் 4 என்பதாகச் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் கூறுகிறார்கள். கிழக்கு மேற்கு என்பதாக வைக்கின்றதும் புக்னத்திற்கு ஆசனமாக இரண்டு இரண்டாக கட்டதண்டமாக வைக்கவேண்டும். அது பித்ருக்களுக்கான ஆசனமாகும்.

திவ்யதேச க்ஷேத்ரங்கள் மற்றும் பிற கோவில்களில் மூலவருக்கும் உற்சவருக்கும் (பெருமாள் உபய நாச்சியார் உட்பட) வஸ்த்ர ஸமர்ப்பணம் செய்வதற்கென்றுத் தனி நியமங்கள் கிடையாது. வஸ்த்ரத்தைத் தட்டில் வைத்து அர்ச்சகரிடம் ஸமர்பித்தால் அவ்வூரின் வழக்கத்தின் படி அவர் ஸமர்பிப்பார். அந்தந்த திவ்யதேச வழக்கின் படி வஸ்த்ரங்கள் ஸமர்பிக்க வேண்டும் என்ற நியமம் மட்டும் தான்.

மாஸ்யம், அமாவாஸை தர்ப்பணம் இரண்டும் செய்ய வேண்டும். மாஸ்யம் செய்வதால் அமாவாஸை தர்ப்பணம் செய்யத்தேவையில்லை என்பதெல்லாம் கிடையாது. மாஸ்யம் முடித்துவிட்டு பின்பு அமாவாஸ்யை தர்ப்பணம் கண்டிப்பாகச் செய்ய வேண்டும்.

3 ஹிரண்யகர்ப சாளக்கிராமம் இருந்தால் அவற்றில் ஒரு சாளக்கிராம மூர்த்தியை ப்ரதானமாக வைத்துக்கொண்டு , மற்றவர்களை அப்ரதானமாக பக்கத்தில் ஏளப்பண்ணிக்கொள்ள வேண்டும். ப்ரதானமானவருக்கு நாம் விசேஷமான திருவாராதனம் பண்ணலாம். பெருமாள் சங்கல்பத்தில் நான்கு சாளக்கிரமங்கள் ஏளிய பின் அனைவருக்கும் விசேஷமான திருவாராதனம் பண்ணலாம்.

ஶாஸ்த்ரத்தைக் கட்டுப்பாட்டோடு கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தால் அப்பொழுது சுந்தரகாண்டம் முதலானவற்றை ஸ்த்ரீகள் பாராயணம் பண்ணக்கூடாது. ஆனால் நாம் எத்தனையோ விஷயங்களில் அந்தக் கட்டுப்பாட்டைத் தளர்த்தி கொண்டுதான் இருக்கின்றோம். அதனால் அந்தரீதியில் சிலர் இதையும் தளர்த்திக் கொள்கிறார்கள். ஶாஸ்த்ரப்படி பார்த்தால் சுந்தரகாண்டத்தில் கதைகள் இருக்கின்றது அவற்றை நாம் படிக்கலாம். காலக்ஷேபமாக கேட்கலாம். மற்றவரைப் படிக்கச்சொல்லி கேட்கலாம். ஆனால் மூல க்ரந்த பாராயணம் என்பதைதான் ஸ்த்ரீகள் சேவிக்கக்கூடாது என்று ஶாஸ்த்ரத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

பெருமாளுக்கு அமுது கண்டருளப் பண்ணும்பொழுது, திருத்துழாயை எல்லாவற்றிலும் சேர்க்க முடிந்தால் சேர்க்கலாம். அல்லது ப்ரசாதத்தில் மட்டும் சேர்த்தாலும் ஒன்றும் தவறு இல்லை. கோவில்களில் திருத்துழாய் மற்றும் புஷ்பங்களை எல்லாவற்றிலும் சேர்ப்பது வழக்கமுண்டு.

மஹாப்ரதோஷத்தன்று மௌனமாக இருப்பது முக்கியமானதாகும் என்று சொல்லியிருக்கிறது. ஆசாரியர்கள் மஹாப்ரதோஷத்தன்று மௌனமாக இருப்பார்கள். அதுவே ப்ரதானமாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அன்று மௌனம் தான் கைங்கர்யம் என்பதினால் ஸஹஸ்ரநாமமோ, ஸ்தோத்ர பாடமோ, ப்ரபந்தமோ சேவிக்கக்கூடாது.

ஒரு ப்ரபன்னன் தன் ஶரீரத்தை விட்டுப்புறப்பட்டவுடன் ஸ்ரீவைகுண்டத்தை அடைவதற்கான குறிப்பிட்ட நாளோ நேரமோ, தேதியோ கணக்கு கிடையாது. நேரம் ஆனவுடன் அர்ச்சிராதி கதியில் போய் ஸ்ரீ வைகுண்டத்தைச் சீக்கிரமே அடைந்து விடுகிறான். அதற்கு விளம்பம் கிடையாது என்று மாத்திரம் சொல்லியிருக்கிறது. ஆழவார் ஆசாரியர்கள் ஸ்ரீஸூக்திகளில் ஸ்ரீவைகுண்டம் போவது பற்றி ஸ்ரீபாஷ்யத்தில் இருக்கிறது. மற்றும் ”சூழ்விசும்பணி முகில், முனியே நான்முகனே” முதலான பாசுரங்களிலும் பார்க்கலாம்.

பகவானை சேவிப்பவர்கள் எல்லோருமே பாகவதர்கள்தான். ஸமாஶ்ரயணம் ஆனவர்கள் பாகவதர்கள். பரந்யாஸம் ஆனவர்கள் பாகவதர்கள். நெற்றியில் திருமண்காப்பு இட்டுக்கொள்பவர்கள் பாகவதர்கள். அப்படிப் பார்க்கும்பொழுது பகவானைச் சேர்ந்த பகவத்பக்தர்கள் எல்லோருமே பாகவதர்கள்தான். அதனால் பொதுவாக யாரிடமும் அபசாரம் பண்ணாமல் இருக்கவேண்டும். பாகவதர் என்றால் என்ன லக்ஷணம், அவர் சரியாக இருக்கிறார, அவர் ஸ்ரேஷ்டமான பாகவதரா என்றெல்லாம் நாம் பார்க்கத் தேவையில்லை. பாகவத அபசாரம் நாம் படக்கூடாது என்பதுதான் முக்கியமே தவிர இவையெல்லாம் முக்கியமில்லை. அதனால் எப்படிப்பட்ட பாகவதராக இருந்தாலும் சரி அவரிடம் அபசாரப்படாமல் இருக்க வேண்டும் . அதுவே ஸ்ரேஷ்டம் என்று வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

க்ஷௌரம் செய்துகொள்ளும்பொழுது பண்ணுகிறவருடைய கையோ, ஆயுதமோ, அவர் தெளிக்கக்கூடிய ஜலமோ அல்லது அவர் போர்த்தக்கூடிய வஸ்திரமோ பட்டு பூணூல் அசுத்தம் ஆகிவிடுகிறது. பூணூல் என்பது எப்போதுமே சுத்தமாக இருக்க வேண்டும். சுத்தமுடைய யக்ஞோபவீதத்துடன்தான் நாம் அனுஷ்டானங்களைப் பண்ணவேண்டும். அசுத்தியானால் பூணூல் மாற்றிக்கொள்ள வேண்டுமென்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அந்தக்கணக்கில் தான் க்ஷௌரம் செய்துகொண்டால் யக்ஞோபவீதம் மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும் என்று ஶாஸ்த்ரம் சொல்கிறது.

இந்தக் குழுவில் சேர தாங்கள் தங்கள் கைபேசியில் Telegram appஐ பதிவிறக்கம் செய்துவிட்டு, கீழ்க்கண்ட linkஐ click செய்யவும் https://t.me/GSPKSudarsanam எங்களின் இன்னும் பிற குழுமங்கள் பற்றி அறிய இங்கே சேரவும். https://t.me/dgspk https://t.me/gspkstotras https://t.me/sampradayamanjari

இதில் சந்தேகமே வேண்டாம். வீட்டில் மற்றும் கோவிலில் இருக்கும் சாளக்கிராம மூர்த்திக்குத் திருமஞ்சனம் செய்தபிறகு சந்தனம் தாராளமாக சந்தனம் சாற்றலாம். நிறைய மூர்த்தங்கள் இருந்தால் எல்லாருக்குமே சந்தனம் சாற்றுவது விசேஷம் என்று பெரியோர்கள் சொல்வதுண்டு. ஒரு மூர்த்திக்கு மட்டும் சாற்றி மற்ற மூர்த்திகளுக்குச் சாற்றாமல் இருப்பது அவ்வளவு சரியாகத் தோன்றவில்லை. தூபம் தீபம் என்றால் எல்லா மூர்த்திகளுக்கும் பொதுவாக ஆகிவிடும். ஆனால் சந்தனம் என்பது அப்படியில்லை, அதனால் எல்லா மூர்த்திகளுக்கும் சாற்றுவதே விசேஷம். அதனால் திருமஞ்சனம் ஆனபிறகு அந்த க்ரமத்தில் சந்தனம் ஸ்மர்ப்பிக்கலாம்.

கோவிலில் ஒரே பவித்ரத்தைச் சில நாட்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தலாம் என்று ஆகமங்களில் இருக்கின்றது. பெருமாளுக்கு ஸமர்ப்பிக்கும் வஸ்துக்களில் ஸ்திர வஸ்துகள் என்று சில உள்ளன, அவற்றைப் பெருமாளுக்கு அடுத்தடுத்து ஸமர்ப்பிக்கலாம் என்று இருக்கிறது.

இரண்டுபேருக்கும் சேர்ந்தே திருமஞ்சனம் செய்யலாம். சாளக்கிராம திருமஞ்சனம் போல் துவாரகாமூர்த்தி திருமஞ்சனமும் அவரின் தீர்த்தமும் விசேஷமென்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

கூடியவரை தவறு இல்லாமல் சொல்வது விசேஷம். கொஞ்சம் தவறிருந்தால் அதில் ஒன்றும் தோஷமில்லை. ஆனால் அதைத் திருத்திக்கொள்ள முயற்சிக்க வேண்டும். அதுவே வேதத்திற்கும் , ஸ்தோத்ரத்திற்கும் இருக்கும் வித்தியாசம். வேதத்தில் ஸ்வரம் தப்பினாலோ, அக்ஷரங்கள் தப்பினாலோ, தோஷமாகும். இதில் அப்படிக் கிடையாது. குறிப்பாக ஸஹஸ்ரநாமத்தின் கடைசியில் "யத3க்ஷர பத3ப்4ரஷ்டம் மாத்ரஹீனம் து யத்3ப4வேத் தத் சர்வம் க்ஷம்யதாம் தே3வா நாராயண நமோஸ்துதே" என்று சொல்லி பெருமாளிடம் நமஸ்காரம் பண்ணி ஏதாவது தவறு இருந்தால் மன்னிக்க ப்ரார்த்திப்பதற்கு இருக்கின்றது. இப்படிச் சில ஸ்லோகங்களில் இருக்கும். அப்படி இல்லாவிட்டால்கூட நாம் பக்தியுடன் சொல்லும்பொழுது ஒரு குழந்தையினுடைய மழலைச்சொல்லை எப்படிப் பெரியவர்கள் ஏற்றுக்கொள்வார்களோ அதேபோலே பெருமாளும் ஏற்றுக்கொள்வார். அதற்காக அப்படியே சொல்லாமல் ஓரளவு திருத்திக்கொள்ள ப்ரயத்தனம் பண்ண வேண்டும்.

ஒரு வருடத் தீட்டு என்று கிடையாது, பத்து நாள் தீட்டு மட்டும் தான். ஒரு வருஷ தீக்ஷா என்று அதற்கு பெயர். அந்த தீக்ஷா காலத்தில் கர்தாவாக இருக்கக்கூடிய தம்பதிகள் இருவருமே தீர்த்தயாத்திரை பண்ணக்கூடாது. அதாவது வெளியில் தீர்த்தயாத்திரை செய்து அங்கங்கு இருக்கும் புண்ய நதிகளில் நீராடக் கூடாது. ஆனா நாம் போகும் இடத்தில் புண்ய நதி இருந்தால் அதில் நீராடலாம். உதாஹரணமாக நாம் ஒரு கார்யமாக ஸ்ரீரங்கம் போகின்றோம் என்றால் அப்போது காவேரியில் தீர்த்தாமாடினால் விசேஷம். அதே போல் வடக்கே கங்கையில் தீர்த்தாமாடினால் விசேஷம். தீர்த்தயாத்திரை என்றால் புண்ய க்ஷேத்ரங்கள் போகனும், புண்ய ஸ்நானங்கள் பண்ணனும் என்றே சங்கல்பமெல்லாம் செய்துக்கொண்டு பத்ரிகாஶ்ரமம் போன்ற யாத்திரைகள் செய்வார்கள். அது போன்ற யாத்திரைகள் பண்ணக்கூடாது என்று தான் இருக்கிறது. மற்றப்படி நமக்கு சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் போது புண்ய நதிகளில் ஸ்நானம் செய்யலாம் அது விசேஷம்.

தர்ப்பணம் ஶ்ராத்த தினங்களில் தாம்பூலம் கூடாது என்று சொல்லியிருக்கிறது. அதற்கு அர்த்தமானது வெற்றிலை பாக்கு போட்டு கொள்ளக்கூடாது என்பதாகும். இன்னொருவர் ஆத்தில் வெற்றிலை பாக்கு தாம்பூலம் வாங்கிக் கொள்ளக்கூடாது என்ற அர்த்தம் வராது. தர்ப்பண தினத்தில் கல்யாண வீட்டிற்கு போகிறோமானால் அங்கு அவர்கள் கொடுக்கும் வெற்றிலை பாக்கு தாம்பூலம் சுபமானதாகும் அதை நாம் வாங்கிக்கொள்ளலாம். அதில் தோஷம் கிடையாது. ஶ்ராத்த தினத்தை நாம் விசேஷமாக பார்க்க வேண்டும். வெளியில் பொதுவாக போகாத படி இருக்கலாம் போக நேர்ந்தால் தாம்பூலம் வாங்கலாம் தவறில்லை. ஆனால் தானமாக எதையும் அன்றைய தினம் வாங்கக் கூடாது என்று இருக்கிறது. ஆகையால் மங்கலகரமான வெற்றிலை பாக்கு அவர்கள் கொடுத்தால் வாங்கிக்கொள்ளலாம் சிறிது ஜாக்ரதையாக தானங்களை தவிர்த்தல் நலம்.

க்ருஹங்களிலே அந்தந்தக் கிழமைக்கான கோலங்களைப் போடலாம் என்றுதான் தோன்றுகிறது.

குழந்தைக்கு முதன்முதலில் முடிஇறக்கும்போது அதை பகவானுக்கு ஸமர்பிக்கிறோம் என்பதன் தாத்பர்யமானது, தலையே ஸமர்பிக்கின்றோம் என்பது போலாகும். தலை சிரைத்து என்று தான் அதைக் குறிப்பிடுவார்கள். “காம்பறத் தலை சிரைத்து” என்று ஆழ்வாரும் குறிப்பிடுகின்றார். நம் தலையையே அதாவது குழந்தையையே பெருமாளுக்கு ஸமர்பிக்கின்றோம் என்பதற்கு அடையாளமாக முடியை ஸமர்பிக்கிறார்கள். முடி என்பது மீண்டும் வளரக்கூடியது என்பதால் அப்படிச் செய்வது பாதகமில்லை எனத் தெரிகிறது.

பிரான்ஸ் நாட்டிற்குச் சென்றால் கடல் தாண்டின தோஷம் கண்டிப்பாக உண்டு. அதற்குரிய ப்ராயச்சித்தங்களை பெரியோர்களைக் கேட்டு தெரிந்து கொண்டு பண்ணலாம். பொதுவாக சேது ஸ்நானமோ, கூஷ்மாண்ட ஹோமமோ செய்யும் படி நியமிப்பார்கள். அவரவர் ஆத்து பெரியோர்களைக் கேட்டுச் செய்யவும்.

மந்திரங்களை ஞாபகப் படுத்திக்கொள்ள சுலபமான உபாயம் உண்டு. ஸமாஶ்ரயணம் திரும்பவும் பண்ணிக் கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை. ஸ்ரீமத் ரஹஸ்ய த்ரய ஸாரம் காலக்ஷேபம் பண்ணலாம். அதைச் செய்தாலேயே மந்திரங்கள் எல்லாம் ஞாபகம் வந்துவிடும். அதனால் ஒரு ஸதாசார்யனை நாடி ஸ்ரீமத் ரஹஸ்ய த்ரய ஸாரத்தை காலக்ஷேபம் பண்ணலாம். ஸமாஶ்ரயணத்தில் சங்கு சக்கர லாஞ்சனத்தை மீண்டும் பொருத்திக் கொள்வது வழக்கத்தில் உள்ளது. அதில் தோஷம் ஒன்றும் இல்லை. ஆனால் பரந்யாஸம் கண்டிப்பாக திரும்பவும் பண்ணிக் கொள்ள கூடாது. ப்ரம்மாஸ்த்ர ந்யாயப்படியினால் மீண்டும் பண்ணிக் கொண்டால் பலிக்காமல் போய்விடும்.

விநாயகர் என்பவர் ப்ரசித்தமாக இப்போது இருந்து வருகிறார். புரியாதவர்களுக்கு நாம் மெதுவாக இப்படி எடுத்துச் சொல்லலாம். விநாயகர் என்பவர் வேதத்தில் சொல்லப்பட்ட தெய்வமே கிடையாது. யாகத்தின் தேவதைகள் என பல தேவதைகளைச் சொல்லியிருக்கிறார்கள், அதில் விநாயகர் குறிப்பிடப்படவில்லை. விநாயகர் என்பவர் தெய்வம் என்பதில் சந்தேகமில்லை ஆனால் வைதீகமான தெய்வமில்லை. விநாயகர் மட்டுமல்ல ஒருகாலத்தில் வைதீகமானவர்கள், ஸ்மார்த்தர்களுட்பட ஐயப்பன் முதலியவர்களைச் சேவிக்க மாட்டார்கள். ஏனென்றால் அவர்கள் வேதத்தில் சொல்லப்பட்ட தெய்வங்கள் அல்ல. வேதம் பல தேவதைகளைச் சொல்லி “விஷ்ணு பரம:” என்று விஷ்ணு தான் உயர்ந்த தெய்வம் என்றாகச் சொல்லியிருக்கிறது.ஆகையால் எம்பெருமான் விஷ்ணுவை சேவித்து விட்டால் மற்ற தேவதைகளைச் சேவிக்காவிட்டால் கூட அவர்கள் கோபிக்க மாட்டார்கள் ஏனென்றால் மற்ற தேவர்களுக்குத் தெரியும் விஷ்ணு தான் உயர்ந்தவர் என்று. ஆக விநாயகருக்கும் திருப்த்தி வரவேண்டும் என்றால் விஷ்ணுவை சேவிக்க வேண்டும் என்பதே வேதத்தின் பரம தாத்பர்யம்.

கோவிலில் பொதுவாக ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் தான் தளிகைச் செய்தல் வேண்டும். ஆகையால் அவரை ஸ்ரீவைஷ்ணவராக்கி விட்டால் பரவாலையாக இருக்கும் எனத் தோன்றுகிறது. இது ஒரு சங்கடமான கேள்வி, பெருமாள் ப்ரசாதம் என்று பார்த்தால் நல்லது, ஆனால் ஸ்ரீவைஷ்ணவரால் செய்யப்படவில்லை எனும் போது என்ன செய்தல் என்று யோசிக்க வேண்டும்.

ஆசார ரிதீயில் பார்த்தால் ஒரு ப்ரபந்நன், பஞ்சசம்ஸ்காரம் செய்துக்கொள்ளாத ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவருடைய அகத்தில் உணவு உட்கொள்ளக்கூடாது. குறிப்புகள்: சம்ஸ்காரம் என்றால் தகுதியைக் கொடுப்பது என்று அர்த்தம். பஞ்சசம்ஸ்காரம் ஆகவில்லை என்றால் அவருக்கு அந்தத் தகுதி கிடையாது. ஆகையால் ஆசார ரிதீயில் அவருடைய அகத்தில் அவர் கொடுக்கும் உபகாரங்களைச் சாப்பிடாமல் இருப்பதே நலம்.

சாளக்கிராமங்களை நாம் வெளியில் ஏளச்செய்து செல்லும் போது, ஒரு மரப்பெட்டி என எதில் ஏளியிருக்கிறாரோ அதை ஒரு சால்வையாலோ அல்லது பட்டுத்துணியினாலோ நன்றாக சுத்தி 3, 4, 7 என்று வரும்படியாக சுற்றி ஓலைப்பெட்டியிலோ அல்லது அது போன்ற பெட்டியில் நாம் ஏளப்பண்ணிக்கொண்டு போகலாம். பின் அங்கு போய் பெருமாளுக்கு பாலில் திருமஞ்சனம் செய்துவிட்ட பிறகு நித்யபடியான திருவாராதனத்தை தொடரலாம். குறிப்புகள்: சில நேரங்களில் பெட்டியைச்சோதனை செய்யும் போது அந்த நபர் இதனுள் என்ன இருக்கின்றது என்றும் அதை எடுத்துக்காட்டச் சொல்லியும் கேட்பார்கள். அவர்களுக்கு அது என்ன என்று அறியும் உரிமை இருக்கிறது எனவும் கூறுவார்கள் வேறு வழியில்லாமல் நாம் அவர்களிடம் கொடுக்கும் படி நேரலாம், அதன் பின்னர் பெருமாளுக்கு பாலில் திருமஞ்சனம் செய்ய வேண்டியது. இதற்குச் சிலர் கூறும் சாமாதானம்/வேறு வழி என்னவென்றால், சிலர் checkin luggage ஆக போடுகிறார்கள், ஆனால் அது அவ்வளவு ஸ்வாரஸ்யமாக இல்லை. சிலர் metal ஆக இருந்தால் தெரிகிறது ஆகையால் மரப்பெட்டியில் பெருமாளை ஏளச்செய்து நிறைய துணிகள் கொண்டு சுற்றிவிட்டால் தெரிவதில்லை என்கிறார்கள். முடிந்தவரை பெருமாளைச் சுத்தமாக ஏளப்பண்ணிக்கொண்டுச் செல்ல பார்க்கவேண்டும்.

ஶாரத்தம் முதலானவை பொருத்தமட்டில், முதலில் திருவாராதனம் பிறகு தர்ப்பணம் என்று வரும். மாச பிறப்பு நாட்களில் மட்டும், மாசம் சீக்கிரம் பிறந்தால் முதலில் தர்ப்பணம், அதன் பின்னர் திருவாராதனம் என்று வரும்.

ஒரு பெண்ணுக்கு, பெரிதாகச் செய்வதற்கு ஒன்றும் கிடையாது. சகோதரனானவர் அவர் செய்ய வேண்டிய காரியங்களைச் செய்து கொண்டிருக்கிறார். அக்கார்யத்திற்கு போக முடியுமானால், அவர் உடன் இருந்து அவருக்கு சகாயம் பண்ணலாம். தனிப்பட்ட முறையில் பெண்களுக்கென்று எந்த அனுஷ்டானமும் செய்வதற்கு இல்லை. வருடாந்திர ஶ்ராத்த திதி வரும் நேரத்தில் அங்கு போய் கலந்துக்கொள்ளலாம். அப்படி முடியாமல் போனால் அந்த திதி தினத்தன்று அவரை நினைத்துக் கொண்டிருக்கலாம். எல்லா ஸ்தோத்ரங்களையும் சேவிக்கலாம். தகப்பனார் ஒரு விபத்தில் பரமபதித்து விட்டபடியால் மனதிற்கு கொஞ்சம் கஷ்டமாக இருக்கலாம். அந்த கஷ்டம் போவதற்காக தயாஶதகம் முதலான ஸ்தோத்ரங்களைச் சேவிக்கலாம்.

பஞ்சசம்ஸ்காரம் ஶரணாகதி இதைப்பற்றி தெரியாமல் நடந்திருந்தாலும், அதை நாமாக செய்து கொள்ளவில்லை. ஆசார்யனே செய்து வைக்கிறார் என்கின்றபடியினால் , அந்த ஆசார்யனுடைய விஶ்வாஸத்தின் பேரில் நமக்கு அதனுடைய பலன் கிட்டும் என்பதில் சந்தேகமே இல்லை. ஆனாலும் நாம் அதைப் பற்றி தெரிந்துக்கொண்டு அதற்கேற்றார் போல் நடந்துக் கொள்ள வேண்டும். ஆசார்யன் நமக்காக பண்ணியிருந்தாலும் கூட, நாம் எம்பெருமானிடம் ஆத்மாவை ஸமர்ப்பித்தவர்கள் என்கின்ற முறையில் நமது நிலைமையை நாம் புரிந்துக்கொண்டு, அதற்கேற்ற ஆசார அனுஷ்டான நியமங்களைக் கடைபிடிப்பதற்காக அவற்றை நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

பொதுவான சாஸ்த்ரம் என்னவென்றால் கார்த்திகை மாதத்தில் ஶ்ராத்த திதி இல்லை என்றால் அதற்கு முன் மாசம் பண்ண வேண்டும். பொதுவாக கார்த்திகை, மார்கழி, மாதங்களில் 29 நாட்களே இருக்கும். அதனால் ஸ்வாபாவிகமாக ஒரு திதி இல்லாமல் விட்டுப் போகும். கார்த்திகை மார்கழி தை இந்த மூன்று மாதங்களில் ஶ்ராத்த திதி இல்லை என்றால் பூர்வ மாதங்களில் அதாவது அதற்குமுன் மாதத்தில் ஶ்ராத்த பண்ணவேண்டும் என்று சாஸ்த்ரப்படி விதி இருக்கிறது. அதனால் அதை முன்பே பார்த்து தெரிந்து வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

ஒருவர் தன்னுடைய தகப்பனார் திதியிலேயே மஹாளய ஶ்ராத்தம் பண்ணுகின்றார் என்றால் அதில் வேறு ஒன்றும் பார்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை. தாராளமாக பண்ணலாம். ஆனால் அப்பொழுது மகளுடைய நக்ஷத்ரம் வருகின்றதே என்று மனதில் உறுத்தலாக இருந்தால் அப்பொழுது வேறு ஒரு நாளில் பண்ணலாம். 15 நாளில் ஏதாவது ஒரு நாளில் பண்ணலாம் என்று இருக்கிறது. மத்யாஷ்டமி முதலான நல்ல நாட்கள் எல்லாம் இருக்கும். அந்த நாட்களில் தாராளமாகப் பண்ணலாம். தகப்பனாருடைய திதியில் தான் பண்ண வேண்டும் என்கின்ற நிர்ப்பந்தம் இல்லை. அதே சமயம் தகப்பனாருடைய திதியில் பண்ணும்போது இன்னொருவருடைய பிறந்தநாள் வந்தால் பார்க்க வேண்டியதில்லை. இது விசேஷம் என்று வைத்துக் கொண்டால் இது பண்ணலாம், இல்லை என மனதுக்கு உறுத்தலாக இருந்தால் வேறு ஒரு நாளிலும் பண்ணலாம்.

ஒருவருடைய தகப்பனார் ஜீவித்து இருக்கும்பொழுது அவர் குழித்தர்ப்பணம் பண்ண வேண்டிய அவசியமில்லை. தகப்பனார் இல்லாவர்கள் தான் குழித்தர்ப்பணம் பண்ண வேண்டும். பத்து நாள் தீட்டு சமயத்தில் பெருமாள் கோவில்களுக்குச் சென்று கைங்கர்யம் செய்யக்கூடாது. டோலோத்ஸவத்தில் ஆத்தில் பெருமாளை ஏள பண்ணக்கூடாது. புரட்டாசி மாவிளக்கு, பெருமாள், ஆசார்யன் திருநக்ஷத்ரம் எதுவும் பண்ணக்கூடாது. தீட்டு உள்ளவர் அகத்தில் ப்ரதானமவராக இருந்தால் அந்த ஆத்துக்கே தீட்டு என்கின்ற மாதிரி ஆகும். அதனால் பெருமாள் திருநக்ஷத்ரத்தை விடாமல் பண்ண வேண்டும் என்றால் தீட்டு இல்லாத வேறு ஒருத்தரைக் கொண்டு வேறு ஒரு இடத்தில் பண்ணி வைக்கலாம். புத்திரர்கள் இருந்தால் புத்திரர்கள் தனியாகப் பண்ணலாம். வைபவம் எதுவுமே பண்ணாமல் இருப்பதே நல்லது என்று சொல்வார்கள். வருடப்பிறப்பு, நவராத்திரி, தீபாவளி, கார்த்திகை, கணு இந்த பண்டிகைகள் எதுவுமே 10 நாள் தீட்டுக்குள் வந்தால் அடிபட்டுப் போய்விடும். எதுவும் கொண்டாட முடியாது.

அகத்திலே இருக்கும் பெரியவர்கள் மற்ற தேவதாந்திரங்களைக் கொண்டாடினால் கூட நீங்கள் கொண்டாடாமல் இருக்க முடியும். நாம் ஒன்றும் தேவதாந்திரங்களுக்கு எதிரியில்லை. எம்பெருமானைச் சேவிக்கின்ற படியினால் மற்ற தேவதாந்திரங்களைக் கொண்டாட வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்கின்ற நிலையில் நாம் இருந்து கொண்டிருக்கிறோம். அதனால் நீங்கள் ஶரணாகதி பண்ணிக்கொண்டு ஆசார்யன் சொல்வதுபோல் மற்ற தேவதாந்திரங்களைச் சேவிக்காமல் இருக்க வேண்டும். தேவதாந்திரங்ளுடைய ப்ரசாதங்களைச் சாப்பிடாமல் இருக்க வேண்டும். தேவதாந்திரங்ளுடைய ப்ரசாதங்களைச் சாப்பிடக்கூடாது என்று அவர்களுடைய ஆகமத்தில் இருக்கின்றது. சைவ ஆகமங்களில் இருக்கின்றது. அவர்கள் இப்போது அதை மாற்றி விட்டார்கள். ரொம்ப விஷயம் தெரிந்த வைதீகரர்கள் சாப்பிட மாட்டார்கள். உண்மையில் நாம் எதுவும் புதியதாகச் சொல்லவில்லை. அவர்களும் நாளடைவில் அதை சரி செய்வார்கள் என்று நினைக்கிறேன். அதனால் மனசாட்சியில் எந்த ஒரு குற்ற போதமும் இல்லாமல் பகவானை மட்டும் சேவித்துக்கொண்டு இருக்கலாம்.

பத்து நாட்கள் பங்காளி தீட்டின் நடுவே மறுபடியும் மற்றொரு 10 நாள் தீட்டு வந்துவிட்டால் முதல் தீட்டு கழியும் போதே இந்த தீட்டும் போய்விடும். இது பற்றி விவராமாக அறிய GSPK`s சுதர்சனம் சார்பாக வெளியிட்ட “தீட்டு கணக்கு” என்ற புத்தகத்தை பார்க்கவும்.

ஸமாஶ்ரயணமும் பாரண்யாஸமும் ஆகிவிட்டது சரஸ்வதி பூஜைக்கு பதில் நீங்கள் சொல்லியது போல் ஹயக்ரீவ பெருமாளைச் சேவிக்கலாம். ஹயக்ரீவ பெருமாளைச் சேவித்தாலே சரஸ்வதி தேவியைச் சேவித்ததாக அர்த்தமாகும். ஹயக்ரீவ பூஜை தான் சரஸ்வதி பூஜை. சரஸ்வதி பூஜை என்று தனியாக பண்ண வேண்டாம். ஸ்வாமி தேஶிகனும் “தேவி சரோஜா ஸந தர்ம பத்னீ” என்று ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்ரத்தில் ஸாதித்திருக்கிறார்.

ஒரு நாளின் பகல் பொழுதை 5 ஆக பிரித்துக்கொண்டு, அதில் வரும் 4வது காலம் அபராஹ்ன காலம் என்று பெயர். ஆங்கிலத்தில் Afternoon சொல்லும் காலம். பகல் பொழுதென்பது சராசரியாக 30 நழிகை வரும். அதை 5 ஆக பிரித்தால் ஒவ்வொரு காலமும் 6 நாழிகை என வரும், முதல் மூன்று 6 நாழிகை கழிந்த பின். அதாவது 18 நாழிகைக்குப் பின் 24 வரை இருக்கக்கூடிய நாழிகைகள் அபராஹ்னம் என்பதாகும், சுமார் மதியம் 1 மணிக்கு மேல் வரும். ஆகையால் மதியம் 1 மணிக்கு மேல் தர்ப்பணம் செய்வது சரியான சமயம் தான்.

எஞ்சியிருக்கும் பெருமாள்தீர்தத்தை, தளிகைக்கு உபயோகப்படுத்தும் வழக்கமில்லை. அதை நம் கால்படாத ஒரு நல்ல இடத்தில் சேர்க்க வேண்டும். அதாவது மரத்தடி அல்லது துளசிச்செடி என நல்ல இடமாக பார்த்து பத்ரமாக சேர்த்துவிட வேண்டும்.

நம் ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்ப்ரதாயத்தைச் சேர்ந்த மணமகன், இச்சம்ப்ரதாயத்தைச் சாராத ஒரு ஸ்த்ரீயை மணக்கும்போது, அவனுக்கு பித்ரு காரியம் செய்யும் தகுதி உண்டு. மணமகள் நமது அனுஷ்டானங்களைச் செய்யும் தகுதி பெறுவதற்கு ஸமாஶ்ரயணம் தாராளமாகச் செய்து வைக்கலாம். அப்படிச் செய்வதினால் அவர்கள் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களாகி விடுகிறார்கள், பின் எந்தச் சங்கடமும் இல்லாமல் ஶ்ராத்தம் முதலிய கார்யங்கள் செய்யலாம்.

பொதுவாக ஶ்ரவண வ்ரதத்திற்கான நியமங்கனங்கள் அன்று காலை சுத்தமாக ஸ்நானம் செய்வது ஒப்பிலியப்பனுக்காக உப்பு சேர்க்காமல் அன்றைய தினம் சாப்பிடுவது ஒருவேளை தான் சாப்பிடனும், இரண்டாம் வேளை உபவாஸம் அல்லது பலகாரம் கோவிலுக்குச் சென்று பெருமாள் சேவிப்பது ஸ்தோத்ரங்கள் சொல்வது மேலும் வ்ரதத்திற்கான பொது நியமங்களுடன் அதாவது அன்றைய தினம் கேளிக்கைகளைத் தவிர்ப்பது புது வஸ்த்ரம் அணிவதைத் தவிர்த்தல் இப்படி மேற்ச்சொன்ன நியமங்களுடன் வ்ரதம் கடைபிடிக்க வேண்டும். முக்கியமாக பெருமாள் நினைவு இருக்க வேண்டும்.

சரும நோய் பிரச்சனைகள் தீர பல ஸ்தோத்ரங்கள் இருக்கு குறிப்பாக கருட பஞ்சாஶத் சொல்லலாம். அதைச் சொல்வது கஷ்டமாக இருந்தால் கூட யாராவது பெரியவர்கள் சொல்வதைப் போட்டு கேட்டுச் சொல்லலாம்.

திருத்துழாய் என்பது பகவானுடைய பிரசாதம் ஆகின்றபடியினாலே ஏகாதசி விரதத்தை அனுஷ்டிப்பவர்கள் அன்றைய தினம் திருத்துழாயையும் ஸ்வீகரிப்பது வழக்கத்தில் இல்லை.

சம்ஸ்காரங்கள் பற்றிய ஒரு வகுப்பு Sampradaya Manjari ePatashala வில் நடந்தது. அதில் விளக்கமாக எல்லாம் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. கீழே உள்ள linkஐ click செய்து அறியவும். https://youtu.be/oM9PjywdptQ

வெளிநாடுகளில் வாழும் நம்மவர்கள் ஸமாஶ்ரயணமும், பரந்யாஸமும் அவசியம் பண்ணிக்கொள்ளலாம். எங்கு இருந்தாலும் பரந்யாஸம் பண்ணிக்கொண்டால் காப்பாற்றப்பட்டு விடுவோம், அதனால் கட்டாயம் பண்ணிக்கொள்ள வேண்டும். அதற்கு மேல் அங்கு வாழ்வது உத்தமகல்பம் என்று சொல்ல முடியாது. ஆனால் அங்குதான் நமக்கு வாழ்வு ஏற்பட்டிருக்கிறது என்றால் அங்கு தொடர்ந்து ஆழ்வார்கள், ஆசார்யர்கள் சொல்லிக் கொடுத்தபடி, எம்பெருமானார் காண்பித்துக் கொடுத்த வழிகளின்படி முடிந்த அளவிற்கு அனுஷ்டானங்களைக் கடைபிடித்து வாழ வேண்டும். எங்கிருந்தாலும் எல்லாரும் பரந்யாஸம் கட்டாயம் பண்ணிக் கொள்ள வேண்டும்.

நாக தோஷம் இருந்தால், குழந்தைகள் மட்டுமல்ல பெரியோர்களும் அவசியம் கருடபஞ்சாஶத் அல்லது கருடதண்டகம் சொல்லலாம். எந்தவிதமான சர்ப்ப தோஷம் இருந்தாலும் கருடபஞ்சமி அன்று கருடதண்டகம் சொன்னால் தோஷம் நீங்கிவிடும். ப்ரபந்நர்களுக்கு எந்த தேவதையிடமிருந்தும் எவ்வித ஆபத்தும் வரும் என்கின்ற பயம் இருக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை. எம்பெருமான் கட்டாயம் காப்பாற்றுவார். எம்பெருமானுடைய அடியார் ஆன கருடனுடைய ஸ்தோத்திரங்களைச் சொன்னால் எப்பேர்பட்ட நாகதோஷமும் நீங்கும். அதுமட்டுமல்லாமல் போட்டி, பொறாமை போன்றவைகள் நீங்குவதற்கும் கருடபஞ்சாஶத்தே உபயுக்தமாக இருக்கும். ஏனென்றால் கருடபஞ்சாஶத்தினுடைய பலஶ்ருதியில் வ்யாதி4தை3வ ஆதி4பீடா3 என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அதில் ஆதி என்பது மனோவ்யாதி. மனோவ்யாதி தான் இந்த மாதிரி பொறாமை போட்டி போன்ற எண்ணங்களாகும். அதனால் அவை எல்லாம் நீங்குவதற்கும் கருடபஞ்சாஶத்தை சேவிப்பதே உசிதம்.

பர ஸமர்ப்பணம் செய்து கொள்வதற்கு அனைவருக்கும் அதிகாரம் உண்டு. "அந்தணர் அந்தியர் எல்லையில் நின்ற அனைத்துலகும்” என்பது ஸ்வாமியின் திருவாக்கு. பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் எல்லாரும் பண்ணிக்கொள்ளலாம். ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களாக ஆகலாம். ஆனால், பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம், பரந்யாஸமெல்லாம் செய்து கொண்ட பின்பு, கர்மாநுஷ்டானங்களை நித்யமும் விடாமல் பண்ண வேண்டும். அந்த கர்மாநுஷ்டானங்களைச் செய்வதற்கு கர்ம பூமியான பாரதமே சிறந்த இடம்.

ஏகாதசி என்பது ஒரு நித்ய வ்ரதம், அதனாலேயே அது முக்கியத்வம் பெறுகிறது. ஆபால விருத்தர்கள் எல்லாக் காலங்களிலும் அனுஷ்டிக்க வேண்டியது. அஶௌச காலங்களில் கூட ஏகாதசி விரதத்தை விடும் வழக்கம் இல்லை. ஸ்த்ரீகள், ரஜஸ்வலா காலத்திலும் ஏகாதசி விரதத்தை அவசியம் அனுஷ்டிக்க வேண்டும். புருஷர்கள் நிர்ஜலமாக இருப்பது விசேஷம். அதற்குச் சக்தி இல்லை என்றால் தீர்த்தத்தை மட்டும் எடுத்துக்கொள்ளலாம். அதுவும் முடியாதவர்கள் வெறும் பால் பழங்கள் மட்டுமோ, அல்லது ஒரு வேளை பலகாரம் செய்தோ அனுஷ்டிக்கலாம். இவை எதையும் மேற்கொள்ள முடியாதவர்கள் அன்று அவசியம் அரிசி சாதம் சாப்பிடாமல் அனுஷ்டிக்கலாம். சுமங்கலிகள் நிர்ஜலமான உபவாஸம் இருக்கும் வழக்கம் இல்லை. அவர்களுக்கு பர்தர் கைங்கர்யம் முக்கியம். மறுநாள் பர்தாவினுடைய துவாதசி பாரணைக்கான காரியங்களை இவர்கள் செய்ய வேண்டும். அதனால் அதற்கு ஒத்துழைத்தாலே போதுமானது.

ஏகாதசி விரதம் ஸ்ரீவைஷ்ணவ, ஸ்மார்த்த மற்றும் மத்வ என மூவருக்கும் வித்தியாசப்படும். முதல் நாள் தசமி 56 நாழிகைக்கு மேல் இருந்தால் மறுநாள் ஏகாதசி வித்தம், தோஷம் உள்ளது என்பதாகும். அப்படி 56 நாழிகைக்கு மேல் தசமி சம்பந்தப்பட்டிருந்தால் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் அன்று ஏகாதசி வ்ரதம் இருக்கும் வழக்கமில்லை. அதற்கு மறுநாள் தான் ஏகாதசி இருக்க வேண்டும். உதாஹரணம் : திங்கட்கிழமை அன்று 56 நாழிகைக்கு மேல் தசமி இருந்ததானால் செவ்வாய்க்கிழமை ஏகாதசி கிடையாது அதற்கு மறுநாளே ஏகாதசி. அதாவது செவ்வாய்க்கிழமை வருகின்ற ஏகாதசி திதிக்கு ப்ரம்ம முகூர்த்தத்தில் தசமி சம்பந்தப்பட்டிருப்பதால் அன்று ஏகாதசி கிடையாது. ஸ்மார்த்தர்கள் துவாதசியை ப்ரதானமாக வைத்துக்கொண்டு அதற்கு முதல் நாள் ஏகாதசி என்று வழக்கத்தில் வைத்திருக்கிறார்கள் என்பது பஞ்சாங்கத்தைப் பார்த்தால் தெரிகின்றது. பஞ்சாங்கத்தில் முதல்நாள் ஸ்மார்த்த ஏகாதசி என்றும் மறுநாள் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஏகாதசி என்றும் இருக்கும். 54 நாழிகைக்கு மேலேயே தசமி சம்பந்தப்பட்டால் அதுவே தோஷம் என்பது மத்வ சம்ப்ரதாயம். எப்பொழுதாவது 54 நாழிகைக்கு மேல் 56 நாழிகைக்குள் தசமி சம்பந்தப்பட்டால் அப்பொழுது ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் மற்றும் ஸ்மார்த்தர்களுக்கு முதல் நாள் ஏகாதசி என்றும், மத்வர்களுக்கு மறுநாள் ஏகாதசி என்றும் பஞ்சாங்கத்தில் இருக்கும்.

விரிவாக விரைவில் வெளியிடவுள்ளோம்.

பெரிய நம்பிகள் மாறனேரி நம்பிக்கு செய்த கைங்கர்யம் பற்றி நம் குருபரம்பரையில் கிடைக்கவில்லை, ஸ்வாமி தேஶிகனும் எடுத்திருப்பதாக தெரியவில்லை. அப்படி அவர் மாறனேரி நம்பிக்கு கைங்கர்யம் செய்திருந்தால் கூட வர்ணாஶ்ரம தர்மத்திற்குட்பட்டு தான் செய்திருக்க வேண்டும், ஏனென்றால் அவர் ஒவ்வொரு நிமிடமும் வர்ணாஶ்ரம தர்மத்திலிருந்து தவறாதவர், பூர்ணமான அநுஷ்டானபரர், யாகம் முதலியவைகள் எல்லாம் செய்தவர் என்று ஸ்வாமி தேஶிகன் ஸ்ரீமத் ரஹஸ்ய த்ரய ஸாரத்தில் சாதித்திருக்கிறார். குறிப்பாக மாறனேரி நம்பி, அவரின் உறவினர்கள் யாரும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்காளாக இல்லாத போதும் அவர் பரம ஸ்ரீ வைஷ்ணவராக இருந்தவர்.ஆகையால் தன் சரீரத்தை தன் உறவினர்களிடத்தே கொடுக்கக்கூடாது எனும் ஆசை இருந்தது அதை ப்ராத்தித்தும் இருந்தாராம். ஆகவே அந்த ரிதீயிலும் , ஶாஸ்த்ரத்திற்குட்பட்டும் சில வித சம்ஸ்காரங்கள் செய்யலாம் என்று இருக்கிறது. ஆகவே ஶாஸ்த்ரத்திற்குட்பட்டு, வர்ணாஶ்ரம தர்மத்திற்குட்பட்டு பெரிய நம்பிகள் மாறனேரி நம்பிக்கு சம்ஸ்காரம் பண்ணியிருக்கலாம். மேலும் மாறனேரி நம்பியின் வர்ணாஶ்ரம முறையிலே பண்ணலாம், என ஶாஸ்த்ரம் சொல்லியிருக்கிறது. அதாவது கர்த்தாக்கள் யாருமில்லை என்றால் அந்திம சம்ஸ்காரங்கள் பண்ணலாம் என்றும் அப்படிச் செய்தல் விசேஷம் என்றும் ஶாஸ்த்ரம் கூறியிருக்கிறது. அந்த நெறிக்குட்பட்டு பெரிய நம்பிகள் செய்திருக்கலாம்.

மொத்த துவாதசி திதியின் முதல் கால் பாகத்துக்கு ஹரி வாஸரம் என்று பெயர். இது ஏகாதசிக்கு சமம். சாதம் சாப்பிடுவது மஹா பாபம். பெரும்பாலும் ஏகாதசி வ்ரத தினத்தன்று த்வாதசி திதி ஆரம்பித்துவிடும். ஆகையால் கால் பாகம் அன்றே கழிந்து விடும். சில சமயம் மறுநாளும் இருக்கும். அப்போது ஹரிவாஸரம் முடிந்தபின் பாரனை செய்தல் வேண்டும். ஹரி பெருமாளுக்கு உகந்த சமயம் என்பதால் ஹரி வாஸரம் என்று பெயர்.

துவாதசியன்று, முதலில் பெருமாள் திருவாராதனம் செய்துவிட்டு அதற்கு பின்னரே பாதுகா ஆராதனம் செய்ய வேண்டும்.

பொதுவாகவே மஞ்சநீர் கலக்கும் பொழுது அதில் மூணாவது சேர்ப்பது என்பதைப் பெரியோர்கள் வழக்கத்தில் வைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். மூணாவது என்பது ஒரு சுத்தீகரணப் பொருள். அதனால், கல்யாண அகத்திலும் மற்றும் பெருமாள் ஏளும் சமயங்களிலும் மூணாவதை மங்களகரமாக உபயோகப்படுத்துவது உண்டு.

பண்டிகை ஒரு வருடத்திற்கில்லை என்றால், பொதுவாக எந்த ஒரு பண்டிகையையும் கொண்டாடுவதில்லை. பண்டிகை இருக்கும் காலமோ அல்லது இல்லாத காலமோ நித்யமும் அவசியம் பெருமாளுக்குத் தளிகை பண்ணி அம்சை பண்ணவேண்டும். ஆனால் அந்த ஒரு வருடம் இனிப்பு பதார்த்தங்கள் செய்து எந்த ஒரு பண்டிகையும் கொண்டாடுவது வழக்கமில்லை.ஆழ்வார்கள்,ஆசார்யன் திருக்ஷத்ரங்களுக்கு மட்டும் ஒரு விதி விலக்குண்டு. குறிப்புகள் ஆழ்வார் ஆசார்யன் திருநக்ஷத்ர தினத்தன்று எம்பெருமானுக்கு ஒரு திருக்கண்ணமுது அல்லது ஏதாவது இனிப்பு பதார்த்தங்கள் பண்ணி அம்சை பண்ணலாம்.

ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் ஸர்வ பாபா நாசினி ஆகும். ஸ்ரீ பாத தீர்த்தத்தை, ஆசார்யன் திருநக்ஷத்ரத்தன்று அவசியம் ஸ்வீகரிக்க வேண்டும். துவாதசிதோறும் க்ருஹத்திலே அவசியம் பாதுகா ஆராதனம் பண்ணி அந்த தீர்த்தத்தை ஸ்வீகரிக்க வேண்டும். அதே போல் பிழைகள் ஏற்பட்டுவிட்டது எனத் தோன்றினாலோ அல்லது எங்காவது சென்று ஆசாரம் குறைவாகி விட்டது எனத் தோன்றினாலோ அப்பொழுதும் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் சேர்த்து ஸ்வீகரிப்பது வழக்கத்தில் உண்டு. பொதுவாக ஆசார்யனுடைய சிஷ்யர்கள் எல்லோரும் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தத்தை ஸ்வீகரித்து கொள்ளலாம். அவர்கள் மட்டுமலாது அந்த ஆசார்யனிடத்தில் அபிமானம் உள்ளவர்களும் அவரின் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தத்தை ஸ்வீகரிக்கலாம். குறிப்புகள்: ஸ்ரீ பாத தீர்த்ததை ஸ்வீகரித்து கொள்ளும் பொழுது ஒரு மந்த்ர ஸ்லோகம் சொல்லுவதுண்டு. அது என்ன என்பதை அவரவர்கள் ஆசார்யனிடத்தில் கேட்டு தெரிந்து கொள்ளலாம். பொதுவாக ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் ஸ்வீகரிக்கும் பொழுது சொல்ல வேண்டிய ஸ்லோகம் : ஏதத் ஸமஸ்த பாபானாம் ப்ராயஶ்சித்தம் மநீஷிபி4: । நிர்ணீதம் ப4க3வத் ப4க்த பாதோ3த3க நிஷேவனம் ।।

அல்ப துவாதசி இல்லை என்றால் 8:15 மணிக்குள் பாரணை செய்வது உசிதம். அல்ப துவாதசி இருந்தால், எவ்வளவு காலம் துவாதசி இருக்கின்றதென்று பார்த்து, அதற்குள் பாரணை செய்தல் வேண்டும். துவாதசி நிறைய நாழிகள் இருந்தால் கால விளம்பம் ஆனாலும் துவாதசிக்குள் பாரணை செய்தால் பரவாயில்லை என்றும் ஒரு சம்ப்ரதாயமுள்ளது.

எப்போதும் வைதீக கார்யங்கள் மூலமும், தேவதா ஆராதனங்கள் மூலமும் லோகக்ஷேமத்தை சிந்திப்பவன் ப்ராமணன்.

ஜலம் என்பது ஶாஸ்த்ர ரீதியிலும் உலக ரிதீயிலும் சுத்தப்படுத்தும் வஸ்து. சரீரத்தை நீர் கொண்டு சுத்தமாக்குவதால் உலக ரிதீயிலும் சரீரத்தில் உள்ள அழுக்கு போகும், ஶாஸ்த்ர ரிதீயிலும் சுத்தமாகும். மேலும் சரீரத்தை சுத்திப்பண்ணால் ஆத்மாவும் சுத்தமாகும் என்று ஶாஸ்த்ரங்கள் சொல்கின்றது. அதே போல் மஞ்சள், குங்குமம் இவை எல்லாம் மங்களகரமான வஸ்துக்கள் என்று சம்ப்ரதாயத்தில் வழி வழியாக சொல்லப்படுகின்றது. சம்ப்ரதாயம் நமக்கு காண்பித்து கொடுத்தது என்பதனாலேயே ஆசையுடனும், ஶ்ரத்தையுடனும் அதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். மஞ்சள் என்பது மனித சரீரத்திற்குத் தேவையான மிக உயர்ந்த வஸ்து. உயர்ந்த வஸ்துக்களில் பகவானின் அம்சம் இருக்கும் என்று சொல்கின்ற படியால் இதிலும் பகவானின் அம்சம் இருக்கும். மேலும் மஞ்சள், தாமரைப்பூ -, ஸ்வர்ணம் போன்ற வற்றில் தாயாரின் அம்சம் இருக்கும்.

ப்ரதோஷ காலத்தில் மூலஸ்தானத்தில் இருக்கும் பெருமாளைச் சேவிக்க கூடாது என்று ஆகமங்கள் சொல்கின்றன. ஆகமம் சொல்லுவது படி பகவானுக்கு ஆராதனம் நாம் செய்வது தான் கைங்கர்யம். அந்த முறையில் ப்ரதோஷகாலத்தில் மூலஸ்தானத்தில் இருக்கும் பெருமாளைச் சேவிக்காமல் இருப்பது தான் நாம் செய்யும் கைங்கர்யம். ஆனால் ப்ரதோஷகாலம் ஸ்ரீந்ருஸிம்ஹ பெருமாளுக்குரிய காலம் என்பதினால் அவரைச் சென்று சேவிக்கலாம் என ஆகமங்கள் கூறுகிறது. ஏன்னென்றால், மஹாப்ரதோஷம் என்பது தோஷ காலம், ரௌத்ரகாலம் அது, அதாவது ருத்ர தாண்டவமாடும் காலம். ஆகையால் ஆத்திலிருந்துக் கொண்டு நாம் மௌன வ்ரதம் இருக்க வேண்டும் அது தான் நாம் செய்யும் கைங்கர்யம். பெரியவர்கள் எல்லாரும் சங்கல்பித்துக் கொண்டு மௌன வ்ரதமிருப்பார்கள். ப்ரதோஷ காலம் என்பது அஸ்தமனத்திற்கு முன்னும் பின்னும் ஒன்றரை மணி நேரம்.

நித்யமும் நமக்கு ஸமாஶ்ரயணம் செய்துவித்த ஆசார்யன் தனியனை சேவித்து அவருடைய ஆசார்யன் தனியனையும் சேர்த்துச் சேவிக்க வேண்டும். ஆசார்யன் உபதேசித்திருப்பார். பூர்த்தியாக குரு பரம்பரையை வணங்க வேண்டும். குரு பரம்பரையை வணங்கக்கூடிய க்ரமங்களை அவரவர்களுடைய ஆசார்யர்கள் உபதேசித்திருப்பார்கள். அந்த க்ரமத்தில் பூர்த்தியாக அனைத்து தனியன்களையும் சேவிப்பது மிகவும் உசிதம். ஒவ்வொரு ஆசார்யனையும் தனிப்பட்ட முறையில் அவரின் திருநாமமோ, தனியனோ சொல்லி வணங்க வேண்டுமென்று ஶாஸ்த்ரம் சொல்கிறது.

பாகவதர்கள், ஆசார்யன், ஆசார்யனின் தேவிகள் இருவருடைய திருவத்யயண ப்ரசாதத்தை தாராளமாக ஸ்வீகரிக்கலாம்.

இது பாஞ்சராத்ர ஆகம ரிதீயாக விளக்க வேண்டும், அதற்குரிய பெரியவர்களைத் தான் கேட்க வேண்டும்.

ப்ராத: சந்தியாவந்தனம், நேரத்தில் செய்ய முடியவில்லை என்றால், பின் ஸ்நானம் செய்து அதற்கான ப்ராயச்சித்தம் செய்து பண்ணலாம். துரியார்கியப்ரதானம் என்னும் ப்ராயச்சித்தத்துடன் பண்ண வேண்டும். “காலாதீத்த ப்ராயச்சித்தார்த்தம் துர்யார்க்யப்ரதானம் கரிஷ்யே” என்றுதான் சொல்லிக்கொடுக்கிறார்கள். ஸ்நானம் பண்ணாமல் சந்தியாவந்தனம் பண்ணுவது வழக்கமில்லை.

ப்ரபத்திக்குப் பின் பெருமாள் சம்பந்தப்பட்ட எந்த பஜனையையும் கேட்கலாம். இதர தேவதாந்தரங்களுடையதைத் தவிர்ப்பது நல்லது.

ஸ்மார்த்த உபந்யாஸகர்களுடைய ராமாயணம் ,பாகவத உபந்யாஸங்களைக் கேட்கலாம். அந்த கைங்கர்யத்திலும் பங்கு கொள்ளலாம். பொதுவாக “ஹரி கதா” என்பது தான் அதற்கு பெயர். அவர்களும் அப்படித்தான் சொல்வார்கள். ஒருகால் பகவான் பெருமையைத் தவிர வேறு சொன்னால், அதை உதாசீனப்படுத்துவது நல்லது.

ஆடி அமாவாஸை தினத்தை பண்டிகையாக கொண்டாடுவது சிலர் உண்டு, மேலும் ஆசார்யர்கள் திருநக்ஷத்ர தினம் அமாவாஸை அன்று வந்தாலும் திருநக்ஷத்ரமாக கொண்டாடும் போதும், அகத்தில் உள்ளவர்களின் பிறந்தநாள் வந்தாலும் பண்டிகைப் போன்ற தளிகைச் செய்வதுண்டு.

சுமார் 800 வருடங்களுக்கு முன், பிள்ளைப்பெருமாள் ஐங்கார் என்பவர் முதலில் 108 திருப்பதி அந்தாதி என்று சாதித்தார். அது தொடக்கமாக தான் 108 என்ற கணக்கு ஆரம்பமாயிற்று என்று பெரியோர்கள் சொல்லுவார்கள். அதற்கு முன் இப்படி கணக்கு இட்டோ பட்டியலிட்டோ இருந்ததாக தெரியவில்லை. அவருக்குப் பின் 108 திவ்ய தேசங்கள் பற்றி நிறைய புத்தகங்கள் வந்துவிட்டன. இக்கணக்குகளும் ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்டும் இருக்கும். அந்த ரிதீயில் ஆழ்வார்கள் பாடல் பெற்ற ஸ்தலம் என நாமும் கணக்கு செய்யலாம். ஒரு கணக்குக்காக சொல்லப்பட்டதேன்றி இப்படித்தான் என்ற நிர்பந்தம் ஏதும் கிடையாது. உதாஹரணமாக திருநாராயணபுரம், காஞ்சி வரதராஜ பெராள் கோவில் இவைகளை 108ல் சேர்க்கலாமா என்பதாக அக்காலத்தில் சர்ச்சைகளும் எழுந்தன என்பர்.

ஆத்துப் பெருமாளுக்குத் திருவாராதன காலத்தில் திருமஞ்சனம் செய்யும் சமயம் புருஷ ஸுக்தம் சொல்ல வேண்டும் என்று ஆஹ்நிக க்ரந்தங்களில் சாதித்திருக்கிறார்கள். மேலும் திருமஞ்சன கட்டியம், ஶீக்ஷாவல்லீ போன்றவை சமயம் இருப்பின் சேவிக்கலாம். ப்ரதானமாக புருஷ ஸுக்தம் சேவிக்க வேண்டும் என்றிருக்கிறது. ப்ரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட விக்ரஹமாக இருந்தால் கட்டாயம் நித்ய திருவாராதனம் செய்தல் வேண்டும். அப்படிச் செய்யாவிடில் விக்ரஹத்தில் சான்நித்யம் குறையும், பெரிய அபச்சாரத்தில் போய் முடியும். ப்ரதிஷ்டை செய்யாத விக்ரஹமாக இருந்தால், பெரிய தோஷமில்லை. சாளக்கிராமத்தைப் பொறுத்தவரை நித்யபடி செய்தால் தான் அது விசேஷம், மெல்ல செய்ய ஆரம்பித்தால் நலம். அமாவாஸை, ஏகாதசி, வெள்ளிக்கிழமை என விசேஷ நாட்களில் முதலில் ஆரம்பித்து பின் மெல்ல பழக்கத்தில் கொண்டு வர முடியும் என்று தோன்றுகிறது. திருவாராதனம் பண்ணவே முடியவில்லை எனும் போது, மானசீக ஆராதனம் செய்யலாம். ஆனால் திருவாராதனம் செய்வது பெரிய கஷ்டமில்லை எனத் திருக்குடந்தை ஆண்டவன் சாதிப்பார், பெருமாளை ஏளச்செய்து திருமஞ்சனம் பண்ணி, அம்சை பண்ணாலே போதுமானது அதில் என்ன கஷ்டம் இருக்கின்றது. பெருமாளைத் தொட்டு ஆராதனம் செய்ய ஓரளவு சுத்தமாக இருக்க வேண்டும்.முதல் நாள் உளர்த்தி அடுத்த நாள் உடுத்துவதற்கு தகுந்த இடம் பார்த்தால் நலம் அல்லது முதல் நாள் சால்வைக்கொண்டு (கம்பளி) அந்த வேஷ்டியை மடித்து வைத்து உடுத்தலாம். திருவாராதனம், சந்தியா வந்தனம் போன்ற முக்கியமான அநுஷ்டானங்களில் சோம்பேறித்தனத்தை தவிர்க்க வேண்டும் என்று ஸ்வாமி தேஶிகன் சாதித்துள்ளார்,.

மடிசார் என்பது ஸ்த்ரீகளின் கச்சம். மேலும், இந்திரியங்களைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கும், அந்தரங்கப் பாதுகாப்புக்காகவும் இப்படி ஒரு அமைப்பை ஶாஸ்த்ரங்கள் வகுத்துள்ளன. கல்யாணமான ஸ்த்ரீகள் மற்றும் புருஷர்களை இனம் கண்டுகொள்ள ஏதுவாகவும் இவ்வடிவம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆஶௌசம் எத்தனை நாட்கள் என்பதை அறிய புத்தகங்கள் இருக்கின்றன. “ப்ராசீனாசார ஸங்க்ரஹம்” என்று ஸ்ரீ உ வே மஹாவித்வான் நாவல்பாக்கம் ஸ்ரீ அய்யா தேவநாத தாதயார்ய ஸ்வாமி எழுதிய புத்தகம் உள்ளது. “ஆஶௌச ஶதகம்” என்பதாக ஸ்ரீ உ வே மஹாவித்வான் மேல்பாக்கம் ஸ்வாமியால் திருத்தி அச்சிடப்பட்ட புத்தகமுள்ளது. இது போல் பல் வேறு புத்தகங்களும் இருக்கின்றது.

ஒரு மாதத்தில் இரண்டு ஶ்ராத்த திதி வரும் போது, இரண்டாவது திதியில் ஶ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும் முதல் திதியை ஸூன்ய திதி என்று குறிப்பிடுவார்கள். பின்பு வரும் திதிக்கு தோஷமிருந்தால், உதாஹராணமாக சங்க்ரமண, க்ரஹன தோஷம் போன்றவை இருந்தால் அப்போது முன்புள்ள திதியை ஶ்ராத்த திதியாக கொள்ள வேண்டும், பின்புள்ள திதியை ஸூன்ய திதி என்பர். அதிதி என்பது அபராஹ்ன வ்யாப்தியைக் குறித்துச் சொல்லப்படுவது. அது உதாஹரண பூர்வகமாகச் சொன்னாலே புரியும். ஸ்ரீமத் வில்லிவலம் அழகிய சிங்கர் அருளிய “ஆஹ்நிகத்தின்” அனுபந்தத்தில் உதாஹரணத்தோடு நன்றாக விளக்கப்பட்டிருக்கிறது. கண்டு தெளிந்து கொள்ளவும். குறிப்புகள் தற்போது ஸ்ரீமத் வில்லிவலம் அழகிய சிங்கர் அருளிய ஆஹ்நிக க்ரந்த காலக்ஷேபம் (உபனயநம் மற்றும் ஸமாஶ்ரயணம் ஆன புருஷர்களுக்கு மட்டும்) GSPKயில் தொடங்கியிருக்கிறது. விருப்பம் இருப்பின் கீழே உள்ள படிவத்தைப் பூர்த்திச் செய்யவும். மேலும் விவரங்கள் அறிய இந்த Telegram group ல் சேரவும். https://forms.gle/ob8JhquSN5BHRGBT6 Telegram group https://t.me/dgspk

அமாவாஸை மற்றும் ப்ரதமை நாட்களில் திவ்யப்ரபந்த பாசுரங்களை, தாராளமாகச் சேவிக்கலாம்.ஆனால் சந்தை சொல்லக்கூடாது.

இதற்கு க்ரய சுத்தி என்று பெயர். நாம் கடைகளில் பணத்தை கொடுத்து பட்டு வஸ்த்ரம் வாங்குவதனால், அந்தத் தோஷம் நமக்கு வராது. ஆகையால் பட்டு வாங்கலாம், வாங்கி பெருமாளுக்கு, பாகவதர்களுக்கு ஸமர்பிக்கலாம். இதில் தீவிரமாக அடுத்தவரைக் கொண்டு ஜீவஹிம்சை செய்வது தவறு என்று நினைத்தால் பட்டு வஸ்திரங்களைத் தவிர்க்கலாம். குறிப்புகள் பணம் கொடுத்து பட்டு வாங்குபவர்களுக்கு தோஷம் ஏற்படாது. தயாரிப்பாளர்களுக்கு ஏற்படும் தோஷத்திற்கு, வ்யாபார முறையில் பரிஹாரம் உள்ளது.

நமக்கு நல்லதோ, கெட்டதோ எது நடந்தாலும் அது நம் கர்மாதான். கர்மா என்றால் புண்ணிய பாபங்கள். புண்ணியத்தின் பலனாக நல்லது நடக்கும். பாபத்தின் பலனாக துக்கம் வரும். நமக்கு நல்லது நடக்கும்பொழுது, “என்னால்”/“நான்” சாதித்துக்கொண்டது என்று சொல்வது கூடாது. ஏனென்றால், பகவத் கீதையில் கண்ணன் கூறியபடி “மனுஷ்யன் தனிப்பட்ட முறையில் எதையுமே சாதிக்கமுடியாது. பெருமாளுடன் கூட இருந்துதான் அவன் எதையுமே சாதிக்க இயலும். அதனால் நான் சாதித்தேன் என்கின்ற அகம்பாவத்தை ஒழிக்க வேண்டும்”. மேலும் இது கீதையினுடைய அடிப்படை சித்தாந்தம். குறிப்புகள் தேர் இழுப்பது போல் பெருமாளுடன் கூட இருந்துதான் நாம் காரியங்களைச் சாதிக்க முடியும். அதாவது, நான் தேர் இழுத்தேன் என்று சொல்வது எப்படி முட்டாள்தனமோ அது போல் தான், நான் சாதித்தது என்று சொல்வதும். சில சமயங்களில் நாம் ஒன்றும் செய்யாமலே பெருமாளினுடைய அனுக்ரஹத்தால் நமக்கு நல்லது நடக்கும்.அதுவும் கர்மாவினுடைய பலன் தான். நமக்கு தெரியாதபடியினால், அது பகவானுடைய அனுக்ரஹம் என்பதாக சொல்கிறோம். இதுவே துக்கம் வரும்போது பெருமாளினுடைய அனுக்ரஹம் என்று கூற முடியாது, ஏனென்றால் அவர் துக்கத்தை அனுக்ரஹம் செய்ய மாட்டார். நாம் பாபம் செய்த பலனை எம்பெருமான் வேறு வழியில்லாமல் நமக்கு கொடுக்கிறார்.

ஶ்ராத்த திதி ஏகாதசி அன்று வரும் பக்ஷத்தில், ப்ராமணார்த்தகாரர்களுக்கு அன்னம் தான் சாதிக்கவேண்டும். ஏன்னென்றால் அன்று அன்னத்தில் தான் ஹோமம் பண்ண வேண்டும். ஹுத சேஷம் என்பதெல்லாம் அதில் உண்டு. அதனால் அன்னம் தான் அவர்களுக்குச் சேர்க்க வேண்டும். ஆனால் கர்த்தாவானவர் அன்றைய தினம் ஏகாதசி என்பதினால், அன்னம் ஸ்வீகரிக்கக்கூடாது. கைம்பெண்ணாக இருக்கும் ஸ்த்ரீ, அம்மா அப்பாவினுடைய ஶ்ராத்த உணவை தாராளமாக ஸ்வீகரிக்கலாம். ஆனால் ஏகாதசியாக இருந்தால் அன்னம் ஸ்வீகரிக்கக்கூடாது. குறிப்புகள் ஏகாதசி அன்று ஶ்ராத்தம் வந்தால் அன்று அன்னத்தை கட்டாயமாக ஸ்வீகரிக்கக்கூடாது. பித்ரு சேஷம் இல்லாமல் வேறு எதுவும் தளிகை செய்து ஸ்வீகரிக்கக்கூடாது. அதனால் உபவாஸம் இருக்கலாம் அல்லது பக்ஷணங்கள் , காய்கறிகள் இவை மட்டுமே ஸ்வீகரிக்கலாம்.

அனைவரும் சேர்ந்து ஶ்ராத்தம் பண்ணுகின்றார்களா அல்லது தனித்தனியாக பண்ணுகின்றார்களா என்பது முதல் விஷயம். சேர்ந்து செய்கின்றர்கள் என்றால், மூத்தவரிடம் இருந்து கைப்புல் வாங்கி அவருக்கு அடுத்திருப்பவர் பண்ணுவதே வழக்கம். தனித்தனியாக செய்பவர்களாக இருந்தால், அவரவர் செய்யும் ஶ்ராத்தத்தை அவரவர் பண்ண வேண்டும். மூத்தவரிடம் இருந்து கைப்புல் வாங்கி வேறு யாராவது ஒருவர் தான் தனியாக பண்ண வேண்டும் என்று இருக்கின்றது.

அமாவாஸைக்கு பயத்தம் பருப்பு, வாழைக்காய், சேப்பங்கிழங்கு , பாகற்காய், வெள்ளரிக்காய் ,அகத்திக்கீரை இவை எல்லாம் உபயோகிப்பது விசேஷம். ஶ்ராத்தத்திற்கு என்னவெல்லாம் விசேஷமோ அவையெல்லாம் இதற்கும் விசேஷம். குறிப்புகள் தை அமாவாஸை அன்று வைத்ய வீரராகவப் பெருமாளுடைய திருவவதார தினம். அதனால் அன்றைய தினம் சிலர் விசேஷ தளிகை செய்து கொண்டாடுவதும் உண்டு. மற்ற தளிகை எப்பவும் போல் குழம்பு, சாற்றமுது என்று செய்து கொள்ளலாம். தர்ப்பண தினத்தில் கத்திரிக்காய், பீன்ஸ் போன்றவை சேர்க்கக்கூடாது. மாசப்பிறப்பு அன்று துவரம்பருப்பு சேர்த்துக்கொண்டு கல்யாண ரீதியில் விசேஷமாக தளிகைச் செய்வதென்பது ஒரு வழக்கம். மற்றொரு வழக்கமும் இருக்கின்றது, அதாவது தர்ப்பணம் செய்யும் நாள் என்பதினால் பயத்தம்பருப்பு சேர்த்து பண்ணவதும் சம்ப்ரதாயத்தில் உள்ளது.

அனுஷ்டானத்தை முறையாக பண்ணிக்கொண்டு, ஆசாரங்களை எல்லாம் கடைபிடித்துக் கொண்டிருக்கின்ற ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர், அவர்கள் கொடுக்கின்ற ப்ரசாதத்தை ஸ்வீகரிக்க வேண்டும் என்/ற அவசியம் கிடையாது. ஏனென்றால், இவர்கள் செய்யும் ஆசார அனுஷ்டானங்களே பகவத் ஆராதனம் தான். ஆசார அனுஷ்டானங்களுக்கு பங்கம் ஏற்படும்படியாக ஒரு கார்யத்தைப் பண்ண வேண்டும் என்கின்ற அவசியம் இல்லை. அதைப் பண்ணாமல் போனால் அபசாரம் ஏற்படாது. குறிப்புகள்: இதில் இரண்டு விஷயங்கள் உள்ளன. ஒன்று அனுஷ்டானம் மற்றொன்று பக்தி. பக்தியுடன் எம்பெருமானுக்கு ஸமர்ப்பித்ததை பாகவதர்கள் ஸ்வீகரிப்பது என்பது மிகவும் உசத்தியான விஷயம். உண்மையான பாகவதர்கள், அவர்கள் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் இல்லையென்றால் தாங்கள் தயாரித்த ப்ரசாதத்தை, ஆசாரமாக இருக்கின்ற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் ஸ்வீகரிக்க வேண்டும் என்று நினைக்க மாட்டார்கள் . இவர்கள் கடைபிடிக்கும் ஆசார அனுஷ்டானங்களை புரிந்து கொண்டு அவர்களே விலகி நிற்பார்கள்.

பொதுவாக நாம் செய்யக்கூடிய ப்ராயச்சித்தமென்பது, பெருமாளிடமே க்ஷமாபணம் செய்வது தான். விசேஷமாக, பெருமாளிடம் ப்ராயச்சித்த சரணாகதி பண்ணுவதும் உண்டு. அந்தந்த அபசாரங்களுக்கான ப்ராயச்சித்தம் என்ன என்பது சாஸ்திரத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. என்ன பாபம் பண்ணியிருக்கோம் என்று தெரிந்தால் அதற்கு என்ன ப்ராயச்சித்தம் என்று தெரிந்துகொண்டு அதை செய்யலாம். அப்படி பண்ண முடியாவிட்டால் ஸ்வாமி தேசிகன் ந்யாஸ தசகத்தில் அருளிய “ அக்ருʼத்யாநாம் ச கரணம் க்ருʼத்யானாம் வர்ஜனம் ச மே I க்ஷமஸ்வ நிகி2லம் தே3வ ப்ரணதார்தீஹர ப்ரபோ4 II என்கின்ற இந்த ஸ்லோகத்தைச் சொல்லி பெருமாளிடம் ப்ரார்த்தித்துக் கொண்டால் அதுவே ஒரு ப்ராயச்சித்தம் தான்.

ஸ்ரீவைஷ்ணவராக இருக்க வேண்டியவர்கள் பின்பற்ற வேண்டிய அனுஷ்டானங்கள் பற்றி பல “ஆஹ்நீக க்ரந்தங்களில்” கூறப்பட்டிருக்கிறது. யாராவது ஒரு பெரியவாளிடம் சம்பந்தப்பட்டு, ஸ்ரீ வைஷ்ணவ தினசர்யா போன்ற ஆஹ்னீக க்ரந்தங்கள் பற்றி கேட்டுத்தெரிந்து கொள்ளலாம். ஸ்ரீ ஸ்ரீவைஷ்ணவராக இருப்பவர்கள் முக்கியமாக செய்ய வேண்டியது சந்தியாவந்தனம். அதுமட்டுமல்லாது, நெற்றியில் திருமண் இட்டுக் கொள்ளுதல், பெருமாள் திருவாராதனம் செய்தல், கோவிலுக்குச் சென்று பெருமாள் சேவித்தல் போன்றவைகளும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் செய்ய வேண்டிய அனுஷ்டானங்கள். மேலும், அடியேன் என்று சொல்லவேண்டும். இவையெல்லாம் ஒரு வைஷ்ணவனுடைய அடையாளங்கள். இவை எல்லாம் அந்தப் புஸ்தகங்களில் விளக்கமாக இருக்கும்.

தீபாவளி பண்டிகையில் நாம் முக்கியமாக பண்ண வேண்டியது கங்கா ஸ்நானம். அதாவது, பிம்மாலை சூர்யோதயத்திற்கு முன் எழுந்து நலங்கிட்டு எண்ணெய் தேய்த்து வெந்நீரில் ஸ்நானம் செய்வது முக்கியமாக கடைபிடிக்கவேண்டிய அனுஷ்டானமாகும். அதற்கு மேல் எம்பெருமானுக்கு சமர்பிக்கப்பட்ட புது வஸ்திரங்களை தரித்துக்கொண்டு, எம்பெருமானுக்குத் திருவாராதனம் செய்து, பல வித பலகாரங்கள் மற்றும் இனிப்புகள் இவற்றை ஸமர்ப்பித்து பின் உட்கொண்டு கொண்டாட வேண்டும். பட்டாசுவெடிப்பது என்பதும் சாஸ்திரத்தில் ஒரு கொண்டாட்டமாகத்தான் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. பெரியோர்கள் இந்த அனுஷ்டானத்தை, காலங்காலமாக செய்து வருகின்றனர். எம்பெருமானுக்கு பெருமாள் சந்நிதியில் ஒரு மத்தாப்பைக் கொளுத்தி வழிபடுவது என்பது அனுஷ்டானத்தில் உள்ளது. அதனால் அதையும் அவசியம் பண்ணிக் கொண்டாட வேண்டும்.

பெருமாள் ஏன் இருக்கிறார், இந்த பிரபஞ்சம் ஏன் இருக்கிறது என்கின்ற கேள்விகளுக்கு இடமேயில்லை. ஏனெனில், ஏதாவது புதிதாக உண்டானால் தானே இந்தக்கேள்வி வரும். பெருமாள் எப்பவுமே இருக்கின்றார் அதேபோல் இந்த ப்ரபஞ்சமும் அப்படியே இருக்கின்றது! ஸ்ருஷ்டிக்கு முன், ப்ரளய காலத்தில் சூக்ஷ்ம ரூபத்தில் ப்ரபஞ்சம் இருந்திருக்கிறது. ஜீவராசிகளும் இருந்திருக்கின்றன. ப்ரளய காலத்தில் ஜீவர்கள் அனைத்தையும், அனுபவிப்பதற்காக பெருமாள் ஸ்ருஷ்டிக்கிறார். சுருக்கமாகச் சொல்லப்போனால் ஒரு தாய் நீண்ட நாழிகை தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் தன் குழந்தையை எழுப்பி பால் கொடுப்பது போலே, ஜீவர்களுக்கு ஆகாரம் கொடுப்பதற்காக ஸ்ருஷ்டிக்கின்றார். இந்த ஸம்சாரத்தில் கஷ்டப்படுவதை காட்டிலும் ஸ்ரீவைகுண்ட லோகத்தைச் சேர்ந்துவிட்டால், பசி தாகமென ஒன்றும் இல்லாமல் இன்னும் நன்றாக ஆனந்தமாக இருக்கலாம். பெற்றோர்களுடன் இருப்பது போல் பெருமாளுடன் கூட இருக்கலாம். இதைப்புரிய வைப்பதற்காகத்தான் பெருமாள் தானே அவதாரமெடுத்து, தன் விஷயத்தைப் புரியவைத்து தன்னிடம் வரவழைத்துக்கொள்கிறார். பெற்றோர்கள் தன குழந்தைகளுக்குப் பார்த்துப் பார்த்து செய்வது போலே, பெருமாள் அவருடைய குழந்தைகளாகிய நம்மிடம் இருக்கும் வாத்ஸல்யத்தினால் இவ்வாறு செய்கிறார்.

தேவர்களுக்கெல்லாம் பெருமாள் பலவிதமான கார்யங்களைச் செய்துக்கொடுப்பர். மீனாக்ஷியினுடைய கல்யாணத்திற்குச் சீர் எடுத்து செல்வார், பரமசிவனுடைய அம்பின் நுனியில் அமர்ந்து த்ரிபுர சம்ஹாரம் செய்து கொடுப்பார், தேவேந்திரனுடைய சேனைக்கு உபேந்திரனாக இருந்திருக்கின்றார் . இவை எல்லாம் பெருமாள் தேவர்களுகுக்குப் பண்ணக்கூடிய அனுக்கிரஹம். அதே போன்ற அனுக்ரஹங்களை, நமக்கும் நேரடியாக செய்ய எம்பெருமான் காத்துக்கொண்டிருக்கிறார். அதனால் தேவாதி தேவனான எம்பெருமானை, நேரடியாக வழிபட்டாலே போதும். எல்லா நன்மைகளும் நமக்கு கிட்டும். அனைத்து தெய்வங்களும் எம்பெருமானையே அடிபணிந்திருப்பதால், தங்களை வழிபடாமல் பெருமாளை வழிபடுகின்றோம் என்று அவர்கள் கோபப்படமாட்டார்கள். வேறு தேவதாந்திரங்களைச் சேவிக்காமல் இருப்பது அவசியமும் கூட. ஏனென்றால் அதுவே பதிவ்ரதா தர்மும் ஆகிறது. எம்பெருமான் ஒருவன்தான் நமக்குப் பதி. அவனைக் கைப்பிடித்த பின், வேறு எவரையும் சேவிப்பது வழக்கத்தில் இல்லை . வரலக்ஷ்மி நோன்பு ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் கொண்டாடுவதில்லை என்பது மரபு. மஹாலக்ஷ்மி நாம் வழிப்படும் தேவதையாக இருந்தும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் அனுஷ்டானத்தில் இல்லாததால் அதைப் பின்பற்றுவதில்லை.

இது சாஸ்திரியமான பண்டிகை. மேலும் ஸ்வாமி தேசிகன் இதைப்பற்றி குறிப்பான ஒரு ஸ்லோகம் சாதித்துள்ளார், இதற்கு அனுபந்தியாக நிறைய விஷயங்களும் சாதித்துள்ளார். விரிவாக அறிய “ஸ்ரீ தேசிகன் காட்டிய தீபாவளி” என்ற உபன்யாசத்தைக் கீழே உள்ள linkஐ click செய்து கேட்கவும் https://youtu.be/DwjapWcD_Q0

சாப்பிட வேண்டிய முறை பலவற்றில் ஒரு சில – முதலில் சாப்பிடும் முன் செய்ய வேண்டியது அதிதி ஸத்காரம் ஆசமனம் ஆசனம் இடம் பண்ணுவது இலை சேர்ப்பது ஐந்து அவயங்களை ஈரமாக வைத்துக்கொள்வது உட்கார்ந்து கொள்வது உத்தரீயம் பற்றியது – மிகவும் முக்கியமானது சாப்பிட ஆரம்பிக்கும் முன் அன்ன சுத்தி,நீர் சுற்றுதல், வந்தனம் போன்ற கார்யங்கள் யாவை விரிவாக மேல் எட்டையும், என்ன என்ன சுத்தி செய்ய வேண்டும் என்பதையும், பெரியவர்கள் வழியை அறிய கீழே உள்ள YouTube linkஐ click செய்யவும் https://youtu.be/3s2Ay38e9LU

நவராத்திரியின் தாத்பர்யங்கள்: மங்கள தேவதையான லக்ஷ்மி தேவியின் வழிபாடு. ஹயக்ரீவ பகவானுடைய ஆராதனம். ஸ்ரீராமனுடைய விஜயத்தைக் கொண்டாடுவது . நவ விதமான பக்தி இப்படி விளங்குகின்றது. ஸ்த்ரீகள் நவராத்திரியின் போது லக்ஷ்மி ஸ்தோத்திரங்கள் - சது꞉ஶ்லோகீ, ஸ்ரீ ஸ்தவம், ஸ்ரீ குணரத்ன கோசம், ஸ்வாமி தேசிகன் இயற்றிய ஸ்ரீஸ்துதி , பூஸ்துதி , கோதாஸ்துதி , பாதுகாசஹஸ்ரம் இவை அனைத்துமே பாராயணம் பண்ணலாம். அதே போல் ராமாயணம் வாசிக்கணும் என்று ஸ்த்ரீகள் ஆசைப்பட்டால் மஹாவீர வைபவம் பாராயணம் பண்ணலாம். ஒன்பது நாளும் பாராயணம் செய்தால் பூர்த்தியாக ராமாயணம் சேவித்ததற்கு ஈடாகும். எம்பெருமான் ராவண சம்ஹாரத்திற்குப்பின் எப்படி விஜயராகவனாக விளங்கினான் என்பதைக் காண்பிப்பதற்காக அம்பு போடும் உற்சவம் விஜயதசமி அன்று கோவில்களில் நடைபெறுகிறது. மேலும், விஜயதசமி அன்று அம்பு போடுவது என்பது அரசர்களுக்காக ஏற்படுத்தப்பட்ட ஒரு வழக்கம். அவர்கள் ஊர் எல்லையில் இருக்கும் எத்தனை வண்ணி மரங்களைச் சாய்க்கிறார்க்ளோ அவ்வளவு வருடங்கள் அவர்கள் ஆண்டிருப்பதாக கணக்கு. அந்த ரீதியில் எம்பெருமான் ராஜாதிராஜன் என்கின்றபடியினால் குதிரை வாகனத்தில் அமர்ந்து கொண்டு ஊருக்கு ராஜா என்பதைக் காண்பிப்பதற்காக வன்னி மரம் அறுக்கிறார் என்பதாக அந்த உற்சவம். விரிவான காணொளிக்குக் கீழே உள்ள linkஐ click செய்யவும் https://youtu.be/Ml_HoQAEXdo

ஏகாதசி அன்று, பூர்ண உபவாசம் இருக்க முடியாதவர்கள், பால் தயிர் உட்கொள்ளலாம். அவை தோஷமாகாது.

ஆதிசேஷனுடைய அம்சமாக நினைத்து சேஷ கிணற்றில் பால் சேர்ப்பது மற்றும் புற்றுக்குப் பால் சேர்ப்பது எல்லாம் செய்யும் வழக்கம் உண்டு.

ப்ரபத்தி செய்தவர்கள் என்று இல்லை யாராக இருந்தாலும், தன் பெயர் கோத்ரம், நட்சத்திரம் சொல்லி அர்ச்சனை செய்வதென்பது இரண்டாம்பட்சம் தான். “பகவத் ப்ரீத்யர்த்தம்” அதாவது பெருமாளுடைய ப்ரீதிக்காக என்று சொல்லி, பெருமாளின் பெயரில் அர்ச்சனை பண்ணுவதுதான் உத்தமமான கல்பம். குறிப்புகள்: பெருமாளுக்கு ப்ரீத்தி ஏற்பட்டுவிடின், நாம் என்ன கேட்கின்றோமோ எல்லாவற்றையும் அவர் தானே கொடுப்பார். அதுமட்டுமல்ல, நாம் கேட்க வேண்டும் என்கின்ற அவசியமே இல்லை, அவரே பார்த்துப்பார்த்து நமக்கு வேண்டியவற்றைக் கொடுப்பார். அதையும் மீறி நமக்கு ஏதாவது கேட்க வேண்டும் எனத் தோன்றினால் அவருடைய ப்ரீத்தியை வேண்டினாலே நமக்கு வேண்டிய ஆரோக்கியம், சுகம், ஐஶ்வர்யம் என எதுவாக இருந்தாலும் தானே கிடைத்துவிடும்.

பெண்கள் தனது பெற்றோர்களின் ஶ்ராத்த தினத்தன்று காலையில் கோவிலுக்குப் போகக்கூடாது என்பது கிடையாது, ஆனால் மரியாதை நிமித்தமாக தவிர்ப்பது நல்லது. மேலும், பெண்கள் தங்கள் பெற்றோர்களுடைய ஶ்ராத்தத்திற்குச் சென்று ஒத்தாசை (தளிகையிலோ அல்லது மற்ற சுத்து கார்யத்திலோ) பண்ண முடிந்தால் கண்டிப்பாக செய்தல் வேண்டும். அதுவே உசிதம். அப்படிச் செய்ய இயலாதவர்கள், இன்றைக்கு ஶ்ராத்தம் நடக்கிறது என்று நினைத்துக்கொண்டு இருக்க வேண்டும். ஶ்ராத்த க்ரஹத்திற்குச் சென்று ஒத்தாசை செய்தால், அதுவே நிறைய கோவில்களுக்குச் சென்ற புண்ணியத்தை கொண்டு வந்து சேர்க்கும்.

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் எல்லோருக்கும் குலதெய்வம் என்பது பகவான் ஸ்ரீமன் நாராயணன் தான். “ஸ்தோஷ்யாமி ந: குலத4னம் குலதை3வதம் தத்” என்று ஆளவந்தார் சாதித்திருக்கிறார். திருமலை தாதாச்சார்யார் ஸ்வாமிகளுக்கெல்லாம் (அவர் பரம்பரைக்கெல்லாம்) திருமலை வெங்கடாஜலபதி தான் குலதெய்வம். இங்கே கேள்வி கேட்டிருப்பவர் கோடிகன்னிகாதானம் தாதாச்சார்யார் ஸ்வாமி பரம்பரை. அந்த ஸ்வாமிக்கு, காஞ்சிபுரம் வரதராஜப் பெருமாள் தான் குலதெய்வம். அதன் படி, அவர்கள் தங்கள் குலதெய்வம் காஞ்சி வரதராஜப் பெருமாள் என வைத்துக்கொள்ளலாம்.

பரமபதத்தில் பசி, தாகம் போன்றவைகள் கிடையாது. மேலும், நாம் அவர்கள் பசியைத் தீர்க்க ப்ரசாதம் ஸமர்ப்பிக்கவில்லை, ஒரு உபசாரமாகதான் கண்டருளப்பண்ணுகிறோம். அவர்கள், நாம் ஸமர்ப்பிக்கும் ப்ரசாதத்தின் ஸுக்ஷ்மமான பாகத்தை மட்டும் ஸ்வீகரித்துக்கொண்ட பின், நமக்கு அதை நல்ல ப்ரசாதமாக, தெய்வானுக்ரஹத்துடன் கொடுக்கிறார்கள். அதன் பின்னர் இது விசேஷமான ப்ரசாதமாக ஆகிறது. இதையே ஆகமமும் கூறுகிறது.

துவாதசி அன்று, சேர்க்க வேண்டிய காய்கறிகள்: பூசணிக்காய் பரங்கிக்காய் வெண்டைக்காய் அவரைக்காய் சேப்பங்கிழங்கு கொத்தவரங்காய் இவையெல்லாம் சேர்த்துக்கொள்ளலாம். தவிர்க்கவேண்டிய காய்கறிகள்: வாழைக்காய் கத்தரிக்காய் வாழை சம்பந்தப்பட்ட எதுவாக இருந்தாலும், அதை துவாதசிக்கு சேர்க்கக்கூடாது. சில கிரஹங்களில் புடலங்காயும் சேர்த்துக் கொள்வது கிடையாது. அவரவர் க்ரஹ வழக்கத்தைப் பெரியோர்களிடம் கேட்டுக்கொண்டு பின்பற்றலாம்.

ஸ்தோத்ர பாடங்கள், எல்லாரும் எல்லாச் சமயங்களிலும் சொல்வதற்காகத்தான் ஏற்படுத்த பட்டது. ஸ்தோத்ர பாடங்களை, கற்றுக்கொள்வதற்கு எந்த ஒரு நியமங்களும் இல்லை. இரவு நேரங்களிலும் அவசியம் சந்தை சொல்லலாம். அதற்காகத்தான் பரம க்ருபையோடு ஸ்தோத்ர பாடங்களை ஸ்வாமி தேசிகன் நமக்கு அருளியிருக்கின்றார்.

புரட்டாசி சனிக்கிழமை நாம் திருவேங்கடவனுக்கு மாவிளக்கு ஏற்றுகின்றபடியாலே, திருமலையில் நடக்கும் உற்சவத்தில் நாம் அந்வயிக்க வேண்டும் என்பதனால் உற்சவ சமயத்தில் மாவிளக்கு ஏற்ற வேண்டாம் என்பார்கள். குறிப்பாக திருமலையில் வசிப்பவர்கள் உற்சவசமயத்தில் பண்ணமாட்டார்கள். பொதுவாக கோவிலில் உற்சவம் நடக்கின்றது என்றால், அந்த நேரம் ஆத்துப்பெருமாள் திருவாராதனையைச் சுருக்கிக்கொள்வார்கள். உபநயனம், கல்யாணம் போன்ற கார்யங்கள்கூட உற்சவம் முடிந்தப்பின்தான் வைத்துக்கொள்வார்கள். ஏனென்றால் கோவில் உற்சவத்தில் அந்வயிப்பது தான் ப்ரதானம். இயன்ற அளவு திருமலை உற்சவத்தில் கலந்துக்கொள்ள முயற்சிக்கலாம். மேலும், அச்சமயம் மாவிளக்கு ஏற்றுவதனால் எந்த தோஷமும் இல்லை. ஆத்துப்பெரியவர்கள் வழக்கப்படி செய்யவும்.

சிஷ்டாச்சாரமே ப்ரமாணம். ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமம் அவதரித்து சுமார் 5000 வருடங்களாயிற்று, அன்று தொட்டு இன்று வரை நம் பெரியோர்கள், அனுஷ்டிக்கும் வழி ஒன்றை வைத்திருக்கிறார்கள். அதை நாமும் பின்பற்றுகின்றோம் என்பது மட்டும் தான்.

தங்கள் தாத்தா எந்த ஆசார்யரை ஆஶ்ரயித்தார் என்று அறியாத பக்ஷத்தில், தாங்கள், தங்கள் மனதுக்கு உகந்த எந்த ஆசார்யரை வேண்டுமானாலும் ஆஶ்ரயிக்கலாம். அதாவது, இவர் நம்மை திருத்திப்பணிகொள்வார் என்று தங்களுக்கு விஶ்வாசம் தோன்றும்படியான ஒரு ஆசார்யனிடத்தில் அந்வயித்து ஸமாஶ்ரயணம், பரந்யாஸாதிகளைச் செய்துக்கொள்ளலாம். அஹோபில மடம் தொடங்கி பல ஆசார்யர்கள் உள்ளனர். உங்களுக்கு எந்த ஆசார்யரிடம் பக்தி உள்ளதோ அவரை ஆஶ்ரயிக்கலாம். குறிப்புகள்: ப்ராமணர்கள் போலே, க்ஷத்ரியர்களுக்கும் வைசியர்களுக்கும் சந்தியாவந்தனாதிகள் உண்டு, மற்றவர்களுக்குக் கிடையாது. ஆனால், காலையில் ஸ்நானம் செய்து த்வாதச ஊர்த்வ புண்ட்ரங்களைத் தரித்துக்கொண்டு, ஆசார்யன் தனியன் ஸேவித்து, பெருமாளை ஸேவித்து போன்ற காரியங்களைச் செய்யலாம்

க்ரந்த சதுஷ்டயத்தில் ஸ்ரீமத் ரஹஸ்யத்ரய ஸாரத்தையும், பகவத் விஷயத்தையும் பங்க்தி ஸேவித்தே காலக்ஷேபம் பண்ணலாம். அதில் இருக்கும் ஸ்ரீ ஸூக்திகளை ஸேவித்து, அறிந்துக்கொண்டு, உத்தராவலோபனம் செய்து நல்ல படியாக காலக்ஷேபங்கள் பண்ணனும். ஸ்ரீ பாஷ்யம், கீதா பாஷ்யம் இவ்விரண்டிலும் நிறைய வேத வாக்யங்கள் இருக்கின்ற படியால் ஸ்த்ரீகள் நேரே வாசிக்கின்ற படி இருக்காது. அக்ரந்தம் பற்றி அறியவேண்டுமானால், காலஷேப கோஷ்டியில் பின்னாடி உட்கார்ந்துக்கொண்டு கேட்கலாம். பிறகு, அதன் மூலத்தை உத்தராவலோபனம்/ திருப்பி படிப்பது என்பது ஸ்ரமமாக இருக்கும். அதனால் நம் நாவல்பாக்காம் ஸ்ரீ உ வே வாஸுதேவாச்சார்யார் ஸ்வாமி என பல ஆசார்யர்கள் இன்று எளிய தமிழில் நாம் புரிந்துக்கொள்ளும் படியாக பரம க்ருபையோடு அதன் வ்யாக்யாணம் அருளியுள்ளனர். அதைப்படித்து விஷயத்தை தெரிந்துக்கொள்ளலாம்.

அகல்யாவிற்கு தோஷம் கிடையாது. பெருமாள் அவர்களின் தோஷத்தை நிவ்ருத்தி செய்துவிட்டார் என்று இராமாயணத்தில் ஸ்பஷ்டமாக இருக்கின்றது. ஒருகால் அவர்களுக்கு தோஷம் இருக்கு என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்தால், அதை மாற்றிக்கொள்ளவும் அவர்கள் பாபம் செய்தவர்கள் என்று நாம் நினைப்பதே நமக்கு பாபத்தை உண்டாக்கும். எப்படிப்பட்ட தோஷத்தைப் பெருமாள் நிவ்ருத்தி செய்திருக்கிறார் என்பதை நாம் உதாஹரணமாக வைத்துக்கொண்டு பார்க்க வேண்டும் என ஸ்வாமி தேசிகன் பாதுகா ஸஹஸ்ரத்தில் பல இடங்களில் காட்டியுள்ளார். அவர்கள் எல்லாரும் தெய்வ ப்ரக்ருத்திகள். நல்ல விஷயங்களை நமக்கெடுத்துக்காட்ட சில சில சம்பவங்கள் ஆங்காங்கே நடந்திருக்கும். அதை நல் விஷயத்திற்காக எடுத்துக்கொள்ளுதல் வேண்டும். குறிப்புகள்: தவறு செய்தவர்கள் உயர்ந்த ஸ்தானத்திலும், தவறு செய்யாதவர்கள் தாழ்ந்த ஸ்தானத்திலும் இப்போதும் இருப்பதைக் காண்கின்றோம். அவரவர்க்குரிய பலனையோ, தண்டணையோ அவரவருக்கு அந்தந்த காலத்தில் பகவான் கொடுப்பான் அதற்கு நாம் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை. மேலும், மற்றவர்கள் விஷயத்திலும் ஒருவர் செய்த பாபத்திற்கு அவர்கள் அதற்குரியதான சரியான ப்ராயச்சித்தம் செய்துவிட்ட பின்னரும், அவர்களை பாபம்செய்தவர் என நினைத்தலே நமக்கு பாபம் உண்டாகும். ஆக இது போன்ற விஷயத்தில் கவனமாக இருத்தல் வேண்டும்.

ஸ்த்ரீகள் துளசியைப் பறிக்கக்கூடாது. திருத்துழாயை க்ரஹிப்பதற்கு ஒரு விதி இருக்கு, மந்திரம் இருக்கு. அதைக் கடைப்பிடித்து உசிதகாலத்தில் புருஷர்கள் துளசியைப் பறிப்பது என்று வைத்துள்ளார்கள். எம்பெருமான் திருவாராதனைக்காக ஸ்த்ரீகள் துளசியைப் பறிக்கும் வழக்கமில்லை.

பௌர்ணமி அன்று தர்ப்பணத்திற்கு ப்ரஸக்தி இல்லை. பௌர்ணமி தினத்தில் க்ரஹணம், மாசப்பிறப்பு வந்தால் செய்ய வேண்டும். ஏனெனில் அது மாசப்பிறப்பை உத்தேசித்து செய்ய வேண்டிய தர்ப்பணம். பௌர்ணமியை உத்தேசித்து தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை. குறிப்புகள்: இதில் மாசப்பிறப்பு தர்ப்பணம், மாதம் பிறக்கும் புண்யகாலத்தை ஒட்டிச் செய்ய வேண்டும். காலையிலே மாதம் பிறக்கிறது என்றால், முதலில் தர்ப்பணம் செய்துவிட்டு பின் திருவாராதனை செய்ய வேண்டும். இஜ்யா காலச்சமயத்திற்குப் பின் மாசப்பிறப்பு தர்ப்பண காலம் வந்தால், முதலில் இஜ்யாராதனை செய்துவிட்டு பின்பு தர்ப்பணம் செய்வது தான் வழக்கம். தர்ஶ ஶ்ரார்த்தத்தில், அதற்குக் காலம் அபராஹ்ண காலமானபடியினால், மாத்யானிக ஸ்நானம் செய்து மாத்யானிக திருவாராதனை செய்த பிறகே, தர்ஶ ஶ்ரார்த்தை, அமாவாஸை தர்ப்பணத்தைச் செய்வதே பெரியோர்களின் வழக்கம்.

அரிசி என்பது மனிதனுடைய பூர்ண ஆஹாரம். பால், பழம் போன்றவையெல்லாம் அரைகுறை ஆஹாரம். ஏகாதசி அன்று பூர்ண வ்ரதம் இருக்க வேண்டும். அது இயலாதவர்கள், இந்த பூர்ண ஆஹாரத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்றபடியால் அரிசியைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்றுள்ளது. குறிப்புகள்: புராணத்தில் ருக்மா என்ற சரித்திரத்தில் கூறியதாவது, ஏகாதசி அன்று மோகினி என்ற துர் தேவதா ஒருத்தி, பூர்ண அரிசியில் உட்காருகிறேன் என்றும் யாராவது அதை உட்கொள்ள அவர்களின் உள் சென்று விடுகிறேன் என்றும் அவள் கூறியதால், அவளை விரட்டும் ஒரு வழியாக அரிசியை உடைக்க, அவள் அதில் இருந்து ஓடி விடுகிறாள் என்பதாலும், அது அரைகுறை ஆஹாரமாகிறபடியாலும் பூர்ண அரிசியைத் தவிர்ப்பது என்ற வழக்கம் வைத்துள்ளனர்.

பரமபதத்திற்குச் சென்ற ஜீவனின் கதி மிகவும் உத்தமமான கதி. அவர் நம் தர்ப்பணத்தை எதிர்பார்ப்பதே இல்லை. அவர் ப்ரம்மாநுபவத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு உத்தமமாக இருக்கிறார். இதை வேதமே “சாந்தோக்ய உபநிஷத்தில்” ஸ்பஷ்டமாக கூறுகிறது. குறிப்புகள்: நாம் அவர்களை உத்தேசித்து, தர்ம சாஸ்த்ரங்களிலும், வேதங்களிலும் விதிக்கப்பட்டிருக்கின்றபடியினால் தர்ப்பணாதிகள் செய்கின்றோம். நாம் செய்வதனால் அவர்கள் ஒரு த்ருப்தியும் அடையப்போவதில்லை. வேதம், தர்ம சாஸ்த்ரத்தில் விதிக்கப்பட்டதை நாம் செய்யாவிடில் நமக்கு பாபமாகும். ஆகையால், அவர்கள் கதியைப்பற்றிக் கவலைபடாது, நம் கதியைப்பற்றி நினைத்து, சாஸ்த்ரம் சொன்னபடி அவர்களுக்கு அந்தர்யாமியாக இருக்கும் பரமாத்மாவை உத்தேசித்து நாம் செய்தல் வேண்டும். சாஸ்த்ரம்தான் பரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி என இரண்டிற்கும் காரணமானபடியால் அது சொல்லும்படி செய்தால் போதும் அவர்களுக்கும் சரி பெருமாளுக்கும் சரி எந்தக் குறைவும் கிடையாது. உதாஹரணமாக, நம் ஆத்துப்பெருமாளுக்கு நாம் திருவாராதனை செய்கின்றோம். செய்யாவிட்டால் பெருமாளின் கதி என்ன என்றால், அவருக்கு ஒரு குறைவும் ஏற்பட போவதில்லை. நாம் திருவாராதனை செய்தால் நமக்கு நல்ல கதி கிட்டுமே தவிர, அவர் கதி என்ன என்ற கேள்வியே இல்லை, அவருக்கு ஒரு குறைவும் ஏற்படாது. அதே போல் தான் இந்தக் கேள்வியும் அதன் பதிலும்.

சந்தியாவந்தனம் ஆன கையோடு, அஷ்டாக்ஷர மந்திரத்தை ஜபிப்பது என்பது நம் பெரியோர்களின் வழக்கமாக இருக்கின்றது. இதை ஸ்வாமி தேசிகன் ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ர ஆகமரக்ஷையில், மஹாபாரத வசனத்தை ப்ரமாணமாக காட்டிய படியினாலே நம் பெரியோர்களால் அனுஷ்டிக்கப்பட்டு வருகிறது. இச்சமயத்தில் அவனை பூஜிக்க, ஆத்ம சுத்தி பெறுகிறார்கள் என்று அந்த வசனத்தில் காண்பிக்கப்பட்டுள்ளது. சாதாரணமாக ஸமாஶ்ரயணம் ஆனவர்கள் மட்டுமே இதை செய்ய முடியும். ஸமாஶ்ரயண பரம்பரையிலே ஆசார்யன், ப்ராசார்யன் அவரின் ஆசார்யன் அவர்களின் தனியன்களை அனுசந்தானம் செய்து, பின் “அஸ்மத் தேஶிகம் அஸ்மதீய பரமாசார்யன்” என்கின்ற ஸ்லோகத்தையும், “என் உயிர் தந்தளித்தவனே” என்ற ஸ்லோகத்தையும் அனுசந்தானம் பண்ணுவது வழக்கில் இருக்கிறது. மேலும், ப்ராணாயாமம் எப்படிச் செய்து சங்கல்பம் பண்ணுவது என்பவற்றை விவரமாகவும், மஹாபாரத வசனம் என்ன என்பதையும் விரிவாக அறிய கீழே உள்ள காணொளியைப் பார்க்கவும். https://youtu.be/NYpkm1ZmQhU

சகுனம் பார்த்தல் என்பது தொன்றுத்தொட்டே பெரியோர்களின் வழக்கத்தில் இருக்கிறது. உதாஹரணமாக நாம் வெளியே புறப்படும் சமயம் இரு ப்ராமணர்கள் வருகிறார்கள் என்றால் ,நல்ல சகுனம் என்பர். நம் கார்யம் நல்ல ரிதீயில் நடக்கும் என்று சொல்வார்கள். நிமித்தம் என்று ஒன்று உண்டு, ஒரு கார்யத்தை ஆரம்பிக்கப்போகிறேன் என்று பேசுகிற சமயம் மணியோசை கோட்டால், அக்கார்யம் நன்றாக நடக்கும் என்பர். அதே நேரம் வேறு யாரோ அமங்கலமான வார்த்தையைச் சொல்கிறார்கள் என்றால் அது நன்றாக நடைப்பெறாது என்பர். ஸ்வப்நம் என்று உண்டு, நாம் காணும் ஸ்வப்நத்திற்கு ஏற்றார் போலே பலன்களை எல்லாம் சாஸ்த்ரம் சொல்லியிருக்கு. இப்படிச் சகுனங்கள் பற்றி ஸ்ரீமத் இராமாயணத்தில் நிரம்பி இருக்கு. மேலும் ஜோதிட சாஸ்த்ரத்திலும் இதைப்பற்றி இருக்கு. இதன் பின் இருக்கும் அறிவியல் விஞ்ஞானம் என்ன? விரிவாக அறிய கீழ் காணொளியைப் பார்க்கவும். https://youtu.be/gUOuKJXan8w

ஒரு தேங்காயை உடைத்து ஒரு மூடியை மட்டும் உபயோகப்படுத்தி விட்டு மறுநாள் அந்த மற்றொரு மூடியை உபயோகப்படுத்தி பெருமாளுக்கு அம்சை பண்ணுவது வழக்கமில்லை. ஒரு தேங்காயை உடைத்து விட்டோமேயானால் அன்றே அதைப் பூர்த்தியாக உபயோகப்படுத்த முடிந்தால் அந்தப் பதார்த்தங்களை எம்பெருமானுக்கு அம்சை பண்ணலாம். அப்படி முழுவதுமாக உபயோகப்படுத்த முடியாமல் மீந்துவிட்டால், அதை பகவானுக்கு அம்சைப்பண்ணிய பிறகு, வேறு பதார்த்தங்களில் சேர்த்துக் கொள்ளலாம். குறிப்புகள்: ஒரு மூடி என்பது தனித்து இருக்கக்கூடியதுதான். அதனால் உபயோகப்படுத்தாத ‌மற்றொரு மூடியை அடுத்த நாள் தளிகையில் சேர்த்து பெருமாளுக்கு அம்சை பண்ணுவது சில க்ரஹங்களில் வழக்கத்தில் உள்ளது. அதனால் அவரவருடைய க்ருஹ வழக்கத்தை கடைப்பிடிப்பதே உசிதம்.

ஹனுமான், அந்யதேவதாந்தரம் இல்லை. அவரைச் சிறியதிருவடி என்று அழைப்பர். அவர், சீதா, ராம, லக்ஷ்மணருடன் எப்பொழுதுமே சேர்ந்தே இருக்கின்றதினால், அவர்களைச்சேவிக்கும் பொழுது, அவரையும் சேவிக்க வேண்டும். ஹனுமான், ஒரு சீரஞ்ஜீவியாக இப்போதும் கந்தமாத பர்வதத்தில் இன்றும் இருக்கிறார்.

இக்கேள்வியின் விடையை பின் நாட்களில் பார்க்கலாம்.

ஸ்ரீ வங்கிபுரத்து நம்பி அருளியதாகச் சொல்லும் விரோதி பரிஹாரம், என்ற இந்த க்ரந்தத்தை ஸ்வாமி தேசிகன் முதலிய ஆசார்யர்கள் குறிப்பிடாததால் அதன் விவரம் தெரியவில்லை. பிராட்டியும் பெருமாளும் இருவேறு ஆத்மாக்கள். ஸ்ரீ, பூமி, நீளா தேவிகள் மூன்று வேறு ஆத்மாக்கள். இதை ஸ்வாமி தேசிகன், சதுஶ் ஸ்லோகி பாஷ்யத்தில் விஸ்தாரமாக சாதித்துள்ளார். அதை ஆசார்யரிடம் இருந்து காலக்ஷேபத்தின் மூலம் கேட்டுத் தெரிந்துக்கொள்ளவும். குறிப்புகள்: பல ப்ரமாணங்களை மேற்கோள் எடுத்துக்காட்டி ஸ்வாமி தேசிகன், தன்னுடைய க்ரந்தங்களில் பிராட்டிக்கு ஸர்வேஶ்வரத்துவம் சித்திக்கும் என்று கூறியிருக்கிறன்றார். மேலும், இந்த பிராட்டியின் விஷயத்திலேயே ஸ்வாமி தேசிகன், “தர்க்க பாண்டித்யத்தினாலே எதையும் சாதிக்க வல்லோமாய் இருக்க, நாம் ப்ரமாணஶரணராய்க் கோருகிறோம்” என்று சாதித்திருக்கிறபடியாலும், ஸ்வாமி தேசிகனே நமக்கு ப்ரமாணமான படியாலும் அவர் வழியே நாம் பின்பற்றுவோம், பிராட்டிக்கு ஸர்வேஶ்வர்த்வம் உண்டு எனத் தெளிவோம்.

ஸ்ரீ மந்த்ரத்தை ஸமாஶ்ரயண சமயம் என்றில்லாது, எப்போது வேண்டுமானாலும், எந்த ஆசாரியரிடமும் ப்ரார்த்தித்து உபதேசம் பெற்றுக்கொள்ளலாம்.

ஸ்வாமி தேசிகனே “காகம் இராகதன் மன்னர் காதலி கத்திரபந்து” என அடைக்கலபத்தில் ஸ்வநிஷ்டை செய்தவர்கள் பற்றி விவரிக்கிறார். நாகம் அதாவது, கஜேந்திரன், தேவர்கள், விபீஷணன் என்று பலரைப்பற்றி புராணங்களில் குறிப்புள்ளது. இக்கேள்விக்கான விரிவான விடையறிய கீழேயுள்ள linkஐ click செய்து இவ்வுபன்யாசத்தைக் கேட்கவும். https://youtu.be/OJNnjuNgoOo

வேதங்களை உருவாக்கியிருக்கிறேன் என்று வேதமே சில இடங்களில் சொல்கிறது. அதற்கு ஏற்கனவே இருக்கின்ற வேதத்தை, இப்போது ப்ரகாசப்படுத்தியிருக்கிறேன் என்று அர்த்தமாகும். ஒரு தச்சன் தேர் செய்கிறார் என்றால், மரத்தை அவர் சிருஷ்டிப்பதில்லை, ஏற்கனவே இருக்கும் மரத்தை தேய்த்து நல்ல அமைப்பில் ஒரு வஸ்துவாக கொடுத்துள்ளார் என்று பொருள். அதே போல் தான் இங்கும், ஏற்கனவே இருக்கும் வேத்ததை நல்ல அமைப்பில் பெருமாள் நமக்கு கொடுத்துள்ளார் என்பது தான் பொருள். குறிப்புகள்: அதாவது, வேதங்கள் போன கல்பத்தில் எப்படி உண்டாகி இருந்ததோ, அக்ஷரங்கள் எந்த க்ரமத்தில் உண்டாகியிருந்ததோ, அதே போலே அடுத்த கல்பத்தில் பகவான் அதை உபதேசிக்கின்றான். ப்ரளய காலத்தில், பகவான் மாத்திரமே இருக்க, மற்றவையல்லாம் அழிந்திருக்கும். பூர்வ கல்பத்தில் இருந்த வேதத்தை, பகவான் அதே க்ரமத்தில் மறுபடியும் உபதேசிக்கிறான். அதனால் தான் வேதம் அபௌருஷ்யம் எனப்படுகிறது.

அமேரிக்கா என்பதை, புராணங்களைக்கொண்டு பார்த்தால் ஜம்புத்வீபமாக இருக்கலாம் என்று தெரிகிறது. ஆனால் பாரதவர்ஷமாக இருக்காது. ஜம்புத்வீபே பாராதவர்ஷே பரதகண்டே என்பதில், இந்தப்பூமி முழுவதுக்கும், அதாவது, உப்புக்கடல் சூழ்ந்த ப்ரதேசம் முழுவதும் ஜம்புத்வீபம் என்று பெயர். ஆகையால், அமேரிக்கா ஜம்புத்வீபமாக இருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது.

சுமங்கலிகள் த்வாதச ஊர்த்வ புண்ட்ரங்களைத் தரிப்பது வழக்கமில்லை என்றாலும், ப்ராச்சின ரீதியில் இருக்கின்ற கைம்பெண்கள் சிறியளவில் த்வாதச ஊர்த்வ புண்ட்ரங்களைத் தரிப்பது வழக்கமாக இருந்து வந்துள்ளது. இப்போதும் சிலர் அதை அனுஷ்டிக்கிறார்கள். குறிப்புகள்: ஸமாஶ்ரயணம் செய்விக்கும் அன்று, ஆசார்யர் 12 ஊர்த்வ புண்ட்ரங்கள் அதற்குரிய திருநாம உபதேசத்துடன், தரித்து விடுவார். அதற்குப் பின் நித்யமாக ஸ்த்ரீகள் நெற்றியிலும், பின் கழுத்திலும் இடுவது தான் வழக்கில் உள்ளது.

பரந்யாஸம் ஆன பின் பிள்ளையார் கோயிலுக்குச் செல்லக்கூடாது. பரந்யாஸம் ஆன பின்னர் கட்டாயம் தவிர்க்க வேண்டிய இரு விஷயங்கள் இதர தேவதாந்தரங்களின் வழிபாடு பாகவத அபச்சாரம் முன்பு பிள்ளையார் சதுர்த்தி கொண்டாடிக் கொண்டிருந்தோம் இப்போது இல்லை தோஷமாகுமா என்ற வருத்தமோ, பயமோ வேண்டாம். எந்த தோஷமும் ஒட்டாது. எம்பெருமான் தான் தேவாதிதேவன். அவன் நிச்சயம் காப்பாற்றுவான் என்ற மகாவிஶ்வாசத்துடன் பரந்யாஸம் செய்துக்கொண்டுள்ளோம். பரந்யாஸம் என்பது பதிவ்ரதா தர்மம் போலே எம்பெருமானைத் தவிர வேறு எந்த தேவதைகளையும் நிச்சயமாக சேவிக்க கூடாது.

நமது ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தில் தாளிப்பதற்குச் சமமான சொல், திருமணம் மாற்றுதல் என்பதாகும். அதுவே காலப்போக்கில் மருவி திருமாரறது என்று ஆகிவிட்டது.

கோதானம் என்பது, சாஸ்த்ரத்தில் சொல்லப்பட்ட ஒரு விசேஷமான அனுஷ்டானமாகும். கோதானம் செய்வதில் இரு வகையுண்டு. அதில் ஒன்று சாஸ்த்ரப்படி சங்கல்பம் செய்து பண்ணுவது என்பது. சாஸ்த்ரப்படி சங்கல்பம் செய்து கோதானம் பண்ணுவதாக இருந்தால், கைம்பெண்கள் அதை செய்ய இயலாது. லௌகீகமான கோதானம் என்பதும் உண்டு, அதற்கும் விசேஷமான பலன்கள் உண்டு எந்தக் குறைவும் அதற்குக் கிடையாது. மேலும் சாஸ்த்ரப்படி விசேஷ சங்கல்பம் ஏதும் தேவையில்லை. யார் வேண்டுமானாலும், கைம்பெண்களும் பண்ணலாம். வேண்டுமென்றால், வேறு யார் மூலமாகவும் லௌகீக கோதானத்தைச் செய்யலாம்.

சிவப்பு கலக்காத மஞ்சள் ஸ்ரீ சூர்ணம் இடுவது பெரியவர்கள் வழக்கம். மேலும் அதுதான் உசிதமானது. குறிப்புகள்: சிவப்பு ஸ்ரீ சூர்ணத்திலும், மஞ்சள் கலந்திருக்கும். அதனால் சிவப்பு ஸ்ரீசூர்ணம் இட்டுக் கொள்வதில் தவறொன்றுமில்லை.

இங்கே குறிப்பிட்ட எல்லாக் காய்களும், சாஸ்த்ரப்படி விருத்தம் என்று சொல்ல முடியாது. சௌ சௌ, தக்காளி என இவை இரண்டை மட்டும் பெரியோர்கள் ஏற்பதில்லை. அவ்விரண்டை ஏற்பதனால் பெரிய தோஷமில்லை, உசிதப்படி செய்யவும்.

புழுங்கல் அரிசியை, சாஸ்த்ரப்படி தவிர்ப்பது நல்லது. ஆமாம், இட்லி, தோசை, செய்யும் பொழுது அதைச் சேர்க்க முடியாது. குறிப்புகள்: புழுங்கல் அரிசியை, அகத்திலேயே புழுக்கினால் ஏற்கலாம். வெளியில் புழுக்கி வருவதைத்தான் தவிர்க்க வேண்டும்.

இது சற்று லௌகீகமான கேள்வியாக இருக்கிறது. இருப்பினும், பெருமாளிடம் பக்தி இருக்கின்றபடியாலும், இந்த ஸத்சம்ப்ரதாயத்தின் பெருமை தெரிந்தபடியாலும், இச்சம்ப்ரதாயத்தின் படி மடிசார் கட்டிக்கொள்வது நல்லது. ஆனால், ஒருகால் அங்கு ஆத்தில் இருப்பவர்களுக்கு அதில் உடன்பாடில்லை என்றால், அவர்கள் சொல்படி நடப்பதால் ஒரு தோஷமும் ஏற்படாது.

ப்ரபத்தி செய்த பிறகு, புத்தி பூர்வகமாக அதாவது, நாம் தெரிந்தே செய்த பாபத்திற்காக பகவானிடத்தில் க்ஷமை (செய்த தவறுக்காக வருந்தி ப்ரார்த்திக்க வேண்டும்) கொள்ள வேண்டும். செய்த தவறுக்காக க்ஷமை கொள்ளுதலே ப்ராயச்சித்த ப்ரபத்தி. குறிப்புகள்: இவ்வாறாக தவறு செய்து விட்டேன் என ஆசார்யனிடத்தில் விக்ஞாபனம் செய்து ப்ரார்த்திக்க, அவர் ப்ராயச்சித்த ப்ரபத்தி செய்விப்பார்.

சாளக்கிராம மூர்த்திக்கு, சுத்தமான பசும்பாலில் திருமஞ்சனம் செய்து பின் சுத்தமான ஜலத்தில் திருமஞ்சனம் செய்யலாம்.

சௌகர்யமிருந்தால், பெருமாள் சன்னிதியில் தளிகைகளை ஏளப்பண்ணி அமுது செய்விப்பதுதான் சரியான முறை. அங்கு இடம் சிறியதாக இருந்தால், தளிகை அறையில் பெருமாளை ஏளச்செய்து அமுது செய்விக்கலாம்.

தாயார் ஜீவிதராக இருந்தால் பிது: மாத்ரு, பிதாமஹி, ப்ரமிதாமஹி: இவா மூன்று பேருக்கும் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். தன் தாயாருக்குப் பண்ண முடியாது தகப்பனாருடைய தாயார், தொடங்கி மூன்று பேருக்கு பண்ண வேண்டும். குறிப்புகள்: பித்ரு வர்கத்தில் இருக்கும் புருஷர்களுடன், இந்த ஸ்த்ரீகளுக்குப் பொருந்தி சேராது. ஆனால் அதைப்பற்றி கவலைப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை.

ஆத்துப்புருஷர்கள், பெருமாள் திருவாராதனை செய்ய ஈடுபாடில்லாத பக்ஷத்தில், ஸ்த்ரீகள் பெருமாள் படங்கள், விக்ரஹங்களுக்கெல்லாம் புஷ்பம் சாற்றி வழிபடலாம். சாளக்கிராம பெருமாள் இருந்தால், கூடாரவல்லி பாசுரத்தைச் சொல்லி மானசீகமாக அம்சை பண்ணலாம். அப்படி அம்சை பண்ணி, பெருமாளே! உனக்குத் திருவாராதனை நடக்கும்படியாக நீரே சங்கல்பித்துக்கொண்டு, ஆத்துப்புருஷர்கள் திருவாராதனை செய்யும்படி அனுக்ரஹிக்கணும் என்கின்ற ப்ரார்த்தனையுடன் தினமும் பெருமாளை ஶ்ரத்தையுடன் வழிபட, நல்லது நடக்கும்.

ஏகாதசி வ்ரதம் நிர்ஜலமாக இருப்பது உத்தமகல்பம். அப்படியிருக்க முடியாதவர்கள் ஏதேனும் நீராகாரமோ அல்லது பழங்களோ சாப்பிடலாம். அதுவும் முடியாதவர்கள், ஏதாவது பலகாரம் பண்ணலாம். ஆனால் நிச்சயமாக முழு அரிசி சாதம் சாப்பிடக்கூடாது. மறுநாள் துவாதசி பாரணை செய்து ஏகாதசி வ்ரதத்தைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். எம்பெருமானுக்கு திருவாராதனை செய்து, ப்ரசாதங்கள் அம்சை செய்வித்து, பாதுகா ஆராதனம் செய்து விட்டு பெருமாள் தீர்த்தம், ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் ஸ்வீகரித்து விட்டு, துவாதசி பாரணை காலத்தில் பாரணை பண்ண வேண்டும். பாரணை என்றால், பரிசேஷம் செய்த பிறகு வெறும் சாதத்தில் நெய்யில் வறுத்த உப்பு சேர்க்காத சுண்டைக்காய், நெல்லிக்காய், அகத்திக்கீரை இவற்றை கலந்து இலையில் சாதித்து அவற்றை முதலில் சாப்பிட்டு ஏகாதசி வ்ரதத்தைப் பூர்த்தி செய்வதே பாரணை என்பது. இவை மூன்றும் பச்சையாக கிடைத்தால் உசிதம். இல்லை என்றால் இவற்றை வெயிலில் உலர்த்தி எடுத்து வைத்துக்கொள்ளலாம். பச்சையாக கிடைக்காத பக்ஷத்தில், இந்த உலர்ந்த பதார்த்தங்களை உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளலாம். துவாதசி நாழிகையைப் பார்த்து, அந்தக்காலத்திற்குள் பாரணை முடிப்பது அவசியம். ஏகாதசி வ்ரதத்திற்கான சங்கல்பம் முதலியவற்றை பெரியோர்களிடம் உபதேசமாக கேட்டு தெரிந்துக்கொள்ளவும்.

காலையில் முதலில் பின்புறக்கதவைத் திறந்துவிட்டு, பின்பு வாசற்கதவைத் திறக்க வேண்டும். ஸ்நானம் பண்ணாமல் ப்ராத: சந்தியாவந்தனம் என்பது அஸக்தமா இருப்பவர்கள் (அதாவது சக்தி இல்லாமல் இருப்பவர்கள்) பண்ணலாம். பொதுவாக பெரியவர்கள் அப்படிச் செய்வதில்லை.

ஒருவர் படுத்தப்படுக்கையாக இருக்கும் பக்ஷத்தில், அவரின் கடைசி சமயம் தெரிந்தால் வேதபாராயணம், ஸஹஸ்ரநாமம், திவ்ய ப்ரபந்தம் என எல்லாம் சொல்லலாம். ஒருவர் பரமபதம் அடைந்த பிறகு, ஸ்ரீ சூர்ண பரிபாலனம் என்று ஒன்று நடக்கும் அந்தச்சமயத்தில் பாசுரங்கள் போன்றவை சேவிக்க வேண்டும்.

தினமும் மாலையில், வாசலில் விளக்கேற்றி வைக்கலாம். ஏற்ற வேண்டும் என்பதே நம் சம்ப்ரதாயம். முன் காலத்தில் விளக்கு தான் ஏற்றி வைப்பார்கள், இக்காலத்தில் அதற்குப் பதிலாக மின்விளக்கு போடுகிறார்கள். அஸ்தமன சமயத்தில் வாசலில் விளக்கோ அல்லது மின் விளக்கோ ஏற்றி வைத்து வாசற்கதவைத் திறந்து வைக்க வேண்டும்.

ப்ரம்மமுகூர்த்ததில் பல் தேய்த்து, விழுப்போடு இருந்தால் கூட, பெருமாள் சன்னதி முன், அதாவது சன்னதியின் வெளியில் விளக்கேற்றி வைக்கலாம் தவறில்லை.

அமாவாஸை தர்ப்பணம் சபிண்டிகரணத்திலிருந்து ஆரம்பித்துச் செய்ய வேண்டும். ஆப்தீகம் முடியும் வரை காக்கவேண்டிய அவசியமில்லை. இப்போதிலிருந்தே செய்யலாம். சபிண்டிகரணம் முடிந்த பிறகு, தர்ப்பணம் செய்யும் நாள் எது முதலில் வருகிறதோ அதாவது, அமாவாஸையோ இல்லை மாசப்பிறப்போ எது வருகிறதோ அதில் ஆரம்பித்து, எல்லா தர்ப்பணங்களையும் கட்டாயம் செய்ய வேண்டும். மாசப்பிறப்பு தர்ப்பணம், சிலர் 4 மாதம் செய்வார்கள், சிலர் 12 மாதமும் தர்ப்பணங்கள் செய்வார்கள்.

ப்ரபத்திக்குப்பின் மோக்ஷம் உறுதி அதில் எந்த ஐயமும் வேண்டாம். சரணாகதி செய்துக்கொண்ட பின், பாகவதர்கள் ஒருவருக்கொருவர் அபச்சாரப்படாமல் நடந்துக்கொள்வது முக்கியம் என்று சாஸ்த்ரம் சொல்கிறது. அதை மீறி அபச்சாரப்பட்டால் பகவான் சிறு தண்டனையையும் கொடுப்பார். அதிலும் எந்த ஐயமும் வேண்டாம். அதே சமயம் பெரியவர்கள் சிறியவர்களை, நல்வழிப்படுத்துவதற்காக சில வார்த்தைகள் சொன்னால் அதை ஏற்றுக்கொள்வது உசிதம்.

ஸமாஶ்ரயணம் , பரந்யாஸம் போன்றவைகள் ஆகாமலே, சிறுவர்களுக்கும் கூட திருவாய்மொழி சந்தை பெரியவர்களால் சொல்லிக்கொடுக்கப் பட்டிருப்பதாய் தெரிகிறது.பெரியவர்கள் வழியே நம் வழி. குறிப்புகள்: ஆனால், அதன் அர்த்தம் கற்க, ஸமாஶ்ரயணம் முதலியவை ஆகியிருக்க வேண்டும்.

வ்ரத நாட்கள், பித்ருகார்ய நாட்கள், அமாவாஸை , மாசப்பிறப்பு போன்ற நாட்களில், புது வஸ்திரம் சாதாரணமாக தரித்துக்கொள்வதில்லை. தீபாவளி, பொங்கல் அன்று மட்டும் விதிவிலக்கு. அந்த நாட்களில் அமாவாஸை, மாசப்பிறப்பு வந்தாலும், குறிப்பாக தீபாவளி அன்று கண்டிப்பாக புது வஸ்திரம் தரித்துக்கொள்ளவேண்டும். பொங்கல் அன்றும் புது வஸ்திரம் உடுத்திக்கொள்ளும் பழக்கம் சில க்ரஹங்களில் உண்டு.

ப்ரம்மச்சாரிகளுக்குத் தீட்டு கிடையாது. ஆகையால், அவர்கள் தாமே பெருமாளுக்கு ப்ரசாதம் செய்து நிவேதனம் செய்வதாக இருந்தால், திருவாராதனம் செய்யலாம். குறிப்புகள்: ஆனால், தீட்டு உள்ளவர்கள் செய்யும் தளிகையை அவர்கள் சாப்பிடுவதாக இருந்தால், அவர்களுக்கும் அசுத்தி ஏற்படும்.

யஜுர் வேதத்தில் போதாயன சூத்திரம், ஆபஸ்தம்ப சூத்திரம் என இரண்டு இருக்கின்றது, அவ்விரண்டையும் பின்பற்றுபவர்கள் இருக்கிறார்கள். அந்தந்த சூத்திரத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் அந்தந்த சூத்திரத்தில் சொன்னபடி அமாவாஸை தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். ஒருவர் எந்தச் சூத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பது, அவரின் பரம்பரையிலே வந்திருக்கும், கோத்திரம் போலே அபிவாத்யையில் இதையும் அதாவது “ஆபஸ்தம்ப சூத்ர:” “போதாயன சூத்ர”: என்று சொல்லுவார்கள். போதாயனர் சொன்ன அமாவாஸை சிறிது வித்தியாசமானது. சாயந்நத்தில் அமாவாஸை இருந்தால் கூட, அன்று அமாவாஸை என அதில் வரும். அதற்குப் பல கணக்களுண்டு பின் நாளில் விஸ்தாரமாக பார்க்கலாம். அக்கணக்கின் படி போதாயன சூத்திரத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள், அவர்கள் சம்ப்ரதாயத்தின் படி போதாயன அமாவாஸை அன்று அமாவாஸை தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். அதே போல், ஆபஸ்தம்ப சூத்திரத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள், அவர்கள் கணக்கின்படி அமாவாஸை தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். குறிப்புகள்: அமாவாஸை தர்ப்பணமும் ஶ்ராத்தமே. அபராஹ்ன காலத்தில், என்று அமாவாஸை அதிகமாக இருக்கின்றதோ அன்று ஆபஸ்தம்பர்கள் அபராஹ்னத்தில் அமாவாஸை தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். சந்திர தரிசனத்திற்கு முதல் நாளைக்கு முதல் நாள், போதாயன அமாவாஸை ஆகும்.

இந்த பேதம் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் காலத்தில் இருந்ததில்லை. குறிப்புகள் முதல் விஷயம், சித்தாந்தத்தில் பேதம். ஆசார்யன் சொல்லும் அர்த்தங்களை ஒவ்வொருவரும் வேவ்வேறு விதத்தில் புரிந்து கொள்கிறார்கள். சித்தாந்த பேதம், காலக்ரமத்தில் அனுஷ்டான பேதம் வரை வந்துவிட்டது.

ஹிரண்யம் என்றால் - வெள்ளி, தங்கம், அர்த்தம், பொருள், நாணயம் என்ற பொருள். குறிப்புகள் அக்காலத்தில் ,கொடுக்கல் வாங்கல்களுக்கு நோட்டு (பைசா) கிடையாது, எல்லாம் நாணயமாக தான் இருந்திருக்கும். அந்த வெள்ளி/தங்க நாணயம் கொடுத்து ஶ்ராத்தம் செய்வதை ஹிரண்ய ஶ்ராத்தம் என்பர். எப்படியானால் ஶ்ராத்ததின் சமயம் அன்ன ஆஹாரம் தராமல், வெறும் ஹிரண்யம் மட்டும் (பைசா/தக்ஷிணை மாத்ரம்) தந்து ஶ்ராத்தம் பண்ணுவது என்பதைத்தான் ஹிரண்ய ஶ்ராத்தம் என்பர்.

பித்ரு கைங்கர்யம் செய்யும் காலமே புண்யகாலம் தான். அதனால் அந்தக் காலத்தில் செய்யும் தானத்திற்கு விசேஷம் உண்டு. குறிப்புகள்: புண்யகாலத்தில் செய்யும் தானங்கள் எல்லாவற்றிற்கும் விசேஷம் உண்டு. கர்மப்படி நாம் அந்தக் காலத்தில் பித்ருகளுடன் சேர்த்து வைக்கிறோம், அவர்களுக்கு ஸத்கதி கிடைத்திருக்கிறது, அந்தப் புண்யகாலத்தில் செய்வதால் அந்தத் தானம் விசேஷம்.

க்ரஹண காலத்தில் ஆறு காரியங்கள் செய்ய வேண்டும். இதில், உபவாஸம் ஸ்நானம் புண்ய கர்மம் என்ற மேல் கூறிய மூன்றும் ஸ்த்ரீகள், பாலகர்களுட்பட எல்லாருக்குமானவை. தர்ப்பணம் (ஆஶௌசம் வந்திருந்தால் கூட இந்த தர்ப்பணம் செய்தே ஆக வேண்டும்) தானம் ஆராதனம் ஆகிய மூன்றும் யாருக்கெல்லாம் ப்ராப்தம் உண்டோ அவர்களுக்கானவை. குறிப்புகள்: சூர்ய/சந்திர என இரு க்ரஹணங்களுமே நமக்கு கிடைக்கும் அரிய புண்ணிய காலம். இதை நழுவ விடாமல் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். உபவாஸம் சூர்ய க்ரஹணமென்றால், க்ரஹண காலம் ஆரம்பிக்கும் 12 மணி நேரம் முன்பும், சந்திர க்ரஹணமென்றால், க்ரஹண காலம் ஆரம்பிக்கும் 9 மணி நேரம் முன்பு பட்டினி இருக்க வேண்டும். க்ரஹண காலத்திற்கு முன் பண்ணிய அன்னம் முதலியவற்றை க்ரஹண காலம் பின்பு சாப்பிடக்கூடாது, ஊறுகாய், அப்பளம் போன்ற ஸ்திரகாலஸ்தாயியான வஸ்துக்கள் க்ரஹண காலத்திற்கு முன் தர்ப்பையிட்டால் அன்றி ஏற்க உகந்தவை அல்ல. ஸ்நானம் க்ரஹண புண்யகால ஸ்நானம் க்ரஹணம் ஆரம்பித்தவுடன் செய்யும் ஸ்னானம், இந்த ஸ்நானதிற்கு புண்ணியமதிகம், கங்கா ஸ்நான பலன் கிட்டும். க்ரஹணம் பின்பு பீடா நிவ்ருத்திக்காக இந்த ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும். புண்ய கர்மம் சாஸ்த்ரம் கூறுகிறது, இக்காலத்தில் செய்யும் ஜபங்களுக்குப் புண்ணியமதிகம், மந்திரோபதேசம் பெற்ற மந்திரங்களை ஜபித்து, சிறார்கள் ஸ்தோத்ர பாடம் முதலியவற்றை அனுஸந்தித்து அதிக பலன் பெறலாம். இப்படியாக என்னவெல்லாம் கட்டாயம் செய்ய வேண்டும் என்பதை முழுமையாக அறியவும், சாஸ்த்ரம் கூறும் எண்ணற்ற க்ரஹணகால பலன்களை மேலும் தெரிந்துக்கொள்ளவும் கீழே உள்ள காணொளியைப் பார்க்கவும். https://youtu.be/YMnUTXaQo34

சூர்யோதயம் ஆன பின்புதான், எண்ணெய்க் குளியல் செய்ய வேண்டும் என்பது ஸ்தீரிகளுக்கும் பொருந்தும்.

சந்தியாவந்தனாதிகள் மாத்யானம் வரை முடித்துக்கொண்டு இஜ்யாராதனம் செய்ய வேண்டும் என்று அர்த்தம்.

பகவானுக்கு தாஸன் என்பது நமது ஸ்வரூபம். அதற்கேற்றால் போல் சாஸ்த்ரம் சொன்ன ரீதியில் 12 திருமண் இட்டுக்கொள்ளுதல், வஸ்த்ரம் உடுத்திக் கொள்ளுதல், முதலியவை தேவை. இவைதான் ஸ்வரூபத்துடன் இருத்தல் என்று சொல்கிறார்கள். பகவானுக்கு தாஸன் என்கிற நம் ஸ்வரூபத்திற்கேற்ற வேஷம் தரிக்க வேண்டும் அது இல்லாவிட்டால் நாம், நம் ஸ்வரூபத்தை உணரவில்லை என்று அர்த்தமாகிவிடும். குறிப்புகள்: ஒருகாலத்தில் அனைவருமே சிகையுடன் இருந்தார்கள் இன்று காலதேச அர்த்தபாரங்களை அனுசரித்து பலபேர் அதை வைத்துக்கொள்வது இல்லை. குறைந்தபக்ஷம் கச்சம் உடுத்திக்கொண்டு 12 திருமண் இட்டு கொண்டு ஸ்வரூபத்துடன் தான் திருவாராதனம், பித்ரு கர்மாக்கள், காலக்ஷேபம்கேட்பது போன்றவற்றைச் செய்ய வேண்டும்.

வெள்ளிச் சடாரி என்பவருக்கு ப்ரதிஷ்டை செய்திருந்தால் சாளக்கிராமத்துடன் சேர்த்து வைத்து திருமஞ்சனம் செய்யலாம். குறிப்புகள் நாமே ஏளப்பண்ணியிருந்த சடாரியாக இருந்தால், தனியாகத் திருமஞ்சனம் செய்ய வேண்டும்.

தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும் எந்தெந்த சமயத்தில் எந்தெந்த ஆகாரம் என்று சாஸ்த்ரம் வகுத்துக்கொடுத்திருக்கிறது. அதில் அவர்களுக்கு எந்த குறைவும் வராது நாம் சாஸ்த்ரத்தில் கூறியிருப்பதைச் செய்தால் போதும். குறிப்புகள்: ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தில் ப்ரபத்தி ஆகி சுமங்கலியாகப் போயிருந்தால் சாக்ஷாத் மோக்ஷத்திற்குப் போய் விடுவாள். அதன் பின் அவளுக்குப் பசி தாகம் எதுவும் கிடையாது. நாம் செய்யும் தர்ப்பணத்தை எதிர்பார்த்து அந்த ஜீவன் இல்லை. நாம் தர்ப்பணம் பண்ணுவது அந்த ஜீவனுக்குள் அந்தர்யாமியாக இருக்கும் பரமாத்மாவைக் குறித்து. நாம் செய்யும் தர்ப்பணாதிகளில் நம் தகப்பனாரையோ பாட்டனாரையோ உத்தேசித்துச் செய்கிறோம். ஆனால் அது அவர்களுக்குச் செய்வது இல்லை அவர்களுக்குள் அந்தர்யாமியாகிய இருக்கும் பரமாத்மாவிற்குச் செய்கிறோம்.

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் குறிப்பாக, திருமண் இட்டுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதும், பெருமாள் திருவாராதனம் செய்ய வேண்டும் என்பதும் முக்கியம். பெருமாளைத் தவிர மற்ற தேவதாந்தரங்களைச் ஸேவிக்க கூடாது என்று ஸ்ரீவைஷ்ணவ சாஸ்த்ரங்கள் மற்றும் மகாபாரதத்தில் கூறப்பட்டிருக்கிறது. குறிப்புகள் பொதுவாக ஆசார அனுஷ்டானம் என்பது ஸ்நானம் முதலான ஆசாரங்களும் சந்தியாவந்தனம் முதலான அனுஷ்டானங்களுமாகும். அவற்றை ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களும் செய்கிறார்கள்.

ஶ்ராத்தத்திற்கு மறுநாள், அதற்கு அங்கமாக ஒரு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும், அதற்குப் பெயர் பரேஹனி தர்ப்பணம். பரே அஹனி என்றால் அடுத்த நாளில் என்று அர்த்தம். அமாவாஸையாதிகள் தர்ப்பணத்திற்குச் செய்யும் அதே சுத்தியுடன் செய்ய வேண்டும். குறிப்புகள் மறுநாள் சூர்யோதயம் முன் செய்யக்கூடாது. ஸ்நானம் செய்து திருமண் இட்டுக்கொண்டு சூர்யோதயம் சமயம் சந்தியாவந்தனம் செய்த பின்புதான் பரேஹனி தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். அன்று இரவு வ்ரதம் இருக்க வேண்டும் சாதம் சாப்பிடக்கூடாது, இயலாதவர்கள் பலகாரம் செய்யலாம். பரேஹனி தர்ப்பணத்திற்கு வேறு தனிப்பட்ட நியமம் எதுவுமில்லை.

எந்த கைங்கர்யமானாலும், அதைக் கைங்கர்யமாக பண்ணோமேயானால் பெருமாளுக்குக் கட்டாயம் அது ப்ரீதியைக் கொடுக்கும். குறிப்புகள் நித்ய கர்மானுஷ்டானத்திலிருந்து ஆரம்பித்து, தானமோ, தர்ம கார்யமோ என அனைத்து காரியங்களையுமே, ஸ்ரீமந்நாராயண ப்ரீத்யர்த்தம் என்று சொல்லிச் செய்தோமேயானால் கட்டாயமாக எம்பெருமானுக்கு ப்ரீதியைக் கொடுக்கும். தர்மகார்யம் என்றாலே எம்பெருமானுக்கு ப்ரீதியைக் கொடுக்கும், அதுவும் அந்த எண்ணத்தில் செய்ய மேலும் மேலும் அவனுக்கு ப்ரீதி அதிகமாகும்.

நித்யகர்மானுஷ்டானங்கள் (சந்தியாவந்தனங்கள் பெருமாள் திருவாராதனம்) எல்லாவற்றையுமே கடைபிடிக்க வேண்டும் என பூர்வாசார்யர்கள் சொல்லியிருக்கிறார்கள். குறிப்புகள் பெருமாள் திருவாராதனம் பொதுவாக யாராவது ஒருவர் செய்வார்கள், மற்றவர்கள் ஸேவிப்பார்கள். சந்தியாவந்தனம் கண்டிப்பாக எல்லாரும் பண்ண வேண்டும். அது மட்டுமல்லாமல் முடிந்தவரை கோயில் கைங்கர்யத்தில் கலந்து கொள்ள வேண்டும்.

அபீதிஸ்தவம் பயத்தைப் போக்கடிக்கவே சொல்லப்பட்ட ஸ்தோத்ரம், அது போல் ஸ்ரீ லக்ஷ்மீ ந்ருஸிம்ஹ கராவலம்ப ஸ்தோத்ரம் மற்றும் பல உள்ளன. குறிப்புகள் பயத்தைப் போக்க நிறைய ஶ்லோகங்கள் உள்ளன. ஸ்ரீவிஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாம ஸ்தோத்ரம் கட்டாயம் பயத்தைப் போக்கும் என்று பலனில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. நமது கோபம், உணர்ச்சிக்கு அது ஒரு பரிஹாரமாய் இருக்கும். ஏதாவது ஒரு ஶ்லோகம் சொல்ல வேண்டுமென்றால், ஆபதாமபஹர்த்தாரம் தாதாரம் ஸர்வஸம்பதாம் லோகாபிராமம் ஸ்ரீராமம் பூயோ பூயோ நமாம்யஹம் आपदामपहर्तारं दातारां सर्वसम्पदाम्। लोकाभिरामं श्रीरामं भूयो-भूयो नामाम्यहम्॥ என்று சொல்லலாம்.

திருவோணம் என்பது எம்பெருமானுடைய திருநக்ஷத்ரம். அவருக்கான வ்ரதம் என்று புராணங்களிலே சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. எம்பெருமானுக்காக இருக்கக்கூடிய வ்ரதமாகியபடியாலும், எம்பெருமானுடைய அனுக்ரஹத்தினால் சகல காரியங்களையும் சாதித்துக்கொடுக்க கூடியதனாலும், விசேஷமாக கருதப்படுகிறது. எப்படி அனுஷ்டிப்பது: அந்தத் தினத்தில், சுத்தியாக இருந்து எம்பெருமானுடைய ஸ்தோத்ரங்கள் தயா ஶதகம் பாராயணம், நாம கீர்த்தனைகள் பண்ண வேண்டும். வ்ரத தினத்தில் கேளிக்கைகள் மற்றும் போக்ய விஷயங்களைத் தவிர்க்க வேண்டும். திருவேங்கடமுடையான் ஒப்பிலியப்பனுகாக இருப்பார்கள். ஒப்பிலியப்பனுக்காக அனுஷ்டிக்கும்போது ஆகாரத்தில் உப்பு சேர்க்கக்கூடாது. வ்ரத தினத்தன்று ஒரு வேளை மட்டுமே ஆகாரம் உண்ண வேண்டும். சாயங்கால வேளையில் வேண்டுமென்றால் பலகாரம் செய்யலாம். ஏகாதசி வ்ரதம் போல் நிர்பந்தமாக கடைபிடிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

வெள்ளிக்கிழமை நாளில் த்வாதசி வந்தால் நெல்லிக்காய் உட்கொள்ளலாம். குறிப்புகள் பொதுவாக நெல்லிக்காயை இரவு வேளையில் சாப்பிடுவதில்லை, அதே போல் செவ்வாய், வெள்ளி மற்றும் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் நெல்லிக்காய் சாப்பிடுவதில்லை. மேல் கூறிய நாட்களில் த்வாதசி வந்துவிட்டால் அவசியம் நெல்லிக்காய் உட்கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால் த்வாதசி என்பது இந்தக் கிழமைகளைவிட பலியஸானது (அதிகம் மகிமைவுடையது), மேலும் அன்று நெல்லிக்காய் விசேஷம் என்பதால் அவசியம் சேர்த்துக்கொள்ளவேண்டும்.

பிற யுகங்களை விட, பொதுவாக கலியுகத்தில் ஞானமும் சக்தியும் ஆசாரமும் ஶ்ரத்தையும் குறைவுபடும் என்பதால் சிலவற்றைக் குறைத்து சாஸ்த்ரம் சொல்லியிருக்கிறது. உதாஹரணமாக தபஸ், யாகம் முதலியவை, கலியுகத்தில் குறையலாம். அதே போல், ஸ்த்ரீகளும் சந்தியாவந்தனம் முதலியவற்றைக் குறைத்து, ஜபம், ஸ்தோத்ரம் முதலியவற்றைச் செய்யலாம் என்று சொல்லியிருக்கிறது.

கோவில் திருவாராதனம் ஆகம சாஸ்த்ரங்களுக்கு உட்பட்டவை. வைகானஸ, பாஞ்சராத்ர என்று இரு ஆகமங்களைக் கொண்டது கோவில் திருவாராதனம்.

ஆமாம். கட்டாயம் பெருமாள்தான் காரணமாக இருக்கின்றார். பகவான் காரணமாக இல்லையென்றால் நம்மால் எந்த காரியமும் செய்ய முடியாது. பகவத் அனுக்ரஹத்தால் மட்டுமே எல்லாக் காரியங்களும் நடைபெறுகின்றன. அவர் மறைமுகமான காரணமாக இருக்கிறார் என்பதுதான் சரி. ஏனென்றால் நேரடியாக நாம்தான் காரியத்தைச் செய்ய ஆரம்பிக்கிறோம். ஆனால் பகவான் இல்லையென்றால் நம்மால் அந்தக் காரியத்தைச் செய்ய முடியாது. குறிப்புகள்: உதாஹரணத்திற்கு, நமக்கு முன் ஒரு பெரிய பாறாங்கல் இருக்கின்றது. அதை நம்மால் தனியாக நகர்த்த முடியாது. மற்றொருவர் சகாயம் செய்தால்தான் அந்தக் கல்லை நகர்த்த முடியும். அதேபோல் பெருமாள் மறைமுகக் காரணமாக இருக்கின்றார். நாம் செய்யும் காரியங்களுக்கு அனுமந்தாவாக அதாவது அக்காரியங்களை அனுமதிப்பவனாகவும் மேன்மேலும் தொடரவும் பகவான் இருக்கிறார்.

புண்ணியமோ பாபமோ யாரிடம் சேர்கிறதோ இரண்டையுமே அவரவர் அனுபவித்துதான் கழிக்க வேண்டும். குறிப்புகள்: ஒரு ப்ரபந்நன் செய்த புண்ணிய பாப காரியங்கள் பின்னால் வேறு ஒருவருக்கு போய்ச் சேரும், அவரிடம் அபசாரப்பட்டவரிடம் அந்தப் பாபங்கள் போய்ச் சேரும், அவரிடம் அனுகூலமானவரிடம் அந்தப் புண்ணியங்கள் வந்து சேரும். இவை இரண்டையுமே அவரவர் அனுபவித்துதான் கழிக்க வேண்டும். ஒருகால் யாருக்குச் சேர்கிறதோ அவரும் ப்ரபந்நராக இருந்தால் நிர்திஷ்டமான காலம் அதாவது “एतत् देहावसाने” காலத்திற்குள்ளேயே அந்தப் பலனை அனுபவித்து விடுவார் இதனால் மோக்ஷத்திற்கு விளம்பம் வராது.

புத்திசாலித்தனம் கண்டிப்பாகத் தேவை. குறிப்புகள்: விதியை மதியால் வெல்லலாம் என்று ஒரு சொற்றொடர். விதியை வெல்வதற்கு மதி தேவைதான். அந்தவகையில் தனக்கு ப்ரதிகூலமான விஷயங்களையும், பகவானுடைய அனுக்ரஹத்தினால், பிரார்த்தனையின் மூலம் நமக்கு அனுகூலமாக மாற்றிக் கொள்ள முடியும்.

மரியாதையை உடையவர், தான் செய்த தவற்றைப் பிறர் எடுத்துக் காட்டும் போது, தன் தவற்றை உணர்ந்து திருத்திக் கொள்ள முயல்வர். நான் என்ற அகங்காரம் உடையவர் தான் செய்த தவற்றைப் பிறர் எடுத்துக் காட்டும்போது தன் தவற்றைச் சமர்த்திக்க முயல்வர். இதனால் வேறுபாட்டைத் தெரிந்துகொள்ளலாம்.

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு குலதெய்வம் ஸ்ரீமந்நாராயணனே. ஆகையால் அவரையே கொண்டாட வேண்டும் . இதர தேவதாந்தரங்களைக் கொண்டாடுவது கூடாது.

ஸ்ரீவைகுண்டம் என்பது வேதத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிற ஒரு அப்ராக்ருதமான லோகம். அதுவே ஸாக்ஷாத் ஸம்ஸார மோக்ஷ ஸ்தானமாக இருக்கின்றது. கோலோகத்தைப் பற்றி புராணங்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. நம் ஸம்ஸார மண்டலத்தினுள் இருக்கக்கூடிய ஒரு உத்தமமான லோகம். நம் ஸம்ஸார மண்டலத்தினுள் விஷ்ணுலோகம் கூட உண்டு.

தர்ப்பண நாட்களில் பண்டிகை கலந்து வந்தால், பண்டிகை தளிகை செய்து எம்பெருமானுக்குச் சமர்பிக்க வேண்டும். குறிப்புகள்: சங்க்ரமணத்தைப் பற்றி கூறும்போது சாதாரண சங்க்ரமணத்தைக் கூட ஒரு பண்டிகை போல் ப்ரதானமாக கொண்டாடுவது வழக்கம். தர்ப்பணம் செய்து மாதப்பிறப்பு நாட்களில் சாதாரணமாகப் பண்ணுவதே வழக்கம். அதனால் சங்க்ரமணத்துக்கு இந்தக் கேள்வி அவசியமில்லை. பண்டிகை நாட்களும் அமாவாஸையும் சேர்ந்து வருகின்றபோது, பண்டிகை கொண்டாட வேண்டும். குறிப்பாக அமாவாஸை மற்றும் தீபாவளி சேர்ந்து வரும்போது இக்கேள்வி தோன்றும். தர்ப்பண நாட்களில் பிறந்தநாள் அல்லது வேறு பண்டிகை வரலாம். அப்படி அமையும்போது தர்ப்பணம் செய்தப்பின்பு, பண்டிகை ரீதியில் அதற்கான தளிகையைச் செய்து, பெருமாளுக்குத் திருவாராதனை செய்த பின் கொண்டாட வேண்டும்.

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் நாராயணீயம் ஸேவிக்கலாம். குறிப்புகள்: பாகவதத்தின் விஷயங்களைச் சுருக்கி ஶ்லோக ரூபமாக சொல்வது நாராயண பட்டத்திரி இயற்றிய நாராயணீயம் என்ற காவியம். அது பகவத் விஷயம் தான். அதை ஸ்த்ரீகளோ புருஷர்களோ படிப்பதினால் ஒருவிதமான குற்றமுமில்லை.

சாஸ்த்ரமே ப்ரதானம். சாஸ்த்ரத்தை, விஞ்ஞானம் கொண்டு புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கக் கூடாது. விஞ்ஞான ரீதியாக அதற்கு விளக்கம் தேட நினைக்கவே கூடாது. ப்ரமாதாக்கள் செய்யக்கூடிய ஹிதமே சாஸ்த்ரம். குறிப்புகள்: சாஸ்த்ரம் சொல்வதை முழுமையாக நம்புவதே சர்வோசிதம் அதையே குழந்தைகளுக்குச் சொல்ல வேண்டும். விஞ்ஞானமே சாஸ்த்ரத்தில் இருந்துதான் வந்திருக்கிறது என்று நாம் உணர்ந்து கொண்டு அதை இக்காலக் குழந்தைகளுக்கும் சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டும். உதாஹரணமாக, க்ரஹண காலத்தில் உணவருந்தக் கூடாது என்பதை சாஸ்த்ரம் மட்டுமல்லாமல் விஞ்ஞானமும் ஒத்துக் கொண்டிருக்கிறது. அந்த நேரத்தில் புறவூதா கதிர்கள்(ultraviolet rays) மற்றும் காந்தப்புலம்(magnetic field) இவையெல்லாம் மிகவும் தீவிரமாக இருக்கின்றபடியால் நமது ஜீரண சக்தி பாதிக்கப்படும், ஆகையால் உணவு உட்கொள்ளக்கூடாது என்று விஞ்ஞானமும் கூறுகின்றது. புராணத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிற புஷ்பக விமானத்தை அடிப்படையாக வைத்துக்கொண்டுதான் ஆகாச விமானமே உருவானது என்பர். ஆகையால் எல்லாவற்றிற்குமே சாஸ்த்ரம்தான் அடிப்படை.

வெளிநாடு செல்லும் போது நித்யாராதனை தொடர வேண்டுமென்றால், சாளக்கிராம மூர்த்தியை ஏளப்பண்ணிக்கொண்டு தான் செல்ல வேண்டும். குறிப்புகள்: சாளக்கிராம மூர்த்திக்கு ஏதாவது அசுத்தம் ஆகிவிட்டது என்று நினைத்தோமேயானால் அப்போது அங்கே எழுந்தருளப்பண்ணியவுடன் முதலில் பாலால் சாளக்கிராம மூர்த்திக்குத் திருமஞ்சனம் செய்ய வேண்டும். அதுவே அவருக்குச் செய்யும் சுத்தி. அதன் பிறகு, அங்கே தொடர்ந்து திருவாராதனம் செய்யலாம்.

விஶிஷ்டம் – எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆத்மாவானவன் (ஜகத்துடன் கூடியவன்); அத்வைதம் – ஸ்ரீமந்நாராயணன் ஒருவனே. குறிப்புகள்: உலகம் முழுவதையும் படைப்பவன், காப்பவன், அழிப்பவன், அந்தர்யாமி, பர்மாத்மா, மோஷம் அளிப்பவன் எல்லாம் ஸ்ரீமந்நாராயணனே இது தான் விஶிஷ்டாத்வைத தத்வம். மேலும் க்ரந்தங்களில் இருக்கும் விஷயங்களைக் காலக்ஷேபம் மூலம் விஸ்தாரமாக அறிந்து கொள்ளலாம்.

திவ்ய ப்ரபந்தம், ஸ்தோத்ரம் முதலியவைகளைக் கற்றுக்கொண்டு, கோவிலில் உசிதமான கைங்கர்யம் செய்தும், திருமண் இட்டுக்கொள்ளுதல் முதலான ஸ்ரீ வைஷ்ணவ தர்மங்களைப் பின்பற்றிக் கொண்டிருக்கவும். குறிப்புகள் சமாஶ்ரயணம், பரந்யாஸம் செய்து கொள்ள வேண்டும். அதாவது, எல்லோரிடத்திலும் சகஜ காரணத்தை உடையவர்களாய், நல்ல ஒழுக்கவழக்கம் உடையவர்களாய் மற்றும் தெய்வபக்தி உடையவர்களாய் ஸ்ரீவைஷணவர்களை மதிக்கக்கூடியவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

ஸம்ப்ரதாயம் என்பது கொடுத்து வருவது, அதாவது ஆசார்யர் நமக்குக் கொடுத்து வரக்கூடிய மத சித்தாந்த கருத்துக்கள். நாமாக ஒன்றைக் கல்பித்து/கண்டுபிடித்துச் சொன்னால் அது ஸம்ப்ரதாயமாகாது. குறிப்புகள்: நம் ஆசார்யர்கள் நமக்குச் சொல்லும் தத்வம் ஹிதம் புருஷார்த்தம் வேதத்தின் அர்த்தங்கள் என்ற எதுவுமே இவர்களாகக் கண்டுபிடித்துச் சொல்லவில்லை அவரவர்களுடைய ஆசார்யர்கள் சொன்னதைச் சொல்கிறார்கள்; அவை ஸம்ப்ரதாயமாக இருக்கிறது. நாதமுனிகள், பகவத் இராமனுஜர், ஸ்வாமி தேசிகன் என அனைவரும் அவரவர் ஆசார்யர் சொல்லியதைத்தான் சொல்லுகிறார்கள். இப்படியாக இவை மொத்தமும் ஸம்ப்ரதாயத்தில் வந்த்திருக்கிறது, அதாவது தானே எதுவுமே சொல்லாது, ஒருவர் சொல்லிக்கொடுத்துச் சொன்னதாக வந்திருக்கிறது. வேதம், தர்ம சாஸ்த்ரம், போன்றவற்றின் அர்த்தம் மிகவும் குழப்பமாக இருக்கும். தானாக அறிய முயன்றால் குழப்பம் ஏற்படும், விபரீதமான அர்த்தம் தோன்றக்கூட வாய்ப்பு இருக்கிறது. அதனால் ஸம்ப்ரதாய வழியில் இதை அறிய வேண்டும். அதாவது முன் இருந்த மஹாஞானிகள் அவர்கள் என்ன ரீதியில் அர்த்தம் சொல்லியிருக்கிறார்களோ அதை அந்த ரீதியில், ஸம்ப்ரதாய வழியில் கற்றுப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

ஜோஷிமட்தான் திருப்பிருதி என்று பலர் நம்பிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள் குறிப்புகள்: அது இல்லை என்ற வாதம் சிலர் வைக்கிறார்கள். ஆனால் சரியான காரணத்தைக் காட்டி எது திருப்பிருதி என்று சொல்ல முடியவில்லை. ஆகையால், இதை பெரிதாக ஆராயாமல் ஜோஷிமட்தான் திருப்பிருதி என்றும் வைத்துக்கொள்ளலாம், அது இல்லை என்றும் வைத்துக்கொள்ளலாம்.

பாவ கர்மாக்களினால் ஒரு ஜீவன் விலங்கு, தாவரம் போன்ற கீழான நிலையை அடைந்து விட்டால் அந்த ஜீவன் புண்ணியம் செய்வது கஷ்டம். குறிப்புகள்: புண்ணிய பாபம் செய்வது என்பது மனித ஜன்மாவில் தான் முடியும். மிருக, ஸ்தாவர ஜன்மத்தில் செய்ய முடியாது (தானாக அவைகளுக்குப் புண்ணிய பாபம் சம்பவித்தால் அந்த விஷயம் வேறு). பக்ஷி மிருக ஸ்தாவர ஜன்மம் எடுக்க நேர்ந்தால் பாபம் கழியும் என்பது மட்டும் தான். அந்த ஜன்மமெடுத்து புண்ணிய பாபம் கழிந்தப்பின் நாம் மனித ஜன்மம் எடுப்போம். அதில் புண்ணியம் செய்ய, உயர் கதிக்குப்போகலாம். அப்போதும் பாபம் செய்தால் புழு, பூச்சி முதலிய ஜன்மம் எடுக்க நேரிடும். ஆக இந்த ஜன்மங்கள் புண்ணிய பாபம் கழிக்க வந்தவையே தவிர அதைச் செய்ய வந்தவை அல்ல.

அமெரிக்கா, ஐரோப்பிய நாடுகளில் உள்ளவர்களும் ஆசார, அனுஷ்டானங்களையும், தர்மங்களையும் விடாமல் செய்ய வேண்டும். ஆனால் பாரத பூமியில் செய்வது ஶ்ரேஷ்டம் என சாஸ்த்ரம் சொல்கிறது. குறிப்புகள் சமாஶ்ரயணம், பரந்யாஸம், ஸ்ரீவைஷ்ணவ தர்மங்கள், கைங்கர்யம், பகவத் அனுக்ரஹம் மோக்ஷம் முதலியவை எந்த தேசத்தில், எந்த மூலையில் இருந்தாலும் எல்லாருக்கும் பொதுவானவை.

தினமும் காலை எழுவது முதல் இரவு படுத்துக்கொள்வது வரை, தினமும் செய்ய வேண்டிய சந்தியாவந்தனம் முதலியவை நித்ய கர்மானுஷ்டானங்கள். இவற்றைப் பற்றி ஆஹ்நிக நூல்களிலிருந்து தெரிந்துகொள்ளலாம். குறிப்புகள் ஒரு நாளில் செய்ய வேண்டியதாகச் சொல்லப்பட்ட கர்மாக்கள் சுருக்கமாக: விடியற்காலையில் ஹரி ஹரி என்று, ஹரி சிந்தனையுடனே எழுந்து, தேகசுத்தி, சரீரசுத்தி (ஸ்நானம்) செய்துவிட்டு, ஊர்த்வபுண்ட்ரங்கள் தரித்துக்கொண்டு சந்தியாவந்தனாதி கர்மாக்கள் செய்வது, மேலும் உபநயனம் ஆன ப்ரம்மச்சாரியாக இருந்தால் ஸமிதாதானம், விவாஹிதராக இருந்தால் ஔபாசனம், அதேபோல் தேவரிஷி, காண்ட ரிஷி பித்ரு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். உபதேசம் ஆகியிருந்தால் ஆதாரசக்தி தர்பணம், பிரம்மயக்ஞம் , மாத்யானிகம், நித்யாராதனம், பின்பு அனுயாகம் (பகவத் ப்ரசாதத்தை ஸ்வீகரித்தல்) போன்றவையும், ஸ்வாத்யாய காலத்தில் பகவத் சிந்தனையுள்ள புத்தகங்களை வாசிப்பது. பகவானுடைய திருவாராதன கைங்கர்யத்திற்குத் தேவையான பொருட்களை ஈட்டுவது பகவத் சிந்தனையுடன் உறங்குவது இவை அனைத்துமே நித்யகர்மானுஷ்டானங்கள்.

பெரிய தமையனார் எல்லாம் செய்திருக்கிறார். அதற்குப் பிறகு ஆத்து வாத்தியாரின் வழிகாட்டுதல்படி செய்யவேண்டிய எல்லாக் கர்மாக்களையும் செய்தாகிவிட்டது. இதற்கு மேல் எந்த ஒரு ப்ராயச்சித்தமும் செய்யத் தேவையில்லை. குறிப்புகள் நம்மால் செய்ய முடியவில்லையே என்று மனம் வருந்தியதே ஒரு ப்ராயச்சித்தம் தான். இளைய சகோதரராக இருக்கும் பக்ஷத்தில் உதகதானம் மட்டுமே செய்ய வேண்டும். அதுவும் செய்தாகிவிட்டபடியால் இனிச்செய்வதற்கு ஒன்றுமில்லை.

தினமும் காக்கைக்கு உணவு அளிக்கலாம். சாஸ்த்ர நிர்பந்தம் கிடையாது. குறிப்புகள்: அன்ன வைஶ்வதேவம் செய்பவர்கள் அதில் ஒரு அம்சமாக காக்கைக்குச் சாதம் வைப்பார்கள். ஶ்ராத்தத்தில் அன்ன பிண்டத்தை வைக்க வேண்டும் என்று சாஸ்த்ரம் கூறுகிறது.

இலவம் பஞ்சு கொண்டு விளக்கு ஏற்ற கூடாது. குறிப்புகள்: இலவம் பஞ்சானது பட்டு நூல் போல் இருக்கும், திரிக்குச் சரியாக வராது! அதை வைத்து ஏற்ற முடியாது அதனால் பொதுவாக இலவம் பஞ்சு திரி ஏற்றுவதில்லை.

சிறு வயதிலே பரந்யாஸம் ஆகி விட்டது என்றால் மீண்டும் செய்யக்கூடாது. ஏனென்றால் பரந்யாஸம் ஒரு தடவைதான் பண்ண வேண்டும்.

ஸ்ரீசூர்ணம் தரிப்பதற்கும் பரந்யாஸத்திற்கும் ஸம்பந்தமில்லை. மஞ்சள் (ஹரித்ரா) கலந்த ஸ்ரீ சூர்ணம் தரிப்பதே ஸ்ரேஷ்டம்(உயர்ந்தது). சிகப்பு தரிப்பதிலும் தோஷமில்லை. குறிப்புகள்: பொதுவாக ஹரித்ரா(மஞ்சள்) கலந்தது இட்டுக்கொள்ள வேண்டும் என உள்ளது. மஞ்சள் ஸ்ரீ சூர்ணத்தினுடன் ஒரு கலவை கலப்பதால்தான் அது சிகப்பாகிறது. ஆகையால் மஞ்சள் ஸ்ரீ சூர்ணம் தரிப்பது விசேஷம். ஸ்ரீசூர்ணம் மட்டும் இட்டுக்கொள்ளலாமா? திருமணுடன் ஸ்ரீ சூர்ணம் சேர்ந்து தரிப்பதே விசேஷம் அதுவே சிறந்தது.

பெருமாளுக்கு எந்த வகை புஷ்பங்கள் சமர்ப்பிக்கலாம் என்று ஆஹ்நிக கிரந்தங்களில் உள்ளது. குறிப்பாக, திருக்குடந்தை தேசிகன் அருளிய நிக்ஷேப சிந்தாமணியில் விசேஷமாகவும் விஸ்தாரமாகவும் விளக்கப்பட்டுள்ளது. சமீப காலத்தில் ஸ்ரீவேதாந்த தேசிகனின் வைஷ்ணவ நெறிகள் என்னும் புத்தகத்தில் சுருக்கமாக விளக்கப்பட்டிருக்கிறது.

தர்ப்பண நாட்களில் திருவாராதனம் செய்து முடித்தப்பின் தர்ப்பணம் பண்ணுவது உசிதம். ஏனென்றால் முதலில் தேவ கார்யம்; பின்பு பித்ரு கார்யம். குறிப்புகள்: ஆனால் சில நாட்களில், மாதம் சீக்கிரம் பிறக்கலாம் அப்போது அதிகாலையில் எழுந்தவுடன் தர்ப்பணம் பண்ண வேண்டும் என்பதால் அந்நேரத்தில் திருவாராதனம் பண்ண முடியாது. மேல் குறிப்பிட்ட நாட்களில், மாதப்பிறப்பு தர்ப்பணம் முதலில் செய்துவிட்டுப் பிறகு திருவாராதன காலத்தில் திருவாராதனம் செய்வது உசிதமாக இருக்கும். பெரியோர்களுடைய அனுஷ்டானமும் இப்படி இருக்கின்றது.

ஆஶௌச காலத்திலும் கண்டிப்பாக சந்தியாவந்தனம் செய்தே ஆக வேண்டும். குறிப்புகள்: ஆஶௌச காலத்திற்குச் சில குறைகள் (விதிகள்) உள்ளன; 1.வாயால் மந்திரங்களை உச்சரிக்கக் கூடாது 2.அங்கந்யாச/கரந்யாசங்கள் பண்ணக்கூடாது. சுருக்கமாகப் பண்ண வேண்டும்

ஸ்ரீபாத தீர்த்தம் சாப்பிட்ட பிறகு கை எச்சில் ஆகாது. பெருமாள் தீர்த்தம், ஸ்ரீபாத தீர்த்தம் இவை இரண்டிற்கும் கை எச்சில் கிடையாது. குறிப்புகள்: ஆனால் ஸ்ரீபாத தீர்த்தம் சாப்பிட்டப்பிறகு பெருமாள் பாத்திரங்களையோ மற்றும் உள் பாத்திரங்களையோ தொடக்கூடாது. மேலும் வைதீகமான கர்ம (பெருமாளுக்கோ (அ) தேவர்களுக்கோ) அனுஷ்டானங்கள் உடனே செய்யவேண்டி வந்தால் கை அலம்பிவிட்டுத்தான் செய்ய வேண்டும்.

அனுஷ்டானம் என்றால் வைதீக கர்மங்கள். அதாவது நாம் செய்யக்கூடிய ப்ரம்ம யக்ஞம், திருவாராதனம் முதலான கர்மங்கள். ஆசாரம் என்பது அனுஷ்டானம் செய்வதற்கு, வேண்டிய தகுதியைக் கொடுப்பது. குறிப்புகள்: சுத்தியுடன் தான் அனுஷ்டானம் பண்ண வேண்டும். அதாகப்பட்டது, ஒருவர் மிகவும் ஆசாரமாக திருவாராதனம் பண்ணுகின்றார் என்றால் அவர் நன்கு தீர்த்தமாடி விட்டும், யார் மேலே படாமலும் சந்தியாவந்தனம் பண்ணிவிட்டும், கைகளைச் சுத்தமாக வைத்துக்கொண்டும் பண்ணுகின்றார் என்று அர்த்தம். இவையே ஆசாரமாகும். அனுஷ்டானத்திற்குத் தேவையான ஒரு சுத்தியைக் கொடுப்பதுதான் ஆசாரம். ஆசாரத்துடன் கூடிய அனுஷ்டானம் தான் விசேஷம். வெறும் ஆசாரமாக மட்டுமே இருப்பது ப்ரயோஜனம் கிடையாது (உபயோகமில்லை) என்று ஸ்ரீபாஷ்யக்காரர் சாதித்திருக்கிறார்.

சந்தியாவந்தனத்தில் பாபங்கள் போக சில மந்திரங்கள் இருக்கின்றன. நாம் தெரியாமல் செய்த பாபங்கள் மட்டுமே அதில் போகும். தெரிந்தே செய்த பாபங்களுக்குக் கண்டிப்பாக ப்ராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும். அதுவே உசிதம். குறிப்புகள்: சந்தியாவந்தனம் பண்ணுவது, ஒரு பெரிய பலனைக் கொடுக்காது என்றாலும் சந்தியாவந்தனம் பண்ணாதிருந்தால் பாபம் வரும் என்று பெரியவர்கள் கூறியிருக்கின்றனர். ஆக சந்தியாவந்தனம் செய்ய, நம்மை அறியாமல் செய்த பாபங்கள் போகலாமே தவிர, தெரிந்தே செய்த பாபங்களுக்கு ப்ராயச்சித்தம் செய்தாக ப்ராயச்சித்தம் செய்தாக வேண்டும்.

தர்ம ஶாஸ்த்ரத்தின் படி பார்த்தோமேயானால் ப்ரபத்திக்கு முன்பின் என்றெல்லாம் கணக்கு கிடையாது, பொதுவாகவே கடல் தாண்டி போகக்கூடாது என்று ஶாஸ்த்ரம் இருக்கின்றது.

அஶௌசம் காலத்தில் வேண்டும் என்றால் நமக்குள் சில ஶ்லோகங்களை அனுசந்தானம் பண்ணலாம். பாராயணம், சந்தை மற்றும் கோஷ்டியில் சேவிக்கக்கூடாது.

தசம தினம் வெள்ளிக்கிழமையன்று வரும் பக்ஷத்தில் அதற்கு முன்தினமே அதாவது வியாழக்கிழமையே க்ஷௌரம் பண்ணிக்க கொள்ள வேண்டும்.

பிறந்தநாள் என்பதை நக்ஷத்திரப்படி கொண்டாடவேண்டும் என்றும், ஶ்ராத்த தினத்தை ஒருவர் திதி வைத்து கொண்டாட வேண்டும் என்றும் தர்ம ஶாஸ்த்ரத்தில் சொல்லி இருக்கின்றது. யாக்ஞவல்க்ய ஸ்ம்ருதி முதலானவைகளில் ஸ்பஷ்டமாகவே சொல்லி இருக்கிறது . அதனால் அந்த ரீதியில் கொண்டாடுகிறோம். நக்ஷத்திரம் என்பது குறையில்லாதது ந க்ஷரதி என்பதினால் நக்ஷத்திரம் என்கின்ற பெயர். குறை இல்லாமல் நாம் மேன்மேலும் வளரவேண்டும் என்பதற்காக வைத்திருக்கிறார்கள். மாதத்தில் திதி ஒன்றுதான். நக்ஷத்திரம் நிறைய குழப்பமாகலாம் என்கின்றதினாலும் இருக்கலாம். ஶ்ராத்த திதியை வைத்து பண்ணவேண்டும் என்று ஶாஸ்த்ரம் சொல்லி இருக்கிறது. அதனால் அனுஷ்டிக்கின்றோம்.

திருவாராதனத்தில் எந்த வஸ்துவை சமர்ப்பித்தாலும் ஶோஷனம், தாஹனம், ப்லாவனம் பண்ணவேண்டும் என்று இருக்கின்றது. அந்த வஸ்துவிற்கு சுத்தி வரவேண்டும் என்பதற்காக அதை நாம் செய்கின்றோம். எந்த ஒரு வஸ்துவிற்கும் சுத்தி என்பது, வாயுவினால் அது உலர்கின்ற படியினால் சுத்தி, அக்னியில் அதை காய்ச்சுகின்ற படியினால் சுத்தி, ஜலத்தில் நனைக்கின்ற படியினால் சுத்தி, என்று மூன்று விதம் உண்டு. பொதுவாக பாத்திரங்கள், பழங்களை நாம் அலம்புகின்றோம் அல்லவா அது போலதான் இதுவும். அதனால் நாம் என்ன சமர்ப்பித்தாலுமே இந்த மந்த்ரங்களை கொண்டு, வாயுவைக் கொண்டு உலர்த்துகிறபடியாகவும், அக்னியை கொண்டு தஹிக்கிற படியாகவும், ஜலத்தை கொண்டு நனைக்கிற படியாகவும், எல்லாவற்றிற்கும் அந்தந்த மந்த்ரங்களைச் சொல்லியோ அல்லது திருவஷ்டாக்ஷர மந்த்ரத்தைச் சொல்லியோ பண்ணினால் அது சுத்தியாகி பெருமாளுக்குச் சமர்ப்பிப்பதற்கு யோக்யமாக ஆகும்.

சுந்தரகாண்டம் பாராயணம் ஆரம்பிக்கும் முன் விஷ்வக்ஸேன ஆராதனம் எல்லாம் பண்ணிவிட்டு மஹாசங்கல்பம் ஒன்று பண்ணிக்கொள்ள வேண்டும். பெருமாளுக்குத் திருவாராதனம் எல்லாம் பண்ணி, புஸ்தகத்திற்கு பூஜையெல்லாம் பண்ண வேண்டும். பின் மஹாசங்கல்பம் பண்ணிக்கொள்ள வேண்டும். அதில் எந்தப் பலனை உத்தேசிக்கிறோமோ அதைக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லி, அதாவது இந்தப் பலனுக்காக இந்தச் சுந்தரகாண்ட பாராயணம் செய்கிறேன் என்று சங்கல்பம் பண்ணலாம். இதை அந்தந்த வாத்யார்கள் பண்ணி வைப்பார்கள். இவை எல்லாவற்றிற்குமே பகவத் ப்ரீத்யர்தம் அல்லது ஸ்ரீமன் நாராயண ப்ரீத்யர்தம் என்று முக்கியமாகச் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். அப்படி இல்லாவிட்டால் எந்தப் பலனுக்கு என்பதை பெருமாளிடம் மனதுக்குள் ப்ரார்தித்துக் கொண்டு, வாக்கினால் சங்கல்பம் பண்ணும் பொழுது பகவத் ப்ரீத்யர்தம் அல்லது ஸ்ரீமன் நாராயண ப்ரீத்யர்தம் என்று சொல்லி பண்ணால்கூட போதும் என்று சில பெரியோர்கள் சொல்கிறார்கள்.

ஈரத்துடன் கோவிலுக்குள் சென்று அங்கப்ரதக்ஷிணம் செய்வது ப்ரார்த்தனை என்கின்ற ரீதியில் திருமலை முதலான கோயில்களில் வழக்கம் உண்டு. ஆகையால் அதைப் பண்ணலாம்.

ஒரே ஊரில் வெவ்வேறு இடத்தில் வசித்து வந்தால் சேர்த்துப் பண்ணலாம். ஆனால் வேறு ஊரில் வெவ்வேறு இடத்தில் இருந்தால் குடும்பம் பிரிந்துவிட்டதாக அர்த்தமாகும். அந்தச் சமயம் தனித்தனியாகப் பண்ணவேண்டும். தகப்பனாருடைய சொத்து விபாகம் ஆகி விட்டால் தனித்தனியாகத்தான் பண்ண வேண்டும். சேர்ந்தே பண்ணிக்கொண்டிருக்கும் போது ஒருமுறை தனியாகப் பண்ணும்படி நேர்ந்துவிட்டால் அதற்குப் பிறகு மீண்டும் சேர்ந்து பண்ணக்கூடாது தனியாகத்தான் பண்ணவேண்டும். குறிப்புகள்: தனித்தனியாக பண்ணுவதில் இரண்டு விதம் உள்ளது. ஹோமம் தனித்தனியாகத்தான் பண்ணவேண்டும். ஆனால் தளிகை பண்ணும் பொழுது எல்லா தளிகையும் ஒன்றாகப் பண்ணிவிட்டு ப்ரசாதம், பாயாசம், பருப்பு மாத்திரம் தனித்தனியாகப் பண்ணவேண்டும். மற்றபடி கரியமுதுகள், பக்ஷணங்கள் எல்லாம் ஒன்றாகப் பண்ணலாம். மேல் சொன்ன மூன்றை மாத்திரம் தனியாகப் பண்ணி அந்தந்த ஸ்வாமிகளுக்குத் தனித்தனியாக அமுதுசெய்விக்க வேண்டும் என்று ஒரு வழக்கம்.அவரவர் அகத்து வாத்யார்களை கேட்டால் மேலும் விரிவாகச் சொல்லுவார்கள்.

தென்னாசார்யர் ஸம்ப்ரதாயத்தில் அடியேனுக்குத் தெரிந்தவரை ஸமாஶ்ரயணம் நடக்கும் பொழுதே கூடவே பரந்யாஸமும் நடக்கிறது. அவர்கள் த்வய மந்த்ரத்தை உபதேசம் பண்ணுகிறார்கள். அதை உச்சாரணம் பண்ணச் சொல்லி சொல்லுகிறார்கள். எம்பெருமானே உபாயம் என்பதாகச் சொல்லுகிறார்கள். த்வய மந்த்ரம் என்பது ஶரணாகதி மந்திரம். ஸமாஶ்ரயணத்தில் முக்கியமாக அஷ்டாக்ஷர உபதேசமும், ஶரணாகதியில் த்வய மந்த்ர உபதேசம் என்பதாக ஒரு வழக்கம் முற்காலத்தில் இருந்திருப்பதாகத் தெரிகிறது. நாம் ஸமாஶ்ரயணத்தின் பொழுது எல்லாவற்றையும் பண்ணுகிறோம். அடியேன்கூட சில தென்னாசார்ய பெரியோர்களிடம் கேட்டபோது அவர்களும் அப்படியே சொன்னார்கள். அதாவது ஸமாஶ்ரயண காலத்திலேயே த்வய மந்த்ரத்தை உச்சாரணம் பண்ணுகின்ற படியினால் அது பரந்யாஸம் ஆகிவிட்டதாகத் தான் கணக்கு. ஆகையால் மீண்டும் பரந்யாஸம் பண்ணிக்கொள்ளக்கூடாது என்பதைச் சொல்வதற்காகதான் பரந்யாஸம் பண்ணவேண்டாம் என்று சொல்கிறார்கள். முதலியே ஆகிவிடுகிறப்படியால் அப்படிச் சொல்கிறார்கள் என்று அடியேன் புரிந்து கொண்டிருக்கிறேன்.

ஒரு மடத்தைச் சேர்ந்த சிஷ்யர் வேறொரு மடாதிபதியிடமிருந்து, அதாவது ஸ்ரீவைஷ்ணவ மடாதிபதியாக இருந்தால் தாராளமாக தீர்த்த ப்ரசாதம் ஸ்வீகரிக்கலாம்.

அவருக்கு ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஆசார்யனிடம் ஸமாஶ்ரயணம் ஆகியிருந்தால் அவர் ஸ்ரீவைஷ்ணவர் ஆகிவிடுகிறார் என்று அர்த்தம். அதன்பின் அவர் ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும். ஸமாஶ்ரயணம் ஆகவில்லை என்றால் தன்னுடைய ஸம்ப்ரதாயப்படி அனைத்தையும் அனுஷ்டானம் பண்ண வேண்டும். ஒரு மரியாதைக்காகவும், ஆசார்யன் என்கின்ற முறையிலேயும் இவரைச் சேவிக்கலாம்.

ஸம்ப்ரதாயத்தில் பேதம் இருப்பது நமக்கே தெரிந்த விஷயம். ஸ்வாமி தேஶிகன் சாதித்திருக்கிறார், ஆகமங்களில் நான்கு முறை சேவிக்க வேண்டும் என்று ஸ்பஷ்டமாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. பெருமாளுக்கு எதுவானாலும் இரட்டைப்படையில் இருக்கவேண்டும். பழம், வெற்றிலை சமர்ப்பித்தால் இரண்டாகச் சமர்ப்பிக்கவேண்டும். அதனால் ப்ரதக்ஷிணம், ப்ரணாமம் இவையெல்லாம் கூட இரண்டு தடவையாகப் பண்ணவேண்டும். ஆகமங்களில் பெருமாளுக்கு சமத்வம் என்று ஒன்று இருக்கின்றது. அந்த ரீதியில் அவருக்கு வைஷம்யம் கூடாது, அவர் எல்லோரையும் சமமாக பார்க்கின்றபடியினாலே, எண்களில் சமம் என்றால் இரட்டைப்படை, வைஷம்யம் என்றால் ஒற்றைப்படை. ஆகவே அந்த ரீதியில்தான் நாம் இரட்டைப்படையில் சேவிக்க வேண்டும் என்று ஶாஸ்த்ரம் சொல்லியிருப்பது முதல் காரணம். ஸம்ப்ரதாயத்தில் ஸ்ரீபாஷ்யகாரர் முதலான ஆசார்யர்கள் எல்லாம் அப்படி அனுஷ்டானம் பண்ணி இருப்பதினால் அந்த ரீதியில் நாம் அந்த ஸம்ப்ரதாயத்தைப் பின்பற்றி பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

ஏகாதசியன்று நாம் ஆஹாரம் சாப்பிடக்கூடாது என்பது மட்டுமில்லை. யாருக்கும் ஆஹாரம் போடவும் கூடாது. ஆஹாரம் போட்டாலே பாவம் என்று சொல்லி இருக்கிறது. அதனால் நமது அகத்திற்கு அதிதிகள் வந்தால்கூட அவர்களுக்குச் சாதம் ப்ரசாதம் போடக்கூடாது.

ஆமாம் கண்டிப்பாக ப்ராயஶ்சித்தம் செய்யவேண்டும். ஔபாசனத்திற்கு முன் அக்னி சந்தானம் பண்ணும்பொழுது அதில் அந்த ப்ராயஶ்சித்தங்கள் எல்லாம் அடங்கி இருக்கின்றன. தக்ஷிணா தானம், அரிசி தானம், முதலான ப்ராயஶ்சித்தங்கள், அதற்கான ஹோமங்கள் எல்லாமே இருக்கின்றன. வாத்யார்கள் அதைப் பண்ணி வைப்பார்கள்.

வேத கோஷ்டிக்கோ, பாராயண கோஷ்டிக்கோ, பெருமாள் சேவிக்கவோ ஆசார்யனை சேவிக்கவோ என எதற்கானாலும் சுத்தமாகதான் போகவேண்டும். தீட்டுடன் வந்து கலந்து கொள்ளக்கூடாது என்று இருக்கிறது. அதனால் அந்த ரீதியில் சொல்லியிருக்கிறார். பொது போக்குவரத்துகளில் பயணித்துவிட்டு செல்வதென்பது சரியில்லைதான். ஆனால் வேறு வழியில்லாதபோது, தீர்த்தமாடி விட்டாவது அல்லது மந்த்ர ஸ்நானம் அந்த மாதிரி ஏதாவது பண்ணி விட்டாவது போகலாம்.

ஆதிசங்கரர் வகுத்தார் என்பது கிடையாது. ஏனென்றால் அவருக்கு முன்பே அத்வைத ஸம்ப்ரதாயம் என்று ஒன்று இருந்திருக்கிறது. அதேபோல் ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயமும் முன்பே இருந்திருக்கிறது என்று தெரிகிறது. யுகாந்தரங்களில் கலியுகத்திற்கு முன்கூட இந்த ஸம்ப்ரதாயங்கள் இருந்திருக்கின்றன. ஆனால் ஆதிசங்கரர் இதை மிகப்பெரிய அளவில் பரப்பி, ஆங்காங்கே மடங்கள் ஸ்தாபனம் செய்து சாதாரண ஜனங்கள் கூட அந்த ஸம்ப்ரதாயத்தை ஆஶ்ரயிக்கும் படியாக பண்ணி இருக்கிறார். அதே போல் நமது பகவத் இராமானுஜரும் முன்பே ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் இருந்தால்கூட பெரிய அளவில் நிறைய பேர் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களாக வாழும் படியாக அனுக்ரஹம் பண்ணி உள்ளார். எல்லாமே ஒரு விதிப்படி நடக்கிறது என்கின்ற படியினாலே, அவரவர் தலை எழுத்தின்படி நடக்கிறது. இதை மாற்றமுடியும். ஆசார்ய அனுக்ரஹம், பகவத் சங்கல்பம் இதெல்லாம் இருந்தால் மாறும். மாற முடியாது என்பது கிடையாது. அதைப் பற்றி ஶாஸ்திரங்களில் சொல்லியிருக்கிறது. அப்படி மாறிப்போனால்கூட இது அக்ஞாதசுக்ருதம் என்று சிலதெல்லாம் சொல்கிறார்கள். பகவான் ஏதோ ஒரு வழியில் திருத்துவதற்கு ரீதி இருக்கிறதா என்றுதான் பார்க்கிறார். உதாஹரணமாக ஆசார்ய கடாக்ஷம் வந்தாலே திருந்துவதற்கான வழி எல்லாம் கிடைக்கலாம்.

சாளக்கிராம பெருமாள் வைத்து திருவாராதனம் பண்ணுவது ரொம்ப விசேஷமானதுதான். சாளக்கிராம க்ஷேத்ரத்தில் பெருமாள் நிறைய கிடைக்கிறார் என்று சொல்கிறார்கள். அப்படி இல்லாவிட்டால் பெரியவா யார்கிட்டேயாவது கேளுங்கோ. யாராவது அனுக்ரஹம் பண்ணால் நல்லது. கடைகளில் கிடைப்பதை வாங்கலாமா என்பதை பற்றி யோசித்து சொல்கிறேன்.

அன்றைய திதி வார நக்ஷத்ரங்கள் எல்லாம் மஹா சங்கல்பப்படி எல்லாவற்றையும் சொல்லிக் கொண்டு அன்றைய தினத்தில் அந்த க்ஷேத்திரத்தில் அந்தத் தீர்த்தத்தில் "கர்மண்ய கா சித்தர்த்தம் ப்ராத: ஸ்நானம் அஹம் கரிஷ்யே" என்று சங்கல்பம் பண்ணி ஸ்நானம் பண்ண வேண்டும். அதே மாதிரியாக காவிரி முதலான நதிகளில் குளிக்கும் போது அந்தந்த க்ஷேத்ரத்தின் பெயரைச் சொல்லி அந்தந்த நதி பெயரையும் சொல்லி "கர்மண்ய கா சித்யர்த்தம் ப்ராத: ஸ்நானம் அஹம் கரிஷ்யே" என்று சொல்லாம். சிலர் தீர்த்த ஸ்நானம் விசேஷமாக பண்ணவேண்டும் என்று இருக்கிறபடியினால் காவேரி முதலான நதிகளில் தீர்த்த ஸ்தானம் பண்ணும் பொழுது முதலில் "கர்மண்ய கா சித்யர்த்தம் ப்ராத: ஸ்நானம் அஹம் கரிஷ்யே" என்று சொல்லி தீர்த்தமாடி விட்டு, அதற்குப் பின் காவேரி மகாநதியில் நான் ஸ்நானம் பண்ணுகிறேன் என்று தனியாக சங்கல்பம் பண்ணி தீர்த்தமாடுவார்கள். ஸ்த்ரீகள் தனியாகச் சங்கல்பம் பண்ணிக்கவேண்டுமென்று அவசியம் இல்லை. ஆனால் விசேஷ தினங்களில் அவர்களுக்கும் இதே மாதிரிதான் சங்கல்பம்.

ஸமாஶ்ரயண காலத்திலேயே மந்த்ர உபதேசம் எல்லாம் ஆகி இருக்கும். அதனால் வேறு யாராவது மகான்கள், நம் அகத்திலோ அல்லது பக்கத்து அகத்திலோ இருக்கும் பெரியவர்களிடம் கேட்டு அந்த மந்த்ரங்களை ஜபம் பண்ணலாம். அதற்குப் பின் ஆசார்யன் பரந்யாஸம் பண்ணி வைப்பார். அதுவே போதும். பரந்யாஸ காலத்தில் ஆசார்யன் மந்த்ர உபதேசம் பண்ணி வைக்க மாட்டார். ஆசார்யனிடமே இப்படி விஷயத்தை சொல்லி மந்த்ர உபதேசம் பண்ணி வைக்க விண்ணப்பிக்கலாம். அதில் ஒன்றும் தவறு கிடையாது. அவர் பண்ணி வைப்பார். அதனால் ஆசார்யனிடமோ, அல்லது யாராவது பெரியவாளிடமோ நீங்கள் மந்த்ரோபதேசம் பெற்றுக் கொள்ளலாம். ஜபம் எப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்பதையும் அவர்கள் உபதேசம் பண்ணுவார்கள்.

தளிகை ஆகிக்கொண்டிருக்கிறது என்றால், அலங்கார ஆசனம் அதாவது தூப தீபங்கலெல்லாம் சமர்பித்துவிட்டபின் மந்திர புஷ்பம் சொல்லும் வழக்கம். மந்திர புஷ்பம் ஆனபின் நமக்குத் தெரிந்த ஶ்லோகங்கள்/பாசுரங்கள் எல்லாம் தளிகை ஆகும்வரை சொல்லிக்கொண்டிருக்கலாம். அதாவது வேறு கார்யங்களுக்குப் போகாமல் பெருமாளுக்குச் சம்பந்தப்பட்ட கார்யங்கள், கைங்கர்யங்கள் நாம் பண்ணிக்கொண்டு இருக்கலாம். தளிகை ஆனபின் தொடர்ந்து திருவாராதனம் பண்ணலாம்.

பெருமாள் சேவிக்க கோவிலுக்குச் சென்று வந்தபின் மாத்யாஹ்நிக ஸ்நானம் பண்ணலாம். பொதுவாக கோவிலுக்குச் சென்று வந்தபின் மேலே பட்டுவிட்டது என்று ஸ்நானம் பண்ணக்கூடாது அது அபசாரம். ஆனால் மாத்யாஹ்நிக ஸ்நானம் என்பது நித்யகர்மா என்பதாலும், அதற்கென்று தனியாகச் சங்கல்பம் (கர்மன்யதா சித்யர்த்தம் மாத்யாஹ்நிக ஸ்நானம் அஹம் கரிஷ்யே – என்ற சங்கல்பம்) உண்டு என்பதாலும், நித்யபடி மாத்யாஹ்நிகம் பண்ணுபவர்களாக இருந்தால் கோவிலுக்குச் சென்று வந்தபின் மாத்யாஹ்நிக ஸ்நானம் பண்ணலாம். மார்கழி மாதத்திலும் மேல் சொன்னதுபோல் தனுர்மாத திருவாராதனம் செய்துவிட்ட பின் மாத்யாஹ்நிக ஸ்நானம் செய்துவிட்டு அதன்பின் இஜ்யாராதனம் பண்ணி பெருமாளுக்குத் தளிகை அம்சை பண்ணலாம். ஸங்க்ரமண புண்யகாலத்தில் பிம்மாலை தர்ப்பணம் பண்ணும்படி வந்தால், தர்ப்பணம் பிம்மாலை பண்ணியபின் மத்யானம் மாத்யாஹ்நிக ஸ்நானம் செய்து மாத்யாஹ்நிகமும் இஜ்யாராதனமும் பண்ணலாம். அப்யங்க ஸ்நானம் என்பது ப்ராதஸ்நானம் செய்தபிறகு சந்தியாவந்தனமெல்லாம் பண்ணிவிட்டு 6 நாழிகைக்குப் பிறகுதான் பண்ணவேண்டும் என்று இருக்கிறது. அதற்கு முன் பண்ணக்கூடாது. ஆனால் தீபாவளியன்று விசேஷ விதி உண்டு, சூர்யோதயத்திற்கு முன்னர் அப்யங்க ஸ்நானம் பண்ணவேண்டும் என்றும், அப்படிச் செய்வது மிகவும் விசேஷம் என்று தர்மஸாஸ்திரங்களிலும் சொல்லியிருக்கிறது. மேலும் அது பகவான் க்ருஷ்ணனின் நியமனப்படி நடக்கக்கூடியது என்று யாதாவாப்யுதயத்தில் ஸ்வாமி சாதித்திருக்கிறார். ஆகையால் தீபாவளியன்று காலையிலே அப்யங்க ஸ்நானம் பண்ணிவிடனும் அதற்குப் பிறகுதான் சந்தியாவந்தனம் எல்லாம் பண்ணவேண்டும். தர்பபணம் மற்றும் மாத்யாஹ்நிகம்,பெருமாள் திருவாராதனம் செய்த பிறகுதான் செய்ய வேண்டுமா என்றால் இல்லை. முதலில் மாத்யாஹ்நிகம், பெருமாள் திருவாராதனம் அதன்பின் தர்ப்பணம் என்பதாக ஸம்ப்ரதாயம். குறிப்புகள்: க்ருஹஸ்தர்களுக்கும், ஸந்யாசிகளுக்கும் நித்யபடி மாத்யாஹ்நிக சங்கல்ப ஸ்நானம் செய்து மாத்யாஹ்நிகம் பண்ணுவதென்பது விசேஷமாகும்.

லகு திருவாராதனம் பற்றிய நூல் எங்கே கிடைக்கும் என்று பார்த்து தெரியப்படுத்துகிறோம்.

ஏகாதசி அன்று ஒரு ப்ரபன்னன் ப்ரசாத உபயம் தாராளமாகப் பண்ணலாம் ஆனால் அதை நாம் சாப்பிடக்கூடாது. பெருமாளுக்கு ஏகாதசியானாலும் சரி எதுவானாலும் சரி தினமுமே ப்ரசாதம் இருந்தால்தான் விசேஷம். ஏகாதசி அன்று நாம் ஏதாவது உத்ஸவம் பண்ணுகிறோம் என்றால், அந்த உத்ஸவத்திற்காக விசேஷமான தளிகை பண்ணாலும் நித்யபடி தளிகையை விடக்கூடாது அதுவும் சேர்த்துதான் பண்ணவேண்டும். அதனால்தான் அதற்கு உபயம் என்று பெயர், நித்யபடி ப்ரசாதத்துடன் கூட விசேஷ ப்ரசாதம். இரண்டும் கலந்திருக்கின்றபடியால்தான் அதற்கு உபயம் என்று பெயர். இரண்டையும் தளிகை பண்ணலாம். ஆனால் ஏகாதசியன்று ப்ரசாதத்தை நாம் உட்கொள்ளக்கூடாது.

பர்தாவை இழந்தவர் பொதுவாக அந்த ஒரு வருஷ காலத்திற்கு தீர்த்தயாத்திரை போகக்கூடாது என்றிருக்கிறது. ஆகையால் அந்தச் சமயம் திவ்யதேசங்கள் போய் உத்ஸவங்கள் சேவிக்கவேண்டிய அவசியமில்லை என்று தோன்றுகிறது. அதேபோல் ஆசார்யனை நேரில் சென்று சேவிக்கவேண்டிய அவசியமில்லை என்றுதான் தோன்றுகிறது. வேறு ஏதாவது ப்ரமேயம் வந்தால் அவரைச் சேவித்ததனால் தவறொன்றுமில்லை.

ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ரத ஸப்தமியன்று, பீஷ்ம தர்ப்பணம் முதலான தர்ப்பணங்கள் எதுவும் பண்ணவேண்டிய அவசியமில்லை. ஸமாஶ்ரயணம் பரந்யாஸம் பெற்றுக்கொண்டவர்கள் காம்யகர்மாக்கள் எதுவும் பண்ணவேண்டிடாம். ஸ்த்ரீகள் தர்பைப்புல், பவித்ரம் மற்றும் பூணூலைத் தொடக்கூடாது.

நைத்ருவ காஶ்யப கோத்ரம், காஷ்யப கோத்ரம் இவையிரண்டும் பெயரால் மட்டுமே வேறுபட்டவை. இவையிரண்டிற்கும் ப்ரவரம் ஒன்றுதான். காஶ்யப, ஆவத்ஸார, நைத்ருவ த்ரயார்ஷேய என்பதாகவே ப்ரவரம். காஶ்யபர், ஆவத்ஸாரர், நைத்ருவர் இந்த மூன்று ரிஷிகள். அதனால் இந்த இரண்டு கோக்த்ரத்தில் இருப்பவர்கள் பரஸ்பரம் விவாஹம் செய்வது கூடாதுதான்.

இக்கேள்வியின் முதல் பகுதிக்கான விடை “சுபக்ருது – சித்திரை மாத வெளியீட்டில்” காணவும் (கேள்வி எண்: Q28CHIT21006). க்ஷௌரம் செய்யப்போகும் தினத்தில், காலையில் தீர்த்தமாடி சந்தியாவந்தனம் பண்ணிவிட்டு அதன்பின் க்ஷௌரம் பண்ணிவிட்டு. “க்ஷௌர சுத்யர்த்தம்” என்று சங்கல்பம் செய்து மீண்டும் ஸ்நானம் பண்ணவேண்டும். ஷௌரம் பண்ணும்சமயம் பூணூல் அசுத்தமாகியிருக்கும், ஆகையால் யக்ஞோபவீதத்தை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும். ஆஹாரத்திற்கு முன்னாடியே க்ஷௌரம் செய்யவேண்டும் என்பது நாம் அறிந்த ஒன்றே.

திருத்துழாய் பறிக்கக்கூடாத நாட்களில்கூட நாம் கடைகளில் வாங்கி ஸமர்ப்பிப்பது என்பது அத்தனை ஸ்வாரஸ்யமில்லை. என்றைக்கெல்லாம் நாம் திருத்துழாயை க்ரஹிக்கலாமோ அன்றே க்ரஹித்து வைத்துக்கொண்டு இரண்டு மூன்று நாட்கள் உபயோகப்படுத்தலாம் என்றும், வாடிவிட்டாலும் பரவாயில்லை திருத்துழாய்க்கு வாசம் போகாது என்றும் சொல்லியிருக்கு. மேலும் கடையில் வாங்கி சமர்பிப்பது உத்தம கல்பமில்லை. அந்தப் பெருமாளுக்குச் சமர்பித்ததை மீண்டும் அவருக்கே சமர்பிக்கலாம் ஆனால் வேறு பெருமாளுக்குச் சமர்பிப்பதைப் பற்றி தெளிவாகக் கூறப்படவில்லை. ஆகையால் கோவிலில் கொடுத்தது, கடையில் வாங்குவது என்பதைவிட முன்னமே நாம் க்ரஹித்துவைத்ததை சில நாட்கள் தொடர்ந்து உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

துவாதசியன்று அகத்தில் இருக்கும் ஆசார்யன் பாதுகைக்கு பாதுகாராதனம் பண்ணவேண்டும். அதாவது ப்ராணாயாமம் பண்ணி, இந்த ஆசார்யனுக்குப் பாதுகாராதனம் பண்ணுகிறேன் என்று சங்கல்பம் செய்துகொண்டு பாதுகைக்குத் திருமஞ்சனம் பண்ணவேண்டும். அந்த ஸ்ரீபாத தீர்த்தம் எடுத்து வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அந்த ஸ்ரீபாதுகைக்கு அர்க்ய பாத்யங்கள் எல்லாம் சமர்பிக்கவேண்டும். புஷ்பம், சந்தனம், பழம் எல்லாம் சமர்பிக்கவேண்டும், தனியனைச் சேவிக்கவேண்டும். ஸ்ரீபாத தீர்த்தம் வாங்கிக்கொள்ள வேண்டும்.

பாகவத அபசாரம் என்றால் பகவத் பக்தர்களிடத்தில், பகவானுக்கு பக்தர்காளாக இருப்பவர்களிடத்தில் நாம் படும் அபசாரம்தான் பாகவத அபசாரமாகும். ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் அல்லாதவர்களிடத்தில் நாம் படும் அபசாரத்திற்கு பாகவத அபசாரம் என்ற பெயர் வராது. இருப்பினும் பொதுவாகவே நாம் எந்த மனிதர்களிடத்திலும் தோஷத்தையும் பண்ணக்கூடாது என்றிருக்கிறது. அந்த ரீதியில் யாரிடத்திலும் நாம் தவறிழைக்கக்கூடாது, யாருக்கும் கெடுதல் செய்யக்கூடாது ஒதுங்கி வருத்திக்கவேண்டும் என்று சொல்லுவதுண்டு. மேலும் நமக்கும் அவர்களுக்கும் சம்பந்தமில்லாத படியினால் த்ருண காஷ்டாதிகளைக் கண்டதுபோலே இருக்கவேண்டும். அதாவது மரம், புல் போன்றவற்றைக் கண்டால் இருப்பதுபோல் ஒதுங்கி இருத்தல் வேண்டும்.

பித்ரு சேஷம் மீதியிருந்தால், பக்ஷணங்கள் எல்லாம் மறுநாள் சாப்பிடலாம். சாதமெல்லாம் பசுமாட்டிற்கு கொடுக்கலாம்.

ஶ்ராத்தத்திற்கு முதல் நாள் ஒருபொழுது ஆனபடியினாலே ஒருவேளை மட்டும்தான் சாப்பிடவேண்டும். மேலும் அகத்திலுள்ள பெருமாளுக்குத் திருவாராதனம் பண்ணி பரிசேஷணம் பண்ணி அந்த ப்ரசாதத்தை மட்டும்தான் சாப்பிடவேண்டும். அன்றைய தினம் தனியாக பெருமாள்ப்ரசாதம் வாங்கி சாப்பிடக்கூடாது. அகத்துப் பெருமாள் ப்ரசாதம் உட்கொள்ளும்போது அந்தச் சாதத்துடன் சேர்த்து சாபிட்டால் அதில் பெரிய தோஷமில்லை. அன்றைய தினம் பரஅன்னம் கூடாது என்றிருக்கிற படியால், முடிந்த அளவு அகத்துப் பெருமாள் சாதம் சாப்பிட்டால் நல்லதென்று தோன்றுகிறது.

ப்ராஹ்மணர்கள் ஸாத்வீகமான ஆஹாரம்தான் சாப்பிடவேண்டும் என்ற நியமம் இருக்கிறது. இந்த நியமங்கள் எல்லாம் ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையிலேயே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. எவையெல்லாம் ஸாத்வீக ஆஹாரம் என்று, எது சாப்பிடவேண்டும் எவை நிஷேதிக்கவேண்டும் என்று ஶாஸ்த்ரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதாவது நம் மனதிற்கும், நம் ஆத்மாவிற்கும் பக்தியை, ஞானத்தை வளர்க்கக்கூடியதாகவும், பெருமாளுக்கு நிவேதனம் பண்ண உகந்ததாகவும், தோஷமில்லாததாகவும், அதிகமான கஷ்டம், அதிகமான மணம் (துர்நாற்றம்) இல்லாததாகவும் இருக்கவேண்டும் என்ற நியமங்கள் கூறப்பட்டுள்ளது. அந்த நியமங்களுக்கு உட்பட்டு பல வஸ்துக்கள் நிஷித்தமானவையாக இருக்கிறது அதில்தான் இவை இரண்டும் இருக்கிறது. குறிப்பாக வெங்காயம் சாப்பிடக்கூடாதென்று ஸ்பஷ்டமாகவே இருக்கிறது.

ஆசார்யன் கொடுத்த மந்த்ராக்ஷதையை தலையில் நித்யமே ஒருமுறை நாம் சேர்த்துக்கொள்ளலாம். மந்த்ராக்ஷதையில் சில மந்திரங்களெல்லாம் சேர்த்திருப்பார்கள் அதனுடன் ஆசார்யன் அனுக்ரஹமும் இருக்கும். ஆகையால் நித்யமே ஒருமுறை சிரசில் சேர்த்துக்கொள்ளலாம். கல்யாணம் போன்ற விசேஷத்தில் சிரசில் சேர்க்கலாம், ஆனால் அது காலில் படக்கூடாது, கால் படாமல் பார்த்துக்கொள்ளவேண்டும். கல்யாணத்தில் பொதுவாக எல்லாரும் அக்ஷதை இரைப்பது போல் மந்த்ராக்ஷதையை இரைப்பது உசிதமாக இருக்காது. ஆகையால் கல்யாணம் போன்ற விசேஷத்தில் சிறிதளவு எடுத்து நம் சிரசில் சேர்த்துக்கொள்ளலாமே தவிர பெரிய தட்டில் வைத்து இரைப்பது உசிதமில்லை. அதேபோல் மந்த்ராக்ஷதையைக் கொண்டு பெருமாள் ப்ரசாதம் பண்ணுவதும் உசிதமாக இருக்காது. வேறுவழியே இல்லையென்றால் மட்டும் கால்படாத இடத்தில் சேர்த்துவிடலாம்.

அப்பாதுகை சுத்தமாக இருப்பது மிகவும் முக்கியம். ஆகையால் அந்தப் பாதுகையை நன்றாக அலம்பி திருமஞ்சனம் செய்து, தொடர்ந்து உபயோகப்படுத்தலாம். அதற்கு மேல் மிகவும் சுத்தியாக வைத்துக்கொள்ளவேண்டும்.

ப்ரஸாதம் அல்லது உணவு உட்கொள்ளும் பொழுது அங்க வஸ்த்ரத்தை இடுப்பில் தான் தரித்துக் கொள்ள வேண்டும்.

அனத்யயன காலத்தில் ஏன் க்ருஹங்களில் ப்ரபந்தங்கள் சேவிப்பதில்லை என்பதற்கு இரண்டு காரணங்கள் சொல்லாம். ஒரு சமயம் கலியன் ஆழ்வார்திருநகரியிலிருந்து திருவரங்கத்திற்கு எழுந்தருளப்பண்ணி ஆழ்வார் ஸ்ரீஸூக்திகளை எம்பெருமான் முன்னர் சேவித்து அனுபவிக்கும்படியாக அத்யயன உத்ஸவம் என்று ஏற்படுத்தினார். அதை இன்றளவும் பின்பற்றி வருகின்றனர். மேலும் அத்யயன உத்ஸவ காலத்தில் ஆழ்வார் அத்யக்ஷத்தில் ஆழ்வார் ஸ்ரீஸூக்திகளை எம்பெருமான் முன்னர் விண்ணப்பிப்பது என்பது ஒரு உயர்ந்த அனுபவமாகும். எல்லாரும் ஏகாக்ரசித்தமாய் அந்த அனுபவத்தைப் பெற ஒரு வாய்ப்பாக இருக்கவேண்டி, க்ருஹங்களில் சேவிக்காமல் கோஷ்டியாக கோயில்களில் அனுபவிக்க ஏற்பட்டிருக்கலாம் எனத் தோன்றுகிறது. திருக்கோயில்கள் மட்டுமல்லாது, சில விக்ரஹ ஆராதனம் நடந்த க்ருஹங்களிலும் அத்யயன உத்ஸவாதிகளைப் பெரியோர்கள் நடத்தி வைத்ததாகத் தெரிகிறது. மற்றொரு காரணமானது, அனத்யயன காலத்தில் திவ்யப்ரபந்தம் சேவிக்க முடியாதது என்பதினால் நம் பூர்வாசார்யர்களின் ஸ்ரீஸூக்திகளைக் கற்றுக்கொள்ளவும் அனுசந்திக்கவும் இது ஒரு உபயுக்த்தக் காலமாக இருக்கிறது என்று தோன்றுகிறது.

1. ஈர வஸ்த்ரம் என்பது சில அபரகாரியங்களுக்கு மட்டும் மடியாகும். அதாவது சில அபர காரியங்கள் செய்யும்போது மட்டும்தான் ஈர வஸ்த்ரம் உடுத்திக்கொள்வது வழக்கமாகும். பொதுவாக நன்றாக உலர்ந்த வஸ்த்ரம்தான் மடியானது. அப்படி உலரவில்லை என்றால் ஏழு முறை உதறிவிட்டு உடுத்திக் கொள்வது என்பது ஆபத்தில் சிலர் செய்யும் வழக்கமாக இருக்கிறது. 2. மடிவஸ்த்ரத்தைக் கொடியிலிருந்து ஒரு குச்சியைக் கொண்டு எடுப்பதுதான் சரியாக இருக்கும். ப்ளாஸ்டிக் கொடியில் உலர்த்துவது என்பது உத்தமகல்பமில்லை. மரக் கொடியிலோ அல்லது மூங்கில் கொடியிலோ உலர்த்துவதே உத்தமகல்பம். அது கிடைக்காத பக்ஷத்தில் மேலே உலர்த்த வேண்டும் என்கின்ற எண்ணம் முக்கியம். அதனால் ப்ளாஸ்டிக் கொடி பரவாயில்லை என்று வைத்துக் கொள்ளலாம் என்று தோன்றுகிறது. 3. கொடியிலிருந்து மரக்குச்சியினால் எடுக்கும்பொழுது வஸ்த்ரம் கீழே விழுந்து விட்டால் கீழே விழுந்த இடம் சுத்தமாக இருந்தால் அந்த வஸ்த்ரத்தை உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளலாம். 4. பொதுவாக இரண்டு சூரியன் பார்த்த வஸ்த்ரத்தை உடுத்திக்கொள்வது அத்தனை ஶ்லாக்யமில்லை. ஒரு சூர்யன் பார்த்த வஸ்த்ரம் உத்திக்கொள்வதுதான் வேண்டியது மிகவும் உத்தம கல்பமான ஆசாரம் என்று சொல்லலாம். குறிப்பாக ஶ்ராத்தம் முதலிய விசேஷதினங்களில் இரண்டு சூரியன் பார்க்காமல்தான் வைத்துக் கொள்ளவேண்டும் ஆகையால்தான் பெரியவர்கள் முதல்நாள் சூர்ய அஸ்தமனமான பின்னர் ஶ்ராத்ததிற்கான மடி வஸ்த்ரத்தை உலர்த்துவார்கள். ஒரு சூரியன் பார்த்த வஸ்த்ரத்தைதான் அன்று உடுத்திக்கொள்ள வேண்டும். அனுதினமும் ஒரு சூர்யன்பார்த்த வஸ்த்ரம் உடுத்திக்கொள்வது உத்தம கல்பம். தினமும் அப்படிச் செய்ய முடியவில்லை எனில் பரவாயில்லை என்று தோன்றுகிறது. 5. காலை சந்தியாவந்தனம் மற்றும் திருவாராதனம் எல்லாம் செய்யும் பொழுது உடுத்திக் கொண்ட வஸ்த்ரத்தை மீண்டும் வெளியில் போய்விட்டு வந்து தீர்த்தமாடி விட்டு உடுத்திக் கொள்ளலாமா என்று கேட்டால் அது உடுத்தி விழுத்த வஸ்த்ரமானதினால் உடுத்திக் கொள்வது அவ்வளவு ஶ்லாக்யம் அல்ல.

திருவோண விரதம் அனுஷ்டிப்பவர்கள் அன்றைய தினம் உப்பு போட்ட கோயில் ப்ரசாதத்தை ஸ்வீகரிக்கும் வழக்கமில்லை.

திருத்துழாயைக் காதில் சூடிக்கொள்ள வேண்டும் என்று ஶாஸ்தரம் கூறியுள்ளது. “கர்ணமூலே து தாம் த்ருத்வா” என்ற வரிகளின்படி புஷ்பத்தைத் தலையிலும், திருத்துழாயைக் காதிலும் சூடிக்கொள்ளவேண்டும் என்று இருக்கிறது. “கர்ண மூலே” என்றிருப்பதினால் திருத்துழாயைக் காது மடலின் மேல் பகுதியில் சூடிக்கொள்ளவேண்டும் எனத் தெரிகிறது மேலும், நம் பெரியவர்கள் மடலின் உள்பகுதியில் வைத்துக்கொள்வதை அடியேன் பார்த்திருக்கிறேன். ஆகையால் ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தின்படி காதின் உள்மடலில் திருத்துழாயைச் சூடிக்கொள்ளவேண்டும் என்பதாகத் தெரிகிறது. காதின் வெளிப்பகுதியில் வைத்து அடியேன் பார்த்ததில்லை.

சங்கநாதம் என்பது விசேஷமான நாதம்தான். தென்னிந்திய திருக்கோயில்களில் ஒலிக்கக்கூடாது என்பதெல்லாம் இல்லை, சில கோயில்களில் இன்றும் சங்கநாதம் எழுப்புவது என்பது இருக்கிறது. குறிப்பாக கேரள திருக்கோயில்களில், பெருமாள் ஏளும்போதோ அல்லது பெருமாள் திருக்கோயில் திருக்கதவு திறக்கும்போதோ சங்கநாதம் எழுப்புவதுண்டு. திருப்பாவையில் “தங்கள் திருக்கோவில் சங்கிடுவான் போதந்தார்”, “வெள்ளை விளி சங்கின் பேரரவம் கேட்டிலையோ” என்ற வரிகளுக்குச் சங்கநாதம் என்று ஓர் அர்த்தம் உண்டு. “சங்கிடுவான்” என்பதற்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் கூறுகிறார்கள். அதில் சங்கம் என்று ஒரு அர்த்தமுண்டு, “புள்ளரையன் கோயில் வெள்ளை விளிசங்கின் பேரரவம் கேட்டிலையோ” என்பதன் மூலம் கோயில்களில் சங்கநாதம் எழுப்பலாம் தவறொன்றுமில்லை. ஆனால் சில கோயில்களில் ஏன் எழுப்பக்கூடாது என்றால், ஒவ்வொரு கோயில்களுக்கும் ஒவ்வொரு ஸம்ப்ரதாயம் உண்டு. அப்படியிருக்க நாமாக சப்தங்கள் எல்லாம் எழுப்பக்கூடாது. சில கோயில்களில் சங்கநாதம் கூடாது என்று வைத்திருப்பார்கள். இப்படியாக அந்தந்தக் கோயில்களுக்கென்று ஒரு வழக்கமும் அதை செய்வதற்கேன்று சிலரும் இருப்பார்கள். ஆகையால் அந்தக் கோயில்களின் பழக்கவழக்கத்தை நாம் பின்பற்றி நடக்கவேண்டும்.

பொதுவாக ஆப்தீகம் நடந்துமுடியும்வரை கயாஶ்ராத்தம் பண்ணும் வழக்கமில்லை. ஆப்தீகம் முடிந்தபின்புதான் கயாஶ்ராத்தம் பண்ணப் போகவேண்டும் என்று இருக்கிறது. ஒரு வருடம் ஆனபின் கயாவிற்குப் போகும்போது ஒரு பந்துவைக்கொண்டு அங்குச் செய்யலாம்.

கயா ஶ்ராத்தம் செய்யும்போது நாம் அங்கு விட்ட காய்கறிகளை, பழங்களை ப்ரசாதமாகக் கொடுத்தால்கூட அதை நாம் உட்கொள்ளக்கூடாது. தெரியாமல் உட்கொண்தடற்குத் தனியாக ப்ராயஶ்சித்தம் என்றெல்லாம் கிடையாது. தெரியாமல் உட்கொண்டுவிட்டோம் என்று புரிந்துகொண்டு நம்மனதளவில் அபராதக்ஷாபனம் பண்ணிக்கொண்டு இனிமேல் அவ்வாறு நடக்காமல் கவனமாக இருக்கவேண்டும்.

ஹனுமத் ஜயந்தி பற்றி கேள்வியில் கேட்டதுபோலேப் பல குறிப்புகள் இருக்கிறது. அதேபோல்தான் கருடஜயந்தியும் ஆடியில் என்று சொல்வதுபோல் தை/மாசியில் என்றும் சொல்லுவார்கள். ஆகையால் அந்தந்த இடங்களில் எப்படிக் கொண்டாடுகிறார்களோ அப்படியாக வைத்துக்கொள்வது. மேலும் ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தின்படி பல ஊர்களில் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் ஆகையால் நாமும் அதையே பின்பற்றலாம். நம் பூர்வர்கள் இந்தத் தினம்தான் என்று ஒரு அனுஷ்டானத்தில் வைத்துக்கொள்ளாததினால் நம்மால் இதுதான் சரி என்று சொல்லமுடியவில்லை. பஞ்சாங்கத்தில் எப்படிப் போட்டிருக்கிறார்களோ வழக்கத்தில் எப்படியிருக்கோ அவ்வழக்கப்படி அதில் நம்பிக்கை வைத்து நாம் கட்டாயமாகச் செய்யலாம். ஹனுமத் ஜயந்திக்கோ, கருட ஜயந்திக்கோ வ்ரதம் என்றோ, விசேஷ திருவாராதனம் செய்வதென்று ஸம்ப்ரதாயத்தில் வரவில்லை. ஆனால் விசேஷ திருவாராதனம் செய்வதினால் தவறொன்றுமில்லை. மேலும் வ்ரதம் என்று கிடையாது அந்தந்த இடங்களில் எப்படிச் சொல்கிறார்களோ அதன்படி போய்ச் சேவிப்பதே விசேஷம்.

பொங்கல் என்பது அன்னத்தினாலே செய்யப்படுவதால் அதைப் பலகாரமாக ஸ்வீகரிக்கும் வழக்கமில்லை.

ஏகாதசி விரத தினத்தில் திருத்துழாயை உட்கொள்ளும் வழக்கமில்லை.

காம க்ரோதங்ளை வெல்வதற்கு மனதை மட்டுமே கட்டுப்படுத்த வேண்டும். மனதைக் கட்டுப்படுத்துவது மிகவும் கடினமாயிற்று என்று அர்ஜுனன் கேள்வி கேட்டதற்கு கிருஷ்ணன் கஷ்டமே, அப்யாசத்தினாலும் வைராக்கியத்தினாலும் அதைச் சாதிக்க முடியும் என்ற பதில் கூறியிருக்கிறார். அதனால் முயற்சித்துக் கொண்டே இருந்தால் கண்டிப்பாக வெற்றி பெறலாம். பெருமாளிடத்தில் நாம் ஈடுபாட்டை அதிகரித்து கொள்ளவேண்டும். அதாவது பெருமாள் கைங்கர்யம், காலக்ஷேபம், அனுஷ்டானம் போன்றவற்றில் ஈடுபடவேண்டும். இப்படி இது அதிகரிக்க அதிகரிக்க வெளி விஷயங்களில் உள்ள காம க்ரோதங்கள் குறையும். இதை ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில் கண்ணனே சொல்லியிருக்கிறான்.

எந்த ஒரு தாயாரும் என்ன ஒரு அபசாரப்பட்டாலும் கூட தன்னுடைய குழந்தை கஷ்டப்படட்டும், கெட்டுப் போக வேண்டும் என்று நினைக்கவே மாட்டாள். அதனால் பண்ணிய அபச்சாரங்களுக்கு அவர்‌ இருக்கும் பொழுதே ப்ரார்த்தனை பண்ணிக் கொண்டிருக்கலாம். இப்பொழுது பண்ணவேண்டும் என்றால் சர்வ லோக மாதாவான தாயாருடைய சன்னதிக்குச் சென்று தான் பண்ணிய அபசாரங்களை ஸ்வயமே விஞ்ஞாபித்துக் கொண்டு சேவித்து அபராத க்ஷமாபணம் பண்ணிக் கொள்ளலாம்.

பொதுவாக எந்தச் சுபகார்யம் நடக்கும் பொழுதும் அந்தப் பத்திரிக்கை எழுதப்பட்டு விட்டால் அதன்பின் இதர நிமந்த்ரத்திற்கு இருக்கின்ற வழக்கம் இல்லை. பத்திரிக்கை எழுதுவதே கணக்கு என்று வழக்கமாக வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

தாயாதிகள் என்றால் சொத்தைப் பங்குகொள்பவர்கள் என்று அர்த்தம். அதாவது ஒரு அப்பாவிற்கு 2 அல்லது 4 புத்திரர்கள் இருந்தால், தந்தையாரின் சொத்தை புத்திரர்கள் அனைவரும் பங்கிட்டுக்கொள்வார்கள். தாயத்தை அதாவது சொத்தை பங்குப்பொட்டுக்கொள்வதால் பங்காளிகள் என்று தமிழில் சொல்கிறோம். இப்படியாக ஒரு அப்பா அவருக்கு இரண்டு புத்திரர்கள், இவர்கள் இரண்டாம் தலைமுறை. பின் இந்தப் புத்திரர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் இரண்டு இரண்டு புத்திரர்கள் என்றால், அவர்கள் மூன்றாம் தலைமுறை. இப்படியாக ஏழு தலைமுறை வரை உள்ளவர்கள் 10 நாள் பங்காளிகள், எட்டாம் தலைமுறையிலிருந்து 14 தலைமுறை வரை உள்ளவர்கள் 3 நாள் தாயாதிகள்.

12 மாத ஸங்க்ரமணங்களிலும் தர்ப்பணம் அனுஷ்டிப்பது உத்தம கல்பம். நான்கு மாதங்களையாவது அனுஷ்டிப்பது மத்யம கல்பம். அவரவர் சௌகர்யப்படி அனுஷ்டிக்கிறார்கள் தவறொன்றுமில்லை.

தனுர் மாதத்தில் மாத்திரமே சூர்யோதயத்திற்கு முன்பு திருவாராதனம் செய்ய வேண்டும். மற்ற மாதங்களில் க்ரஹண காலமாகயிருந்தால் திருவாராதனம் செய்யலாம். ஏனைய சமயங்களில் சூர்யோதயம் ஆகும் நேரம் சந்தியாவந்தனங்களைச் செய்துவிட்டுதான் திருவாராதனம் செய்யும் வழக்கம். ஒருவேளை வெளியே செல்லவேண்டுமானால் சூர்யோதயத்திற்கு முன் அர்க்யம் விட்டு உதயத்திற்கு உபஸ்தானம் பண்ணி, அதற்குப்பின் வேண்டுமானால் மாத்யானிகம் பண்ணி உடனே திருவாராதனம் பண்ணலாம். ரொம்ப அல்ப துவாதசியாக இருந்ததானால் சூர்யோதயத்திற்கு முன் திருவாராதனம் பண்ணலாம்.

1.சாளக்கிராம திருவாராதனத்தின் பொழுது திதி,வாரம்,நக்ஷத்திரங்கள் சொல்லி சங்கல்பித்துக்கொள்ளும் வழக்கம் உண்டு. 2. சூர்யோதயத்திற்கு முன்பு தனுர்மாத ஆராதனம் செய்தபின் சந்த்யாவந்தனம் செய்யவேண்டும். சூர்யோதயம் ஆகிவிட்டால் சந்த்யாவந்தனம் செய்தபிறகு தனுர்மாத ஆராதனம் செய்யவேண்டும்.

ஜாகரண விரதம் நம்முடைய ஸம்ப்ரதாயத்தில் அவசியம் வேண்டியதுதான், அனுஷ்டிப்பது உத்தமம். சக்தியிருந்தால் அவசியம் அனுஷ்டிக்கலாம்.

பாதுகா ஸஹஸ்ரநாமம் ஸ்தோத்ரம் எப்போது வேண்டுமானாலும் சேவிக்கலாம். பாதுகா ஆராதனம் என்பது பெருமாள் திருவாராதனம் போல் சுத்தமாக இருந்து பண்ணவேண்டியது. பெருமாள் திருவாராதனம் காலையில் எப்படிச் சுத்தமாக இருந்து பண்ணவேண்டுமோ அப்படித்தான் பண்ண வேண்டும். மாலையில் அந்தச் சுத்தி இருக்காது. மேலும், பொதுவாக காலையில்தான் பண்ணுவார்கள் மாலையில் பண்ணும் வழக்கமில்லை.

கோயில்களில் கிடைக்கும் புளியோதரை, பொங்கல் (கலந்த சாதம்) போன்ற ப்ரசாதத்தில் உப்பு சேர்த்திருப்பார்கள். பொதுவாக உப்பு சேர்த்த வஸ்துவிற்கு பரிசேஷனம் பண்ணக்கூடாது.

பெருமாள் திருவாராதனம் மாத்யானிகம் செய்த பிறகுதான் செய்ய வேண்டுமா என்றால் அதுதான் அதற்கு சமயம். அதாவது அனுஷ்டான க்ரமப்படியாக மாத்யானிகத்திற்குப் பிறகுதான் திருவாராதனம் பண்ணவேண்டும். வேறு காரணங்களால் ஒருவேளை திருவாராதனம் முன்னாடி பண்ணும்படி நேர்ந்தால், மாத்யானிகத்திற்கு முன் அபிகமன ஆராதனத்தை விசேஷனமாக பண்ணிவிட்டு, மாத்யானிகத்திற்குப் பின் சுருக்கிப் பண்ணலாம் என்று கூறுகிறார்கள். பொதுவாக க்ருஹஸ்தர்காள் அபிகமன ஆராதனத்தைச் சுருக்கமாக பண்ணுவார்கள், அதாவது பெருமாளுக்குச் சுப்ரபாதம், சில ஸ்தோத்ரங்கள் சொல்லி சுருக்கமாகப் பண்ணுவார்கள். பின் இஜ்யாராதனத்தைப் பெரியதாகப் பண்ணுவார்கள். ஸந்யாசிகள் அபிகமனத்தைச் விசேஷமாகப் பண்ணி, இஜ்யாராதனம் சுருங்கலாம். க்ருஹஸ்தர்களுக்கு சில காலவிசேஷத்தின் போது, அதாவது நேரமில்லாத போது (ஆபத்காலம் என்று சொல்வார்கள்) அபிகமனத்தைச் விசேஷமாகப் பண்ணிவிட்டு, இஜ்யாராதனத்தைச் சுருக்கிக்கொள்ளலாம்.

எல்லா விஷ்ணு கோவில்களிலும் நாலாயிரம் சேவிக்கலாம் இதில் சந்தேகமே வேண்டாம். கோவில்காரர்கள் அனுமதித்தால் தாராளமாகச் சேவிக்கலாம்.

ஶாஸ்த்ரம், ஸம்ப்ரதாயம் என இரண்டு இருக்கிறது. யஸ்யாபவத் சொல்வதென்பது ஸம்ப்ரதாயத்தைச் சேர்ந்தது. மற்ற ஸம்ப்ரதாயத்தில் என்ன இருக்கிறது என்று தெரியவில்லை. பொதுவாக நாமெல்லாம் ஸ்ரீமான் வேங்கட, யஸ்யத் விரத என்று வைத்துக்கொண்டிருக்கிறோம் அல்லவா அது போலதான் யஸ்யாபவத் என்பதும். ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஆஶ்ரமத்தில் தனியாக இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

மார்கழி மாதத்தில் காலையில் செய்ய வேண்டிய அனுஷ்டானத்தில் முக்கியமானது காலையில் எழுந்து திருப்பாவை சொல்வது. ஸ்த்ரீகள் கார்த்தால எழுந்து வாசல் தெளித்து கோலம் போட்டு விளக்கேற்றி வைக்க வேண்டும். மார்கழி மாதத்தில் பிம்மாலையில் விளக்கேற்றுவது விசேஷம். அதேபோல் திருப்பாவை அவசியம் அனுசந்தானம் பண்ணவேண்டும். திருவாராதனம் நடக்காத பக்ஷத்திலும் திருப்பாவை கட்டாயம் சேவிக்க வேண்டும். கோதாஸ்துதி தெரிந்தால் அதையும் சேவிக்கலாம்.

உபன்யாசகர் ஆக வேண்டும், பகவத் விஷயங்களைப் பேசவேண்டும் என்றால் முதலில் பகவத் விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும். ஒரு ஸதாசார்யன் மூலமாக விஷயங்களை நன்கு க்ரஹித்துக் கொள்ளவேண்டும். காலக்ஷேபாதிகள் எல்லாம் பண்ணவேண்டும். அதற்கு பிறகு ஆசார்யன் நியமித்தால் மட்டுமே விஷயங்களை வெளியேபோய் சொல்லவேண்டும். அவருடைய அனுமதி பெற்றுதான் விஷயங்களை வெளியே போய் சொல்ல வேண்டும். ஆசார்யன் நியமித்தால்தான் அந்தக் காரியத்தைச் செய்ய வேண்டும். ஸத்ஸம்ப்ராயத்தில் வராதவர்கள் எல்லாம் விஷயங்களைச் சொல்லுவது என்பது சரியல்லதான். அதாவது அது ஸம்ப்ரதாய விஷயமாக ஆகாது. அவர்கள் பேசுவது வேறு பேச்சாக இருக்கலாம். ஆனால் அதை ஸம்ப்ரதாய விஷயமாக கருத முடியாது. அதை ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸத்ஸம்ப்ரதாயத்தில் இருப்பவர்கள்போய் கேட்க வேண்டும் என்கின்ற அவசியம் கிடையாது. இதே ஒரு ஸதாசார்யன் மூலமாக உபதேசங்களைப் பெற்று அந்த ஆசார்யன் நியமனத்தின் பேரில் ஒருவர் விஷயம் சொல்லுவரேயானால் அந்த விஷயங்களைக் கேட்பதில் தவறில்லை. அந்த விஷயங்களை ஸ்த்ரீகள் சொன்னாலும் சரி அல்லது ப்ராமணர்கள் அல்லாதவர் ஒருவர் விஷயத்தை ஸதாசார்யனிடத்தில் கேட்டுக் கொண்டு அதை அவர் சொல்ல வெளியே சென்று நான்கு பேருக்குச் சொன்னாலும் அது தவறல்ல. ஆனால் YouTubeல் இந்த மாதிரி ஹிந்து அல்லாதவர்கள், எந்த ஒரு ஸத் உபதேசங்களையும் பெறாதவர்கள் எல்லாம் சொல்லக்கூடிய விஷயங்களைக் கேட்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

இந்தக் கேள்வியில் ராமானுஜ சம்பந்தம் இல்லாத ப்ராமணர் அல்லாதவர்கள் என்று போட்டிருக்கிறது. இந்தக் கேள்வி கொஞ்சம் வேடிக்கையாகதான் படுகிறது. ஏனென்றால் தேசிகருடைய ஸ்ரீஸூக்திகளைச் சேவிக்கணும்னு ஒருவர் நினைத்தால் அவருக்கு ராமானுஜ சம்பந்தம் இல்லாமல் எப்படி இருக்க முடியும்? அந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் பரம்பரையில் வரவில்லை என்றால் தேஶிகன் ஸ்ரீ ஸூக்தியை வாசிக்க ஆசை எப்படி ஏற்படும் என்று அடியேனுக்குப் புரியவில்லை. அதனால் பாதுகா ஸஹஸ்ரம் கற்றுக் கொள்கிறார்கள் சேவிக்கணும் என்று நினைக்கிறார்கள் என்றால் அவர்களுக்கு தேசிகனிடத்தில் ஒரு ருசி இருக்கிறது என்று தெரிகிறது. தேஶிகனிடத்தில், தேஶிகன் விஷயத்தில் ஒரு ஈடுபாடு இருக்கிறது என்று தெரிகிறது. அதனால் ராமானுஜ ஸம்ப்ரதாயத்திலும் ஈடுபாடு இருக்கிறதாகதான் புரிகிறது. அதனால் இதைக் கற்றுக்கொண்டு அகத்தில் அவரவர் த்ருப்திக்குச் சேவிப்பது சரியாகத்தான் தோன்றுகிறது. ஆனால் கோவில்களில் சேவிப்பதற்கு பல நியமங்கள் உண்டு. அந்த நியமங்களின் ப்ரகாரம் எந்தக் கோவில்களில் எப்படிச் சொல்கிறார்களோ அப்படித்தான் சேவிக்க முடியும். திவ்ய தேச கோவில்களில் கோஷ்டியினரை தவிர வேறு யாரும் சேவிப்பதற்கு அனுமதி கிடையாது. நவீனமாக ஏற்பட்ட கோவில்களில் எல்லாம் எல்லாரும் சேவிக்கலாம் என்று வந்து கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் பொதுவாக ப்ராமணர் அல்லாதவரோ அல்லது ராமானுஜ சம்பந்தம் அல்லாதவரோ கோவில்களில் சேவிப்பது பெரும்பாலும் அனுமதிக்கப்படுவதாகத் தெரியவில்லை.

ப்ரபன்னர்கள் ராகவேந்த்ர ஸ்லோகம் சொல்லுவதோ , மந்த்ராலயம் போவதோ, ராகவேந்த்ரரை ஆசார்யனாக ஏற்றுக் கொள்வதோ, இவையெல்லாம் பண்ணக்கூடாது. ஓரான் வழியாக வந்த குருபரம்பரையில் இருக்கின்றவர்களே ஆசார்யர்கள். அந்தக் குருபரம்பரையில் இருக்கின்ற ஆசார்யன் ப்ரபத்தி செய்து வைத்தால்தான் அது ஸ்ரீமன் நாராயணனுடைய திருவடியில் நம்மைக் கொண்டு போய் சேர்க்கும். அதனால் அப்பேர்ப்பட்ட ஸதாசார்யனிடம் ப்ரபத்தி பண்ணிக் கொண்டவர்கள் அவரையும் அந்த ஆசார்யன் பரம்பரையில் வந்த எல்லா ஆசார்யாளை மட்டும்தான் ஆசார்யனாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

க்ருஹத்தில் பெருமாளுக்கு ஏற்றும் சொக்கப்பானையில் அவசியம் நெல் இருக்க வேண்டும். நெல்லை ஒரு புதிய வஸ்த்ரத்தில் மூட்டைகட்டி அதை நெய்யில் தோய்த்து வைக்க வேண்டும். சில க்ருஹங்களில் கோதுமை கொள்ளு போன்ற தானியங்களைச் சேர்த்துக் கொள்ளும் வழக்கம் இருக்கிறது.

பொதுவாக பின்னமான மூர்த்தியை அகத்தில் ஏளப் பண்ணிக்கொண்டு திருவாராதனம் செய்வதில் சில பாதகங்கள் உண்டு என்று ஶாஸ்த்ரத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அதனால் வேறு சாளக்கிராம மூர்த்தியை ஏளப் பண்ணிதான் திருவாராதனம் பண்ணவேண்டும். அதுவரை அப்படிப் பண்ணிக் கொண்டிருக்கலாம்.

உபநிஷத் பாகம் என்பது சாக்ஷாத் எம்பெருமானைச் சொல்வது. மற்ற பாகங்கள் எல்லாம் ஒரு தேவதையைச் சொல்லி அந்தத் தேவதைக்கு அந்தர்யாமியாக ஒரு பகவானைச் சொல்லும். திருமஞ்சனத்தின் போது சேவிப்பவர்கள் எல்லாரும் ஏதாவது ஒரு பாராயணம் பண்ணவேண்டும் என்கின்றபோது, உபநிஷத் சாக்ஷாத்தாக எம்பெருமானைச் சொல்வதால் அதைச் சேவிப்பார்கள். அதைச் சொல்வது விசேஷம் என்று ஸ்வாமி தேஶிகனே சொல்லியிருக்கிறார். அதனால் அந்த ரீதியில் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறோம்

துளசியை முதல் நாள் காலையில் க்ரஹித்து வைத்துக்கொள்ளலாம். மதியத்திற்கு மேல் பண்ணக்கூடாது. சூர்யோதயத்திற்கு முன்னும் துளசியை க்ரஹிக்க முடியாது. புஷ்பங்களை மலர்ந்தபின் க்ரஹித்துக் கொள்ளலாம். சூர்யோதயத்திற்கு முன் ஐந்து மணிக்குச் சில சமயங்களில் புஷ்பங்கள் மலர ஆரம்பித்து விடும். அப்படி மலர்ந்தால் அந்தச் சமயத்தில் நாம் புஷ்பங்களை க்ரஹித்துக் கொள்ளலாம்.

அனத்யயனம், சந்த்யாகாலம், அஶௌசகாலம் இந்தச் சமயங்களில் திவ்யப்ரபந்தம் சேவிக்கக்கூடாது என்று கேள்வியில் நீங்களே குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள். இதைத் தவிர வேறொன்றும் விசேஷமாக இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

ஆசார்யனின் திருவத்யயனத்தை சிஷ்யன் விசேஷமாக கொண்டாட வேண்டும். அதாவது எப்படிப் புத்ரர்கள் தன் பிதாவிற்கு திருவத்யயனம் செய்கிறார்களோ, அதேபோல் நன்றாக விசேஷமாக கொண்டாடலாம். அப்படிக் கொண்டாடியே ஆக வேண்டும் என்கின்ற நிர்பந்தம் எதுவும் கிடையாது. அது இல்லாமல் நாம் சுருக்கமாக பண்ணுவதாக இருந்தால் சேவாகாலம், சாற்றுமுறை ஆசார்ய சம்பாவனை இவையெல்லாம் பண்ணி ஒரு ப்ராமண போஜனம் பண்ணி வைத்து தக்ஷிணை கொடுக்கலாம். இப்படிச் செய்வது வழக்கத்தில் உள்ளது நிறையபேர் இப்படிச் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

நாம் அணிந்த தங்க நகைகளை, பெருமாளுக்குச் சாத்துவதற்கு முன் அதற்கென்று ஒரு தனி சுத்தி பண்ணுவது வழக்கம். நாம் அணிந்த தங்க நகையாக இருந்தால், புடம் போட்டு எடுப்பது போன்று ஒன்று செய்வார்கள், அக்னியில் காய்ச்சி எடுப்பது என்று சொல்வார்கள். அப்படிச் செய்துவிட்டு அதன் பின்னே பெருமாளுக்கு சாத்துவது என்று வழக்கம். ஏனென்றால் தங்கத்திற்கு அக்னியினாலே தான் சுத்தி. தங்கம் என்பது திரும்பத் திரும்ப அக்னியில் காய்ச்சப்பட்டு வேரொன்றாகச் செய்யப்பட்டுத்தான் நம் கைக்கு வருகிறது. அதனால் அந்த ரீதியில் அதைப் பண்ண வேண்டும். அதனால் கடைகளில் அப்படிப் ‌ பண்ணிக் கொடுச்சொல்லிக் கேட்டால் செய்து கொடுப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

பெருமாளுக்குச் சாற்றிய துளசி மாலையை ப்ரசாதமாக ஏற்று ஜபம் தர்ப்பணம் திருவாதனத்திற்கு உபயோகப்படுத்தலாமா அதாவது நாம் போட்டுக் கொள்ளலாமா என்று கேட்கிறார் என்று நினைக்கிறேன். பெருமாளுக்குச் சாற்றிய துளசி மாலை நாம் கழுத்தில் அணிந்து கொண்டு பண்ணலாம், ஆனால் நாள் முழுவதும் அணிவது வழக்கம் கிடையாது. அல்பஶங்கை மற்றும் தீட்டுச் சமயங்களிலும் அணியக்கூடாது. தனியாக அணியலாம். துளசி மாலையில் ஒரு சின்ன விஷயம் அது என்னவென்று கேட்டால் அதை நிரந்தரமாக சாற்றிக் கொண்டிருக்க மாட்டார்கள். துளசி மாலையில் இரண்டு வகை இருக்கின்றது. ஒன்று துளசி இலையினால் செய்த மாலை மற்றொன்று துளசி மணியினால் செய்யப்பட்ட துளசி மணி மாலை அதாவது துளசி வடம். இந்தத் துளசி வடத்தை வைத்துக் கொண்டு ஜபம் தர்ப்பணம் திருவாராதனம் எல்லாம் பண்ணுவார்களே தவிர துளசி மாலை அதாவது துளசி ஜலத்தை வைத்து, துளசி இலை மாலையை வைத்துக்கொண்டு பண்ணுவது வழக்கம் கிடையாது. உங்கள் கேள்வி எதைப்பற்றி என்று தெரியவில்லை. துளசி மணிமாலை(துளசி வடம்) என்று இருந்தால் அதைத் தாமரை மாலையுடனும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம் இல்லை தனியாகவும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் அதுவும் சுத்தமாக இருக்க வேண்டும் தீட்டுச் சமயங்களில் கூடாது, நாம் வெளியில் செல்கிறோம் பேருந்தில் செல்கிறோம் அப்பொழுதெல்லாம் தீட்டு கலக்கும் என்று இருந்தால் அந்தச் சமயங்களிலும் கூடாது.

பெருமாள் பெட்டியைச் சுத்தமாக அலம்பிவிட்டு புண்யாகவாசனம் செய்துவிட்டு ஏளப் பண்ணலாம்.

இந்த வருடம் சனிக்கிழமை இராத்திரி 43-52 ல் மாதம் பிறக்கிறது. ஆகையால் மறுநாள் காலையில் புண்யகாலம். அதாவது மறுநாள் ஞாயிற்றுக்கிழமை1(5 ஜனவரி) சூர்யோதயம் ஆனவுடன், அதாவது அவரவர் இருக்கும் இடத்தில் எப்போது சூர்யோதயம் ஆகிறதோ, ஆன நேரத்திலிருந்து 1 மணி நேரம் 32 நிமிடங்களுக்குள் மாசப்பிறப்பு தர்ப்பணம் பண்ணவேண்டும். குறிப்புகள்: மகர ஸங்க்ரமணத்திற்குப் பிறகு 20 நாழிகை உத்தராயண புண்யகாலம். பகலில் மகரஸங்க்ரமணம் ஸம்பவித்தால் அன்றே புண்யகாலம். ஸூர்ய அஸ்தமனத்திற்குப் பிறகு மகரஸங்க்ரமணமானால் மறுநாள் புண்யகாலம்.

ப்ரதோஷ காலத்தின்போது சந்தியாவந்தனத்தின் காயத்ரி ஜபம் 10 முறை செய்யவேண்டும்.

தீர்த்தவாரி உற்சவத்தின் போது நாம் மூழ்கி எழுவது ஸ்நானம்தான், அதற்கு ஸங்கல்பமும் உண்டு. ஸங்கல்பம் செய்து ஸ்நானம் செய்வதுதான் முறை, அதுதான் விசேஷமும் கூட. ஸ்நானஸாடி உடுத்திக்கொண்டு செய்வார்கள், சிலர் தான் உடுத்திருக்கும் வஸ்த்ரத்துடனேயே செய்வார்கள். ஆக ஸங்கல்பம் செய்துகொண்டு, ஸ்நானாங்க தர்ப்பணம் என எல்லாமே இதற்கு உண்டு.

ஆசாரம் என்றால் அனுஷ்டானத்திற்குத் தேவையான சுத்தி என்று சொல்லலாம். எந்தத் தர்மானுஷ்டானம் சந்தியாவந்தனம், திருவாராதனம் என அனைத்துக்கும் சுத்தி என்பது முக்கியம். அந்தச் சுத்தியைத்தான் ஆசாரம் என்று சொல்கிறோம். சுத்தி இல்லாத அனுஷ்டானம் சரியாக இருக்காது என்று ஶாஸ்த்ரத்தில் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

தம்பதிகாளாக இருந்துகொண்டு வைஶ்வதேவம் யார் செய்கிறார்களோ அவர்களிடமிருந்து வைஶ்வதேவ உபதேச்தைப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும். தன்னை சேர்ந்தவர்கள், அல்லது தன்னுடைய பந்துக்கள், அல்லது க்ருஹஸ்தர்களில் வைஶ்வதேவம் செய்யக்கூடிய மஹான்கள் இருக்கிறார்கள் அவர்களிடமிருந்து உபதேசத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளலாம்.

ஹிந்து மற்றும் ப்ராமணர்கள் அல்லாதவர்கள், ஸம்ப்ரதாய விஷயங்களைப் பற்றி சொல்வதை கேட்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. நமது ஸ்ரீ வைஷ்ணவ குருபரம்பரையில் ஸதாசார்யன் வழியாக வந்த விஷயங்களை, ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பெரியோர்கள் சொல்வதை மட்டுமே கேட்க வேண்டும். மற்ற எல்லாவற்றையும் தவிர்க்க வேண்டும்.

வேதங்களின் பதங்களுக்குத் தனி ஸ்வரம் உண்டு அது மாறாது, அப்படி மாறி வந்தாலும் அதற்குக் காரணம் இருக்கக்கூடும். அந்தக் காரணங்கள் எல்லாம் வ்யாகரணத்தில் “ஸ்வர ப்ரக்ரியா” என்ற இடத்திலும், “ப்ராதி சாக்யம்” என்ற க்ரந்தத்திலும் இருக்கிறது. பெரியவர்களிடம் கேட்டாலே அது நமக்குப் புரியும். வேதத்தில் பாடபேதம் என்பது கிடையாது, ஏனென்றால் அவர்கள் அன்றுமுதல் இன்று வரை ரக்ஷித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அதே சமயம் நீங்கள் சொல்லக்கூடிய பாடபேதங்கள் ஆரண்யகத்தில் மட்டும் வந்திருக்கிறது, மற்றபடி ஸம்ஹிதா ப்ராஹ்மணாதி பாகங்களில் பாடபேதங்கள் கிடையாது. காஷ்மீர் முதல் கன்னியாகுமரி வரை ஸ்வரபேதமோ, பாடபேதமோ கிடையாது. சொல்லும் முறையில் வித்யாசங்கள் வரும், சிலர் நீட்டியோ உரக்கவோ சொல்வார்கள். மற்றபடி எவ்வித வித்யாசமும் இல்லை.

ப்ரபந்த பாராயணத்தின் போது திருவிருத்தம் ப்ரபந்த பாராயணம் சேவிக்கும் வழக்கமுள்ளது. நித்யபடி க்ருஹத்தில் சேவாகாலம் என்பது நாமே வைத்துக்கொள்வதாகும், அதில் திருவிருத்தம் சேவித்தால் தவறில்லை. சேவிக்கக்கூடாது என்ற ஸம்ப்ரதாயமெல்லாம் கிடையாது.

வடதேசத்துக்ஷத்ரிய பெண்ணை மணந்திருந்தாலும் அந்தப் பையன் தன் தாய் தந்தையருக்கு அந்திம ஸம்ஸ்காரம் பண்ணிதான் ஆகவேண்டும், பண்ணாமல் இருக்க முடியாது.

மாற்றிப் பண்ணுவதற்கான சலுகையை ஶாஸ்த்ரம் கொடுக்கவில்லை. ஶ்ராத்தம் என்பது ஶ்ரத்தையாகச் செய்யவேண்டும். அது என்றைக்கு வருகிறதோ அன்றுதான் செய்யவேண்டும். அன்று பண்ணமுடியாமல் தீட்டு வந்துவிட்டால், தீட்டு போகும் அன்று பண்ணவேண்டும். ஒருகால் மறந்துவிட்டால் பண்ணவேண்டும் என்று அதற்கும் ஒரு நாள் சொல்லியிருக்கு. இவை தவிர நாமே ஒருநாள் செய்வதற்கு ஶாஸ்த்ரம் அனுமதி கொடுக்கவில்லை.

ஏகாதசி அன்று பொதுப்பந்தியில் போஜனம் பண்ணாமல் இருப்பதுதான் சரி. எக்காரணமாகிலும் போஜனம் செய்யக்கூடாது. அவர்கள் நிர்பந்தமாக பண்ணால், ஏகாதசியன்று சாதம் சாப்பிடமுடியாது என்றும், எம்பெருமானுக்கு அம்சை பண்ணாததைச் சாப்பிடமுடியாது என்று, நாமும் அதைவிட நிர்பந்தமாக சொல்லவேண்டும். இவ்விஷயத்தில் அவர்களுக்காகத் தயங்கி ஒரு முடிவு எடுக்கவேண்டாம் என்று ஶாஸ்த்ரத்தில் சொல்லியிருக்கு. ஆகையால் தாராளமாக சாப்பிடமுடியாது என்று சொல்லி அன்று நாம் என்ன செய்யவேண்டுமோ அதற்கேற்றார் போல் செய்துகொள்ளலாம்.

சூர்ய க்ரஹணமானாலும், சந்திர க்ரஹணமானாலும் க்ரஹணம் விட்டபின் சூர்யனையோ, சந்திரனையோ பார்த்துவிட்டுதான் விமோசன ஸ்நானம் பண்ணவேண்டும் என்பது பொதுவிதி. சில சமயம் க்ரஹணம் விட்டபின் அல்லது விடும்சமயம் அவர்கள் அஸ்தமனித்து விடுவார்கள், அந்நேரத்தில் அவர்களைப் பார்ரக்கமுடியாது. இதுபோன்ற நேரத்தில் மறுபடியும் அவர்கள் உதிக்கும்வரை காத்திருந்து அவர்களைப் பார்த்துவிட்டுதான் சாப்பிட வேண்டும். வேறுசில சமயம் உதயசமயத்தில் மேகமூட்டம், மழைக்காரணமாக ஒருவேளை சூர்ய, சந்திரனைப் பார்க்கமுடியாமல் போனால் அவர்கள் உதயமாகியிருப்பார் என்று பஞ்சாங்கம் துணைக்கொண்டும், மேலும் அவர்களின் ப்ரகாசம் நமக்குத் தெரியுமல்லவா அதைக்கொண்டும் விமோசன ஸ்நானம் பண்ணலாம் என்று தோன்றுகிறது.

இருவரும் ஆசார்யர்கள்தான், ஆனால் கூட ஸம்ப்ரதாயத்தில் அபிப்ராய பேதம் என்பது நிறைய வந்து விட்டபடியால், தேஶிக ஸம்ப்ரதாயத்தில் ஸ்வாமிதேஶிகன் சொன்ன சில தர்மங்கள், சில அனுஷ்டானங்கள் மணவாளமாமுனிகள் ஏற்கவில்லை என்று இருக்கிறது. அதே போல் அவரின் பக்ஷம் நம் தேஶிக பக்ஷத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. இக்காரணத்தில் பொதுவாக ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் திருநக்ஷத்ரத்தின் போது இருக்கும் ஒரு ஶ்ரத்தை இங்கே குறைகிறதே தவிர, த்வேஷம் என்றெல்லாம் ஒன்றுமில்லை. கொண்டாடவே கூடாது என்றெல்லாம் இல்லை. மணவாளமாமுனிகள் சில க்ரந்தத்தில் தூப்புல் பிள்ளை அருளிச்செய்வார் என்று ஸ்வாமி தேஶிகனைப் பற்றி குறிப்பிட்டிருக்கிறார். ஸ்வாமி தேஶிகன், மணவாளமாமுனிகள் பற்றி குறிப்பிட வாய்ப்பில்லை ஏனென்றால் அவர் மாமுனிக்கு முன்னரே இருந்தவர்.

பொதுவாக புரட்டாசி மாதம் பால் காய்ச்சி, வீடு மாறுவது கிடையாது.

பெண்கள் காக்கைக்குச் சாதம் வைப்பது வழக்கம்தான்.

பரந்யாஸத்திற்குப் பிறகு கட்டாயம் தவிர்க்க வேண்டியவை தேவதாந்தர ஸம்பந்தமும் பாகவத அபசாரமுமாகும்.

க்ரஹண கால சமயத்தில் வேத பாராயணம் செய்யக் கூடாது. அதே சமயம் கோயில்கள் ஏதாவது விசேஷமான உற்சவம், புறப்பாடு அது போல் ஏதாவது இருந்தால் அப்போது கோஷ்டியாக கோயில்களில் செய்யலாம்.

ஹயக்ரீவ ஆராதனத்தின் பொழுது கொலு வைக்கக்கூடிய பல க்ருஹங்களில் லக்ஷ்மீ சரஸ்வதி பொம்மைகளும் இருக்கும். அந்தப் பொம்மைகளுக்கும் சேர்த்து புஷ்பம் சமர்ப்பிப்பது, அக்ஷதை சமர்ப்பிப்பது போன்ற உபசாரங்கள் எல்லாம் பண்ணுவது வழக்கத்தில் தான் இருக்கின்றது. சரஸ்வதி தேவி என்பவள் ஹயக்ரீவருக்கு அடியவள்தான். " दाक्षिण्यरम्या गिरिशस्य मूर्तिः देवी सरोजासनधर्मपत्नी I व्यासादयोऽपि व्यपदेश्यवाचः स्फुरन्ति सर्वे तव शक्तिलेशैः॥ " என்று ஸ்வாமி தேஶிகன் சொல்லியிருப்பதனால் , சரஸ்வதியினுடைய சக்தி எல்லாம் ஹயக்ரீவருடைய சக்தியினுடைய லவலேஶத்திலிருந்துதான் வருகின்றது என்று ஸ்பஷ்டமாகவே இருக்கின்றது. அந்த ரீதியில் ஹயக்ரீவருடைய அடியவளாக அந்த உபசாரங்கள் எல்லாம் அவளுக்கு ஸமர்ப்பிப்பது தவறு இல்லை என்று தோன்றுகிறது. பல க்ருஹங்களில் இது வழக்கத்தில் இருப்பதும் தெரிகிறது.

த்ருஷ்டி சுற்றிப் போடுவது என்பது கோவில்களில் பெருமாளுக்கு இருக்கின்ற ஒரு வழக்கம் தான். பெருமாள் புறப்பாடு முடிந்து திரும்பியபின் அவருக்கு த்ருஷ்டி கழித்தபின் உள்ளே ஏளப் பண்ணுவது வழக்கமாக இருக்கின்றது. இன்றும் பல கோவில்களில் சேவிக்கலாம். அதே போல் க்ருஹங்களில் பெரியோர்கள் எல்லாம் சின்னவார்களுக்கு த்ருஷ்டி கழிப்பது வழக்கத்தில் இருக்கிறது. கற்பூரம் சுற்றிப் போடுவது, உப்பு மிளகு சுற்றிப் போடுவது என்று பெரியோர்கள் வைத்துக் கொண்டுள்ளனர். ஒரு ப்ரபந்நனுக்கு த்ருஷ்டி தோஷம் வந்துவிடும் என்கின்ற பயம் தேவை இல்லை. எம்பெருமான் காப்பான் என்கின்ற மஹாவிஶ்வாசம் கட்டாயம் இருக்கவேண்டும். இப்படி த்ருஷ்டி கழிப்பது என்கின்ற விஷயத்தை எம்பெருமான் நம்மை காப்பான் என்று நமக்கு இருக்கும் விஶ்வாசத்தை ஞாபகப் படுத்திக் கொள்வதற்காகத்தான் வைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அதனால் பெரியோர்கள் வழக்கத்தில் அதை த்ருஷ்டி கழிப்பதற்கு என்று வைத்துக்கொள்ளாமல் எம்பெருமான் நம்மைக் காத்தருள்வான் என்கின்ற நம்பிக்கையை கூட்டிக் கொள்வதற்கான ஒரு காரியமாக வைத்துக் கொண்டுள்ளார்கள் என்றே தோன்றுகிறது.

எம்பெருமானுடைய அடியார்களை எந்தவிதமான தீய பார்வையோ, தோஷமோ எதுவுமே செய்யாது. அதிலிருந்து காத்துக்கொள்ளவேண்டும் என்ற எண்ணமிருந்தால், ஸுதர்ஶனாழ்வாரை த்யானிக்கலாம், ஸுதர்ஶனாஷ்டகம் சேவிக்கலாம், மேலும் அவரை ப்ரதக்ஷிணம் செய்யலாம்.

இக்காலத்தில் பல இடங்களுக்குச் சுற்றுலா போய்விட்டு வருவதென்பது வழக்கத்தில் இருக்கிறது. சந்த் ஞானேஶ்வர் என்பவர் மிகப்பெரிய விட்டல பக்தர், அவரின் சமாதிக்குப் போய் சேவிப்பதென்பதெல்லாம் உசிதமில்லை. அந்த ஆலந்தி என்கிற ஊரில் ஒரு விட்டலன் கோயில் இருக்கிறது அங்கு போவதோ, அந்த ஊரைச் சுற்றி பார்ப்பதோ தவறில்லை.

புரட்டாசி சனிக்கிழமையில் ப்ரபந்னர்கள் விளக்கு அவசியம் ஏற்றலாம். அதில் எந்தவித தோஷமும் தவறும் கிடையாது. வெறும் மாவை கலந்து அம்சை பண்ணவேண்டும், ஏற்றக்கூடாது என்றெல்லாம் கிடையாது. நிறைய பெரியோர்கள் க்ருஹங்களில் விளக்கேற்றி நன்றாகக் கொண்டாடுகிறார்கள். அதனால் அப்படிச் செய்யலாம். அதைத் தவிர ப்ரஹ்மோற்சவம் நடக்கும் சமயங்களில் சில க்ருஹங்களில் விளக்கேற்றுவதில்லை. அது அவரவர் க்ருஹ வழக்கம். அப்படி வழக்கமில்லை என்றால் ப்ரஹ்மோற்சவம் நடக்கும் சனிக்கிழமையில் ஏற்ற வேண்டாம். நவராத்திரியின் போது ஏற்றுவது என்பது சில க்ருஹங்களில் வழக்கமாக இருக்கின்றது. அதுவும் தவறு கிடையாது. அதாவது சில க்ருஹங்களில் விளக்கேற்றுவதற்கு, புரட்டாசி சனிக்கிழமை நவராத்திரியில் வரும் சனிக்கிழமையாக இருக்கவேண்டும் என்கின்ற பழக்கமே இருக்கின்றது. அதனால் அதிலும் தவறு கிடையாது. மஹாளயபக்ஷத்தில் வரும் சனிக்கிழமையில் பொதுவாக ஏற்றுவது இல்லை ஆகையால் அதைத் தவிர்க்கலாம். இந்தக் காரணங்களால் ஐப்பசி சனிக்கிழமையில் விளக்கேற்ற வேண்டும் என்பது எந்த இடத்திலேயும் வழக்கத்தில் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை .புரட்டாசி சனிக்கிழமையில் ஏற்றுவதுதான் திருவேங்கடமுடையானுக்கு உசத்தி . அப்பேர்ப்பட்ட சனிக்கிழமை கட்டாயம் நேரும். அந்தச் சமயத்தில் அவசியம் ஏற்றலாம்.

இராமானுஜ அடியார்களாக ஆனபிறகு வர்ணாஶ்ரம தர்மம் கட்டாயாமாக மாறாது. அவர்களுக்கு வைஷ்ணவத்வம்தான் வருமே தவிர, வர்ணமோ, ஆஶ்ரமோ மாறாது. அதன் தர்மத்தை மீறுவது தவறாகும்.

ஆம், ப்ரம்ஹா மற்றும் சிவனுக்கு ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் என்ற ஸ்தானம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. ஸ்ரீமத் பாகவத புராணத்தில் சொல்லியுள்ளது. ஸ்வாமி தேஶிகனும் ப்ரதம ஸ்ரீவைஷ்ணவன் என்பதாகக் குறிப்பிடுகிறார். அடியவர்க்கு அடியவர் என்று கேள்வியில் குறிப்பிட்டதுபோல் ஸ்தோத்ரம் இருந்தால் பண்ணலாம். வேதத்தில் சில மந்த்ரங்கள் இருக்கு, புராணத்திலும் அந்த மாதிரி சில ஸ்துதிகள் எல்லாம் இருக்கின்றது, நாம் அந்த மந்த்ரங்களையும், புராணத்தில் இருக்கின்ற ஸ்துதிகளையும் சொல்லிக் கொண்டுதான் இருக்கின்றோம். ஆனால் அடியவர்களுக்கு அடியவர் என்று நினைத்து நாமாக ஸ்தோத்ரம் பண்ணுவதோ, நாமாக கோயில்களுக்குப் போய் சேவிக்கின்றதோ கூடாது. இதெல்லாம் ஒரு விதமான ஒரு பாதுகாப்புக்காக பண்ணியிருக்கிறார்கள். அதாவது புத்திமாறிப் போய்விடக் கூடாது. நாராயணனே பரதத்துவம் என்பதில் நமக்கு எந்த விதத்திலுமே கொஞ்சம்கூட சமரசமே இருக்கக்கூடாது. அதனால் இதிஹாச புராணங்களில் வேதங்களில் எந்த அளவு நமக்கு அனுமதி கொடுத்திருக்கிறார்களோ அதைமட்டும் நாம் செய்தால் போதும். மற்றது எதுவும் செய்யவேண்டியது இல்லை. புராணத்தில் நாராயணன்தான் பரதத்துவம் என அவர்கள் காட்டுகிறார்கள் என்றுதான் இருக்கின்றது. கொஞ்சம் மெதுவாக காட்டுவார்கள். உடனே காட்டிக்கொடுக்க மாட்டார்கள். 7/8 ஜன்மம் அல்லது பல ஜன்மங்கள் எடுத்த பின்பு எம்பெருமானிடத்தில் சேர்த்து விட்டு விடுவார்கள் என்று இருக்கின்றது. பல புராணங்களில் இந்த விஷயம் இருக்கின்றது. எத்தனையோ ஜன்மத்தில் ருத்ரனுடைய பக்தனாக இருந்தவர், பிறகு பெருமாளுடைய பக்தனாக மாறியிருக்கிறார் என்றெல்லாம் நிறைய சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அவரவரின் ஶ்ரத்தைக்கெல்லாம் ஏற்றார் போல், அததற்கான முறை என்று ஒன்று இருப்பதனால அவர்கள் உடனடியாக காட்டாமல் மெதுவாகத்தான் செய்வார்கள்.

ஆம் அல்ப த்வாதசி காலங்களில் மாத்யாஹ்நிகம் செய்த பிறகுதான் பாரணை பண்ணவேண்டும் என்று இருக்கிறது. அதனால் அன்று சூர்யோதயத்திற்குப் பின் சந்த்யாவந்தனம், மாத்யாஹ்நிகம் எல்லாம் பண்ண முடிந்தால் வேகமாக அவற்றைப் பண்ணிவிட்டு சாப்பிடலாம். அப்படி இல்லாவிட்டால் கூட மாத்யாஹ்நிகத்தை முன்னாடியே பண்ணிவிட்டுத்தான் சாப்பிட வேண்டும் என்று இருக்கின்றது. ஒருவேளை காலம் தவறி சூர்யோதயத்திற்கு முன்னே மாத்யாஹ்நிகம் பண்ண வேண்டும்படி ஏற்பட்டுவிட்டால், மாத்யாஹ்நிகம் சமயத்தில் மறுபடியும் பண்ண வேண்டும் என்று ஒன்றும் உண்டு.

ஸ்வாமி தேஶிகனுக்கு ஒரே சிஷ்யர் ஒரே ஸம்ப்ரதாயம் என்று இல்லை. நிறைய சிஷ்யர்கள் இருக்கின்றனர். அவர்கள் மூலமாக நிறைய பரவி இருக்கிறது. இது தேஶிகருக்கு மட்டும் இல்லை, பகவத் இராமானுஜர் காலத்திலிருந்தே, இராமானுஜர் வரைக்கும் ஒரே ஸம்ப்ரதாயம். இராமானுஜருக்குப் பின் அவருக்கு அநேக சிஷ்யர்கள். அவர் 74 ஆசார்யர்களை நியமித்தார் என்று இருக்கின்றது. அதனால் 74 விதமாக அந்தப் பரம்பரை வருகிறது. அப்படி வரும்போது சின்னச்சின்ன விஷயங்களில், அனுஷ்டானம் முதலான விஷயங்களில் அபிப்ராய வித்யாசம் வரும். அது வந்ததால் அதுவே ஒரு ஸம்ப்ரதாயமாக மாறிப்போய் விடுகிறது. இதெல்லாம் ஶாஸ்த்ர அனுமதம். ஸ்வாமி தேஶிகனே இதைச் சொல்லியிருக்கிறார். அதாவது “தேச காலாதி பேதத்தினாலே ஆசார‌ அனுஷ்டான பேதங்கள் எல்லாம் ஶாஸ்த்ர சம்மதம்” என்று. அதனால் தேசத்திலேயோ, காலத்திலேயோ இதை அனுசரித்து ஸம்ப்ரதாயத்தில், ஆசாரத்தில், அனுஷ்டானத்தில் வித்யாசங்கள் எல்லாம் வரும். எல்லா தேசத்திலும் ஒரே மாதிரி ஆசாரம் இருக்காது என்று ஶாஸ்திரமே இதை ஒத்துக் கொண்டுள்ளது. அந்த ரீதியில் இது ஶாஸ்த்ர சம்மதம்தான். ப்ரதானமான விஷயம் என்னவென்றால் ஸ்ரீமன் நாராயணனே பரதத்துவம். அவனிடத்தில் ஶரணாகதி பண்ண வேண்டும். தேஶிகன் ஸம்ப்ரதாயத்தில் அதில் நமக்குள் எந்த ஒரு வித்யாசமும் கிடையாது.

தர்பணத்திற்கு முன் பெருமாள் தீர்த்தம் ஸ்வீகரிக்கும் வழக்கமில்லை. பெருமாள் திருவாராதனம் எல்லாம் முடித்துவிட்டு, தர்ப்பணம் முடித்து விட்டுத்தான் பெருமாள் தீர்த்தம் ஸ்வீகரிப்பது வழக்கம்.

ஶ்ரார்த்த தினம் அன்று திருவாராதனத்தில் சாளக்கிராமத்திற்குத் திருமஞ்சனம் செய்யக்கூடாது என்று கிடையாது. ஸ்மார்த்த ஸம்ப்ரதாயத்தில் அவர்கள் செய்ய மாட்டார்கள் என்று கேள்வி. ஆனால் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஸம்ப்ரதாயத்தில் அவசியம் அன்று சாளக்ராமத்திற்குத் திருவாராதனமும், திருமஞ்சனமும் பண்ண வேண்டும்.

பித்ரு தோஷம் என்று ஜாதகத்தில் காண்பித்துக் கொடுப்பதாக சொல்கிறார்கள். பித்ரு கார்யங்களை அதாவது ஶ்ரார்த்தம், தர்ப்பணம் முதலியவைகளை, நாமோ அல்லது நம் முன்னோர்கள் சரியாகப் பண்ணவில்லை என்றாலோ, துர்மரணம் முதலானது எல்லாம் வரும் போதோ, அந்தப் பித்ருக்களுக்கு அதிருப்தி ஏற்பட்டு விடுகிறது. எப்போதுமே நாம் செய்யும் ஶ்ரார்த்தாதிகளினால்தான் அவர்களுக்கு த்ருப்தி வரவேண்டும். அதனால் பித்ருக்களுடைய அதிருப்தியானது குடும்பத்தை நேராக பாதிக்கின்றது. அதனால் குழந்தைகள் பிறக்காமல் இருத்தலோ, குழந்தைகளுக்கு தோஷம் இருத்தலோ காண்பிக்கிறது. ஜாதகத்திலும் காண்பிக்ககிறது என்பதாகச் சொல்வார்கள். இப்படி ஒன்று ஶாஸ்த்ரத்தில் இருப்பது வாஸ்தவம். ஶரணாகதி பண்ணியவர்கள், அதிலும் குறிப்பாக தவறாமல் ஶ்ரார்த்தம் தர்ப்பணம் எல்லாம் சரியாகப் பண்ணுபவர்கள் இந்தப் பித்ரு தோஷத்தை பற்றி பெரிய அளவில் கவலைப்பட வேண்டிய அவசியம் கிடையாது. பெருமாள் இருக்கின்றார், அவர் பார்த்துக் கொள்வார். அதனால் ப்ரச்சினை ஒன்றும் இருக்காது. குடும்பத்தில் இன்னும் பெரிய அளவில் பாதிப்பு என்று இருந்தால் நம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பாதிக்காத ரீதியில் நாம் ஏதாவது பரிகாரம் பண்ணலாம். இராமேஸ்வரம் போய் தர்ப்பணம் செய்வது என்று சொல்வதெல்லாம் நம் பெரியோர்கள் யாரும் செய்வது கிடையாது. வேறு ரீதியில் நாம் ஏதாவது பண்ணலாம்.

க்ரஹண காலத்தில் கொடுக்கும் தானத்திற்கு தோஷம் கிடையாது. க்ரஹண காலத்தில் தானம் கொடுக்கலாம், தானம் வாங்கலாம் ஒரு தோஷமும் (இருவருக்கும்) ஒட்டாது. க்ரஹண காலத்தில் திருவாராதனம், திருமஞ்சனம் இதெல்லாம் விசேஷம் என்று இருக்கின்றது. கோயில்களில் எல்லாம் பல ஸம்ஹிதைகள் இருக்கிறது, அதில் பல ஸ்ம்ப்ரதாயங்கள் உண்டு. பாஞ்சராத்ர ஸம்ஹிதைகளே நிறைய‌உண்டு. அந்தந்த ஸம்ஹிதைகளை அனுசரித்து அந்தந்தக் கோயில் ஆசாரம் என்பதும் நிறைய உண்டு. ஒரே மாதிரி இருக்கும் என்று சொல்ல முடியாது. அதனால் அதை அனுசரித்து அவர்கள் அந்த மாதிரி செய்கிறார்கள். பெருமாளுக்குட்பட சுத்தி செய்ய வேண்டும். இதெல்லாம் எத்தனையோ ஆகமங்கள், ஶாஸ்த்ரங்கள், ஸ்ம்ப்ரதாயங்கள். இவை எல்லாமே ஶாஸ்த்ர அனுமதம் என்று வைத்துக் கொள்ளலாம். புண்யகாலம் என்றால் மிகவும் விசேஷமான காலம் என்கின்ற அர்த்தத்தில் சொல்லவில்லை. அந்த க்ரஹண காலத்தில் ஸ்நானம், தர்ப்பணம் முதலானது எல்லாம் விசேஷம் என்று இருக்கின்றது. அந்த அடிப்படையில் அது புண்யகாலம் என்று சொல்லியிருக்கின்றது. அதைத்தவிர க்ரஹண கால தோஷம் என்று ஒன்று உண்டு. அந்தத் தோஷம் அதில் எப்போதுமே இருந்து கொண்டு இருக்கிறது. ஒரு விதத்தில் அது புண்யகாலம் என இருக்கிறது என்பதற்கு உதாரணமாக தானத்தை எடுத்துக் கொண்டால் சாதாரண காலத்தில் செய்யும் தானத்தை விட க்ரஹண காலத்தில் செய்யும் தானம் மிகவும் விசேஷமானது. அதனால் ஸ்நானம், தர்ப்பணம், திருவாராதனம், ஜபம், தானம் இவையெல்லாம் விசேஷமாக அதில் நடக்கின்றபடியாலும், விசேஷமான பலனைக் கொடுக்கும் என்று சாஸ்த்ரம் சொல்லியிருக்கும் படியினால் அதற்கு புண்யகாலம் என்று பெயர். அதே சமயத்தில் க்ரஹண காலத்திற்கு மற்ற விதத்தில் பார்க்கும் போது அதற்கு தோஷம் என்று ஒன்று உண்டு. அதனால் இது ஒரு விதத்திலும், அது ஒரு விதத்திலும் ஆகும். அதில் ஒரு விரோதமும் கிடையாது. விமோசன ஸ்நானம் செய்த பின் ஒன்றும் கிடையாது. அன்றைய தின அனுஷ்டானங்களைத் தொடர்ந்து பண்ண வேண்டும்.

வ்ருத்தி தீட்டு வந்தால் தேஶிகர் ஸ்லோகங்கள் சொல்லலாம். பாசுரங்கள் எல்லாம் சேவிக்கலாம். வ்ருத்தி தீட்டில் சாதாரணமாக எப்பொழுதும் போல் திருவாராதனம் தவிர ஶ்லோகங்கள் ஸேவிக்கலாம்.

“ஸர்வ தேவ நமஸ்கார: கேஶவம் ப்ரதிகச்சதி” என்று சொல்லும் ரீதியில் தேவாதிதேவனான எம்பெருமான் இருக்கும்போது, அவருக்கு ஸமர்ப்பித்தால் இவர்களுக்கு திருப்திவரும். “அங்காந்நந்யா தேவதா:” என்று வேதம் சொல்கிறது. அதாவது நாம் என்ன நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறோம் என்றால் பகவானுக்கு ஸமர்ப்பித்தால் மற்ற தேவர்களுக்கு ஸமர்ப்பிக்கவில்லையே என்ற கோபம் வரும் என்று. உண்மை என்வென்றால் எம்பெருமானுக்கு ஸமர்ப்பித்தால் எல்லாருக்கும் திருப்திவரும். எல்லா தேவர்களும் பகவானைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று எல்லா ஶாஸ்த்ரங்களும் சொல்லியிருக்கிறது. ஆகையால் பகவானுக்கு ஸமர்ப்பித்தால் பகவானுக்கு திருப்தி வரும். எம்பெருமான் திருப்தியடைந்தால் மற்றவர்களுக்கு கோபம் வராது, திருப்திதான் வரும் என்று இருக்கிறது. மேலும் அவர்கள் அனைவரும் எமெருமானுக்கு அங்கமாக இருக்கின்றபடியால் கோபிக்க மாட்டார்கள், சந்தோஷம் அடைவார்கள் என்று இருக்கிறது. இதை எடுத்துச் சொல்லலாம். பகவானுக்கு ஸமர்ப்பிப்பது வேரில் ஜலம் ஸமர்ப்பிப்து போலே என்று புராணங்கள் சொல்கிறது. வேரில் ஜலம் சேர்த்தால் மரத்தில் இருக்கும் புஷ்பம், இலை என்ற அனைத்துக்கும் போய் சேரும். அதுபோல்தான் எம்பெருமானுக்கு ஸமர்ப்பிப்பதும்.

இந்த இடத்தில் மூன்று ஆசார்யர்களையும் ஸ்மரிக்கலாம். அதாவது ப்ரக்ருதமாக ஏளியிருக்கும் ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஸ்ரீவராஹ மஹாதேசிகன் அவரையும், அதற்கு முன் இருந்த ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஸ்ரீரங்கராமானுஜ யதீந்த்ர மஹாதேசிகன் மற்றும், அவருக்கு முன் ஏளியிருந்த திருக்குடந்தை ஆண்டவன் என மூவரையுமே ஸ்மரிக்கணும்.

பாகவத அபசாரம் என்பது மிகவும் கொடியது. பாகவத அபசாரம் பட்டால் எம்பெருமான் திருவுள்ளம் சீறும். அதனால் அபசார பட்டுவிட்டோம் என்கின்ற மனவருத்தம் ஏற்படுவதே மிகவும் நல்ல விஷயம் தான். அது ஏற்பட்டால் உடனேயே அந்தப் பாகவதரிடத்தில் போய் க்ஷமாபணம் பண்ணிக்கொள்வது உசிதம். அந்தப் பாகவதர் இப்போது இல்லை, எம்பெருமான் திருவடி அடைந்துவிட்டார் என்றால் மானசீகமாக அந்த அபராதத்திற்கு வருந்தி எம்பெருமானிடத்தில் க்ஷமாபணம் பண்ணிக் கொள்ளவேண்டும். ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி பண்ணிக்கொள்வது என்பது ஆசார்யன் திருவுள்ளபட்டால் அவர் பண்ணி வைப்பார். இப்படி நேர்ந்து விட்டது, ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி பண்ணிக் கொள்ளவேண்டும் என்கின்ற எண்ணம் இருக்கிறது, அதைப் பண்ணிக்கொள்ளலாமா என்று அவரவர் ஆசார்யனிடத்தில் விண்ணப்பித்து ஆசார்யன் அதை ஆமோதித்தால் அந்தச் சமயத்தில் பண்ணிக்கொள்ளலாம்.

காலத்தை அனுசரித்து பார்த்தால், முடிந்தவரை நம் ஸம்ப்ரதாயத்தைச் சேர்ந்தவர்களிடம் அத்யயனம் செய்வது உத்தமமான கல்பம். முடியாவிட்டால், இக்காலத்தில் அத்யயனம் செய்தவர்களும் குறைவு அதை செய்விப்பவர்களும் (கற்றுக்கொடுப்பவர்கள்) குறைவு, ஆகையால் அத்யயனம் செய்வது முக்கியமானபடியினாலே அவர்களிடத்தில் அத்யயனம் செய்தால் தவறில்லை என்று தோன்றுகிறது. வேதாத்யயனம் செய்த ப்ராஹ்மணரிடத்தில் எல்லா தேவதைகளும் குடியிருப்பதாக வேதமே சொல்லிகிறது. க்ருஷ்ணனும், அக்னிஹோத்ரியை நான் நமஸ்காரம் செய்கிறேன் என்று சொல்லுகிறான். ஆகையால், இதர ஸம்ப்ரதாயத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், வேதாத்யயனம் செய்திருந்தால் அவர்களைச் சேவிப்பதில் தவறில்லை.

குழந்தைகள் பிறக்காத தம்பதிகளின் ஷட்டியப்தபூர்த்தியை அவர்களின் உடன்பிறந்தவர்கள் நடத்தி வைக்கலாம்.

வெள்ளை சங்குப்பூ பெருமாளுக்குச் சேர்ப்பிப்பது உண்டு.

நாய் நம் மேல் பட்டாலே தீட்டு என்றிருப்பதனால், நாய் போன்ற செல்ல ப்ராணிகள் அகத்தில் வளர்க்கக்கூடாது.

பழைய உணவு சாப்பிட்டப்பின் பூஜை அறையில் விளக்கு ஏற்றலாம். கோவிலுக்கும் செல்லலாம்.

முகத்தைஅலம்பி திருமண்காப்பு தரிப்பதற்கு, புண்ட்ரஸ்நானம் என்று பெயராகும்.

மணவாள மாமுனிகளும் இராமானுஜதாஸர்தான், ஆகையால் அவரின் திருநக்ஷத்ர கைங்கர்யத்தில் பங்கேற்பது தவறில்லை.

அகத்தினுள்ளே சுற்றி பெருமாள் படம் வைத்துக்கொள்வதில் எந்தத் தவறுமில்லை. திவ்யதேச பெருமாள்கள், அபிமான ஸ்தலப்பெருமாள்களின் படங்கள் அவசியம் வைத்துக்கொள்ளலாம். தேவதாந்திர படங்கள்தான் கூடாது. மேலும், அகத்து திருக்கோயில் ஆழ்வாரின் உள்ளே படங்கள் வைத்துக்கொள்ளக்கூடாது. இதுவே பெரியோர்களின் வழக்கத்தில் உள்ளது.

ஆசார்யன் திருவுள்ளம் உகக்கும்படி கைங்கர்யம் பண்ணவேண்டும். அவரின் ஆக்ஞையைக் கடைபிடிக்க வேண்டும், அதுவே அவர்களின் திருவுள்ள உகப்புக்குக் காரணமாய் அமைந்துவிடும். நேரே போய் ப்ரத்யக்ஷமாய், அதாவது அவருக்கு பிக்ஷை சாதித்தல் அல்லது பிஷை இலை எடுத்தல் போன்ற கைங்கர்யங்கள் செய்தால்தான் அவரின் திருவுள்ளம் உகக்கும் என்றில்லை. ஸ்ரீமதழகிய சிங்கர் ஸமாஶ்ரயணம் செய்து வைக்கும்போது தினமும் மந்திர ஜபம், திருவாராதனம் எல்லாம் பண்ணவேண்டி ஆக்ஞை இட்டிருப்பார் அவர் சொன்னபடி செய்தாலே போதும் அவரின் திருவுள்ளம் உகக்கும். நம் வர்ணாஶ்ரம தர்மம் பிசகாமலும், நித்ய கர்மானுஷ்டானம் விடாமலும் பண்ணினாலே ஆசார்யன் திருவுள்ளம் உகந்துவிடும்.

கடையில் வாங்கிய வஸ்த்ரம் பட்டு வஸ்த்ரமாக இருந்தால் அப்படியே தரித்துக்கொள்ளலாம். பஞ்சினால் (Cotton) நெய்ததாக இருந்தால், அதை மஞ்சள் தடவி நனைத்து ஆசாரமாக உலர்த்தியபின் தரிப்பது என்ற அனுஷ்டானத்தை ஆவணி அவிட்டத்தின் சமயம் பெரியோர்கள் செய்வதை நாம் காணலாம். ஆவணி அவிட்டத்திற்குப் புதுவஸ்த்ரம் தரிப்பது என்று அனுஷ்டிக்கும் பெரியோர்கள் இவ்வாறாகவே செய்வர். தீபாவளி முதலான மங்கள சமயங்களில் புது வஸ்த்ரத்தை (துவைப்பதற்கு முன்) உடுத்தலாம். ஆனால், அது சற்றே மடி குறைவு (தீட்டு அல்ல்); மேலும் அது திருவாராதனம் செய்வதற்கேற்ற மடி கிடையாது.

மஹாளய பக்ஷம் முழுவதும் ஶ்ராத்த தளிகை பண்ணவேண்டாம். என்றைக்கு மாஹாளய தர்ப்பணம் பண்ணுகிறார்களோ அன்றும் மற்றும் மாஹாளய அமாவாஸை அன்றும் ஶ்ராத்த தளிகை பண்ணுவது வழக்கம். மஹாளயபக்ஷம் 15 நாட்களும் தர்ப்பணம் செய்பவர்களாக இருந்தால், தம்பதிகள் இருவருமே 15 நாட்களும் ஸ்நானம் (தலைக்குத் தீர்த்தமாடுதல்) செய்யவேண்டும். சக்ருத்மஹாளயம் (அதாவது ஒரே ஒருநாள் மட்டும் தர்ப்பணம்) செய்பவர்கள், அன்று ஒருநாள் மட்டும் தீர்த்தமாடினால் போதும்.

உப்பு போட்டு அடுப்பில் ஏற்றினால் அது பத்தாக ஆகிவிடாது. சாதம் கலந்ததாக ஆகும். பலகார நாட்களில் உப்பு போட்டுதான் பண்ணுகிறோம். அதே போல் இட்லி மாவில் உப்பு கலந்து தான் அடுப்பில் ஏற்றுகிறோம் அவையெல்லாம் பத்து கிடையாது.

பஞ்சஸம்ஸ்காரம் ஆன ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள், எம்பெருமானை மட்டுமே சேவிக்கிறார்காள் என்றால், அவர்கள் பாகவதர்கள்தான். அது காம்யார்த்த விஷயமாகவோ, பரமைகாந்திகளோ எப்படியிருந்தாலும் எம்பெருமானை மட்டுமே வழிபடுபவர்களாகயிருந்தால் அவர்கள் பாகவதர்கள்தான்.

இதற்கு உபாயமாக, ஶ்ரத்தையாக பிராட்டியை நினைத்து ஸ்ரீஸ்துதியை சேவிக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது.

பாகவத அபசாரம் ஏற்பட்டால் மோக்ஷத்திற்குத் தடையும் ஏற்படலாம் என்று சொல்லியிருக்கு. அது அத்தனை தீவிரமானது ஆகையால் அவசியம் தவிர்க்க வேண்டியது.

பெருமாள் தாயார் படங்கள் தனித்தனியே இருந்தால் ஒரு பாவத்தோடு, லக்ஷ்மீதேவியாக இருந்தால் வலது பக்கத்திலும், பூமாதேவியாக இருந்தால் இடது பக்கத்திலும் வைத்து அனுபவிக்கலாம். நியமம் என்று ஒன்று இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. அவரவர் அனுபவத்தைக் கொண்டு ஒரு பக்திபாவத்தில் எப்படி வைக்கலாமோ அப்படி வைத்துக்கொள்ளலாம்.

பொதுவாக முடிந்தவரை சந்தியாதிகர்மாக்களைச் சுத்தமாகச் செய்வது உசிதம். ஸ்நானம் செய்யமுடிந்தால், ஸ்நானம் செய்து சந்தியாவந்தனம் செய்யலாம். அப்படி முடியாதவர்கள், தலைக்குத் தீர்த்தமாடாமல் கண்ட ஸ்நானம் (அதாவது, தலைக்குத் தீர்த்தமாடாமல், கழுத்துவரை ஸ்நானம் செய்து) முகத்தை அலம்பிக்கொண்டு பண்ணலாம், அதுவும் முடியாதவர்கள் முகத்தை மட்டும் அலம்பிக்கொண்டு நெற்றியிட்டுக்கொண்டு மந்திரஸ்நானம் செய்து சந்தியாவந்தனம் செய்யலாம். இது ஶக்த,அஶக்த விஷயங்களாகும்.

விவாஹங்கள் பொதுவாகவே அவரவர்களுச் சமமான வர்ணத்திலும், ஜாதியிலும் செய்வதுதான் உசிதம். வடதேசத்தில் க்ஷத்ரயர்கள் என்பதில் பல கலப்புகள் கலந்திருக்கின்றன. ஆகையால் அது சரியான க்ஷத்ரிய ஜாதியா என்று சொல்லவும் தெரியாது. ஆகையால் அப்படி விவாஹம் செய்யாமல் இருப்பதே உசிதம்.

தைத்திரீயஆரண்யகத்தில் இரண்டாவது ப்ரஶ்நத்தில் ப்ரஹ்ம யஜ்ஞம் பற்றி வருகிறது. அங்கு மூன்று முறை ஆசமனம் பண்ணவேண்டும் என்பதாகவே சொல்லியிருக்கிறது. அங்கு மந்திரங்கள் சொல்லப்படவில்லை என்பது முதல் விஷயம். இரண்டாவது இந்த ஆசமனம் செய்வதினாலே, ரிக்குகள் ப்ரீத்தி அடைவதாகச் சொல்லப்படுகின்றது. ஆகையால் அதை அப்படியே அனுஷ்டித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

சந்தியாவந்தனம் நேரத்துடன் சம்பந்தப்பட்டது, அதற்குரிய நேரத்திலேயே செய்யவேண்டும். முடிந்தவரை, ஶக்தியுள்ளவரை குளித்தே சந்தியாவந்தனம் செய்யவேண்டும். உடம்பு அசௌகர்யமாக இருந்தால் உ.தா: ஜுரம் இருந்தால், குளிக்காமலேயே சந்தியாவந்தனம் செய்யலாம். அதாவது தீர்த்தமாட ஶக்தியில்லாதவர்கள் முகத்தை அலம்பிக்கொண்டு, நெற்றியிட்டுக் கொண்டு மந்திர ஸ்நானம் செய்து சந்தியாவந்தனம் செய்யலாம். ஆனால், தீர்த்தமாடாமல் சந்தியாவந்தனம் செய்வதென்பது உடம்புக்கு உபாதையிருந்தால் மட்டுமே. உபாதைகள் இல்லாத பக்ஷத்தில், தீர்த்தமாடி விட்டுதான் சந்தியாவந்தனம் செய்வது பெரியவர்கள் வழக்கம்.

வர்ஷாப்தீகம் த்ரிபுருஷோதேஶ்யமாக பார்வணமாகவே செய்யவேண்டியது. கர்தாவிற்கு மறுநாள் பரேஹனி தர்ப்பணம் கிடையாது. ஆனால், ஒரு ததீயாராதனை செய்விக்கவேண்டும். ப்ராஹ்மண போஜனம் செய்விக்கவேண்டும். வர்ஷாப்தீகத்தில் போக்தாவாக இருந்தால், மூன்று நாட்களுக்கு ஶ்ராத்த போஜனம் கூடாது மேலும் 300 காயத்ரி ஜபமும் செய்யவேண்டும்.

செவ்வாய் கிழமை அன்றுதான் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். துலா விஷுவிற்கு மாசம் பிறக்கும் முன் 10 நாழிகை, பின் 10 நாழிகை புண்யகாலமாகும். இதில் 58-28 க்கு மாசம் பிறக்கிறது என்றால், செவ்வாய் கிழமை விடியற்காலை மாசம் பிறக்கிறது. அதாவது சூர்யோதயத்திற்கு முன் சுமார் 5.30மணிக்கு மாசம் பிறக்கிறது. அதற்கு முன் தர்ப்பணம் பண்ண முடியாது. சூர்யோதயம் ஆனவுடன் தீர்த்தமாடி, சந்தியாவந்தனம் பண்ணாமல் எந்தக் கார்யமும் பண்ணக்கூடாது. ஆகையால் தீர்த்தமாடி, சந்தியாவந்தனம் பண்ணிவிட்டு தர்ப்பணம் செவ்வாய் கிழமை காலையிலேயே பண்ண வேண்டும்.

அவ்வப்போது துர்ஸ்வபாவம் ஏற்படுவது இயல்பு அது நீங்க நம்முள் உள்ள எதிரியை விரட்டவேண்டும். அதற்கு பிராட்டியை நாம் பற்ற வேண்டும். ஸ்ரீஸ்துதியின் 18ஆவது ஶ்லோகத்தை பலமுறை அனுசந்தானம் செய்தோமேயானால், மனது ஶாந்தியடையும் துர்ஸ்வபாவம் நீங்கும்.

டிவி போன்ற விஷயங்களைத் தவிர்ப்பது மிகவும் நல்லது. அதைத் தவிர்த்திருக்க்கிறோம் என்பதை வெளிப்படையாகச் சொல்வதில் ஐயம் வேண்டாம். அதை பெருமையாகவே கருதலாம். ஏனென்றால் ஆதுனிக காலத்தில் சத்விஷயத்தில் பொழுதைப் போக்க நினைக்காதவர்கள் கூட அனாவசியமாக காலைப்பொழுது போக்கை இந்த மீடியாவில் செலவழிக்க வேண்டாம் என்று நினைக்கின்ற ஒரு மனப்பான்மை இருக்குகின்றது. அதனால் எனக்கு இது பிடிக்கவில்லை , இதில் நான் நேரத்தை செலவழித்து வீணாக்க விரும்பவில்லை என்று சொன்னால் தப்பாக எடுத்துக்கொள்வார்கள் என்று நினைக்க வேண்டாம். அப்படி அவர்கள் தப்பாக எடுத்துக் கொண்டாலும் அதை பற்றி கவலைப் படவேண்டாம்.அவரிடத்தில் பொய் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. இதை நான் தவிர்க்கிறேன் என்று பெருமையாகச் சொல்லிக் கொள்ளலாம். இது நல்லதல்ல. நல்லதல்லாததை தவிர்ப்பதை நெஞ்சை நிமிர்த்திக் கொண்டு சொல்லலாம், பாதகமில்லை. அவர்களுக்கு சத்புத்தி ஏற்பட்டு அவர்களும் சம்பிரதாயத்தில் ஈடுபடவேண்டும் என்று எம்பெருமானிடத்தில் ஶ்ரத்தையாக ப்ரார்த்தித்துக்கொள்ளலாம். எம்பெருமான் சீக்ரம் அந்த மனோரதத்தையும் நிறைவேற்றுவான்.

ஶ்ரவண துவாதசி என்பது ஏகாதசி விரதம் போல். ஏகாதசியன்று என்ன நியமமோ அதேபோல் ஶ்ரவண துவாதசியன்று அனுஷ்டித்து மறுநாள் பாரணை பண்ண வேண்டும்.

க்ருஹத்தில் ஒரு நாள் முழுவதும் பெருமாள் சன்னதியில் விளக்கு எரிந்து கொண்டு இருக்கலாம்.

திருவாராதனை சமயங்களில் இரண்டு தர்பம் கொண்டு நாம் பவித்ரம் அணிந்து கொள்வதுதான் வழக்கம்.

இந்த நிஷித்தமான பதார்த்தங்களைக் கொண்டுதான் ஆரோக்யத்தை வளர்க்க வேண்டும் என்று இல்லை. புராதன காலத்தில், நம் பெரியோர்கள் எல்லாம் எந்த ஒரு நிஷித்த பதார்த்தங்களையும் சாப்பிடாமல் தீர்காயுஸாக, ஆரோக்யமாக இருந்திருக்கின்றனர். அதனால் அதெல்லாம் தேவை, அது இருந்தால்தான் இந்த வைட்டமின் குறைபாடெல்லாம் இல்லாமல் இருக்கும் என்பது கிடையாது. இதை முதலில் நம்பவேண்டும். ஶாஸ்த்ரத்தில் விதித்த காய்கறிகளை, விதித்த முறையில் எம்பெருமானுக்கு ஸமர்ப்பித்திவிட்டு சாப்பிட்டாலே எந்த விதமான குறைபாடும் ஏற்படாது. ஆகார நியமத்தில் சொல்லப்பட்ட காய்கறிகளைச் சேர்த்துக்கொண்டாலேயே எந்த விதமான வைட்டமின் பற்றாக்குறையும் இல்லாமல் வாழலாம். இது நிச்சயம். இதை சேர்த்துக் கொண்டால்தான் இந்தக் குறைபாடு நீங்கும் என்பதெல்லாம் புதிது புதிதாக தற்காலத்தில் அவரவர்கள் ஏற்படுத்தியதுதான். அதனால் அது உண்மை என்று நம்ப வேண்டாம்.

நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் பொதுவாக ஹோமங்கள், உற்சவங்கள் செய்வதற்கு முன் விஷ்வக்சேன ஆராதனம் பண்ணுவதை வழக்கமாக வைத்து கொண்டுள்ளார்கள்.

ஶ்ரவண விரதத்தில் இராண்டுவிதம் இருக்கிறது. ப்ரதானமாக ஒப்பிலியப்பனைக் குறித்து ஶ்ரவண விரதம் இருக்கிறவர்கள் அந்த ஸன்னிதி அனுஷ்டானத்தின்படி சூர்யோத்திலிருந்து 12 நாழிகை என்று திருவோண நக்ஷத்ரம் இருக்கிறதோ அன்று ஶ்ரவண விரதம். அப்படியில்லையென்றால் அதாவது 12 இல்லை 111/2 நாழிகைதான் இருக்கிறது என்றால் முன்னாள் ஶ்ரவண விரதம். சில பஞ்சாங்கங்களில் ஸாயங்காலம் ஶ்ரவண விரதம் என்று போட்டிருப்பார்கள். ஆகையால் அவரவர் வழக்கப்படி செய்யவேண்டும். நம் ஸம்ப்ரதாயத்தைச் சேர்ந்த பலர் ஒப்பிலியப்பன் சன்னிதி வழக்கத்தைதான் பின்பற்றுகிறார்கள்.

ஶ்ரவண துவாதசி வ்ரதத்தில் முனித்ரயம், அஹோபிலம் என்று இரண்டு ஸம்ப்ரதாயம் இருக்கிறது. இதில் முனித்ரய ஸம்ப்ரதாயத்தில் ஶ்ரவணமும், துவாதசியில் சிறிதளவு சேர்ந்திருந்தாலே போதும் அன்றையதினம் ஶ்ரவண துவாதசி வ்ரதம். அதாவது என்றாவது ஒருநாள் பகலிலேயோ, இல்லை சாயங்காலத்திலோ கொஞ்சம் சேர்ந்திருந்தாலே அன்று ஶ்ரவண துவாதசி. ஸ்ரீஸந்நிதி ஸம்ப்ரதாயத்தில் ஸாயங்கால வ்யாப்தி வரை ஶ்ரவணமும் துவாதசியும் சேர்ந்திருந்தால்தான் ஶ்ரவண வ்ரதம். அதை அவர்கள் அறிவிப்பார்கள் அதன்படி செய்யலாம்.

ஶ்ரவாண துவாதசிக்கும், ஶ்ரவண வ்ரதத்திற்கும் ஒரு சம்பந்தமும் கிடையாது. ஶ்ரவண வ்ரதம் என்பது காம்ய வ்ரதம் வேண்டுமென்றால், ஒரு பலனுக்காகவோ, எம்பெருமானுக்காகவோ இருக்கலாம். வ்ரதம் இருக்க வேண்டிய கட்டாயமில்லை. ஶ்ரவண துவாதசிக்கு நித்யம் என்று பெயர் அதாவது கட்டாயமாக வ்ரதம் இருக்கவேண்டும்.ஶ்ரவண வ்ரதத்திற்கும், ஶ்ரவண துவாதசிக்கும் எந்தவிதமான ஸம்பந்தமும் இல்லை. ஏகாதசி, ஶ்ரவண துவாதசி இரண்டு தினமும் உபவாஸம் இருக்கவேண்டும். த்ரயோதசியில்தான் பாரணை. ஶரீர காரணமாக ஒருநாள் தான் இருக்க முடியும் என்றிருந்தால், ஏகாதசியன்று பலகாரம் போல பண்ணிவிட்டு. ஶ்ரவண துவாதசியில் உபவாஸத்தை ப்ரதானமாக வைத்துக்கொள்வது என்று பெரியோரகளின் வழக்கத்தில் உள்ளது.

ஆவணி ஶ்ரவணம், திருவோணத்தில்தான் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ ஜயந்தியும், ஸ்ரீ வாமன ஜயந்தியும் கொண்டாடப்படுகிறது. சிலர் ஹயக்ரீவ ஜயந்தியை பௌர்ணமி திதி ப்ரதானமாக வைத்துக்கொண்டாடுகிறார்கள். சந்த்ரமான கணக்கில், ஶ்ராவணத்தில் என்ற கணக்கின்படி கொண்டாடுகிறார்கள். சில நேரம் ஆடி மாதத்திலும் இது வரும். ஸ்ரீஜயந்தி, ஸ்ரீராம நவமி, ஸ்ரீ ந்ருஸிம்ஹ ஜயந்தி போல் இதில் பெரியளவு வ்ரதங்கள் என்றெல்லாம் இல்லாதபடியினால், கோவிலுக்குச் சென்று பெருமாள் சேவிப்பது, விசேஷமாக திருவாராதனை என்பது மட்டும் என்கிறபடியாலும், மேலும் அகத்திலும் விசேஷ திருவாரதனை என்று சொல்லாதபடியினாலும் அந்தந்தக் கோவிலின்படி அவ்வழக்கத்தை நாம் பின்பற்றலாம்.

சூர்ய க்ரஹணத்திற்கு, க்ரஹணம் பிடிக்கின்ற ஜாமத்தைத் த்விர்த்துவிட்டு முன் நான்கு ஜாமம் சாப்பிடக்கூடாதென்று இருக்கிறது. இந்த க்ரஹணம் பிடிப்பது பகல் நான்காவது ஜாமம், ஆக முன்னாடி நான்கு ஜாமம் என்பது முதல் நாள் இரவு மூன்று மணிக்குப்பின் சாப்பிடக்கூடாது. க்ரஹணம் விட்ட பின்னர் சூர்யனை பார்த்துவிட்டுதான் சாப்பிட வேண்டும். இந்த முறை க்ரஹணகாலம் சாயங்காலமானபடியால், க்ரஹணகாலத்திலேயே சூர்யன் அஸ்தமனமாகுகிறது. க்ரஹணம் விட்டு சூர்யனைப் பார்க்க முடியாது, மேலும் சூர்யனைப் பார்த்துவிட்டுதான் சாப்பிடவேண்டும் என்றபடியால் மறுநாள் காலைதான் சாப்பிடவேண்டும் என்று பஞ்சாங்கத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளனர். ஶாஸ்த்ரப்படி அன்றையதினம் முழுவதும் சாப்பிடக்கூடாது.

உங்களுடைய ஆசார்யன் யாரோ அவரை அணுகி அவரிடத்தில் ஸமாஶ்ரயணம் செய்து கொள்ளலாம். பரந்யாஸம் நேரடியாக பண்ணுவதாகத் தெரியவில்லை. ஆனால் பரந்யாஸம் பண்ணிக்கொள்வது நல்லது. உங்கள் குல ஆசார்யான்னு யார் இருக்கிறார்களோ அவரிடத்தில் சென்று விண்ணப்பித்து கேட்டுக்கொள்ளலாம். ஸ்ரீரங்கத்தில்தான் பண்ணிக்கொள்ள வேண்டும் என்கின்ற அவசியமெல்லாம் கிடையாது.

ப்ரந்யாஸம் செய்யாதவர்களைச் சேவிக்க வேண்டியது எப்போ அநிவார்யமாக ஆகிறது என்றால், அவர்கள் நமக்கு உறவுமுறையில் பெரியவர்களாக இருந்தால். இப்போது ஏதாவது ஒரு காரணத்தினால் க்ருஹத்தில் இருக்கும் பெரியோர்கள், உதாரணத்திற்கு அப்பா, அம்மா, தாத்தா, பாட்டி இவர்கள் எல்லாம் பரந்யாஸம் பண்ணிக்கொள்ளவில்லை என்றாலும் அவர்களைச் சேவிக்க வேண்டியது அவசியம்.

மஹாப்ரதோஷ சமயம் விஷ்ணு ஆராதனம் கூடாது.

தயிரைக் கண்ணாடி பாத்திரத்தில் தோய்த்தாலும், அம்சை பண்ணும்போது வெள்ளிப் பாத்திரத்தில் பண்ணினால் நல்லது.

மஹாப்ரதோஷ காலம் சூர்ய அஸ்தமனத்திற்கு முன்பா பின்பா என்றால் இரண்டுமே உண்டு. சூர்ய அஸ்தமனத்திற்கு முன் ஒன்றரை மணி காலம், பின் ஒன்றரை மணி காலம், ஆக மூன்றுமணி நேரம் மஹாப்ரதோஷ காலமாகும்.

ஸ்ரீ ந்ருஸிம்ஹன் ஆராதனம் விதி இருக்க விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமம் சொல்லக்கூடாது. ந்ருஸிம்ஹபர அனுஸந்தாந்தனத்துடன்  என்று கொண்டு, சொல்லலாமா என்றால் நாமாக க்ருஹத்திலிருந்து அப்படி அனுசந்தானம் பண்ணிக்கொண்டு சொல்லுவதுதென்பது பெரியோர்கள் வழக்கம் இல்லை. மாறாக ந்ருஸிம்ஹன் பெருமாள் சந்நிதியில் சில சமயம் திருமஞ்சனம், விசேஷ ஆராதனம், பாராயணம் இவையெல்லாம் நடக்கும். அதில் நாம் கலந்துகொள்ளலாம். ஸ்ரீ ந்ருஸிம்ஹன் ஸந்நிதியில் ப்ரதோஷ ஆராதனம் போது பெருமாள் சந்நிதியில் அதற்கென்று வழக்கம் ஒன்றுயிருக்கும். அந்த வழக்கத்தில் என்னென்ன சொல்கிறார்களோ அவற்றையெல்லாம் நாம் அனுசந்தானம் பண்ணலாம் என்று ஆகமத்திலேயே இருக்கின்றது.

மஹாப்ரதோஷ சமயம் நாம் இவையெல்லாம் சொல்லக்கூடாது. அதே சமயம் கோயில்களில் ஶ்ரவணம், விசேஷ ஆஸ்தானம், ஸேவா காலம், சாற்றுமுறை, இவையெல்லாம் இருந்தால், அப்போது பிரதோஷ சமயமாக இருந்தாலும் நாம் அதில் கலந்துகொள்ளலாம். அஸ்தமனத்திற்குப் பின் ஒன்றரை மணி மஹாப்ரதோஷ காலம் எப்படிப் பாராயணமெல்லாம் கூடாதோ, அதேபோல் சாப்பிடவும் கூடாது என்று இருக்கின்றது. அதனால் அதற்குப் பின் சாப்பிடலாம் என்பதாகத் தோன்றுகிறது.

இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் என்ன தோன்றுகிறது என்றால் காலக்ஷேபம், ஸ்தோத்ரம் திவ்ய ப்ரபந்த வகுப்புக்கள், எல்லாம் எப்பொழுதும் நடந்து கொண்டிருக்க கூடியவையாக இருக்கும். புரட்டாசி ஶ்ரவணோத்சவம் என்பது வருடத்தில் பத்து நாட்கள் ஏற்படுவது. அதில் பிரசாதம் சாதிக்கும் கைங்கர்யம் என்பது அந்தப் பத்து நாட்களுக்கே உரியதாக இருக்கின்றபடியால், அதை ஒரு விசேஷ கைங்கர்யமாக நினைத்துக் கொண்டு, அந்தச் சமயத்தில் அதற்கு ப்ராதான்யம் கொடுக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது. குறிப்புகள் இந்தக் கேள்வியில் சொல்லப்பட்ட கைங்கர்யங்கள் அதாவது பாகவதர்களுக்குத் ததீயாராதனை பிரசாதம் சாதிப்பதோ அல்லது காலக்ஷேபம், ஸ்தோத்ரம், திவ்யப்ரபந்தம் வகுப்புகளில் போய் கலந்து கொள்வதோ எல்லாமே அனுஞ்யா கைங்கர்யம் தான். விதிக்கப்பட்ட கைங்கர்யங்கள் இல்லை. அதனால் ஒரு கைங்கர்யம் உசத்தி ஒரு கைங்கர்யம் தாழ்த்தி என்பது கிடையாது. இதுதான் செய்யவேண்டும், இது செய்யக்கூடாது என்கின்ற விதி எதுவுமே கிடையாது. ஏனென்றால் எல்லாமே நாமே விரும்பி ஏற்றுக்கொள்ளும் கைங்கர்யங்கள் தான். எதுவும் விதித்த கைங்கர்யங்கள் இல்லை. பண்ணுவது உசத்தி, பண்ணாமல் இருந்தால் தோஷம் எதுவும் இல்லை. இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் அந்தப் பத்து நாட்கள் பிரசாதம் சாதிக்கப்போவது இன்னும் உசிதமாக இருக்கும் என்று தோன்றுகிறது.

இக்கேள்விக்கான விடையை பின்னர் கூறுகிறோம்.

துர்ஸ்வப்னங்களைத் தவிர்க்க குலசேகராழ்வார் அருளிச்செய்த முகுந்த3மாலையின் 39 ஆவது ஸ்லோகத்தை, இரவு படுப்பதற்கு முன் நித்யமும் அனுசந்தானம் பண்ணலாம். க்ஷீரஸாக3ர தரங்க3க்ஷீகரா ஸாரதாராகித சாருமூர்தயே । போ4கி3போ4க3 க ஶயநீயஶாயிநே மாத4வாய மது4வித்3விஷே நம: ॥ அதே போல் அவசியம் மூன்று தடவை மாதவ திருநாமத்தை ஜபிக்க வேண்டும். படுப்பதற்கு முன் மாதவா,மாதவா, மாதவா என்று சொல்லிவிட்டுப் படுத்துக்க கொண்டால் எந்த விதமான துர்ஸ்வப்னமும் ஏற்படாமல் இருக்கும்.

தீட்டு இல்லாதவர்கள், தசாகத்திற்கு (10ம் நாள்) போய் விட்டு வந்தால் பூணூல் மாற்றிக் கொள்ளவேண்டிய அவசியமில்லை.

இக்கேள்வியின் உத்தேசம் புரியவில்லை.

கோலம் போடுவது என்பது மங்களகரமான காரியம். யாரேனும் க்ருஹத்தில் தவறிவிட்டால் ஒரு வருடம் நாம் துக்கம் அனுஷ்டிக்கிறோம்.அதனால் பண்டிகைகள் எல்லாம் எதுவும் கிடையாது, சுபமான சிலவற்றை நாம் தவிர்க்கிறோம் என்கிற ரீதியில் கோலம் போடக்கூடாது என்று வரும். வைதிக ரீதியான சமாதானம் இதுதான் என்று தோன்றுகிறது.

கயா ஶ்ராத்தம் பொதுவாக நமக்கு வேண்டியவர்களுக்கெல்லாம் செய்யலாம் என்று கேள்விபட்டிருக்கிறேன். எனவே அந்த ரீதியில் ஆசார்யனுக்கும் செய்யலாம் எனத் தோன்றுகிறது. இந்த விஷயம் தெரிந்தவர்கள், அங்கே செய்துவைப்பவர்களிடன் கேட்டால் அவர்கள் செய்து வைப்பார்கள்.

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் விநாயகர்சதுர்த்தி எப்பொழுதுமே கொண்டாடக்கூடாது. பரந்யாஸம் ஆனபடியினால் கட்டாயம் கொண்டாடக்கூடாது.

ஆவணி அவிட்டம் இந்த வருடம் ஆடி மாதம் வந்தது, அன்று பண்ண முடியாதவர்கள், ஆவணி மாதம் பௌர்ணமி அன்று அதைப் பண்ணவேண்டும். மேலும் அமாவாஸை தர்ப்பணம் ருக்மமாக பண்ணத்தான் வேண்டும். மஹாளய தர்ப்பணம் மாதா பிதாக்களின் மரண வருஷத்தில்கூட கட்டாயம் செய்ய வேண்டும் என்று ஸ்பஷ்டமாகச் சொல்லியிருக்கிறது. மஹாளயத்தை சிலர் தர்ப்பணமாகச் செய்யாமல் அன்ன ஶ்ராத்தமாக செய்வார்கள், அவர்களால் இதைப் பண்ண முடியாது. ஆனால் நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் தர்ப்பணமாகத்தான் இதை செய்துகொண்டிருக்கிறோம். ஆகையால் மஹாளய தர்ப்பணம் அவசியம் செய்ய வேண்டியது.

புக்ககத்தில் இருக்கும் வயது முதிந்தவர்கள், மற்றும் மாமனார், மாமியாரை பரந்யாஸம் ஆகவில்லை என்றாலும் சேவிக்கலாம். தேவதாந்தர சம்பந்தம் இருப்பது வருத்தமான விஷயம், அது சீக்கிரம் நீங்க எம்பெருமானை ஶ்ரத்தையுடன் ப்ரார்த்திக்கலாம். மாமனார், மாமியாரின் ஸ்தானத்திற்கு வைத்து சேவிக்க வேண்டியது அவசியம் ஆகையால் சேவிக்கனும். நவராத்திரி கொலுவிற்கு இதர ஜாதியினர் வந்தால் வெற்றிலை பாக்கு கொடுக்கலாம். அய்யர் அகத்துக்கும் போய் தாம்பூலம் எடுத்துக்கொள்ளலாம். இதர ஜாதியினர் வீட்டின் கல்யாணம், சீமந்தம் போன்ற விசேஷங்களுக்குப் போகலாம். வேறு மாதிரி காரியங்களுக்குப் போவதைத் தவிர்க்கலாம். ப்ரபத்தி ஆனவர்கள் அகத்து வழக்கப்படி சுமங்கலி ப்ரார்த்தனையிருந்தால் பண்ணலாம். லக்ஷ்மீதேவியை மனதில் நினைத்துக்கொண்டு பண்ணலாம். இதர ஜாதியினர் ஸமாஶ்ரயணம் ஆகியிருந்தால் அவர்கள் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் என்பதை மனதில் கொண்டு அபசாரம் படாமல், மரியாதையுடன் பழக வேண்டும். சமபந்தியில் அமர்ந்து சாப்பிடுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். அந்த ஜாதிக்குரிய வரம்புகளை எங்கு மீறக்கூடாதோ அங்கே மீறக்கூடாது, அதே போல் நம் க்ருஹங்களில் சில இடங்களை அவர்கள் பார்க்கக்கூடாது என்று இருக்கு, அவ்விடத்தைப் பார்க்காமல் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். ஆனால் அவர்களை எவ்விதத்திலும் குறைத்து நினைக்காமல், மிகவும் மரியாதையுடன் பழக வேண்டும். அவர்களிடம் அபச்சாரம் படாமல் இருக்கவேண்டும் என்பதை ஞாபகத்தில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

திருமஞ்சன கட்டியம் சேவிப்பது எம்பெருமானுக்கு ஒரு உபசாரமும், பக்தர்களுக்கு ஒரு அனுபவமும் ஆகும்.

நீங்கள் எதுவும் செய்யவேண்டாம், பெருமாளிடமும் ஆசார்யனிடமும் மஹாவிஶ்வாஸத்தைக் குறைக்காமல் இப்போது இருந்தால் போதும். அதையும் ஸ்வாமி தேஶிகன் சொல்லியிருக்கிறார், பரந்யாஸ சமயத்தில் மஹாவிஶ்வாஸம் குறைந்திருந்தால் அதையும் பெருமாள் உண்டாக்கிவிடுவான். ஆகையால் இப்போது எதையும் நினைத்துக் குழம்பிக்கொள்ள வேண்டாம், கவலைப்பட வேண்டாம், ப்ராயாஶ்சித்தம் பயம் என்று எதுவும் வேண்டாம். ஆசார்யனிடமும் பெருமாளிடமும் உள்ள மஹாவிஶ்வாஸம் குறையாமல் பார்த்துக்கொண்டால் போதும்.

நாம் வெளிநாடு செல்லும் போது இத்தனை சாளக்கிராம மூர்த்திகள் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்ற கணக்கெல்லாம் இல்லை எத்தனை முடியுமோ அத்தனை எடுத்துச்செல்லலாம். ஒரு பெருமாள் மாத்திரம் ஏளப்பண்ணிக்கொண்டு சென்றால் சௌகர்யமாக இருக்குமென்றால் ஒரு பெருமாள் மட்டும் ஏளப்பண்ணிக்கொண்டு போகலாம்.

பெரிய திருமலை நம்பிகளின் திருநக்ஷத்ரம், புரட்டாசி அனுஷம் என்று நம் பெரியோர்கள் சொல்கிறார்கள்.

ஶாஸ்த்ரத்தின்படி ஒருவர் தானே க்ஷௌரம் (shelf shaving), முடிதிருத்தம் போன்றவை கூடாதென்று சொல்லுகிறது என்ற விடை கேள்வியிலே இருக்கிறது. அப்படிக் கடைபிடிக்க முடியாதுபோனால் ப்ராயஶ்சித்தம் என்ற ஒன்று இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

அப்பரிவட்டங்கள் பெருமாளின் மரியாதையானபடியால் அகத்தில் பத்திரமாக வைத்துக்கொள்ளலாம். பெருமாள் வஸ்திரமானபடியால் உத்திரயமாக அல்லது வேறு மரியாதையான ரீதியில் உபயோகிக்கலாம். இடுப்புக்குக் கீழ் கட்டாயம் உபயோகப்படுத்தக் கூடாது.

தேவதாந்தர சம்பந்தம் என்ற தோஷம் இந்த இடத்தில் வராது. ஏனென்றால் மனசறிந்து தேவதாந்தரத்திற்கென்று கொடுக்கப்படவில்லை. சென்ற சுதர்சன இதழ்களில் தேவதாந்தரங்களுக்கு என்று கோவில்கட்டுறோம் அதற்கு பண உதவி வேண்டும் என கேட்கும்போது, எத்தனையோ செலவுகள் நாம் செய்கிறோம் அது போல் பொது தர்ம காரியம் என்ற நினைப்போடு கொடுத்தால் தவறில்லை என்று. இவ்விடத்தில் மனமறிந்து தேவதாந்தரத்திற்கு என்று, அவருடைய ப்ரீத்திக்கு, அவருடைய கைங்கர்யத்திற்கு எனக் கொடுக்கப்படாததால் எவ்வித தோஷத்தையும் தேவதாந்தர ஸம்பநதத்தையும் ஏற்படுத்தாது.

ப்ரஹ்ம யக்ஞத்தின்போது ஆரம்பத்திலும், கடைசியிலும் செய்யும் ஆசமனம் எப்போதும் செய்யும் ஆசமனம் போல்தான் ஆனால் ப்ரஹ்ம யக்ஞத்தின் நடுவில் ஒரு ஆசமனம் ஒன்றுள்ளது “ஶ்ரௌதாசமனம்” என்பது. அது மந்திரமில்லாமல் தான் இருக்கும். அதை எப்படிச் செய்யவேண்டும் என்பதை பெரியவர்களிடம் கேட்டு கற்றுக்கொள்ளவும்.

இதுவரை தெரியாமல் புஷ்பார்ச்சனை செய்துவிட்டபடியால் ஒரு தோஷமும் கிடையாது. அபுத்திபூர்வக உத்ராகங்கள் என்ற ஒன்று உண்டு, அதாவது பரந்யாஸத்திற்குப் பின், புத்திக்குத் தெரியாமல் நாம் செய்யக்கூடிய பாபங்கள் – அபுத்திபூர்வமான அகங்கள் – அகங்கள் என்றால் பாபங்கள். அப்படி அபுத்திபூர்வக உத்ராகங்களுக்கு தோஷங்கள் ஒட்டாது. இதுவரை தெரியாமல் செய்ததினால் தோஷம் ஒட்டாது, இனிமேல் தெரிந்தபின் அக்காரியத்தைச் செய்யாமல் இருக்கவும்.

கோயிலில் இருக்கும் த்வாரபாலகர்களை, கைக்கூப்பி வணங்கலாம். தனியாக இருக்கும் ஆஞ்சநேயரை சன்னதியை பெரியவர்கள் சென்று சேவிக்கும் வழக்கமில்லை. இருப்பினும் அஞ்சலி செலுத்துவதால் பாதகமில்லை. இராமருடன் இருக்கும் ஆஞ்சநேயரை எப்படி இராமரைச் சேவிக்கின்றோமோ அப்படி சேவிக்கும் வழக்கும் உள்ளது.

சாளக்கிராம திருவாராதனைக்கு நித்யம் பால் தயிர் இல்லாவிட்டால், வெறும் பால் மட்டும் வைத்துச் செய்யலாம் அல்லது வெறும் தீர்த்தத்தினால் மட்டும் நித்யம் திருவாராதனைச் செய்து, விசேஷ நாட்களில் மட்டும் பால் வைத்து திருமஞ்சனம் பண்ணுவது என்பது வழக்கம். பெரியவர்கள் வழக்கப்படி, நித்யமும் தீர்த்தத்தினால் திருமஞ்சனம் செய்து, வெள்ளிக்கிழமை போன்ற மற்ற விசேஷ நாட்களில் பாலால் திருமஞ்சனம் செய்வார்கள். மற்றபடி தயிர், தேன் இதெல்லாம் விசேஷமாக உபயோகிப்பது என்பது வழக்கத்தில் இல்லை.

"விருத்தி தீட்டு” உள்ள நாட்களில் காலக்ஷேபங்களில் அன்வயிக்கக் கூடாது, உபந்யாஸங்கள் கேட்கலாம்.

இராமானுஜ அடியார்கள் பற்றிய ஶ்லோகத்தைச் சேவிப்பதில் எந்த ஐயமுமில்லை. அவர்களுடைய சாற்றுமுறை க்ரமம் அங்கே சேவிக்கும்படி நிர்பந்தம் வந்தால் அதைச் சேவிப்பதில் எந்தத் தவறுமில்லை. நம் தனியனை, அவர்கள் அனுமதித்தால் அக்கோயிலில் சேவிப்பது உசிதமாகும்.

எம்பெருமான் ஆங்காங்கே அர்ச்சாமூர்த்தியாய் சேவை சாதிப்பது எல்லாராலும் திவ்ய தேசங்கள் போய்ச் சேவிக்க முடியாது என்ற காரணத்தினால்தான். அப்படியிருக்க அவனே க்ருபையுடன் எங்கு இறங்கிவந்திருகிறானோ அவ்விடத்தில் ஈடுபடுவதென்பது நமக்கு ஏற்பட்ட பாக்கியமாகும். எங்கே இங்கிருக்கும் எம்பெருமானிடத்தில் ஈடுபாடு ஏற்பட்டால் திவ்யதேச எம்பெருமானைச் சேவிக்கும் ஆசை மாறிவிடுமோ என்று நினைக்கவேண்டிய அவசியமில்லை. திவ்ய தேசம் சேவிக்கும் ஆசையும் அவன் ஏற்படுத்தி வைப்பான், நமக்கென்று அவன் வந்திருக்கும் இடத்தில் அவன் மேல் ஈடுபாடு கொள்ளும்படி செய்ததும் அவனுடைய பரமானுக்ரஹம்தான். எல்லா அர்ச்சாமூர்த்தி எம்பெருமானித்திடலும் ஈடுபாடு கொள்வதென்பது ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் ஸ்வரூபம்தான்.

க்ரஹண காலத்தில் சாளக்கிராம மூர்த்திக்குத் (நித்யபடிச் செய்யும்) திருவாராதனை பண்ணலாம். ஆமாம் க்ரஹண கால திருவாராதனை என்று விசேஷ திருவாராதனை இருக்கிறது. எப்படி நித்யபடி திருவாராதனை சமயத்தில் “இஜ்யாக்னேன” என சங்கல்பிக்கிறோமோ அதேபோல் க்ரஹணகால திருவாராதனை சங்கல்பத்தில், “ஸோமோபராக புண்ய கால அல்லது ஸூர்யோபராக புண்ய கால ஆராதனா” என்று சொல்லிக்கொள்ள வேண்டும். மற்றபடி வேறொரு வித்யாசமும் இல்லை. தளிகை பண்ணாமுடியாத காரணத்தினால், க்ரஹணகால திருவாராதனை போது பால், பழம், கற்கண்டு மட்டும்தான் அம்சைபண்ணமுடியும். குறிப்பாக பழம், கற்கண்டு இவை இரண்டும் தான் முக்கியமாக அம்சை பண்ணுவார்கள்.

நித்யபடி திருவாராதனைச் சமயம் பலா, அன்னாசி போன்ற பழங்களை பக்குவப்படுத்தி எம்பெருமானுக்கு ஸமர்ப்பிப்பது என்பது சிறந்த உபசாரமாகும். பழங்களையெல்லாம் நாம் முழுதுமாக (முழுப்பழமாக) வாங்கி, நம் அகத்திலே அரிந்துதான் பெருமாளுக்கு ஸமர்ப்பிக்க வேண்டும். கடையில் பாதியாக அரிந்து வைத்துள்ள பழங்களை நாம் வாங்கி பெருமாளுக்கு ஸமர்ப்பிக்கும் வழக்கம் கிடையாது. முழுப்பாக்கு உபயோகிப்பதுதான் வழக்கத்தில் இருக்கிறது. கொட்டைப்பாக்கு என்று ஒன்று கடைகளில் கிடைக்கும், அதை வாங்கி ஸமர்ப்பிப்பார்கள். அதுவே தூள் பாக்கு என்று ஒன்று கிடைக்கிறது அதை ஸமர்ப்பிக்கக்கூடாது. முழுப்பாக்கு என கேரளா போன்ற இடங்களில் கிடைக்கும், நம்மூரில் அது கிடைக்குமா எனத் தெரியவில்லை. ஆகையால் அது ப்ரஸக்தியிருக்காது எனத் தோன்றுகிறது.

கோயிலில் கொடுக்கும் பவித்ர மாலைகளை அவற்றைத் தரித்துக்கொண்டு அனுஷ்டானம், திருவாராதனம், ஜபம் போன்றவற்றைச் செய்யலாம். சுத்தமாக இருக்கும் சமயங்களில் நாம் அதைத் தரித்துக்கொள்ளலாம். அந்தப் பவித்ர மாலைகள் பழையதாக ஆகிவிட்டால், அதைக் களையும்போது அசுத்தமான இடத்தில் சேர்க்காமல் சுத்தாமன இடத்தில் சேர்க்கலாம். அதாவது கால் படாத இடங்களில், அல்லது நதியில் சேர்த்து விடலாம்.

பெருமாள் தீர்த்தம் மூன்று முறை கொடுக்கலாம் என்பதில் சில அகத்தில் ஸமாஶ்ரயணம் ஆனவர்களுக்கு மட்டும் மூன்று முறை, ஆகாதவர்களுக்கு ஒரு தடவை என்பதாக ஒரு வழக்கம் இருக்கிறது. அவரவர்கள் அகத்து வழக்கப்படி பின்பற்றவும்.

சந்தியாவந்தனம் அதனுடைய காலத்திலே செய்யவேண்டும். அப்படிச் செய்யத் தவறிவிட்டால், அதாவது ஒரு ஒன்றரை மணிக்காலத்திற்குள் செய்யவேண்டும். சமயம் ஆக ஆக அதற்கு ப்ராணாயமம் முதலிய ப்ராயஶ்சித்தங்கள் எல்லாம் உண்டு. இப்போதெல்லாம் இரவு 8, 9 மணிக்கெல்லாம் சந்தியாவந்தனம் செய்கிறார்கள். அதில் ஒன்றும் பெரிய வித்யாசம் இல்லை. ஆனால் சில சமயம் ப்ராயணத்தின் போது குறிப்ப்பாக தூரமான ப்ரயாணம் செல்லும்போது, அன்றைய சந்தியாவந்தனம் மறுநாள் பிம்மாலையோ அல்லது காலையிலோ பண்ணும்படி ஆகிவிடுகிறது. அந்தச் சமயம் அதிகப்படி ப்ராணயாமம் செய்வது ப்ராயஶ்சித்தமாகுகிறது . அதாவது 3 தடவை அதிகப்படி ப்ராணயாமம் முதலியவை பண்ணவேண்டும்.

ஸ்தோத்ர பாடங்களில் “ந்யாஸ தஶகம்” சேவித்தால் நலம் 2-3 நிமிடங்களில் சேவித்துவிடலாம். அதேபோல், அவகாசம் இருக்கிறதோ இல்லையோ, திருப்பாவையின் சாற்றுமுறை பாசுரங்களை மட்டும் சேவிக்க வேண்டும். அவகாசம் இருக்கும் நேரம் திருப்பாவையைப் பூர்த்தியாகச் சேவித்தால் நலம்.

வேதம், உபநிஷத் ஆகியவற்றை உபநயனம் ஆனவுடனே ஆரம்பிக்கலாம். ஸ்ரீமத் இராமாயணம், ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை, மந்த்ரார்த்த உபதேசங்கள் ஆகியவற்றை ஸமாஶ்ரயணம் ஆனவுடனே (புருஷர்கள்) ஆகலாம். எதையும் பரந்யாஸத்திற்குப் பின் என காத்துக்கொண்டிருக்க வேண்டாம். ஆனால் இன்றைய காலத்தில் ஸ்ரீமத் இராமாயணம், ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை போன்றவையெல்லாம் சிறு வயதிலேயே சொல்லிக்கொடுக்கும் வழக்கம் வந்திருக்கிறது. ஆகையால் மஹான்கள்/ஆசார்யர்கள் சொல்லும்படிச் செய்யவும். குறிப்புகள்: ஸ்ரீமத் இராமாயணம், பகவத்கீதை முதலியவற்றைக் கதையாகக் கேட்பது, சிறு குழந்தை வயதிலிருந்தே ஆரம்பிக்கலாம். ஆனால் மூலம் உபதேசம் பெறுவதற்குச் சில நியமங்கள் இருக்கின்றன.

பெருமாளுக்குத் தீர்த்தவாரி கண்டருளிய சமயம் எம்பெருமான் உடுத்திக் களைந்த வஸ்த்ரத்தை வெளியே சலவைக்குப் போடவேண்டுமென்ற அவசியமில்லை. தீர்த்தவாரி (திருமஞ்சனம்) வஸ்த்ரத்தை பால், தயிர் பட்டிருக்கும் என்றபடியால் நாமே நன்றாகக் கசக்கி உலர்த்தி உபயோகிக்கலாம்.

நித்யமும் பெருமாள் சன்னிதியில் ஊதுபத்தி ஏற்றி வைக்கலாம்.

ஆசார்யன் தனியனை மடிசார் உடுத்திக்கொண்டு சேவித்தால் உத்தமம். பொதுவாக எப்பொழுதுமே க்ருஹணீகள் மடிசார் உடுத்திக்கொண்டு தான் இருக்கவேண்டும். அதனால் ஆசார்ய தனியன் சேவிக்கும் பொழுது மடிசாரில் இருக்கிறது என்பதுதான் ஏற்படும். அப்படி மடிசாரில் இல்லையென்றாலும் ஆசார்யன் தனியனைச் சேவிப்பது இன்னும் முக்கியம். அதனால் அவசியம் சேவிக்க வேண்டும்.

அகத்தில் இருக்கும் ஹயக்ரீவ பெருமாளுக்கு ஏலக்காய் மாலை ஸமர்ப்பித்தால், ஸமர்ப்பித்த பிறகு அந்த ஏலக்காயைப் பொடிசெய்து பாலில் கலந்து குழந்தைகளுக்குக் கொடுக்கலாம்.

மடி வஸ்த்ரங்களைக் கொம்பால் உலர்த்துவதுதான் உசத்தி. ஏனென்றால் நாம் எவ்வளவு மடியாக இருக்கின்றோம் என்று நமக்கே தெரியாது. சிரோஸ்நானம் எல்லாம் செய்துவிட்டு பரம ஆசாரமாய் வந்திருந்தால் அது வேறு. ஆனால் அப்படியெல்லாம் அமைவது மிகவும் அரிது. அதனால் எப்பொழுதுமே மடி வஸ்த்ரங்களைக் கொம்பால் உலர்த்தி எடுத்தால் நல்லது. வஸ்த்ரங்களை மூங்கில் கொம்பில் உலர்த்தினால் உத்தமம். அது கிடைக்கவில்லை என்றால் இரும்புக்கம்பியில் உலர்த்தினாலும் பாதகமில்லை.

ஸ்த்ரீகள் அஷ்டாக்ஷரம், த்வயம், சரமஸ்லோகம் இவையெல்லாம் குறைந்தது 10 தடவையாவது சேவிக்க வேண்டும். அதற்குமேல் எவ்வளவு முடிகிறதோ 28,108 என எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் ஜபிக்கலாம்.

மாமனார், மாமியார் பெற்றோர்கள் என்ற ஸ்தானத்தில் இருக்கின்ற படியினாலே அவர்களைச் சேவிப்பதில் தவறில்லை.

அனுதாபாத் உபரமாத்*         ப்ராயசித்தோந் முகத்வத:।* ப்ராயசித்த கரந்நாஶ்ச பாபம் கச்சதி பாதஶ: || என்று ஸம்ஸ்க்ருத ஶ்லோகம் இருக்கிறது. ஒரு பாபத்தைச் செய்துவிட்டால் அந்த பாபத்தைச் செய்துவிட்டோமே என்று ஒரு அனுதாபம் நமக்கு வரவேண்டும். அனுதாபம் என்றால் இப்படி இந்த பாபத்தைச் செய்துவிட்டோமே என்று நம்பெயரிலேயே நமக்கு கஷ்டம்(வருத்தம்) வரவேண்டும். அதன்பின் அந்த பாபத்தைச் செய்யாமல் இருக்கவேண்டும். பிறகு ப்ராயஶ்சித்தம் பண்ண முயற்சி எடுக்கவேண்டும். இறுதியாக ப்ராயஶ்சித்தம் பண்ணவேண்டும். இப்படி நாம் மேற்கூறிய நான்கும் செய்யும்போது ஒவ்வொரு அடியிலும் கால்கால் பாகம் பாபம்போகும் என்பதாக. இப்படி பாபத்தைச் செய்விட்டு, அந்த பாபத்திற்காக ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி செய்தபின்னர் நிச்சயம் அதே பாபத்தைச் செய்யக்கூடாது. அதே பாபத்தை மீண்டும் மீண்டும் செய்துவிட்டு ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி செய்துகொள்ளலாமா என்று கேள்விகேட்டால் அதற்கு என்ன பதிலளிப்பதென்று தெரியவில்லை. செய்யாமல் இருத்தல் வேண்டும். பாபம் வேறுவேறாக இருந்தால் மறுபடியும் ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி பண்ணிக்கொள்ளலாம்.

செய்த ப்ரபத்தி பலிக்காமல் போகாது. ஒன்று எம்பெருமான் அவரை சிக்ஷை கொடுத்து சரி பண்ணுவார். அல்லது அவரையே ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி பண்ணவைப்பார். எப்படியிருந்தாலும் ப்ரபத்தி பலிக்கும்.

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களாக இருப்பவர்கள், ஸ்ரீவைஷ்ணவரல்லாதவர்கள் கொடுக்கும் ப்ரசாதத்தை அது பெருமாள் ப்ரசாதமாக இருந்தாலும் ஏற்பது தவறே, அது தோஷமாகும்.

ஆடி மாதம் ஸங்க்ரமண தர்ப்பணம்: வாக்கிய பஞ்சாங்கம் ப்ரகாரம் சூர்யோதயமானதற்குப் பின் 45 விநாழிகை அதாவது முக்கால் நாழிகைக்கு மாசம்பிறக்கிறது, அன்றையதினம் தான் நமக்குத் தர்ப்பணம். உத்ராயணத்தில் தர்ப்பணம் பண்ணவேண்டும், அதாவது காலையில் சூர்யோதயம் ஆரம்பித்தவுடனே தர்ப்பணத்தை ஆரம்பித்துவிட வேண்டும். ஆரம்பிப்பதுதான் முக்கியம் கடைசிபக்ஷம் அதுதான் முடியும். த்ருக்கணித பஞ்சாங்கம் படி முதல்நாள் இராத்ரியே அதாவது சனிக்கிழமையே ஸங்க்ரமணம் ஆரம்பித்துவிடுகிறது. ஆகையால் அதற்கு முதல்நாளே பகலில் தர்ப்பணம் பண்ணவேண்டும் என்பதினால் சனிக்கிழமை தர்ப்பணம் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். ஸ்ரீமத் வில்லிவலம் அழகியசிங்கரின் திருவுள்ளமும் தர்ப்பணம் உத்திராயணத்தில் பண்ணவேண்டும் என்பதே. மேலும் ஞாயிற்றுக்கிழமைதான் பண்ணவேண்டும். அன்று சூர்யோதயம் ஆனவுடனே 45விநாழிகை என்றால் 18நிமிடங்கள் (மணிக்கணக்கில்) அதற்குள் தர்ப்பணம் பண்ணவேண்டும். உ.தா சூர்யோதயம் 6 மணி என்றால் 6.18 மணிக்குள் தர்ப்பணம் பண்ணவேண்டும். அவரவர் ஊரில் எப்போது சூர்யோதயமோ அதிலிருந்து 18நிமிடங்களுக்குள் தர்ப்பணத்தை சங்கல்பித்துக் கொள்ளவேண்டும். கைரேகை தெரிந்தாலே உபஸ்தானம் பண்ணலாம்.அதனால் சந்தியாவந்தனம் உபஸ்தானத்தை முன்னரே முடித்துக்கொண்டு, தர்பையெல்லாம் முன்னரே முடித்து வைத்துக்கொண்டு, சரியாக சூர்யோதயம் ஆனவுடன் சங்கல்பித்துக்கொண்டு பண்ணோமேயானால் நிச்சயமாக குறிப்பிட்டுள்ள நேரத்திற்குள் பண்ணமுடியும். ஆக எல்லா ஏற்பாடுகளையும் முன்னமே செய்து வைத்திருந்தால் அந்த நாழிகைக்குள் தர்ப்பணம் மட்டும் பண்ணமுடியும்.

முன்பு பெரியவர்கள் யதிகளின் ப்ருந்தாவனத்திற்குச் சென்றுவந்த பிறகு தீர்த்தமாடியதாக கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். தற்போது இந்த ஆசாரம் நடைமுறையில் இல்லை.

ஜன்ம நக்ஷத்ரத்தை சூர்யோதயத்தில் இருந்து 12 நாழிகை என்றைக்கு அந்த நக்ஷத்ரம் இருக்கிறதோ அன்றைக்குக் கொண்டாடவேண்டும். முதல்நாள் வேறு ஒரு நக்ஷத்ரமாக இருந்து, மறுநாள் சூர்யோதயத்துக்குப் பிறகு 12 நாழிகைக்குள்ளாகவே(<12 நாழிகை) ஒரு நக்ஷத்ரம் இருக்குமாயின், அந்த ஜன்மநக்ஷத்ரம் முதல்நாளே கொண்டாட வேண்டும்.

பெருமாள் தீர்த்தம் கோவிலில் சாதிக்கும்போது ரொம்ப மரியாதைப்பட்டவர்கள், பெரியோர்களுக்கு மூன்றுமுறையும், மற்ற அனைவருக்கும் ஒருமுறையும் சாதிப்பார்கள். அகத்தில் திருவாராதனைக்குப் பின் அகத்து மனுஷாளுக்கு, பொதுவாகவே மூன்றுமுறை சாதிப்பதுண்டு.

வடகலையார் நித்யானுசந்தானங்கள் தனியன்கள் இராமானுஜ தயா பாத்ரம் (பொது). ஸ்ரீஸன்னிதி சிஷ்யர்களாக இருந்தால் “கேஶவார்ய க்ருபா பாத்ரம்” தனியன் சொல்லிவிட்டு, பின் இராமானுஜ தயா பாத்ரம் தனியன் சேவிப்பர். திவ்ய ப்ரபந்தம் திருப்பல்லாண்டு, திருப்பள்ளியெழுச்சி, திருப்பாவை அதற்கு மேலுள்ள ப்ரபந்தங்கள் அவரவர் ஆசார்ய நியமன படி தேசிக ப்ரபந்தம் பிள்ளையந்தாதி அடைக்கலப்பத்து, ப்ரபந்தஸாரம்(சில இடங்களில் இவை இரண்டையும் சேவிப்பதுண்டு) விசேஷ தினங்களில் கோயில் திருவாய்மொழி மற்றும் இராமானுசநூற்றந்தாதி சேவிப்பது போன்ற அனுசந்தானங்கள் வழக்கத்தில் உள்ளது.

பஞ்சாங்கங்களில் திருவோண நக்ஷத்ரம் என்றைக்கு (இரவு)இராத்ரி வேளையில் இருக்கிறதோ அன்றைக்கு ஶ்ரவண விரதம் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், ஒப்பிலியப்பன் கோவிலை உத்தேசித்து ஶ்ரவண விரதத்தை உப்பில்லாமல் அனுசரிப்பவர்கள், என்றைக்கு சூர்யோதயத்திலிருந்து 12 நாழிகை திருவோண நக்ஷத்ரம் இருக்கின்றதோ அன்றைக்குதான் ஒப்பிலியப்பன் கோவிலில் ஶ்ரவண தீபம் எடுப்பார்கள், அன்றுதான் ஶ்ரவண விரதத்தையும் அநுஷ்டிக்க வேண்டும். ஒப்பிலியப்பன் கோவிலில் ஒவ்வொரு வருடமும் ஒரு அட்டவணை போடுவார்கள். கிடைத்தால் அதையும் பார்த்துக்கொள்ளலாம்.

நம் ஸ்ரீவைஷ்ணவ நித்யகர்மானுஷ்டானம் பற்றி அறிய முந்தைய சுதர்சன வெளியீடுகளுடன் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள இந்த இரண்டு காணொளியையும் பார்க்கவும். https://youtube.com/playlist?list=PLN8H4DA5K_KuZYnUwDikfa1lk1hwwx-lw ஶ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்த்ரீ தினசர்யா https://youtu.be/yEjCBOD8d7w

வெளியில் சாப்பிடாமல் இருக்கவேண்டும் என்கின்ற சங்கல்பத்தைத் திடமாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அந்த தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கவேண்டும் என்று எம்பெருமானிடம் ஶ்ரத்தையாக ப்ரார்த்திக்க வேண்டும். அப்படி ப்ரார்த்தித்தால் எம்பெருமான் கட்டாயம் அந்த தர்மத்தை ரக்ஷிப்பான். அதற்கு முதற்படியாக தாரணத்திற்கு வேண்டிய சில பதார்த்தங்களை நாமே பண்ணிக்கொள்ள அறிந்துகொண்டால் நல்லது. உயிர்தரிக்க என்ன உணவு வேண்டுமோ அதைப் பண்ணத்தெரிந்தால் உசிதம். கஞ்சி போடுவது, சாதம் வைப்பது இவை எல்லாம் சுலபமான காரியங்கள்தான். அதைப் பண்ண கற்றுக்கொள்ளலாம். தரிக்கவே முடியவில்லை, வேறுவழியே இல்லை, சாப்பிட்டே ஆகவேண்டும் என்கின்ற நேரத்தில்தான் வேறுவழியில்லாமல் வெளியில் சாப்பிட நேர்ந்தால் சாப்பிடலாம். அதுவும் முடிந்தவரை பால், மோர், பழங்கள் இவற்றுடன் சமாளிக்க முடிந்தால் நல்லது. அப்படி இல்லையென்றால் உப்பு போட்ட பதார்த்தங்களைச் சாப்பிடாமல் சமாளிக்க பார்க்கலாம். எக்காரணத்தைக் கொண்டும் நிஷித்தமான பதார்த்தங்களை வெளியிலிருந்தும் சாப்பிடவே கூடாது. இந்த மாதிரி சில விஷயங்களைக் கடைபிடித்து எம்பெருமானை மனதில் த்யானித்து கோவிந்த திருநாமத்தைச் சொல்லி எம்பெருமானே இப்படி நேர்ந்து விட்டதே! இப்படி நேராமல் நீரே பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும், இந்த ஆசாரம் பங்கம் ஆகாமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று எம்பெருமானிடம் வேண்டிக்கொண்டு மனதில் பஶ்சாதாபத்துடன் தாரணத்திற்கு வேண்டியவரை மட்டும் சாப்பிட்டால் அதற்குப் பிறகு இந்த மாதிரி மேலும் நேராமல் இருப்பதற்கு வாய்ப்புக்கள் வரும்.

திருவாராதனத்திற்குப் பிறகு எல்லோரும் உபயோகித்த சேஷமாய் இருக்கிற துளசி மற்றும் புஷ்பங்களை, கால் படாத இடத்தில் சேர்க்க வேண்டும்.உ.தா துளசிச் செடியின் அடியிலேயே சேர்க்கலாம்.

இராத்ரி நேரத்தை, அதாவது முதல்நாள் சூர்ய அஸ்தமனத்திலிருந்து மறுநாள் சூர்யோதயம் வரை இருக்கும் பாகத்தினை 8 சமபங்கு பாகங்களாக்கி, அதில் முதல் 5 பாகத்திற்குள் உட்பட்டால் முதல்நாள் என்றும் அதன்பிறகு கடைசி மூன்று பாகத்திற்குள் உட்பட்டால் மறுநாள் என்றும் கணக்கிட வேண்டும். இப்படித் தான் முதல்நாள் மறுநாள் என்ற கணக்கு, ஜனனத்திலோ, மரணத்திலோ, ரஜஸ்வலையிலோ எடுத்துக்கொள்வது வழக்கம். குறிப்புகள்: இராத்ரி நேரமென்பது சூர்யோதய, சூர்ய அஸ்தமனத்தை வைத்துச்செய்வதால் ஒவ்வொரு ஊருக்கும் மாறுபடும். ஆகவே அந்தந்த ஊரின் சூர்யோதய, சூர்ய அஸ்தமன நேரத்தை வைத்து இராத்ரி நேரத்தை கண்க்கிட்டு, பின் மேற்சொன்னபடி 8 சம பாகங்களாக பிரித்து முதல்நாள்/மறுநாள் என்பதை கணக்கிடவும்.

ஆசார்யன் திருநக்ஷத்ரம் நிர்ணயம் சூர்யோதயத்தில் ஜன்ம திருநக்ஷத்ரம் 1 விநாடி இருப்பது போதாது. அந்தத் திருநக்ஷத்ரம் சூர்யோதயத்திலிருந்து 12 நாழிகை எந்த நாளில் இருக்கிறதோ அந்த நாளில் கொண்டாடுவது. ஆசார்ய திருநக்ஷத்ரத்தில் வேதை விலக்கு இல்லை. அந்தத் திருநக்ஷத்ரம் குறைந்தபக்ஷம் சூர்யோதயத்திலிருந்து 12 நாழிகை இருத்தல் வேண்டும். வாமன, ஹயக்ரீவ ஜயந்தி போன்றவற்றிற்கு திருநக்ஷத்ரம் மாத்திரம் பார்த்து நிர்ணயம் செய்வதில்லை, சில விஷயங்களில் திதிகளும் கணக்கில் உண்டு.ஆனால் நாம் இப்போது திருநக்ஷத்ரம் மாத்திரம் பார்த்துதான் நிர்ணயிக்கின்றோம்.

ப்ரபந்நர்கள் பகவத் ப்ரீத்யர்த்தன் என்று சங்கல்பம் சொல்லவேண்டும். அதேசமயம் சில சங்கல்பத்தில் கோத்ரம், நக்ஷத்ரமெல்லாம் சொல்லவேண்டி வரும். ஶாஸ்த்ரத்திலே சில கர்மானுஷ்டங்களில் கோத்ரம் நக்ஷத்ரமெல்லாம் சொல்லி பண்ணவேண்டி வரும். அந்த ரிதீரியல் கோயிலில் திருமஞ்சனக் கைங்கர்யம் பண்ணும்போது கோத்ரம்,நக்ஷத்ரம்,பெயர் எல்லாம் சொல்லலாம் சொல்லாமலும் இருக்கலாம், பொதுவாக பகவத் ப்ரீத்யர்த்தம் என்று சொல்லலாம். அகத்தில் ஸுதர்ஶந ஹோமம் போன்றவைக்கு கோத்ரம், நக்ஷத்ரமெல்லாம் சொல்லுவது வழக்கத்தில் இருப்பதாகத் தெரிகிறது, ஏனென்றால் க்ஷேமார்த்தம், ஆயுள், ஆரோக்ய, ஐஶ்வர்யத்திற்காக பண்ணுவதால். அங்கே பகவத் ப்ரீத்யர்த்தம் என்று சொல்லி, பெயர் கோத்ரம் போன்றவையெல்லாம் சொல்லலாம் எனத் தோன்றுகிறது.

ஜோதிஷ ஶாஸ்த்ரம்படி பொதுவாக அமாவாஸை நல்ல தினமாகக் கணக்காகவில்லை, அததற்கான நாள் சொல்லும்போது அமாவாஸை தினம் தவிர்க்கப்பட்டுள்ளது தெரிகிறது. அமாவாஸை நிறைந்த நாள் என்று சில வசனம் சொல்லுகிறார்கள். வேறுநாள் கிடைக்காத போது அமாவாஸை என்று வைத்துக்கொள்ளலாம். ஆனால் அது இரண்டாம் பக்ஷம்தான்.

ஆகாரத்தில் தோஷம் என்பது இரண்டுவிதம். ஒன்று பெருமாள் ப்ரசாதம் அல்லாத ஒன்றை நாம் சாப்பிடுதல். மற்றொரு தோஷம், வேறு ஒருத்தர் கொடுப்பதைச் சாப்பிடுதல் அது அனாச்சாரத்தில் சேரும். இதில், அவர் பெருமாள் ப்ரசாதத்தைச் சாப்பிட்டுள்ளார். அதனால் முதல் தோஷம் இல்லை. நல்ல ஆச்சாரத்துடன் இருக்கின்றவராக இருந்தால், இதனால் ஆச்சாரக் குறைவு ஏற்பட்டுள்ளது. அதற்குச் சில பரிகாரங்கள் உள்ளது, பஞ்சகவ்யம் போன்றவை உட்கொள்ளுதல் என. இல்லை அவர்கள் பொதுவாகவே வெளியில் சாப்பிடுபவர்களாக இருந்தால், இதனால் பெரிய தோஷமில்லை என்று விடவேண்டியதுதான். குறிப்பு: பொதுவாக என்ன சொல்லியிருக்கிறதோ அந்த விஷயத்தை மேலோட்டமாக பார்த்து புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இது இப்படியானால், அப்படியானால் என்ன என்று அலசி ஆராயும்படியான கேள்விகளைத் தவிர்க்கவும்.

இந்த விஷயத்தை ஸ்வாமி தேஶிகன் தான் ஸாதித்துள்ளார். அதாவது தேவதாந்தர ஸம்பந்தத்துடனே ஒருவன் எப்போதும் இருந்தானேயானால் அவனுடைய ப்ரபத்தி சரியாகச் செய்யவில்லை என்றால் செய்து வைத்தவர்கள் மேல் தவறில்லை.யார் செய்துகொண்டார்களோ அவருடைய தேவதாந்தர ஸம்பந்தத்தால் சரியாக ஆகவில்லை என்று அர்த்தமாகுகிறது. ஸ்வநிஷ்டா, ஆசார்யநிஷ்டா என்ற கேள்வியின் அடுத்தபகுதிக்கான விடையை பின்னாளில் காணலாம்.

சந்திராஷ்டமம் என்பது நம்முடைய ராசியில் இருந்து 8ஆவது ராசி, அது வரக்கூடிய நாட்கள் சந்திராஷ்டம நாள்கள் என்பதாக கணக்கு. இதற்குப் பெரிய அளவில் முக்கியத்துவம் தர வேண்டியதில்லை. நம்முடைய சந்த்ராஷ்ட தினத்தில் நமது காரியங்கள் ஒரளவு சரியாக நடக்காது என்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும். மற்றபடி வேறு ஒன்றும் கிடையாது. நம்முடைய நித்யபடி அனுஷ்டானங்கள் எல்லாம் பண்ணலாம். சந்த்ராஷ்டம தினத்தில் முகூர்த்தங்கள் வைக்க மாட்டார்கள். உதாஹரணமாக யாருக்கு விவாஹமோ அவருடைய சந்த்ராஷ்டம தினத்தில் விவாஹம் முதலானதெல்லாம் வைக்க மாட்டார்கள். இது ஜோதிஷ ஶாஸ்த்ரதில் இருக்கிறது. மற்றபடி நித்யப்படி அனுஷ்டானத்திற்கோ, உற்சவாதிகளுக்கோ இது பாதகமாக ஆகாது.

நம் சம்ப்ரதாயப்படி ஸமாஶ்ரயணம் ஆனபின் தான் 12 திருமண் இட்டுக்கொள்ளலாம். ஸமாஶ்ரயணம் ஆவதற்கு முன் 12 திருமண் இட்டுக்கொள்ளும் வழக்கம் இல்லை.

ஆவணி மாதம் க்ருஷ்ண பக்ஷம் சப்தமி திதி, ஆவணி 2 ஆம் தேதி ஆகஸ்ட் 18ஆம் தேதி, வியாழக்கிழமை அன்றைக்கு ஶ்ராத்தம் பண்ண வேண்டும்.

சாளக்கிராமம் மற்றும் விக்ரஹத்திற்கு, ஒருவேளை திருவாராதனம் செய்தால் போதும். இரண்டாவது வேளை, அதாவது ராத்திரிவேளையில் திருவாராதனம் பண்ணினால் விசேஷம், சுத்தமாக இருந்து பண்ண வேண்டும். பண்ணாவிட்டாலும் வெறும் பால் மட்டுமாவது நிவேதனம் செய்தால் போதும். நாம் அகத்தில் இருந்தோமேயானால் நாம் என்ன சாப்பிடுகிறோமோ அதை நிவேதனம் பண்ண வேண்டும். இல்லயென்றால் பால் மட்டுமாவது நிவேதனம் பண்ண வேண்டும். சாளக்கிராமத்திற்குச் செய்ய முடியாது போனால் பெரிய தோஷம் ஒன்றும் கிடையாது. அதனால் நிர்ப்பந்தமாக பண்ண வேண்டும் என்பது கிடையாது.

ஶரணாகதி அவசியம் ஆசார்யனே பண்ணிவைக்க முடியும். நமக்கு ஶரீரத்தில் அஶக்தம் இருக்கிறதென்றால், நேரடியாகச் சென்று சேவிக்க முடியவில்லையெறாலும் ஆசார்யனிடம் ப்ரார்த்தித்துக் கொண்டால், ஆசார்யன் நமக்காக எம்பெருமானிடம் அவசியம் ஶரணாகதி பண்ணி வைப்பார்.

ஏகாதசியன்று எந்தவிதமான உணவையும் உட்கொள்வது ஶ்லாக்யமில்லை. உடல்நிலை காரணத்தினாலோ அல்லது வேறு காரணத்தினாலோ ஆகாரம் உட்கொள்வதென்பது இரண்டாம் பக்ஷம்தான். முழு அரிசியைக் கட்டாயம் தவிர்க்க வேண்டும். மற்றபடி அனைத்தும் இரண்டாம் பக்ஷமே. ஆக உப்புமாவில் உளுத்தம்பருப்பைச் சேர்ப்பதும் இரண்டாம் பக்ஷம்தான்.

பரந்யாஸம் எந்த நக்ஷத்ரத்திலே, எந்த மாதத்திலே, செய்துகொண்டோமோ அந்த நாளைக் கட்டாயம் கொண்டாடலாம். திதியையும் ஞாபகம் வைத்துக்கொண்டு கொண்டாடலாம். இந்நாளானது திருமணநாளைக் காட்டிலும் உசந்தது. ஆக பரந்யாஸம் செய்துகொண்ட நாளை எவ்வளவு விதமாக கொண்டாட முடியுமோ அவ்விதங்களிலெல்லாம் கொண்டாடுவது சிறப்பு.

குலதெய்வம் யார் என்று தெரியவில்லை என்பதற்கு எப்படிப் பதில் சொல்லுவது என்று தெரியவில்லை. பொதுவாக நாம் எல்லோருக்கும் குலதெய்வம் என்பது பெருமாள்தான். “ஸ்தோஷ்யாமி ந‌‌: குலத4நம் குலதை3வதம் தத்” என்று ஆளவந்தார் சாதித்திருக்கிறார். அதனால் ஏதாவது ஒரு பெருமாளை நீங்கள் குலதெய்வமாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். இக்கேள்விக்கான விடைய இங்கே உள்ள காணொளியில் விரிவாகக் கேட்டு அறியவும்

ஒருநாளில் எத்தனை முறை முடியுமோ அத்தனை முறை ஆசார்யன் தனியனைச் சேவிக்கலாம். கட்டாயம் ஜபம் செய்வதற்கு முன் ஒருமுறையாவது சேவித்தல் வேண்டும். எப்போதெல்லாம் நமக்கு பாபங்கள் நேருகிறது அல்லது நாம் தவறிழைக்கிறோம் என்று தோன்றுகிறதோ அந்தச் சமயத்திலெல்லாம் சேவிக்க வேண்டும். அஸ்மத் தேஶிகம் அஸ்மதீய பரமாசார்யான் அஶேஷாந் குரூந் ஸ்ரீமல்லக்ஷ்மண யோகி புங்கவ மஹாபூர்ணௌ முநிம்யாமுனம்| ராமம் பத்மவிலோசநம் முநிவரம் நாதம் ஶடத்வேஷிணம் ஸேனேஶம் ஶ்ரியம் இந்திரா ஸஹசரம் நாராயணம் ஸம்ஶ்ரயே||

சாயம் ஸந்தியாவந்தனத்தில் தர்ப்பாசனம் என்பது கோரைப்புல் ஆசனம் என்று நினைக்கிறேன். அதைக் காட்டிலும் மணைதான் விசேஷம் என்று தோன்றுகிறது. Q32ADI22018 "மோக்ஷம் கிடைத்த பின் ஜீவாத்மாவின் (நம்) நிலை ‌ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் எவ்வாறு இருக்கும்? 1. நம் சரீரம் எவ்வாறு இருக்கும்? 2. நம் ஞானம் எவ்வாறு இருக்கும்? 3. அங்கே நம் பூலோக பெற்றோர் வழங்கிய நாமத்தை வைத்து அழைக்கப்படுவோமா? 4. எம்பெருமான் தாயார் மற்றும் நித்யஸூரிகள் மட்டுமல்லாமல் ஆழ்வார் ஆசார்யர்களையும் சேவிக்க இயலுமா? 5. அவர்களுடன் தமிழில் உரையாட இயலுமா? " மோக்ஷம் கிடைத்தபின், இங்கு இருக்கும் சரீரம் அங்கு கிடையாது. அங்கு வேண்டுமானால் புதிய சரீரம் எடுத்துக்கொள்ளலாம். அது இந்த சரீரம் போல் தோஷத்துடன் இல்லாமல் திவ்யமான சரீரமாக இருக்கும் அதாவது அப்ராக்ருதம் என்று சொல்வார்கள். நாம் எல்லா விஷயங்களும் தெரிந்துகொள்ளும்படியான ஞானம், அதாவது சகலமும் நமக்குத் தெரியும்படியாக இருக்கும். நம் புண்யபாபத்தினால் ஞானம் குறைந்திருக்கிறது அங்கே இவை இரண்டும் போய்விடுகின்ற படியால் ஞானம் குறையாமல் இருக்கும். இங்கே இருக்கின்ற பெயர் அங்கே இருக்கவேண்டிய அவசியமில்லை. அது இருக்காது. பெருமாள், தாயார், நித்யசூரிகள், ஆழ்வார், ஆசார்யர் என எல்லாரையும் சேவிக்கலாம். எல்லாருடனும் பேசலாம், தமிழில் பேசலாம். ஸ்ரீவைகுண்ட லோகத்தில் நாம் எல்லாரும் தமிழில் ஸ்தோத்ரங்கள் சொல்லலாம் என்று ஸ்வாமி தேஶிகன் “பல்லாண்டே பல்லாண்டும் பாடுவோமே” என ஸாதித்திருக்கிறார்.

ஆசாரம் பற்றி விரிவாக அறிந்துகொள்ள ஆந்ஹிக க்ரந்த காலக்ஷேபம் செய்து அறியலாம். GSPK யில் நடக்கின்ற ஆந்ஹிக க்ரந்த காலக்ஷேபத்தில் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள விண்ணப்பத்தைப் பூர்த்தி செய்து அதில் சேர்ந்துகொள்ளலாம். https://forms.gle/ob8JhquSN5BHRGBT6 விஶிஷ்டாத்வைத தத்துவத்தின் அடிப்படை பற்றி அறிந்துகொள்ள GSPK வழங்கிய “ஸ்ரீபாஷ்ய ஸாரம்” என்ற உபந்யாஸத் தொடரைக் கேட்கவும். இங்கே கொடுத்துள்ள படத்தை click செய்து அவ்வுபந்யாஸத் தொடரைக் கேட்டு அறியலாம்.

தர்பூசணி தக்காளி இவை இரண்டையும் சில பேர் சேர்த்துக்கொள்கிறார்கள். சில பேர் சேர்த்துக் கொள்வதில்லை. மிகவும் ஆசாரமாக இருக்கிறவர்கள் இவற்றையெல்லாம் சேர்த்துக் கொள்வதில்லை. அதைத் தவிர முருங்கை, வெங்காயம், முள்ளங்கி, முட்டைக்கோஸ் முதலானவையெல்லாம் அடியோடு கூடவே கூடாது என்பதாக எல்லாருமே விட்டிருக்கிறார்கள்.

மருந்து ரீதியாக சளி, இருமல் போவதற்கு பூண்டு எடுத்துக் கொள்ளவேண்டிய அவசியமே இல்லை. ஏனென்றால் சளி, இருமல் போவதற்கு நிறைய மாற்று மருந்துகள் இருக்கின்றன. திருத்துழாயைப் போல் சளி இருமலை நீக்கக்கூடிய மருந்தே கிடையாது. அதனால் அதனை க்ரஹித்தாலே நன்கு நிவாரணம் கிடைக்கும். இதைத்தவிர எத்தனையோ மருந்துகள் இருக்கின்றன. அவற்றை எடுத்துக்கொள்ளலாம். சளி இருமலுக்காக பூண்டுதான் சாப்பிடணும் என்று நிச்சயமாக கிடையாது. ஏனென்றால் இவையெல்லாம் நிஷேதிக்கப்பட்ட உணவுகள். எப்படி நமக்கு உடல் ஆரோக்கியம் முக்கியமோ அதே போல் மனதிலும் சத்புத்தி ஏற்படுவது மிகவும் முக்கியம். இந்தமாதிரி தாமஸமான ஆகாரங்களைச் சாப்பிட்டோமேயானால் அது நமது மனதை மிகவும் பாதிக்கும். மேலும் நமது ஶ்ரத்தையை மிகவும் குறைக்கும். அதனால் இவற்றையெல்லாம் தவிர்ப்பது நல்லது.

பரிசேஷனத்தின் போது இரண்டு தடவை நெய் சேர்க்க வேண்டும் என்கின்ற நியமங்கள் கிடையாது. இது ஒரு உபசாரம் என்கின்ற ரீதியில் சில பேருக்கு இரண்டு தடவை சேர்ப்பார்கள், அவ்வளவே. நெய் சேர்க்க வேண்டும் என்பது மட்டுமே உண்டு.

ஶரணாகதி செய்து கொண்ட தம்பதிகள் ஶஷ்டியப்தபூர்த்தி தாராளமாகச் செய்து கொள்ளலாம். அது சூத்திரத்தில் சொல்லி இருக்கக்கூடிய விஷயம். எந்த முறையில் என்றால், வேத மந்திரங்கள் சொல்லி, கும்பம் வைத்து, செய்யவேண்டும். இதில் பெரிய நியமம் ஒன்றும் கிடையாது. ஸ்ரீ வைஷ்ணவ வாத்தியார்களைக் கேட்டால் அவர்கள் அழகாக செய்துவைப்பார்கள். அவர்களுடைய சௌகர்யத்துக்கு ஏத்த மாதிரியாக நாம் செய்யலாம். முக்கியமாக ஆசார்ய ஸம்பாவனை, அக்ஷதை ஆசீர்வாதம், திருமாங்கல்ய தாரணம், ஔபாசனம் இதெல்லாம் அதில் இருக்க வேண்டும். கிராமக் கோயில்களிலே இதர தேவதைகள் இருக்கின்றன. இதற்கு நிதி கொடுப்பதில் சங்கடங்கள் உண்டு. சில சமயம் வேறு வழியில்லாமல் ஊரோடு ஒத்துவாழ் என்கின்ற ரீதியிலே கொடுக்க வேண்டியிருக்கும். தவிர்க்க முடியாமல் இருந்தால் வேறு வழியில்லை. ஶாஸ்த்ரம் ஒற்றுக்கொள்ளுமா என்று பார்ப்பதைவிட, அந்த நிலைமைக்கு ஏற்ற மாதிரி செய்துகொள்ளலாம் என்று தோன்றுகிறது. ஏனென்று கேட்டால், நாமே கேபிள்டிவி போன்று எத்தனையோ நியாயம் இல்லாத செலவுகள் செய்கின்றோம். அந்த ரீதியில் ஏதோ செலவோடு செலவாக இதுவும் போயிற்று என்பதாக வைத்துக் கொள்ளலாம். முடிந்தவரை தவிர்க்க பார்க்கலாம். அதேபோல் கோவில்களில் இதர தேவதைகள் இருந்தால்கூட, நம் பெருமாளை மட்டும் முடிந்தால் சேவிக்கலாம்.

பூஜை அறையில் பெருமாள் படங்களை எந்தத் திசையை நோக்கி வேண்டுமானாலும் மாட்டி வைக்கலாம். பித்ருக்களுடைய படங்களை பூஜை அறையில் வைக்க வேண்டுமானால் பெருமாள் படங்கள் இருக்கின்ற நிலையை விட, ஒரு நிலை கீழே அதாவது ஒரு நிலையோ அல்லது ஒரு படியோ கீழே இருக்கின்ற மாதிரி வைக்கலாம். பித்ருக்களுடைய படங்களைக் கிழக்கு நோக்கி வைக்கலாம்.

சிறு வயதிலேயே ப்ரபத்தி பண்ணிக்கொண்டு அதற்கு பிறகு நிறைய பாபங்கள் ஏற்பட்டு, அந்தப் பாபங்களில் தெரிந்து செய்கின்ற பாபங்களால் மோக்ஷம் தடைபடுமா என்றால் நிச்சயமாக தடைபடாது. ப்ரபத்தி பண்ணிக்கொண்டு விட்டால் அது அவசியம் மோக்ஷத்தை அளிக்கும். இரண்டே இரண்டு விஷயங்கள் தான் ஆபத்து தரக்கூடியது. ஒன்று தேவதாந்தர சம்பந்தம். மற்றொன்று பாகவத அபசாரம். இவை இரண்டையும் அவசியம் தவிர்க்கணும். இவை தவிர்த்தால் போதும் மீதி வேற பாபங்கள் என்ன ஏற்பட்டாலும் அது ப்ரபத்திக்கு பாதகமாக ஆகாது. மேலும் தெரியாது செய்த பாபங்கள் ஒட்டாது. தெரிந்து செய்கின்ற பாபங்கள் அதாவது புத்திபூர்வ உத்ராகங்கள் எனச் சொல்லப்படும் பாபங்களுக்கெல்லாம் எம்பெருமான் லகு தண்டனை அளிப்பான். அந்தத் தண்டனை எல்லாம் அனுபவித்து முடித்த பிறகு ப்ரபத்தி நிச்சயம் பலிக்கும். இந்த லகு தண்டனை அனுபவிக்க வேண்டாம் என்று நினைத்தால் ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி பண்ணிக்கொள்ளலாம். அப்படி பண்ணிக்கொண்டால் இந்தப் பாபங்கள் எல்லாம் நீங்கி மோக்ஷத்தை அடையலாம். ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி பண்ணிக்கொண்டு தான் ஆகவேண்டும் என்கின்ற நிச்சயம் கிடையாது. ப்ராயஶ்சித்த ப்ரபத்தி பண்ணவில்லை என்றாலும் மோக்ஷார்த்த ப்ரபத்தி பண்ணியதால் மோக்ஷம் நிச்சயமாக கிடைக்கும்.

நாச்சியார்கள் ஒரே கையிலே ஒரே மாதிரியாக புஷ்பம் வைத்துக் கொள்வதற்கு ஏதாவது குறிப்பிட்ட காரணம் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. ஆகமங்களில் இப்படி இரண்டு விதமாகவும் சொல்லி இருக்கலாம். அதனுடைய அடிப்படையில் தாயாரை இப்படி ஏளப்பண்ணி ப்ரதிஷ்டை பண்ணியிருக்கலாம்.

திருமஞ்சத்தில் இரண்டு உண்டு. லோகாந்த திருமஞ்சனம் ஏகாந்த திருமஞ்சனம். லோகாந்த திருமஞ்சனம் நமது சேவைக்காகவே. அப்போது பெருமாள் வஸ்திரங்கள் எல்லாம் தரித்துக் கொண்டிருப்பார். அதனால் அந்தத் திருமஞ்சனத்தைச் சேவிப்பதில் ஒன்றும் தவறில்லை. ஆனால் பெருமாள் அமுது உண்ணும்போது அவரைச் சேவிப்பது, பார்ப்பது என்பதெல்லாம் ஒரு அபசாரம். ஏனென்றால் அவர், ஒரு தொந்தரவும், குறுக்கீடும் இல்லாமல் ஏகாந்தமாக அமுதுண்ண வேண்டும். அதனால்தான் பெருமாள் அமுது உண்ணும் போது சேவாகாலம் பண்ணக்கூடாது என்று சொல்வார்கள். அப்படிப் பெருமாள் அமுது செய்யும் போது சேவாகாலம் பண்ணால் பெருமாளுக்கு அதில்தான் ஶ்ரத்தை போகும். அவர் அமுது செய்வது குறைந்து போய்விடும். நாம் சாப்பிடும் போது தொலைக்காட்சி பார்த்துக்கொண்டே சாப்பிட்டால், எப்படிச் சாப்பாட்டில் ஶ்ரத்தை இல்லாது போய்விடுமோ அதேபோல் தான். அவர் நன்றாக அமுது செய்யவேண்டும், நன்றாக அமுது செய்யவிக்க வேண்டும். அதனால் மற்ற கார்யங்கள் எதிலும் அவருக்கு ஶ்ரத்தையோ, நோக்கமோ வராத ரீதியில் சேவார்த்திகள் சேவையைத் தவிர்க்க வேண்டும். கீழே விழுந்து சேவிப்பது, சேவாகாலம், பாராயணம் முதலானவைகளைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அதனால்தான் நாம் யாரும் பார்க்கவும் கூடாது என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள், பார்த்தால் பெருமாள் நம்மை பார்க்கவேண்டி இருக்கும். அவருடைய கவனக்குறைவு என்பதெல்லாம் ஏற்படக்கூடாது என்பதற்காக எம்பெருமான் அம்சை பண்ணும்போது திரையிடுகிறார்கள்.

தர்ப்பணம் பண்ணி மீதமிருக்கும் எள்ளை வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது. தர்பணம் செய்த பிறகு மீதம் இருக்கும் எள்ளை என்ன செய்ய வேண்டுமென்று தர்ப்பண ப்ரயோகத்திலேயே இருக்கு, மீதமிருக்கும் எள்ளு, தர்பம் எல்லாவற்றையும் சேர்த்து வைத்து அதற்கு ஒரு ஶ்லோகம் இருக்கிறது அந்த ஶ்லோகத்தைச் சொல்லி மொத்ததையும் ஸமர்பித்துவிடவேண்டும்.

சேமியாவை பெரியோர்கள் உபயோகப்படுத்துவதில்லை

கீழ்க்கண்ட சமயங்களில் பூணூலை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும்: பூணூல் அசுத்தமாகிவிட்டால் பூணூல் அறுந்துவிட்டால் தீட்டு காக்கும்போது அந்தத் தீட்டோடு நாம் சாப்பிடும்படி நேர்ந்தால்

திருவாராதனம் என்பது மற்ற அனுஷ்டானங்கள் போல் அல்லாது எம்பெருமானின் திருமேனியை நாம் தொட்டுச் செய்யக்கூடிய விசேஷமான அனுஷ்டானம். அச்சமயம் எம்பெருமான் திருமேனியைத் தொட்டு திருமஞ்சணம் போன்றவையெல்லம் செய்வதனால் நாம் மிகவும் சுத்தமாக இருக்க வேண்டும். இங்கே எம்பெருமான் திருமேனியைத் தொடுவதினால் அசுத்தமாகத் தொட்டால் அது அபசாரமாகிவிடும். ஆகையால்தான் மடி வஸ்த்ரம் அணிய வேண்டும். மேலும் ஊர்த்வபுண்டரம் என்பதும் ஒருவித சுத்தியைத் தரக்கூடியது. எனவே மடியோடு ஊர்த்வபுண்டரம் தரித்து திருவாராதனம் செய்வதே விசேஷம்.

ஸமாஶ்ரயணம், பரந்யாஸம் வேறுவேறு ஆசார்யனிடம் செய்துக்கொண்டால், இருவரையுமே ஆசார்யன் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். ஒருவருக்கு ஒரு ஆசார்யன்தான் இருக்கவேண்டும் என்ற நிர்பந்தம் கிடையாது. பகவத் இராமானுஜருக்கு பஞ்ச ஆசார்யரர்கள் இருந்தனர். ஆகையால் எல்லா ஆசார்யனையும் சேவித்து, தனியன்களைச் சொல்லி எல்லாமே பண்ணவேண்டும்.

அவரின் போக்கு மாறுவதற்கு காமாஸிகாஷ்டகம் சொல்லலாம் எனத் தோன்றுகிறது. சகலவிதமான கஷ்டங்களும் நிவ்ருத்தி ஆகி எம்பெருமானையே ஆஶ்ரயித்து இருப்பதாக அந்த ஸ்தோத்ரத்தில் வருகிறது.

ஸ்ரீமத் ரஹஸ்யத்ரய ஸாரம் காலக்ஷேபம் பண்ணினால் நல்லது, எம்பெருமானை அனுபவிக்க முடியும். பண்ணமுடியாவிட்டால் என்பது தடையோ பாபமோ ஆகாது. கிட்டியவரையில் விசேஷம் என்பதுதான், இல்லாவிடில் அந்த வாய்ப்பை நாம் இழக்கிறோம் அவ்வளவே. உ.தா: ஸ்ரீமத் ரஹஸ்யத்ரய ஸாரம் காலக்ஷேபம் என்பது ஒருவர் 50 லக்ஷம் ரூபாய் நமக்குத் தருவது போலே, அவர் கொடுக்கும் ரூபாயை நான் வாங்கிக் கொள்ள வேண்டுமா? இல்லாவிட்டால் தப்பா? என்றால் தப்பேயில்லை ஆனால் 50 லக்ஷம் ரூபாய் நமக்குதான் நஷ்டமாகும். எப்படி அந்த ரூபாயை நாம் வேண்டும் என்று சொல்வதோ, வேண்டாம் என்று சொல்வதோ, நம் விருப்பமாகுமோ, அதே போல்தான் காலஷேபமும் அதைப் பண்ணாவிடில் நஷ்டமே தவிர பாபமில்லை. மற்றபடி நித்யபடி கர்மாக்கள் செய்வது, ஸ்தோத்ரங்கள் சேவிப்பதெல்லாம் மிகவும் நல்ல விஷயம், பாராட்டப்படவேண்டிய விஷயங்கள்.

கோவிலுக்குச் சென்றுவிட்டு வந்தபின் தீர்த்தாமாடினால் பாபம் என்று சொல்லியிருக்கு, ஆகையால் வந்தபின் குளிக்காமல் இருப்பதுதான் விசேஷம். அதேசமயம் சிலவற்றுக்கெல்லாம் அங்கமாக ஸ்நானம் உண்டு. உ.தா: தர்பணாதிகளுக்கெல்லாம் அங்கமாக ஸ்நானம் பண்ணவேண்டும். இங்கே கோயிலுக்குச் சென்று வந்ததால் செய்யவில்லை, அங்கமாக ஸ்நானம் என்றாகும். நித்யபடி திருவாராதனைக்கு மாத்யானிகத்திற்கு முன் அங்கமாக ஸ்நானம் உண்டு. அப்படிப் பண்ணுவதாக இருந்தால் பண்ணலாம். இவையெல்லாம் பார்த்து ஜாக்ரதையாக செய்ய வேண்டும். சிலர் திருவாராதனை எல்லாம் முடித்த பிறகு கோவிலுக்குச் செல்வார்கள்.

சந்தியாவந்தனம் செய்யாமல் இருப்பவர்களுக்கு ப்ரபத்தி பலன் கிடைக்குமா என்றால் கிடைக்கும், இதற்கும் அதற்கும் சம்பந்தமில்லை. ஸமாஶ்ரயணம், ஶரணாகதி போன்றவை பண்ணாலும் சரி பண்ணிக்காவிட்டாலும் சரி சந்தியாவந்தனம் செய்ய வேண்டும் என்பது பொது விதி. ஶரணாகதி பண்ணாலும் இல்லாவிட்டாலும் சந்தியாவந்தனம் பண்ணவேண்டும், இல்லாவிட்டால் பாபம் உண்டாகும் மேலும் வேறு கர்மாநுஷ்டானங்கள் பண்ணும் தகுதியெல்லாம் கிடையாது என்றாகிவிடும். குறிப்புகள்: உ.தா: ஒருவர் நான் தான் ஶரணாகதி பண்ணிவிட்டேனே அப்போ நான் பொய் சொன்னால் என்ன? பொய் சொன்னால் பாபமாகுமா? என்று கேட்டால், பொய் சொல்லக்கூடாது என்பது பொது விதி, சொன்னால் பாபமுண்டு என்பதில் சந்தேகமே கிடையாது. அதேபோல் தான் சந்தியாவந்தனம் என்பது பொது விதி அது எந்த விதத்திலும் ஶரணாகதியைப் பாதிக்காது, சாதிக்கவும் சாதிக்காது. இரண்டும் வெவ்வேறு தடம்; ஒன்றையொன்று பாதிக்காது.

அஶௌச காலத்தில் ஆசார்ய தனியன் மற்றும் த்வய மந்திரங்களை மனதால் சொல்வதைவிட ஆசார்யனின் திருநாமத்தையும் பெருமாளின் திருநாமத்தையும் மனதாலும் சொல்லலாம், வாயாலும் சொல்லலாம். திருநாமத்தைச் சொல்ல எந்தவித தடையுமில்லை.

ஒரு ப்ராமணன் மணமகன் ஒரு ப்ராமணன் அல்லாத பெண்ணை மணந்தால், கர்த்தா என்று வரும்போது சடங்குகளை இந்தச் சிறுவன்தான் செய்யவேண்டும். ஆனால், அவன் எந்த ரீதியில் செய்கிறான் என்பதிருக்கிறது அதாவது ப்ராமணனுக்குரிய ரீதியில் பண்ணமுடியாது வேறு எதாவது ரீதியில் பண்ணலாம் என்றாகிவிடும். பரந்யாஸம் என்பது ஜாதி சம்பந்தப்பட்ட விஷயமன்று, யாராக இருந்தாலும், எப்படி இருந்தாலும் பரந்யாஸம் பண்ணலாம்.

ஸ்தோத்ரங்களில் பலஶ்ருதி மட்டும் சேவிப்பது அத்தனை உசிதமில்லை. பலஶ்ருதி என்பது மொத்த ஶ்லோகமும் சொன்னால் கிட்டக்கூடியதைச் சொல்வதே தவிர அந்த ஶ்லோகத்தை மட்டும் சொல்வதனால் கிட்டுவதல்ல, ஆகையால் பூர்ணமாக சேவிப்பதே நல்லது. முடியாவிட்டால் த்யான ஶ்லோகம் என்றிருக்கும் அதை சேவிப்பார்கள் ஆனாலும் அது பூர்ணமாக சேவிப்பதற்குச் சமமாகாது. ஸ்தோத்ரம் சேவிப்பதில் இரண்டு வகையுண்டு, ஒன்று நாமாகவே ஸ்தோத்ரம் சொல்வது, மற்றொன்று கோஷ்டியாக பாராயணம் பண்ணுவது. நாமாக சொல்லும்போது பூர்ணமாக நாமாகவே சொல்ல முடியும். கோஷ்டியாக பாராயணம் பண்ணும்போது ஒரு வ்யவஸ்தைக்காக முன்பாதி பின்பாதி என்று பிரித்திருக்கிறார்கள். அப்போது பூர்த்தியாக சொன்ன கணக்கென்று வந்துவிடும். மற்றவர்கள் சேவிக்கும்போது நாம் கேட்டுகொண்டிருந்தால் போதும். நாமாகச் சொல்லும்போது பூர்த்தியாக வாய்விட்டுச் சொல்லவேண்டும். ஏதாவது பலனுக்காக நாம் சொல்வதாயிருந்தால், பாராயணத்தில் சேவித்ததைக் கணக்காக சொல்லமுடியாது, பூர்த்தியாக வாய்விட்டுச் சொல்லவேண்டும். மாறாக பகவதனுபவம், பகவத்ப்ரீத்யர்த்தம் எனும்போது பாராயணத்தில் மற்றவர்கள் சொல்வதைக் கேட்டால் போதும்.

ஆஶௌச விவரங்கள் நூல் ஆங்கிலத்தில் வெளியிட முயற்சிகள் மேற்கொண்டிருக்கிறோம் மேலும் விவரங்கள் விரைவில்.

வயதானபடியால் சாம் வேதம் அத்யயனம் பண்ணுவதற்கு கஷ்டமாக இருக்கிறது என்பதால் அதில் ஒன்றும் ப்ரச்சனை இல்லை. கற்றுக்கொண்டவரை யஜுர்வேதத்தைத் தொடர்ந்து சொல்லலாம். யஜுர் வேதத்தைப் பூர்ணமாக வேதாத்யயனம் பண்ணவேண்டுமானால் சாமவேதம் முடித்தால் தான் பண்ணமுடியும். அதனால் உபயுக்தமான பாகத்தைமட்டும் சொல்லலாம்.

வஸ்த்ரம் உடுத்திக்கொள்ளும்பொழுது பூணூலை காதில் வைத்துக் கொள்ளவேண்டும். வஸ்த்ரம் உடுத்திக் கொண்டவுடன் கைகால் அலம்பி ஆசமனம் செய்ய வேண்டும். பிறகு திருமண் இட்டுக்கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால், பூணூல் காதில் இருக்கும் பொழுது திருமண் இட்டு கொள்ளக்கூடாது. பூணூலை கால் அலம்பிய பின் தான் மாற்றிக்கொள்ள முடியும். அதனால் வஸ்த்ரம் உடுத்தியவுடன் , கை கால் அலம்ப வேண்டும், பூணூலை நேரே போட்டுக்கொள்ள வேண்டும், ஆசமனம் பண்ண வேண்டும், அதன் பிறகு திருமண் இட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.

ஏகாதசி தினத்தன்று துளசிச்செடிக்கு நீர் சேர்க்கலாம். குறிப்புகள்: ஏகாதசியன்று துளசியும் ஏகாதசி வ்ரதம் இருப்பதாகவும், ஆகையால் நீர் சேர்க்கக்கூடாது என்று சொல்வதெல்லாம் சில காம்யமான காரியங்கள். புராணங்களில் அங்கங்கு சொல்லப்பட்டிருக்கும். நம்மை பொறுத்தவரையில் துளசி, பெருமாளுடைய திருவாராதனைக்கு நித்யம் உபயோகப்படுத்த வேண்டி இருக்கிறது. அதனால் காம்யமான வ்ரதம் சிலது இருந்தால்கூட நாம் அதைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்கின்ற அவசியம் இல்லை

அவரே சில தினங்களைச் சொல்லி இருக்கின்றார் அந்தத் தினங்கள், மேலும் மொத்தமாக பார்த்தால் மாதங்களில் : ஆடி, மார்கழி, மாசி, புரட்டாசி இந்த நான்கு மாதங்களும் பண்ணிக் கொள்ளக்கூடாது. புரட்டாசியில் பூர்த்தியாகவே பண்ணிக்கொள்ளக் கூடாது. ஆடிமாதத்தில் முன்பாதியில் பண்ணிக்கொள்ளலாம்; பின்பாதியில் வபனம் செய்துகொள்ளக்கூடாது. மார்கழியிலும் மாசியிலும் பின்பாதியில் பண்ணிக்கொள்ளலாம் முன்பாதியில் பண்ணிக்கொள்ள கூடாது என்பதாகச் சொல்லுவார்கள். கிழமைகளில்: செவ்வாய்க்கிழமை, வெள்ளிக்கிழமை, சனிக்கிழமை தினங்களில் வபனம் செய்து கொள்ளக்கூடாது. வெள்ளிக்கிழமை மாத்ருவுக்கு ஆகாது என்ற படியால், சிலர் மாதா இல்லை என்று பண்ணிக் கொள்கின்றனர். அது இரண்டாம் பக்ஷம். திதியில்: பித்ரு திதிகள் அதாவது கிருஷ்ண பக்ஷ அஷ்டமி, கிருஷ்ண பக்ஷ சதுர்த்தசி, அமாவாஸ்யை, பௌர்ணமி இவையெல்லாம் கூடாது. பொதுவாகவே சதுர்த்தி கூடாது. எந்த சஷ்டி திதியுமே அடியோடு கூடவேகூடாது என்பதாக நிஷித்தம். நட்சத்திரங்களில்: பரணி க்ருத்திகையில் பண்ணிக்கொள்வதில்லை. ஏனென்றால் இது மங்களகார்யம் என்பதால். அவரவருடைய ஜன்ம நட்சத்திரத்திலும் சிலர் செய்துகொள்ள மாட்டார்கள். திங்கட்கிழமையும் புதன்கிழமையும் விசேஷமாக உள்ளது. அதனால் ஓரிரண்டு குறைவு இருந்தால் கூட அன்று வபனம் செய்து கொள்ளலாம் என்பதாக இருக்கிறது.

துவாதசி அன்று வாழை ஸம்பந்தமான எதையும் சேர்த்துக்கொள்ளக் கூடாது. அன்று மாதப்பிறப்பு வந்தால்கூட வாழை சம்பந்தப்பட்ட எதையும் சேர்த்துக் கொள்ளக்கூடாது என்று நிறையபேரின் அனுஷ்டானத்தில் உள்ளது. சிலர் மாத்திரம், மாசப்பிறபாய் இருந்தால் மட்டும் பரவாயில்லை சேர்த்துக்கொள்ளலாம் என்று சொல்கின்றனர்.

ஆசமனம் செய்யும் போது கைகால்களை அலம்பிக்கொண்டு குக்குடாசனம் என்று சொல்லக்கூடிய ஆசனமுறையில் உட்கார்ந்துகொண்டு கிழக்கோ, வடக்கோ பார்த்துக்கொண்டு செய்யணும். கொஞ்சமாக ஜலம் எடுத்துக்கொண்டு அச்சுதாய நம: அனந்தாய நம: என்பதாகச் சொல்லி ப்ராசனம் முதலானது எல்லாம் செய்ய வேண்டும். இவையே முக்கியமான நியமங்கள். மூன்று தடவை ப்ராசனம் செய்தவுடன் வாயை துடைத்துக்கொண்டு கையை அலம்பி சுத்தி செய்துகொள்ள வேண்டும். இவற்றையெல்லாம் ஆஹ்நிக க்ரந்தங்களில் பார்க்கலாம். எப்பொழுது செய்ய வேண்டும் என்றால் நிறைய சமயங்களில் செய்ய வேண்டி இருக்கின்றது. கர்மாவிற்கு அங்கமாக ஆரம்பத்தில் நடுவில் முடிவில் என்று செய்யவேண்டிவரும். அது தவிர நமக்கு ஆகாரத்திற்கு முன்னும் பின்னும் ஆசமனம் செய்ய வேண்டும். அது மாதிரியாக நாம் சங்கா நிவ்ருத்தி பண்ணிக் கொண்டோமானால் வாயை துடைத்து உடனே கைகால் அலம்பிக் கொண்டு ஆசமனம் செய்ய வேண்டும். மற்றபடி அந்தந்தக் கர்மாவிற்கு அங்கமாக அங்கங்கே சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. சுத்தமாகக் கோவிலுக்குப் போகவேண்டும் என்றால் ஆசமனம் பண்ணிவிட்டுப் போகவேண்டும் என்பதாகச் சொல்வதுண்டு அதெல்லாம் முடியுமானால் செய்யலாம்.

காம்யார்த்தமாக ப்ரார்த்திக்க மாட்டேன் எனும் அளவுக்கு ஸ்திர புத்தி இருந்தால் ப்ரார்த்திக்காமல் இருக்கலாம். ஆனால் ப்ரார்த்திக்க வேண்டும் என்று தோன்றி, ப்ரார்த்திப்பதினால் தோஷம் ஒன்றுமில்லை.

கோத்ரம் என்றால் அந்தப் பரம்பரையில் வந்தவர்கள். அதாவது புத்திரன், பௌத்திரன், ப்ரபௌத்திரன் என்றெல்லாம் சொல்கின்றோம். அப்படி சொல்லும் பொழுது ஒரு குறிப்பிட்ட சந்ததிக்குமேல் மேற்கொண்டு சொல்ல முடியாது. அப்பொழுது கோத்ரம் என்று பெயர் வைத்துவிடுகின்றனர் . அந்த கோத்ரத்தில் வந்தவரென்றால் அந்தப் பரம்பரையில் வந்தவர் என்று அர்த்தம். இது வ்யாக்கியான சாஸ்திரத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. பௌத்திரன் ஆகியாயிற்று என்றால், பின் கோத்ரத்தைச் சொல்லலாம். புத்திரன், பௌத்திரன், நத்தா என்று சொல்வார்கள், தொடர்ந்து கோத்திரம் என்று சொல்லலாம். அந்தந்த மஹரிஷியுனைடய கோத்திரத்தை நாம் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறோம். அந்த வம்சத்தில் வந்தவர்கள் என்று அர்த்தம். எல்லா வர்ணாஶ்ரமகாரர்களுக்கும் கோத்ரம் இருக்கும். அவரவர் கோத்ரம் மூலம் வர்ணாஶ்ரமத்தை அறிய முடியாது. வர்ணம் என்றால் ஜாதி. ஆஶ்ரமம் என்றால் அவர் க்ருஹத்ராஶ்ரமத்தில் அல்லது வேறு என்று சிலவற்றைக் கண்டுபிடிக்கலாம் . ப்ராஹ்மண ஜாதிக்கு மட்டும் என்று சில கோத்ரங்கள் உண்டு. அதை வைத்துகொண்டு சிலவற்றை கண்டுபிடிக்க முடியும். பொதுவாக கோத்ரம் இருக்கின்றவர்கள், இல்லாதவர்கள் என்று சட்டென்று சொல்ல முடியாது. ஏனென்றால் நிறைய பேர் கோத்திரம் வைத்து கொண்டிருக்கின்றனர். ஆஶ்ரமம் என்பது அவரவர் இருக்கக்கூடிய நிலையைப் பொருத்தது. ப்ரஹ்மச்சாரி, க்ருஹஸ்தன், வானப்ரஸ்தன், சந்யாசி என்று இருக்கின்றது.

நித்யப்படி திருவாராதனை காலத்தில் திருப்பல்லாண்டு, திருப்பள்ளியெழுச்சி, திருப்பாவை, அமலனாதிபிரான், கண்ணினுன்சிறுத்தாம்பு, இராமானுஜ நூற்றந்தாதி, ந்யாஸ தஶகம், அடைக்கலப்பத்து, பிள்ளையந்தாதி, ஆசார்யர்கள் தனியன் இவை எல்லாம் சேவிப்பதாகச் சொல்லி இருக்கிறார். இப்பொழுதெல்லாம் நித்யப்படி இத்தனையும் சேவிப்பவர் யாருமே கிடையாது.

சங்கல்பம் செய்து பாதுகைக்கு திருமஞ்சனம் பண்ணி, பழம் முதலானவைகளை சமர்ப்பித்து பாதுகா ஆராதனம் செய்யலாம். தினமும் செய்ய வேண்டும் என்கின்ற நிர்பந்தம் கிடையாது என்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. விசேஷ நாட்களில் செய்யலாம். தினமும் செய்தால் விசேஷம் என்று ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் சம்பிரதாயத்தில் தினமும் செய்வதாக இருக்கின்றது. அப்படி இல்லாவிட்டால் விசேஷ நாட்களில் திருவாராதனம் செய்தால் போதும். ஊருக்குச் செல்லும் சமயங்களில் பாதுகைகளை ஏளப்பண்ணிக்கொண்டு போகவேண்டும் என்கின்ற நிர்பந்தம் கிடையாது. மிகவும் அத்யாவச்யம் எனும் போது, உ.தா திருநக்ஷத்ரங்கள் முதலானவை வந்தால் ஏளப்பண்ணிக்கொண்டு போகலாம். ஆனால் சுத்தமாக ஏள‌ப்பண்ணிக்கொண்டு போகவேண்டும். பெருமாளுக்கு என்ன சுத்தியோ அதே போல் இவருக்கும் அதே சுத்தியோடு ஏளப்பண்ணக்கொண்டு போகவேண்டும்.

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் பீஷ்மஅஷ்டமி அன்று பீஷ்மதர்ப்பணம் செய்யவேண்டிய அவசியமில்லை. ஏனென்றால் அது காம்யார்த்தமான விஷயம்.

ஏழு தலைமுறை வரை தசராத்ரி ஞாதிகள். மூன்று தலைமுறை வரை த்ரிராத்ரி ஞாதிகள். தசராத்ரி ஞாதிகளுக்கு 10 நாள் தீட்டு த்ரிராத்ரி ஞாதிகளுக்கு 3 நாள் தீட்டு என்று எல்லாம் சரியாக எழுதி இருக்கிறார். ஆனால் இவையெல்லாம் இறப்பு விஷயத்தில் பிறப்பு விஷயத்தில் ஓரிரண்டு வித்தியாசங்கள் உண்டு. அதை GSPK SUDARSANAM வெளியிட்ட “தீட்டு விவரங்கள்” எனும் புஸ்தகத்தைப் பார்த்து தெரிந்து கொள்ளவும்.

பெருமாள் திருவாராதனம் புத்தகத்தின் துணைகொண்டு செய்வது சரி கிடையாது. ஏனெனில், திருவாரதனைக்கென்று சில மந்திரங்கள் உண்டு அதை ஆசார்யனிடமிருந்து உபதேசமாக பெற்றுக்கொண்டு, பெரியவர்களின் துணையோடுதான் முதலில் ஆரம்பிக்கவேண்டும்.

திருவாராதனம் செய்வதற்குப் பகலில் மூன்றாவது காலம் என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். அபிகமன காலம், உபாதான காலம் ஆனபின் மூன்றாவது பாகத்தில் செய்யவேண்டும். அதாவது காலை 6 மணி முதல் மாலை 6 மணி வரை இருக்கும் பகலை ஐந்தாகப் பிரித்துக்கொண்டு அதில் மூன்றாவது காலமான இஜ்யா காலத்தில் திருவாராதனம் செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். அப்படிச் செய்யமுடியவில்லை என்றால் அந்தக்காலத்திற்கு முன்னர் பண்ணலாம் என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள், அதுவும் முடியாதவர்கள் சாயங்காலத்திலும் பண்ணலாம் என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். தினமும் மாலை செய்வதென்பது கூடாது என்றைக்காவது ஒருநாள் உரிய நேரத்தில் செய்ய இயலாதபோது மாலை செய்யலாம்.

திருமலையில் கொடுக்கும் லட்டு பெருமாளின் ப்ரசாதம் என்பதாகச் சொல்லும் வழக்கம், ஆகையால் ஸ்வீகரிக்கலாம். கவுண்டர்களில் வரும் போது ஆசாரம் குறைவாக இருக்கும் அதனால் ஆசாரத்தைக் கடைபிடிப்பவர்கள் அதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத நிலை வரும். ஏனெனில், அது பெருமாளின் ப்ரசாதமாக நேராக வராமல், ப்ளாஸ்டிக் கவர், மேலும் பலர் தொட்டுத்தான் வரும் ஆகையால், ஆசாரம் கடைபிடிக்கவேண்டும் எனக் கொண்டு அதை ஸ்வீகரிக்காமல் இருக்கலாம்.

ப்ரபத்தி செய்வதற்கு மடி ஆசாரமாக இருக்க வேண்டும் என்பதெல்லாம் அதற்கு அங்கம் கிடையாது என்றாலும் நான் விழுப்போடு, தீட்டோடு தான் பண்ணிக்கொள்வேன் என்று சொல்லமுடியாது. வேறு வழியில்லாது போனால் தான் அப்படி விழுப்போடு அல்லது தீட்டோடு பண்ணுவது வழக்கம். இதுவும் ஒரு நல்ல தர்மமானபடியால், முடிந்தவரை எந்தளவு ஆசாரமாக இருக்க முடியுமோ அப்படி இருந்து தீர்த்தாமாடி, 12 திருமண் இட்டுக்கொண்டு சுத்தமாக பண்ணிக்கொள்ள வேண்டும். தீட்டோடு பண்ணலாம் என்பதற்காக தீட்டுடன் பண்ணிக்கொள்ள கூடாது.

துவாதசி அன்று பெரும்பாலும் விசேஷமாக பெருமாளுக்குத் துவரம்பருப்பு சேர்த்துக்கொள்வதுண்டு. பயத்தம்பருப்பும் சேர்த்துக்கொள்வதுண்டு. சிலர் துவரம்பருப்பு கூடாது பயத்தம்பருப்புதான் சேர்க்கவேண்டும் என்று சொல்லி கேள்விபட்டதுண்டு. அடியேனுக்குத் தெரிந்து பெரியவர்கள் இரண்டும் சேர்த்துக்கொள்வது வழக்கம்.

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் அகத்தில் சங்கு வைத்துக்கொள்ளலாம். சங்கத்திற்குத் தனியாக ஆராதனம் செய்யவேண்டிய அவசியமில்லை. நாம் சாதாரணமாக வாங்கியிருக்கக்கூடிய வலம்புரி சங்கு முதலானவையாக இருந்தால், அந்தச் சங்கத்தை சுத்தமாகவைத்து எம்பெருமானுக்குத் திருவாராதனம், திருமஞ்சனம் எல்லாம் செய்யலாம். சில சமயம் விசேஷமாக சங்கு சக்ரம் சுதர்ஶன பாஞ்சஜன்யம் ஏளப்பண்ணி ப்ரதிஷ்டை எல்லாம் செய்வார்கள். அது விசேஷ விதி. அவர்களுக்கு நித்யம் திருவாராதனை எல்லாம் உண்டு.

தமையனார் பரமபதித்துவிட்டபடியால் பெற்றோர்களுக்கு நீங்கள் செய்ய வேண்டியது எதுவும் கிடையாது. ஏனென்றால் அவர்தான் கர்த்தா. அவருடன் அது முடிந்துவிடும். அதனால் ஶ்ராத்தம் செய்யவேண்டாம். மேலும் தமையனார் அவருக்கு வேறு யாரும் இல்லாதபடியினாலே, அவர்கள் உடன் பிறந்தவர்கள் என்கின்ற முறையில் நீங்கள் ஶ்ராத்தம் செய்யலாம். ஸ்த்ரீகளிடமிருந்து கைப்புல் வாங்கிக்கொண்டு மற்றவர்கள் செய்யவேண்டும். பெற்றோர்கள் இல்லாத, ஒரு திருமணமாகத ஸ்த்ரீக்கு அந்திம கார்யம் கூடபிறந்தவர் செய்யலாம். அப்படி இல்லாவிட்டால் வேறு யாராவது செய்யலாம்.

கொடியில் உலர்த்தியிருக்கும் மடி வஸ்த்ரத்தை ஒரு கோல் அல்லது மரக்குச்சியினால் தான் எடுக்கும் வழக்கமுள்ளது. ப்ளாஸ்டிக் என்பது நவீன வஸ்து, ஶ்ரார்த்தம் போன்ற சுத்தமாக இருக்கும் சமயங்களில் ப்ளாஸ்டிக்கை தொடுவதில்லை. கம்பளி கொண்டு கூட வஸ்த்ரம் எடுப்பதுண்டு, ப்ளாஸ்டிக்கவர் கொண்டு வஸ்த்ரம் எடுப்பதென்பது பெரியவர்களின் ஆசாரத்திலும் இல்லை வழக்கத்திலும் இல்லை. அதனால் அது விழுப்பா என்ற கேள்விக்குமிடமில்லை.

அமாவாஸை அன்று, அப்பா இருக்கிறவர்கள் தலைக்கு தீர்த்தமாடக்கூடாது என்று சிலரின் ஆசாரத்தில் உண்டு, குறிப்பாகத் தெற்கு பக்கத்தில் அவ்வாசாரம் இருக்கிறது. நித்யபடி திருவாராதனம் பண்ணுபவர்கள், நித்யபடியே தலைக்கு தீர்த்தமாடுபவர்கள் அன்றும் தீர்த்தமாடுவதில் தப்பில்லை. மேலும், திருவாராதனம் பண்ணுவதாக இருந்தால் தீர்த்தமாடி பண்ணுவதுதான் நியாயம்.

பரஸமர்ப்பணம் பண்ணிய சமயம் மடியில்லாத வஸ்த்ரத்தை தெரிந்தே உடுத்திக்கொண்டு போயிருந்தால் தவறுதான், தெரியாமல் செய்திருந்தால் தவறில்லை. இதற்கும் பண்ண பரஸமர்ப்பணத்திற்கும் எந்தவித சம்பந்தமும் இல்லை. பொதுவாகவே பெரியவர்கள், முக்கியமாக ஆசார்யர்களைச் சேவிக்க போகும்போது சுத்தமாகதான் போக வேண்டும். தெரிந்தே பண்ணியிருந்தால் பாபந்தான். அதற்குப் பெருமாளிடமே மன்னிக்கும்படி ப்ரார்த்திப்பதுதான் ஒரே வழி.

ப்ரதோஷத்திற்கு ந்ருஸிம்ஹ உபயம் என்றால் அதை நிச்சயம் பண்ணலாம். நேரே போகமுடிந்தால் நல்லது இல்லையென்றால் ந்ருஸிம்ஹ திருமஞ்சனத்திற்குத் தேவையான த்ரவ்யத்தை ஸமர்பிக்கவும் செய்யலாம், இயன்ற ப்ரதோஷத்தின்போது நேரே சேவித்துவிட்டு வரலாம். வேறு இதர கோயில் உபயமாக இருந்தால் பண்ணவேண்டிய அவசியமில்லை, பண்ணாவிட்டால் தப்பில்லை.

மிகவும் கடினமான கார்யத்தையும் சாதித்துதருவது ஸுதர்ஶனாஷ்டகம் என்று அதன் பல ஶ்ருதியில் கூறப்பட்டுள்ளது.அதனால் ஸுதர்ஶனாஷ்டகம் பாராயணம் செய்து வாருங்கள்.

ஸ்ரீ ந்ருஸிம்ஹ ஜயந்தி என்பது வைசாக மாதத்தில் வரும். வைசாக மாதம் என்பது சித்திரை அமாவாஸைக்குப் பிறகு வைகாசி அமாவாஸை வரை 30 நாட்கள். ஸ்ரீ ந்ருஸிம்ஹ ஜயந்தி திதி என்பது சுக்ல பக்ஷ சதுர்தசி திதி ஆகும். அதில் த்ரயோதசியோடு வேதை(சம்பந்தம்) கூடாது. அதாவது 6 நாழிகை காலம் த்ரயோதசி சம்பந்தம் இருந்தால் அன்று ஆறு நாழிக்கு பின் சதுர்தசி இருந்தால்கூட அன்று ந்ருஸிம்ஹ ஜெயந்தி கொண்டாடக்கூடாது. மறுநாள் தான் ஸ்ரீ ந்ருஸிம்ஹ ஜயந்தி பண்ண வேண்டும். 6 நாழிகை த்ரயோதசி சம்பந்தமில்லாத சதுர்தசி என்பது ஸ்ரீ ந்ருஸிம்ஹ ஜயந்திக்கு காலம். மறுநாள் சதுர்தசி சூரியோதய காலத்திலாவது இருக்க வேண்டும், அப்படி இருந்தால்தான் அன்று ந்ருஸிம்ஹ ஜயந்தி. அப்படி சூரியோதய காலத்தில் சதுர்தசி இல்லாவிட்டால், முன்னாள் (முதல் நாளே) அந்த த்ரயோதசி சம்பந்தம் இருந்தால் கூட வேறு வழியே இல்லாமல் அன்றே ஸ்ரீ ந்ருஸிம்ஹ ஜயந்தி என்று எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியதுதான் என்பதாக ஒரு நிர்ணயம்.

கேட்கும்திறன் குறைவாக இருந்தால் ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்ரம் சொல்லலாம் என்று தோன்றுகிறது. ஏனென்றால் “வாக3ர்த2ஸித்3தி4ஹேதோ:” என்று வாக்கும் வாக்கைக்கேட்டு அதனுடைய அர்த்தமும் புரிய வேண்டுமானால் ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்ரம் என்று ஸ்வாமி தேஶிகனே சொல்லியிருக்கின்றார்.

வெங்காயமும் பூண்டும் ஒருகாலும் சேர்த்துக்கொள்ளக் கூடாது. அவை நிஷித்தமான வஸ்துக்கள். எந்தக் காரணமோ சாக்கோ சொல்லி, அவற்றை சேர்த்துக்கொள்ளக் கூடாது. இவை இரண்டுமே மோசமான வஸ்துக்கள். அதனால் அவை இரண்டையும் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதே இதனுடைய நேரான பதில்.

ஆடி, புரட்டாசி, மார்கழி, மாசி, இந்த மாதங்களில் வபனம் கூடாது. ஒரு வசனத்தில் என்ன இருக்கிறது என்றால், தனுஷ் கும்பௌ , அப்படியென்றால் மார்கழியிலும் மாசியிலும் பின் பாதியிலும் ஆடி மாதத்தில் முன்பாதியிலும் செய்துகொள்ளலாம் என்று இருக்கிறது. புரட்டாசி மாதம் முழுவதும் செய்யக்கூடாது என்ற வசனமும் இருக்கின்றது. வேறு வழி இல்லாவிட்டால் மேற்கூறிய வசனத்தை அனுஷ்டானம் செய்வது என்பது பெரியோர்கள் வழக்கத்தில் இருந்துகொண்டிருக்கிறது. எதுவும் குழப்பம் வேண்டாம். எப்பொழுதுமே ஶாஸ்த்ரம் என்பது இரண்டு கல்பம் சொல்லும். முதல் கல்பம் முடியாவிட்டால் அடுத்தது என்ற ரீதியில் வரும். இது எல்லா இடத்திலேயும் உண்டு. ஞாயிற்றுக்கிழமையில் செய்துகொள்கின்ற வழக்கம் இருக்கின்றது. திதி மற்றும் நக்ஷத்ர தோஷங்கள் இல்லாவிட்டால் பண்ணிக்கொள்ளலாம். குறிப்புகள்: அதனால் உங்களால் முடியுமானால் ஆடி, புரட்டாசி, மார்கழி, மாசி இந்த மாதங்களில் வபனம் செய்துகொள்ளக்கூடாது என்பது முதல் பக்ஷம். சிலரால் அது முடியாமல் போகலாம். அப்படி முடியாமல் போனால் மார்கழி மாசி மாதங்களில் முன் பாதியிலும் ஆடி மாதத்தில் பின் பாதியிலும் வபனம் செய்துகொள்ளலாம். இது இரண்டாவது பக்ஷம்.

திருவாரதனம், தர்ப்பணம் அல்லது சந்தியாவந்தனம் செய்யும் சமயங்களில் அற்பசங்கை வராமல் பார்த்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று நமக்கே தெரியும் . முன்பே சங்காநிவர்த்தி செய்துகொள்ள வேண்டும். ரொம்ப வயதான பிறகு வந்துவிடும், அந்தச் சமயம் வேறு வழியில்லாமல் ஸ்நானம் பண்ணனும். அப்படிப் பண்ண முடியாவிட்டால் மந்த்ர ஸ்நானமாவது பண்ணவேண்டும், அதன் பின் சந்தியாவந்தனாதிகள் முதலிலிருந்து ஆரம்பித்துச் செய்ய வேண்டும். திருவாராதனம் செய்யும் பொழுது ரொம்ப ஜாக்கிரதையாக இருப்பார்கள். அற்பசங்கை போகும்படி நேர்ந்தால் மறுபடியும் ஸ்நானம் செய்து ஆரம்பத்திலிருந்து செய்வது உண்டு. இல்லாவிட்டால் வேறு ஒரு ரீதியில் அதாவது புத்திரனை வைத்து பண்ணுவதும் உண்டு. அதாவது முக்கியமான ஸ்நானம் பண்ண முடியாவிட்டால் மந்த்ர ஸ்நானம் பண்ணலாம். இதெல்லாம் ரொம்ப வயதானவர்கள் விஷயத்தில்தானே தவிர சக்தி உள்ளவர்கள் எல்லாம் சங்காநிவர்த்தி எல்லாம் செய்துவிட்டு தான், சந்தியாவந்தனம் திருவாராதனம் எல்லாம் ஆரம்பிக்க வேண்டும். அதில் எந்த விதமான தளர்வும் கூடாது.

ஸ்ரீமத் ராமாயணம், ஸ்ரீமத் பாகவதம் சேவிக்கும் போது அலங்கார ஆசனமா அல்லது பர்யங்க ஆசனமா என்றால் அவரவர் சௌகர்யம்படிச் செய்யலாம். அலங்கார ஆசனத்தில் பெருமாளுக்குத் தூபதீபாதிகள் எல்லாம் சமர்ப்பித்து முடித்தபின் ஸ்தோத்ரங்கள் சொல்ல வேண்டிய சமயம் இருக்கிறது. இல்லையென்றால் பர்யங்க ஆசனத்தில் பெருமாளுக்கு கற்பூர ஆரத்தி செய்துவிட்டு பின் ஸ்தோத்ரங்கள் சொல்ல வேண்டிய சமயம் இருக்கிறது. இந்த இரண்டில் எது சௌகர்யமோ அதற்கேற்றார் போல் சேவிக்கலாம். அகத்தில் தளிகை எல்லாம் ஆகிவிட்டது என்றால், தளிகை ஸமர்ப்பித்துவிட்டு பர்யங்க ஆசனத்தில் கூட நாம் சேவிக்கலாம். பாகவதம் மூலம் பாராயணம் ஆராதனை திருவாராதனத்திற்குப் பிறகு கட்டாயம் செய்யவேண்டும் என்பது கிடையாது. அது நமது சௌகர்யத்தைப் பொறுத்தது. குறிப்புகள்: எந்தத் தாத்பர்யத்தில் கேட்கிறார் என்பது தெரியவில்லை. திருவாராதனத்திற்குப் பிறகு பாகவதம் மூலம் பாராயணம் செய்யலாம்.

லகுவாக ஸ்நான சங்கல்பம் அதாவது சுருக்கமாக என்று கேட்டால் "கர்மண்யதா சித்4யர்தம் ப்ராதஸ்நானம் அஹம் கரிஷ்யே" என்று சுருக்கமாக சொன்னால் போதும். ஆனால் பொதுவாக ஸ்நானத்தில் மஹா சங்கல்பம் சொல்வது வழக்கம். அன்றைய திதி , வாரங்கள் எல்லாம் சொல்லி, எந்த வருடம் , எந்த மாதம், “விஷ்ணோராக்ஞயா ப்ரவர்த்தமானஸ்ய ஆத்3ய ப்4ரஹ்மண:” என்று ஆரம்பித்து , ஸ்நானம் பண்ண வேண்டும். சந்தியாவந்தனம் , திருவாராதனம், இவற்றுக்கெல்லாம் மஹா சங்கல்பம் கிடையாது. அதனால் நாளினுடைய தொடக்கத்தில் ஸ்நானத்தில் மஹாஸங்கல்பம் செய்து ஸ்நானம் செய்யலாம். நாம் குளிப்பதற்காக உபயோகப்படுத்துகிற வஸ்திரம் ஸ்நானஸாடி என்று பெயர். ஸ்நானஸாடி வஸ்திரம் என்று கடைகளில் விற்கப்படுகிறது. அதை வாங்கி உபயோகிக்கலாம். இல்லாவிட்டால், பழைய வேஷ்டி, அங்கவஸ்திரம் இவற்றை உபயோகிப்பதால் ஒன்றும் தப்புகிடையாது. ஆனால் ஸ்நானஸாடியாக உபயோகித்தபின் அது உத்திரியமாக உபயோகிக்க கூடாது. ஸ்நானஸாடி என்பது கீழ் துணி, உத்திரியம் என்பது ஜபத்திற்காக உபயோகிக்கப்படும் மேல் துணி. அதனால் பழைய உத்திரியத்தை ஸ்நானஸாடியாக உபயேகிக்கலாம். ஆனால், அதை மறுபடியும் உத்திரியமாக உபயோகிக்கக் கூடாது என்பதே பதில்.

கைவல்யார்த்திகள் என்றால் இந்த ஜன்மம் முடிந்தபிறகு ஜீவாத்மா அனுபவம் வேண்டுமென்று ஆசைப்படுபவர்கள். அதற்கென்று தனி லோகம் இருக்கிறது அந்த லோகத்திற்குச் சென்று ஜீவாத்மா அனுபவம் பெறுவார்கள். ஆனால் அந்த லோகத்திற்கும் ப்ரளயகாலத்தில் முடிவு வந்துவிடும். முமுக்ஷூகள் என்றால் பரமாத்மா அனுபவத்திற்கு ஆசைப்படுபவர்கள்.மோக்ஷம் பெற்றவர்கள் ஸ்ரீ வைகுண்ட லோகத்திற்குச் செல்வார்கள். அங்கே பகவத் அனுபவத்தைப் பெற்று ஆனந்தமாக இருப்பார்கள்.

திருவஷ்டாக்ஷர ஜபம் என்பது சந்தியாவந்தனத்துடன் சேர்த்து பண்ணுவது தான் அதிகமாகவும் பண்ணலாம். அதனால் தான் பல இடங்களில் குறிப்பாக விசேஷமான சமயங்களில் திருவஷ்டாக்ஷர ஜபம் பண்ணும் வழக்கமுண்டு. ஸ்த்ரீகள் சந்தியாவந்தனத்திற்கு பதிலாகத்தான் திருவஷ்டாக்ஷர ஜபம் பண்ணுகிறார்கள். எப்படி என்பதை முன் சுதர்சன இதழ்களில் இருக்கிறது. ரிஷிகள் தபஸ் ஜபம் போன்றவை பண்ண திருவஷ்டாக்ஷரம் தவிர வேறு பல மந்திரங்கள் உள்ளது வேத மந்திரங்களே இருக்கிறது. வேத பாராயணத்திற்கே ஜபம் என்று பெயர் உண்டு அதற்கு வேதவாக்யமே இருக்கிறது. ரிஷிகள் எல்லோரும் ஓயாமல் வேத பாராயணம் செய்து செய்து தான் நமக்கு வேதத்தைக் காப்பாற்றிக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். வேதத்திற்கென்று புத்தகம் கிடையாது அவர்களின் ஜபத்தின் மூலமாகதான் ரிக், யஜூர், சாம வேதங்கள் நமக்கு கிட்டியிருக்கிறது. அதாவது காட்டில் அவர்கள் சொல்லிக்கொண்டே போவார்களாம். அப்படிப் பாராயணம் மூலமாகதான் நமக்கு அவர்கள் காப்பாற்றி கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

வெள்ளைக் கல்லில் சாளக்கிராம மூர்த்தி என்று சொல்லுவதுண்டு சில க்ருஹங்களில் ஏளியிருக்கிறார். திருமஞ்சனம் பண்ணக்கூடாது என்பதற்கு என்ன காரணம் என்று அடியேனுக்கும் தெரியவில்லை. பொதுவாக அவருக்கும் திருமஞ்சனம் செய்யலாம் என்றே தோன்றுகிறது.

நாந்தி ஶ்ரார்த்தம் என்று உபநயனம் மற்றும் சீமந்தோந்நயனத்திற்கு உள் அங்கமாக ஒன்று உண்டு. அது ஒரு மங்கள கார்யம். நம் பித்ரு பிதாமஹர்களைக் குறித்து தக்ஷிணையாக சில ப்ராமணர்களுக்கு கொடுக்கும் வழக்கம். ஆத்து வாத்யார் பண்ணி வைப்பார். இப்படி விசேஷமான நாந்தி ஶ்ரார்த்தம் பண்ணுவதால் அதுவரை போஜனம் வேண்டாம் என்று சொல்லியிருக்கலாம். இன்று இதை எத்தனை பேர் பின்பற்றுகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. ஆனால் போஜனம் கூடாது என்பதற்கு நிச்சயம் ஒரு அர்த்தமும் காரணமும் உண்டு என்பதை புரிந்துகொள்ளவும்.

கன்யா மரண விஷயத்தில் ஞாதிகளுக்கும் 10 நாள் தீட்டு என்று புத்தகங்களில் காணுகிறோம். ஆனால் கல்யாணமே ஆகாமல் இருக்கும் விஷயத்தில் கன்யா மரணமா என்று சொல்லத் தெரியவில்லை. ஒன்றிரண்டு கேள்விப்படுவதில் பெரியவர்கள் மூன்று நாள் தான் தீட்டு காத்திருக்கிறார்கள் எனத் தெரிகிறது. விவாஹம் ஆகாத ஸ்த்ரீ விஷயத்தில் பர்த்தாவிற்கு மூன்று நாள் தீட்டு ஆகின்றபடியினால், பாரியைக்கும் மூன்று நாள் தீட்டு. விவாஹம் ஆன ஆண் பிள்ளையாக இருந்தால், அத்தை ஆகின்றபடியால் மூன்று நாள் தீட்டு. விவாஹிதையான பெண் பிள்ளையாக இருந்தால் ஒன்றரை நாள் தீட்டு. அவிவாஹிதையான ஆணுக்கோ, பெண்ணுக்கோ அத்தை போனால் ஸ்நானம் மட்டுந்தான்.

மஞ்சள் ஸ்ரீசூர்ணம் இட்டுக்கொள்வதுதான் விசேஷம். மஞ்சள் கிடைக்காவிட்டால் ஸ்ரீசூர்ணத்திற்கு பதில், தாயார் குங்குமம் இட்டுக்கொள்ளலாம்.

சாளக்கிராம மூர்த்தி மற்றும் ஆசார்யனின் பாதுகைக்கு மடி ஆசாரமாக திருமஞ்சனம் செய்தல் வேண்டும் இல்லாவிட்டால் அபச்சாரம் ஆகும் என்பது சரிதான். பெருமாளைத் தொட்டு திருமஞ்சனம் செய்வதால் மடி ஆசாரமாக செய்யாவிடில் அது 32 அபச்சாரத்தில் ஒன்றாக ஆகிவிடும். ஆகையால் அதை முடிந்தளவு தவிர்த்தல் வேண்டும். அடியேனால் மடி ஆசாரம் முழுமையாக கடைபிடிக்க முடியவில்லை இயன்றளவு முயற்சிக்கிறேன் என்று சொல்லியிருக்கிறார் அதுவே ரொம்ப நல்ல விஷயம் முடிந்தளவு ஆசாரமாக செய்யுங்கள்.

புஷ்பங்கள் கடையிலிருந்து வாங்குவதைக் காட்டிலும், நாமே ஆத்திலிருந்து எடுத்து ஸமர்பிப்பது விசேஷம் அல்லது நாமாகவே எங்காவது போய் பூ பறித்து வந்து ஸமர்பிப்பதும் விசேஷம். கடையில் பைசா கொடுத்து வாங்குவது க்ரயக்ரீதம் என்று பெயர், அது சாதாரனமானது. அப்படி வாங்கினால் “பூ: புவ: ஸ்வ:” என்றோ அல்லது திருவஷ்டாக்ஷர மந்திரம் சொல்லியோ ஜலத்தால் ப்ரோக்ஷணம் பண்ணி எடுத்துக்கொள்ளலாம். ப்ரோக்ஷணம் செய்யும் போது நிறைய ஜலம் சேர்க்கக்கூடாது ஏனென்றால் புஷ்பத்தில் நிறைய ஜலம் சேர்க்கக்கூடாது என்றிருக்கிறது.

ப்ரம்மோத்ஸவத்தின்போது தீர்த்தவாரிக்கு முன் ருத்ரமும், சமகமும் சேவிப்பது என்று ப்ரத்யேகமாக கணக்கு கிடையாது. அந்தப் பாராயணத்தில் சில சமயம் அது வரும். அதாவது முதல்நாள் முதல் பிரஸ்தவம் ஆரம்பித்து வரும்பொழுது தீர்த்தவாரியில் ருத்ரம் சமகம் என்று வருமாக இருக்கும். அதைத் தவிர அவைகளைச் சொல்ல வேண்டுமென்று எதுவும் விசேஷமாக கிடையாது. ஸ்மார்த்தர்கள் சொல்லுவார்களாக இருக்கும்.

திருமணத்திற்குப் பிறகு ஸ்த்ரீகள் ஸமாஶ்ரயணம் செய்துகொள்ளலாம். திருமணத்திற்கு முன்பே தாராளமாக பரந்யாஸம் பண்ணிக்கொள்ளலாம். திருமணத்திற்குப் பின் ஆசார்ய சம்பந்தம் வேறுபாட்டால் பரவாயில்லை. பரந்யாஸம் பலிக்கும். அதை ஒத்துக்கொள்வார்கள். சாஸ்த்ரம் இல்லை என்பது கிடையாது. திருமணத்திற்கு முன் செய்து கொள்வதில் தவறொன்றும் இல்லை. பொதுவாக ஒரு பெண்ணிற்குத் திருமணத்திற்குப் பின் அவர்களுடைய ஆசார்ய சம்பந்தம் இருந்தால் நல்லது என்கின்றபடியினாலும், பர்தாவினுடைய ஆசார்யன் பெண்ணிற்கும் இருக்கட்டும் என்பதற்காகவும், வேறு வேறு ஆசார்ய சம்பந்தம் வேண்டாம் என்பதற்காகவும், சங்கடத்தைத் தவிர்ப்பதற்காகவும், நம் வழக்கத்தில் திருமணத்திற்கு முன் பரந்யாஸம் பண்ணிக்கொள்வதில்லை.

பொதுவாக முன் காலத்தில் பெரியவர்கள் சர்க்கரை எடுத்துக்கொள்ள மாட்டார்கள். இக்காலத்தில் சக்கரையில் தோஷம் இல்லை என்கிறார்கள் அதனால் தற்காலத்தின் படி உபயோகப்படுத்தலாம்.

ஆக்ஞா கைங்கர்யம் கட்டாயம் அனுஷ்டிக்க வேண்டும். ஆக்ஞா கைங்கர்யத்திற்கும், மோக்ஷம் அடைவதற்கும் பெரிய சம்பந்தம் ஒன்றும் கிடையாது. ஏனென்றால் ஶரணாகதி செய்து கொண்டால் நமக்கு மோக்ஷம் கிடைக்கும். ஆனால் ஆக்ஞா கைங்கர்யம் அனுஷ்டிக்கவிட்டால் பாபம் என்று சொல்லியிருக்கிறது. அந்தப் பாபத்தினுடைய தண்டனைகளை அனுபவிக்க வேண்டி வரும். அதனால் அதனைக் கட்டாயம் அனுஷ்டிக்க வேண்டும். பகவத் கீதையில் கிருஷ்ணன் சொன்ன கர்மயோகமும் ஆக்ஞா கைங்கர்யமம் ஒன்று இல்லை. இவை இரண்டும் வெவ்வேறு. கர்மயோகமாக இருக்கட்டும், ஞானயோகமாக இருக்கட்டும், பக்தியோகமாக இருக்கட்டும் எல்லாவற்றிற்கும் ஆக்ஞா கைங்கர்யம் தனியாக பண்ண வேண்டும். அதாவது நித்யகர்மாநுஷ்டானங்கள் ஆக்ஞா கைங்கர்யம் என்று வைத்து கொள்ளலாம் அது தனியாக கட்டாயம் பண்ணி ஆக வேண்டும்.

விநாயகர் கோவிலுக்கு நாம் உதவி செய்யலாமா என்று கேட்டால், ஶாஸ்த்ரப்படி செய்யக்கூடாது. நீங்கள் கேள்வியில் குறிப்பிட்டிருப்பது போல் சில சங்கடங்கள் இருக்கின்றன. அதனால் நாம் நமது ஸ்ரீவைஷ்ணவத்துவத்தை குறைத்துக் கொள்ளாமல் , நீங்கள் சொல்லியிருப்பிப்பது போல் உறுதியான எண்ணம் இருக்கின்றபடியினால், அது நமக்கு பாதகமாக இருக்காது என்று தோன்றுகிறது. பைசாவுடன் போய்விடட்டும் என்று சொல்லி அவர்கள் கேட்பதைக் கொடுத்துவிடலாம். ஶாஸ்த்ரம் இல்லை. வேறு வழி இல்லாமல் கொடுக்கின்றோம். எத்தனையோ கொடுக்கின்றோம். கேபிள் டிவி போன்று தேவையில்லாததற்கு எத்தனையோ செலவு செய்கின்றோம். அந்த மாதிரியாக இதை நினைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

சந்தியாவந்தனம் செய்ய முடியாதவர்களுக்கான நித்யகர்மங்களில் குறிப்பாக பகவான் நாமம் சொல்வது மிகவும் விசேஷம் என்று இருக்கிறது. அதில் ஒரு முக்கியமான விஷயம் சந்தியாவந்தனம் செய்ய முடியாதவர்கள் நம்மால் செய்ய முடியவில்லையே என்று நினைத்து கவலைப்பட வேண்டாம். ஏனென்றால் ஶாஸ்த்ரத்தில் துல்ய பலம் என்று ஒன்று சொல்வார்கள், அதாவது அந்தந்த அதிகாரிகள் அவர்களுக்கு விதித்ததைச் செய்ய வேண்டும். அதைச் செய்யும் அதிகாரம் இல்லாவிட்டால் கூட பலனில் எந்தக் குறைவும் கிடையாது, பெருமையிலும் எந்தக் குறைவும் கிடையாது. உதாரணமாக புருஷர்கள் செய்கின்ற அனுஷ்டானங்களை ஸ்த்ரீகள் செய்ய மாட்டார்கள். கோவில்களில் அர்ச்சகர்கள் செய்கின்ற கைங்கர்யத்தை, பர்ஜாரகர்கள் செய்ய மாட்டார்கள். அவரவர்களுக்கு விதித்த அனுஷ்டானத்தை அவரவர்கள் செய்வதே விசேஷம். அதனால் இதைப்பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம். பாபங்களைப் போக்கிக்கொள்ள நாமகீர்த்தனம், பெருமாளைச் சேவித்தல் முதலிய எத்தனையோ வழிகள் இருக்கின்றன.

பெருமாள் திருவாராதனம் நமது ஆஹ்நிக க்ரந்தங்களின்படி, பூத சுத்தி முதலானவை எல்லாம் மானச யாகம் வரை அமர்ந்துகொண்டு செய்ய வேண்டும் என்றும், அதற்குப் பின் தொடர்ந்து பாஹ்ய யாகம் என்று சொல்வார்கள், அதாவது பெருமாளுக்கு வெளியில் ஸமர்ப்பிக்க கூடிய அர்க்யம், பாத்யம் முதலானவைகளை நின்றுகொண்டு செய்ய வேண்டும்.

பரந்யாஸம் செய்துகொள்ள முடியாமல் ப்ரச்சனைகள் இருந்து வந்தால், ஸ்வாமி தேஶிகனுடைய ந்யாஸதஶகத்தை நித்ய அனுசந்தானம் பண்ணிக் கொண்டிருந்தால் பெருமாளே உங்களுக்கு வழி காட்டுவார். அடைக்கலப்பத்து சேவித்து கொண்டு இருக்கலாம். ஆசார்ய சம்பந்தம் , ஆசார்ய அனுக்ரஹம், பெருமாளுடைய அனுக்ரஹம் கட்டாயம் கிடைக்கும். அவரே வழி காட்டி, அவரே பரந்யாஸம் பண்ணி வைப்பார்.

சந்த்யாவந்தனத்தில் மூன்று வேளையும் அஷ்டாக்ஷர ஜபம் பண்ண வேண்டும் என்று இருக்கின்றது. அதைத் தவிர தனியாகச் செய்ய வேண்டும் என்கின்ற அவசியமில்லை. சந்த்யாவந்தனத்துடன் சேர்த்து செய்தாலே போதும். அதை எப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்பதை ஆஹ்நிக க்ரந்தங்களிலிருந்தோ அல்லது ஆசார்யனிடம் கேட்டோ தெரிந்துகொள்ளலாம்.

பாரணை என்றால் அகத்திக்கீரை, சுண்டைக்காய் உப்பில்லாமல் இருக்க கூடியது. துவாதசியன்று பாரணையை பல்லில் படாமல் சாப்பிட வேண்டும் என்று கணக்கு ஒன்றும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. அதே போல் மூன்று கவளம் என்று பெரிதாக நியமங்கள் கிடையாது. ஆகாரத்திற்கு முன் அதைச் சாப்பிட வேண்டும் என்பது மட்டும் தான் முக்கியம். சாப்பிட வேண்டும் என்பதற்காக சில பேர் ஒரே ஒரு இலையை மட்டும் சாப்பிட்டு விட்டுவிடுவார்கள். அப்படி இல்லாமல் நன்றாக சாப்பிட வேண்டும் என்கின்ற ரீதியில் மூன்று கவளம் என்று சொல்லியிருக்கலாம். மற்றபடி மூன்று கவளம் என்று கணக்கு எதுவும் கிடையாது.

ஏகாதசியன்று அன்னத்தை பெருமாளுக்கு தாராளமாக நிவேதனம் பண்ணலாம். ஆனால் அதை நாம் சாப்பிட முடியாது. நாம் சாப்பிடாத ஒன்றை பெருமாளுக்கு ஸமர்ப்பணம் பண்ண வேண்டும் என்று பெருமாளும் கேட்கவில்லை. நமக்கு என்னவோ அதுவே பெருமாளுக்கு, அவனுக்கு என்னவோ அதுவே நமக்கு. அதனால் ஏகாதசி அன்று அன்னத்தை நிவேதனம் பண்ண வேண்டிய அவசியமில்லை. கோவில்களில் சுத்த அன்னம் என்று விசேஷமாக பண்ணுவார்கள். கோவில்களில் அது பண்ணாமல் இருக்க கூடாது. ஆனால் நாம் அதைச் சாப்பிடக்கூடாது என்ற கணக்கு இருக்கின்றது. நித்யமுமே ப்ரசாதம் நிவேதனம் பண்ண வேண்டும். அது முடியாத நாட்களில் பால் பழங்கள் அம்சை பண்ணலாம். குறிப்புகள்: நித்யமுமே பால் பழங்கள் அம்சை பண்ணலாம். இவை மட்டுமே போதுமா என்றால் அது மட்டும் போறாது. ப்ரசாதம் ரொம்ப முக்கியம். சுத்த அன்னம் என்று பெயர். பால் பழமோடு சேர்த்து அம்சை பண்ண வேண்டும். ப்ரசாதம் பண்ண முடியாத பொழுது பால் பழமோ அல்லது தயிர் பழமோ மட்டும் பண்ணலாம் என்று வைத்து கொள்ளலாம்.

அமாவாஸை தினத்தன்று தர்ப்பணம் செய்யும் சமயம் அடுப்பு மேடை மற்றும் தரையைச் சுத்தம் செய்தபின் கோலம் போடுகின்ற வழக்கம் பல க்ருஹங்களில் இருக்கின்றது.

வருஷாப்தீகம் முடிந்தபின் தான் கயா ஶ்ரார்த்தம் பண்ணவேண்டும். கயா ஶ்ராத்தம் பற்றி ஸ்ரீமத் இராமாயணத்திலே குறிப்பு இருக்கிறது "ஏஷ்ட வ்யா பஹவா புத்ரா: யத் ஏகோபி கயாம் வ்ரஜேத்" என்று. அதாவது பல புத்திரர்களைப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் யாராவது ஒருத்தராவது கயா ஶ்ரார்த்தம் பண்ண மாட்டார்களா என்பதற்காக. ஆக கயா ஶ்ராத்தம் மிகவும் முக்கியமானது. அக்ஷய வடம் என்பது அங்கு இருக்கும் புண்ணிய ஸ்தலம் பொதுவாக வடதேச யாத்திரை போய்விட்டு வந்தால் தெற்கே ஒரு யாத்திரை போவது என்ற ஒரு வழக்கம் இருக்கிறது. நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் இராமேஶ்வரம் போகும் வழக்கில்லை, சேது ஸ்நானம் பண்ணுவது தான் இருக்கிறது. தனுஷ்கோடி போய் சேது ஸ்நானம் பண்ணும் வழக்கம் உண்டு அது அவசியம் பண்ண வேண்டும். இவை அனைத்தும் பண்ணிவிட்டு தான் க்ஷேத்ராடனம் போக வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை.வருஷாப்தீகம் ஆன பின் க்ஷேத்ராடனம் போகலாம். தாயாரால் வர முடியாவிட்டாலும் பரவாயில்லை பிள்ளை போய் பண்ணிவிட்டு வரலாம்.

பொதுவாக இரும்பு பாத்திரத்தில் அமுது செய்விக்கக்கூடாது என்று இருக்கிறது. ஆகையால் இரும்பில் பண்ணுவதாக இருந்தால் அதை வேறு பாத்திரத்தில் மாற்றி தான் அம்சை பண்ண வேண்டும். மேலும், எவர்சில்வரும் ஒரு இரும்பு பாத்திரமாகிறபடியால் அதில் நேரே அம்சை பண்ணுவது உசிதமாக இருக்காது. அதை வேறு பாத்திரத்தில் மாற்றி அமுது செய்விக்க வேண்டும்.வெங்கலம், வெள்ளி, பித்தளை, மற்றும் ஈயம் பூசப்பட்ட பாத்திரங்களில் அம்சை பண்ணலாம். முக்கியமாக, பெருமாளுக்கு அம்சை பண்ணும் பாத்திரம் நாம் உபயோகப்படுத்தும் பாத்திரமாக இருத்தல் கூடாது. உள் பாத்திரம் என்று சொல்வார்கள் அது நம் உபயோகத்திற்கு வராது.

ஒரு பெண்ணுக்கு மறுமணம் என்பது கூடவே கூடாது என்று ஶாஸ்த்ரம் சொல்லுகிறது. ஒரு ஆணுக்கு தர்மாநுஷ்டானம் பண்ணுவது முக்கியம் என்கிறபடியால், விவாஹம் இல்லாவிட்டால் தர்மாநுஷ்டானங்கள் பண்ண இயலாது என்பதினால் மறுமணம் செய்துக்கொள்ளலாம் என்று இருக்கிறது.

இதர சன்யாசிகள் அதாவது ஸ்ரீவைஷ்ணவர் அல்லாத சன்யாசிகள் நம் க்ருஹத்திற்கு அருகில் வந்தால் ஒன்றும் பண்ணாமல் இருப்பதே நல்லது. அவர்களைப் பார்க்கபோகாமல் இருப்பதே நல்லது. நமக்கும் அவர்களுக்கும் சம்பந்தம் கிடையாது அதனால் முடிந்தவரை தவிர்ப்பது நல்லது. அப்படிப் பார்க்க நேர்ந்தால் கூட பெரிய அளவில் ப்ரணாமங்கள் பண்ணாமல் இருப்பது நல்லது.

ஸ்ரீராமநவமியன்று ஏகாதசி போல் அனுஷ்டித்து, அடுத்தநாள் துவாதசி தளிகை பண்ணுவது என இரண்டு ஸம்ப்ரதாயம் இருக்கிறது. முனித்ரய ஸம்ப்ரதாயத்தில் ஸ்ரீராமநவமியன்று ஏகாதசி போல் வ்ரதம் இருந்து மறுநாள் துவாதசி போல் பாரணை பண்ண வேண்டும் என்ற வழக்கம் உள்ளது. ஸ்ரீராமநவமியன்று வ்ரதம் அனுஷ்டிக்கின்றபடியால் சாதம் ஸமர்பிக்க முடியாது. ஆகையால் அன்று பெருமாள் திருவாரதனத்திற்கு, ஆத்தில் வ்ரதத்திற்கு என்ன சாப்பிடுவேமோ (பழங்கள் போன்றவை) அதை ஸமர்பிக்கலாம். மேலும், அன்று விசேஷமாக ஸ்ரீராமநவமிக்கு வடபருப்பு, பானகம் ஸமர்பிக்கும் வழக்கம் உண்டு. மறுநாள் துவாதசி போல் பாரணை தளிகை, அதில் பருப்பு திருக்கண்ணமுது என விசேஷமாக பண்ணி பெருமாளுக்கு அம்சை பண்ண வேண்டும். ஸ்ரீ ஸந்நிதி (அஹோபில மடம்) ஸம்ப்ரதாயத்தில் ஸ்ரீராமநவமியன்றே பாரணை என்பது வழக்கம். அதாவது பெருமாள் திருவாராதனை எல்லாம் முடித்த பின்பு, மத்யானத்தில் பாரணை. ஆகையால் ஸ்ரீராமநவமியன்றே பாரணை போல் தளிகை பண்ணி, பருப்பு திருக்கண்ணமுது, வடபருப்பு, பானகம் என எல்லாம் விசேஷமாக ஸமர்பிக்க வேண்டும்.

எந்தத் தீட்டாக இருந்தாலும் ஏகாதசி வ்ரதம் அனுஷ்டிக்க வேண்டும் அதில் மாறுதலே கிடையாது.

ஆசார்யன் திருநக்ஷத்ரதினம் போல் திருவத்யயன தினமும் கட்டாயம் அனுஷ்டிக்க வேண்டும் என்று ஸ்ம்ருதியில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. திருவத்யயனத்தை ஶ்ராத்தம் மாதிரியே ஒரு சிஷ்யன் பண்ணலாம். அது முடியாத போது அன்றைக்கு விசேஷமாக பெருமாள் திருவாராதனம் செய்து, ஆசார்யன் சம்பாவனை செய்து, ஆசார்யன் ஸ்ரீபாத தீர்த்தம் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

உங்கள் கைபேசியில் Telegram appஐ பதிவிறக்கம் செய்தபின் கீழே உள்ள இரண்டு Telegram groupல் சேரவும். https://t.me/dgspk https://t.me/gspkstotras மேலும் விவரங்கள் அறிய கீழே உள்ள இணையதளத்தைக் காணவும். www.sampradayamanjari.org